3651 resultaten.
Pirouette
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Ineens was daar dat allochtone meisje, die
pal voor mijn neus uitermate sierlijk een
pirouette liet zien, waar ik achteraf gezien
hard voor had moeten applaudisseren, maar ik
was zo verbaasd door de plotselinge schoonheid
en de artistieke gift van dat oerlieve meisje,
dat ik nu pas de impact besef.…
herfstzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
647 nevel hindert het ochtendgloren
er is geen sprake van klare taal
of hoop op heldere gedachten
de dag blijft hangen tussen oeroude
stenen in geur van bladerrot
en sfeer van schoonheid en verval
bij het veen waar zij gevonden is rijzen
angstige gedachten, stijgen vragen op:
hoe kon het gebeuren, was ze alleen?…
Geest en natuur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
603 Denkend aan haar
aan haar edele gebaar
Het gebaar waarin alles bestaat
Alles dat leven de moeite waard maakt
Alle gevaar laakt
Alle codes kraakt
Alle onrecht wraakt
Het geluk voor altijd bewaakt
Dat is zij in haar onvergankelijke schoonheid
die daarmee deze simpele sterveling bevrijdt
Naar de onvindbaar geachte bron leidt
van existentiële…
Valse treurigheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
485 heb mezelf bekeken
in dit nieuwe jaar maar
zag geen enkel teken van
opbloeiende schoonheid daar
een stukje ironie
en valse treurigheid
omdat ik ondanks alles
deze leeftijd heb bereikt
wees blij met mij
want ook jullie zijn
de echte overlevers van
alle generaties genengevers
wij zijn het surplus
dat de mensheid heeft
kunnen genereren…
liefde kiest niet - zij vindt zich
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
643 als zij maar bloeien kunnen
liefde is nieuwsgierigheid
naar iemand willen kennen
hoe vreemd of vertrouwd ook
juist omdat zij ontdekken wil
liefde is samen ruimte geven
voor de vindtocht van elkaar
in dat magische moment
voorbij de verdedigende angst
liefde is onvoorwaardelijk
een geschenk dat vreugde vindt
in de kwetsbare schoonheid…
Aan de Dombrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 hier mag ik blijven
aan de Dombrug over de Zwarte Nete
de kleine beek van oost naar west
het zicht op weelderig grasland
waar Canadese ganzen langzaam grazen
en winnen van het trage vee
om dit lieve laagland
om de schoonheid en de troost
om de hoge hemel blauw naast witte wolken
om nooit vreemde handen aan dit kwetsbare
om de angst…
De schaamte voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Is het zonde dat er mensen om mij geven
Waardering voor mijn zijn
Niet langer angst en beven
De schoonheid van mijn brein
Is het erg te worden begrepen
Terwijl de uitleg niet bestaat
Geen vertrouwen in iemands strepen
Omdat het nergens op slaat
Er is niemand gevonden die boven mij staat
Want ik houd niemand klein
Iedereen is even belangrijk…
Mijn wintercocon?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
353 Ik bewaar mezelf voor
de helderheid der dingen,
de schoonheid van dansende
zonnekrijgers aan de bron
beleeft in het spiegelbeeld
die opstaan uit de schaduwen
vol met herinneringen,
die in wisselende vorm
zich verstaan in de
camouflage van een kameleon.…
Lege handen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 De vlier draagt mijn bruidsjurk
lokt me dichterbij en tilt me terug
in Zijn armen, vlijt me weer
neer op het bed, vloeit uit
over mijn schoonheid
in de strandhut bij de waterval
die ijskoud mijn handen striemde
toen ik met Hem zijwaarts
achter het geraas langs schuifelde
over een richel van overgave
waarvan het vuur onzichtbaar was…
Sermoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ochtends de zon opdagen
Pril voelden haar stralen en soeverijn en
Luisterrijk fluitend klonken er refreinen
Van vogels die het licht weer zagen
Immer zo dartel als hen wilde ik zijn en
- Net zo gul als bloesemende bloemen
Zich op niets dan hun schoonheid…
Dageraad
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
485 als de rozen glinsterend ontwaken
de zonnespin
weeft ijverig 't zilveren
rag middenin
de met dauw bedekte schors
geurt bloesemregen
in de beschaduwde
laan hellen
de zomermiddag stralen
langs de twijgen
de kruinen af
bloeit de pracht van beelden
voor de schilder open
met dichterlijk ontroeren
dwalend door de
gekleurde schoonheid…
Bekertjes in alle kleuren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 De simpele schoonheid dragen
als druppeltjes uit een waterbron.
