Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Kerkklok van mijn dorp

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 982
middagzon en in elke klepelslag weerklinkt herinnering langzaam is je luiden traag als het leven zelf elke slag klinkt als reeds eer gegeven al klink je zo dichtbij wanneer ik dwalend langs je loop is het alsof ik droom en hoor ik mijn voorbije leven in bijna elke slag van jou in mij trillend in de open hemel voel ik het verlaten…
fp. tuinder25 september 2009Lees meer >

de nacht

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.369
‘k loop te wandelen over verlaten wegen. ‘t is hier leeg, kom niemand tegen. Ginds blaft een hond, mekkert een schaap of geit. M’n handen in de zakken... Ik ben iets kwijt, maar zoek niet meer. Het heeft geen zin. Plots een geluid, het haalt me in.…
doranto8 november 2009Lees meer >

de organist

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.223
Een enkeling blijft bij het uitgaan dralen, want voor de organist de kerk verlaat looft hij zijn God met juichende koralen. De Here hoort het, de gemeente praat.…
onbekend6 december 2009Lees meer >

Winter(2)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
nevel graast en rijmt op de verlaten velden omheiningen worden er ijzig uitgelijnd het gras schijnt als verzilverd takken en struiken lijken van kristal stil de witte huizen in de blauwe vrieskou de wind bijt rode neuzen overvalt de zuchtend adem behalve de kraaien die zichzelf weerspiegeld zien in de bevroren sloot lijkt het hier zo stil…
Nadine9 januari 2010Lees meer >

Gekwelde geest

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 643
Eens klim ik uit het kantelraam dat uitziet op een stenen erf ik zoek een boomstronk zonder blaam waar ik subiet mijn naam in kerf mijn volstrekt verlaten tempel verdraagt nog nauwelijks bezoek ik ben een te hoge drempel voor een ongeschreven boek uit mijn kaarsrechte rijtjeshuis zaag ik gedwee een huilebalk ik zoek een literaire kluis…

Eenzaam

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.041
Ze voelt zich op dat moment eezaam en verlaten, denkend dat niemand om haar geeft. Als ze ouder is krijgt ze het wel in de gaten, en is ze dankbaar dat ze bij hen leeft.…

In een doorzichtig kokertje

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Wassen en watergolven zegt haar grote zus na twee knipbewegingen blikt in de spiegel een heel ander kind met kloppend hartje volgt ze elke handeling de bruin gegolfde bundeltjes niet uit het oog verliezend met dansend korte haartjes verlaat ze kijkend naar haar zus de stadse kapperszaak het plastic kokertje trots in haar hand geklemd…

Afscheid

hartenkreet
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.145
Niet meer dan verlaten papier in de stilte van gesprekken die niet opnieuw beginnen. Vragen die geen antwoorden meer vragen omdat ze jouw geduld en aandacht niet meer zullen vinden. En niet meer jouw bureau en dossiers vullen met de kennis die overblijft.…
proficiens20 oktober 2010Lees meer >

Maat - en meetlint

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Zinnen, geef mij je woorden terug, huid van perkament een lege slaapzak op de rug, om inzichtelijk te worden blindheid op het papier, het wordt me aangepraat misschien, geblinddoekt naar een einde streven naar gelijke strofen en ik de inhoud nog niet zie en me op de private tekst verlaat, het ene dicht de ander toe in de maat- en…
pama28 november 2010Lees meer >

BIJ ELKAAR

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 645
Het zigeunergezin arbeidt vlijtig naast de woonwagen bereidt lustig de avondmaaltijd daarbij springt de hamer druk op en neer gaat een oude gebroken stoel te lijf geeft haar verjongde kracht en nieuw bestaan de hoge verlaten molen ziet gelaten op die mensen neer zijn gebroken wieken verlangen vergeefs naar ronddraaiend werk toch is hij blij…
Han Messie19 februari 2011Lees meer >

De mysterieuze vrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 553
Zal hij zijn schuilplaats stilletjes verlaten, haar rechtuit vragen, verlegen als hij is durft hij het niet en kan slechts naar haar hersenspinsels raden. Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn jubileumboek dat binnenkort verschijnt.…

De mysterieuze vrouw

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 663
Zal hij zijn schuilplaats stilletjes verlaten, haar rechtuit vragen, verlegen als hij is durft hij het niet en kan slechts naar haar hersenspinsels raden. Geschreven bij een schilderij van de Litouwse kunstenaar Torcque voor zijn jublileumboek dat binnenkort verschijnt.…

de vijfde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 692
het land verlaten vreemde ogen staren in de eeuwigheid die wij langzaam aan verliezen het gevecht om de geest is laveloos tempeliers bewaken de rots vol trots bedwelmende roes glas rood bloed het weet je te vangen zonder handen te klappen zelfs geen één geluid gaat boven bidden uit zoekt duisternis in lak zakt altijd richting zwaartekracht…

maar door zichzelf en door elkaar niet meer

netgedicht
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.129
onstuimig-verre oceaan rolt vloedig-dikke lagen zand over een - van God verlaten - strand om open wonden toe te dekken alsof zij nooit hebben bestaan en diep onder de aarde waar zij hun vleugels zandig nat door tochten langs het donderpad naar het domein van helledromen onmogelijk verzwaarden waar zinnen niet meer in beheer bewegingen…