Geven het jachtig leven een ander ritme aan.
Tulpjes hier en daar, waar ze ook staan.
Fluisteren in bloementaal
'de heerlijke zomer komt eraan'.
Een bonte kleurenmengeling
op een stralende lentedag zomaar ontstaan.
Een bevestiging van al het moois aan bloemen.…
Intimiteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Nu elke dag ertoe doet
tellen alleen ervaringen:
nieuwe activiteiten
volle teugen schoonheid
en aandacht voor mij
De rest ruim ik op
Wat ik jaren heb bewaard
gooi ik netjes weg
in cadeaupapier
of ik vouw er bloemen van
die zullen verstoffen
ter nagedachtenis
aan mijn gezelschap
onze ontmoetingen
die niet kunnen wachten
We geven…
Mijn huis heeft gladde tegels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
641 wassen
van de geronnen noodzaak
om uit de weg te ruimen
wie op anderen neerkijkt
achter dekmantels werkt
niet voor rede vatbaar is
of anders anders is
Uit de hulzen van de kogels
waarmee ze verdoofd zijn
spint een automaat spoelen
vol koperdraad
voor het elektrische skelet
van de wereld dat alles geleidt
en feiten, wetenschap en schoonheid…
geen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 Vertik het om te doen alsof
Vertik het om te zwijgen
jouw schoonheid is jou eigen
en van je voeten schud het stof
Vertik het om voor schut te staan
Vertik het om te draaien
je hoeft niets te verfraaien
je ook niet op de borst te slaan
het is al goed en goed genoeg
de honger meer te worden
doet prematuur verdorren
de struik die anders…
Blauw dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 mijn zicht is van buiten uit gekaderd
in zes vlakken glas
derhalve zie ik haar als afgebakend
echter haar uitstraling suggereert
over houten drempels heen een schoonheid
die in haar verschijning mijn droom benadert
daarin dansen wij rond de tafel
die ons een vage ruimte toebedeelt
zij schrijdt in geur "de parfum roze"
bijna op tastbare…
EEN NITTE KERSTTUIN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
788 waar alleen de merel en het roodborstje
gehuisd zijn,
zoekend naar mijn brood kruimeltjes…
In dit land van rijm en ijskristallen
wanneer de avond valt
spiegelen de gouden lichtjes
aan de dennenbomen
zich in het magische van een witte kersttuin
een ijskoude schoonheid die mijn ziel beklijft!…
Lavendelmaan
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
547 In een heldere werkelijkheid
aangeraakt door het aardse bestaan
hebben we van zachte liefde genoten
onder het licht van de lavendelmaan
het was een geurig samen zijn
een nacht met wijn overgoten
een vrolijk dansen in de tuin
lachen van genieten onverdroten
om onze vrolijkheid
en uitgelaten kreten
liefde hebben we gedronken
elkaar schoonheid…
Dichterlijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 drang dichter te zijn
De onbenoembare dingen
willen vangen in een dodelijke strik
Zwarte merktekens
krassen op muren van beton
Een Medka getekend
tussen de werelden
De liefde blijven oefenen
met potlood en een beetje gum
Droeve woorden dopen
in lampenzwarte tinten
Met uitroeptekens
medemenselijkheid onderstrepen
Schoonheid…
Waarheid der liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
622 vraagt ze
terwijl ze naast hem ligt te hijgen
in zijn warme zomerbed
en hij haar dient met zijn fraaie liefde
bij mij
antwoordt hij
alsof dat niet vanzelfsprekend is
in bed, tussen de lakens
voegt hij er aan toe
nu ze naast hem ligt
in haar onbewolkte schoonheid
vol vragen, lachend en verbazend
als een jonglerende liefdes schim
blij…
Dood spoor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 deze treinreis is een oneindig gebed
van smerige perrons en gebrekkig staal
het tierige groen heeft ook zijn verhaal
ik geniet van dit wonderschoon boeket
het is vooral hoogbouw die met me reist
zich heeft geworteld in het stadse land
dat een pagina krijgt in de ochtendkrant
waar een critica op haar schoonheid wijst
een herfstig park schuift…
vonken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
654 het paard als een dolle door de wei
het wou mee mee mee
naar de wereld in haar wonder licht
toen het winter werd wist de winterjuffer
als geen ander de vorstschade te omzeilen
haar wezen te transformeren
naar een bevroren stilleven
in de ruïnes van het winterpaleis
wachtte de mens in duistere omstandigheden
het leven liefde en schoonheid…
Melkmeisje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Zie hoe zij haar ronde loezen torst
Die haar een dubbele schoonheid verordenen
En ons mannen opzadelt met een dorst
Waaraan ontgroeid wij van gespeend worden
Nectarbronnen waar zuivel parelt
Uit twee handvol blanke roomfontijnen
Voorposten waardoor wij worden gesjareld
Welke hotsend op haar torso deinen
Weerstand bieden of zich verweren…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 ‘t Eerbeeks Atelier
de Scherpte van zijn Blik
’t Metier dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen
de Levenskracht van de Hand
die Kou tot Schoonheid…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.
Dat de winter hem ineens alleen liet,
voelde als vergelding en ongemak;
op zijn tere lippen rust het spinrag…
Zangen in het ochtendgloren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
299 Waarom zou ik dan nog zo nodig schrijven
en mijn woorden pennen in gedicht
zolang vogelzangen in hun schoonheid blijven
als dank bij het gloren van het ochtendlicht.…
WOELIG MAAR KORT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
217 Men ziet om naar verleden vol schoonheid,
denkt onzeker aan wat de toekomst bereidt:
angstige beelden of zegeningen?
De wereld krioelt van belevingen
met vluchtige aard of hecht voor altijd.
Wie zoekt het ruime en voelt zich verblijd
bij 't hoofd opheffen naar Hemelingen?…
‘Ik heb het te druk om dichter te zijn’
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
335 Ik heb het te druk om dichter te zijn
Want dat vraagt tijd om goed na te denken,
Dus niet drinken, maar te staren naar wijn,
Ook geen halfjes, doch vol aandacht schenken:
Droesem uit de strot van leven schrapen;
Troebele gevoelens slikkend herzien;
Voor de schoonheid steeds de waarheid kapen;
Los van het ik, liefst onder pseudoniem.…
één knippering
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
195 dit gaat verder dan de bodem
van die cellen waarom het draait
daalt dieper af in de dalen
dan elke beek waardoor het stroomt
vraagt om meer aandacht
op ieder waarneembaar niveau
één knippering
en de schitterende schoonheid kan gevlogen zijn
van die sublieme ervaring
als de ultieme herinnering
waarvan het vervelendste is…
Zijdelings
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
3.166 Elke schoonheid die mijn oogopslag
in laan, op dreef of elders kruist
maakt dat mijn vurig passie bruist
omdat ik nooit iets mooiers zag
Als een lieve lach op een druilend dag
die zich zeldzaam tegen grijzen druist
als schrijdend stel dat statig huist
eeuwig stil mijn pad flaneren mag
elke ronding ontwaakt een wild gelag
deinen innig aan…