Pinksteren

poëzie
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.840
Het hart dat gij geschapen hebt Werd ledig van Uw hemelvaart, En 't oog heeft blind omhoog gestaard Omdat Gij het verlaten hebt. Het is zo vreemd geworden nu, Want wij, uw kindren, zijn verweesd En wachten ledig op Uw Geest, En toch, wij zijn niet zonder U.…

erfenis

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.003
Warme trieste tranen, verlaten vele ogen Belang in jou is groot, vooral in jouw vermogen. Bedankt hoor lieve opa, 't was leuk dat je er was. Maar door jouw snelle einde, begint ons leven pas. Vrede in de hemel waar je naar toe zal gaan. Kijk maar naar beneden en zie wat is ontstaan.…

Over het eigenlijke in ons en hoe dat te onderscheiden

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.726
Gedachte’ en voelingen, daaruit geboren vormen iets blijvends dat ons niet verlaat en dat we als ons hart stil is, kunnen horen als een klok die diep onder wat’ren slaat.…

de teloorgang in beeld

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 736
op het verlaten voetbalveld ontbreken de hoekvlaggen de teloorgang van een club gevangen in een beeld barstensvol melancholie p.s. v.v. Rietvogels trekt zich terug uit de competitie bij de zaterdagamateurs 4e klasse E vanwege een chronisch gebrek aan spelers.…

afscheid

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 858
nu windsels van het uur waaien schaduwen rekken en jij geen dromen streelt achteloos elk gebaar verlaat vloeien licht en water samen harmonisch maar onbemand niemand keert het tij ook koorts heeft afgedaan geborgen achter ramen die ogen worden helderziend en wreed maak ik afscheid zichtbaar brand mijn naam in het glas als het uur…
kornelis1 oktober 2011Lees meer >

Het eiland

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 773
Leven op een eiland Stil en verlaten Omgeven door golven Tranend nat Door isolatie Niets in de gaten Alleen met je medicijn Pil van bittere smart Als ineens op Een zondagmorgen Het zon dag licht Aan jou laat zien Voel jij je verbonden Helen de wonden De bron geeft Het vergezicht bovendien Langzaam aan Begin je te beseffen Komt…
Henk13 november 2011Lees meer >

Zondvloed

gedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.069
Laat en verlaten dit verherfste leven: een nabloei van vergane zomerplanten, terend aan ruige najaarswaterkanten, broos als de vlucht van wintermaan en meeuwen. Bittere schemering, loochen de genade eertijds beloofd achter uw onheilswolken, wentel de wereld in het bloed der volken, ga met de duivel en zijn moer te rade!…

Vreugde

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 811
Het moment waarop je denkt dat alles voorbij is, het schip de haven heeft verlaten, de golven zich tot kolken vormen en de zon doorbreekt. Het moment waarop je huilt van geluk, een tranenval van vreugde, als je eenmaal beseft, dat vreugde van binnen zit.…

al meer dan een leven geleden

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 626
er is een stilte in mij die ik nimmer heb kunnen verklaren daarom moet ik je vragen of je mijn lichaam wil verlaten maar voor we afscheid nemen en het verdriet van de wolken drinken wil ik nog één maal met jou naakt voor de spiegel staan schitteren binnenin om doodgewone dingen, om de vogels die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen…

Het liefst...

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Nog liever dood, Dan ooooooit nog verliefd te zijn, Spring liever van een klif, Dan dat gevoel van pijn, Wat kan ik ook anders zeggen, Als de liefde mij in de steek laat, Het liefst wat ik in mijn leven wil, Hij wil dat ik hem verlaat...…
Lara P.26 juni 2012Lees meer >

Illusie

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Voelend als een sprankelend opwellend kristalheldere bron, verlaten woorden en gevoelens quasi als vanzelf mijn brein. In plaats van door te stromen naar een doel, dat in gedachten werd verkozen tot mijn klankboord voor hetgeen ik wil verwoorden, verdampt de vermeende inspiratie.…

Waarom ik?

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Ik voel me nu zo alleen gelaten Denk dat ook God mij heeft verlaten Wat heeft dit kunnen veroorzaken? Toch wil ik op God blijven vertrouwen Wetende dat Hij mij nabij zal zijn Ook nu, in al mijn verdriet en pijn. Want op niemand anders kan ik bouwen. De vraag “Waarom ik?”…
Fedde Nicolai17 februari 2013Lees meer >

Ons zoals toen....

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 952
Het goddelijke huwelijk met je tweelingziel niet stoppend tot je de aarde verlaat. Voel de intense stromen door je gehele lichaam trillen. Je hoofd zou het wel uit willen gillen. De stukken weg lopen soms apart. Pijn en steken vervuilen dan het hart. De kunst om nu te blijven staan en te geloven.…

En leefde er

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.350
Ik veeg mijn natte vel droog, kijk langs de spiegels omhoog tot waar zij de zoldering raken, sta op en verlaat de zaak. --------------------------------------- uit: 'De kracht van verlamming', 1988.…

Diafragma

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
in de realiteit van de waan die dichters last verscherpt in schijn ontspoort over de buitengrens in de diaspora van zijn domein, waar een transparante vlag is geplant in een verbijsterende werkelijkheid, gewikkeld in de verouderde dag als verlaten…
Pama23 februari 2014Lees meer >

Ook zo is de dood

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Eerbiedig sta ik bij de plaats waar u ligt innerlijk verscheurd bij het afscheid aan uw vleselijke resten Eén voor één hebben uw vezels uit huldebetoon uw vlees laten kraaien uw laatste ademtocht geleid Nu zwijgen de lippen Stilte heerst straks ook als uw onderkaak -als was het in een verlaat afgrijzen voor de aanschijn des doods…