Alle inzendingen over strand

2969 resultaten.

Sorteren op:

TSUNAMI (2)

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.161
het zepige water in de zinken teil begin jaren vijftig woningbouw wordt huizenhoog opgestuwd als bevroren kijk ik naar het zeil waarop het water grote kringen vormt traag verandert in zwembad met rimpelingen zand loopsteigers hete muur voelbare herinneringen het strand van Schier doemt op verlatenheid met plukjes mensen een tractor trekt…
Jan Blaauw7 januari 2005Lees meer >

Toen Moeder Aarde beefde

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.270
Stranden werden besmeurd met puin en krotten en opgeblazen lijken die rotten. Bootjes meren aan in straten en bomen. Auto’s parkeren op zee en stromen mee tussen huizen als Lego-blokken. Witte maskers, dichtgeknepen neuzen. Lijkzakken vol grauwe, naamloze buren ploffen in de grond, verteren in vuren.…
ORFO9 januari 2005Lees meer >

De gele brigade

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.304
De gele brigade verovert weer ons land Ja, grundlich und ganz nett graven ze kuilen in het zand Hun "eigendom" wordt met de driekleur afgezet Ze stranden hier met velen Bouwen zowaar geen bunkers meer doch nur nog supergeile zandkastelen Ook al is het hondenweer Overal hoor je danke, bestimmt, ach so en bitte kan ich etwas vragen Ons…
Hanny17 juli 2007Lees meer >

god

hartenkreet
4.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.438
En zie: ik liep aan het strand bij lage tij. Ik was daar niet alleen, want ook God liep aan mijn zij. We liepen saam het leven door en lieten in het zand een spoor van stappen, twee aan twee. God liep aan mijn hand. Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop, in tijden van geluk en vreugd van diepe smart en hoop.…

Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924

poëzie
3.9 met 32 stemmen aantal keer bekeken 8.079
't Verga me als hem, die op de zwarte zee De ganse nacht gekampt heeft met de golven, Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land, Bij 't eerste licht, dat over zee-vlak gleê De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
Hein Boeken6 december 2018Lees meer >

Zomer begin april

hartenkreet
4.5 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.335
Het wordt al donker ‘t is stil op het strand enkel de zee die ruist onafgebroken en de wind blijft wild in het donker rondspoken...…

Niks mis met het klimaat

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.410
steeds meer spannende records na de warmste zomer en de zachtste winter nu het warmste voorjaar heerlijk toch zomer in april de terrassen zitten gezellig vol dat is goed voor de horeca strand wordt tenminste gebruikt is anders toch maar nutteloos zand alleen de zee is nog te koud daar moeten ze nou iets aan doen gewoon wat meer kerncentrales…
gerardo24 april 2007Lees meer >

Kracht..

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.759
Ik volgde eens een sleepspoor dat ik zag En daarna vond ik jou Met een rugzak te zwaar om te dragen Toen wist ik dat ik helpen zou Ik knielde bij jouw voeten neer En pakte toen jouw tas uit handen Ik wilde er wat overbodig gewicht uit halen Want de zwaarte ervan had jou doen stranden Maar die tas bevatte jouw hele leven En alles had een…

4 landschappen

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 825
mier onder zijn voeten strekt de kop en wordt nietig afdruksel in vette klei zonder te weten landschap 3 rijen bomen verre vlakten rijgen de wolken aaneen de volzin van de dichter schrijft de vlammen van een ondergaande zon landschap 4 groen gras een ei prikkeldraad de neuroten scharrelen op de schelpen van een wijkend strand…

lofdicht ter ere

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 761
stukgespeelde partituur en verse groenten op het aanrecht, die zich niet alleen laten eten, buiten wacht nog een volle moestuin, huilen de hoge dahlia’s maar ik weet waar jou armen zijn waar ze liggen, hoe je gezicht in puin is veranderd, in een breekbaar uitzicht op het zilte land, kermend tussen de sabelheften en de meeuw die strandde…
Rieg20 augustus 2008Lees meer >

Zeeland.

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.215
vogels die kwelen Rietkragen, inlagen, schorren en slikken Licht, ruimte, de tijd hoort men tikken Noeste werkers en getekende gezichten Inspiratiebron in schilderingen en gedichten De zon gaat er onder als nergens op aard Met wolkenpartijen, gehaast of bedaard Soms vreselijk woest en soms kalm is de zee Maar wordt op de zeedijk of strand…
Peterdw.23 november 2006Lees meer >

Schelp

gedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.082
die over de vloer trekt, die hoe lang al aan het trekken is en die je aan jezelf komt herinneren, in dit huis uit de schelp in de boekenkast wentelt het ademhalen van Triton omhoog en in die adem: de schemering van alleenspraak, zonder klacht, zonder vreugde verhaal voor wie bestemd, indien niet voor jou: over verre tijden, oude stranden…
Martin Reints18 november 2021Lees meer >

weg weg

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.050
moet gaan ik moet gaan ik moet rivieren zien de hemel een grote blauwe of grijze toekomstdroom licht dat op water ligt als de hand van een liefhebbende vader op de schouder van zijn zoon ik moet bergen zien als fris ontloken borsten ik moet hete kruiden ruiken in het zuiden waar de zon op de witte hellingen schijnt ik moet aan het strand…
boeuck6 februari 2007Lees meer >

hand in hand

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.464
Hand in hand Met een ondergaande zon Lopen we op het strand Geen mensen om ons heen Behalve het zachte zand en de zee Zijn we niet helemaal alleen. Ik loop in de zee Jij blijft staan Je gaat niet mee Ik duik naar beneden en lach Dat ging wel over Toen ik je niet meer zag Ik zat vast met mijn voet en kwam niet meer boven.…
kelly11 januari 2008Lees meer >

Het zwijgen van de golven

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Op het strand spoelen herinneringen aan, beelden waarin ik zelf ben meegegaan. Duizend korrels zand leiden me naar omhelzende verhalen. Alleen in het zwijgen van de golven kan ik je vluchtig aanraken……

Zomers duin

poëzie
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.857
Groot al in 't rond, Dreunroep van zee, die over 't strand komt stuiven.…

De laatste wanhoop

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
- De laatste wanhoop 'n wolk opgezogen in d'ijle atmosfeer Eenzaam strand priemt door pluizige vrieslucht met 'n lans van gloeiend zand verwekt 'n plaats waar twijfel een nutteloze waakvlam is Hoop ontspringt en ontwaakt focust op de meelijwekkende horizon wakkert zijn zelfdbeeld aan beslecht simpel een gespeelde strijd Overreden…

De zee is mijn aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
De zee is vrij en werpt frisse lucht op het strand. Meeuwen krijsen en krassen hun kreten in de vlucht. De zee is wassend water. Zij blust, loutert, doorbreekt. Wolken vatten vlammen, oranjerood de onblusbare zon. Al mijn papieren verbleken. Inktzwarte zonden spoelen weg. De zee is heilig vuur.…

6

gedicht
2.3 met 86 stemmen aantal keer bekeken 27.977
Duinen geven geen antwoord het strand stuift, er staat een grijze zee Over de boeg van de hoop. Ze vraagt benauwd: hopen waarop? Dat de woorden niet liegen? Minnaars elkaar niet bedriegen? Zelfmoord en dood tot hetzelfde taalspel behoren?…

Maanruiters

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 687
Geharnaste ruiters vuren paarden aan om hun vurige sprong te wagen, stranden op harde kolders,maliën gesmeed door een blinde maan. Het duister sluipt met trage vleugels door tij en zinken goot, aangespoord door strakke teugels, onthult het schuim op paardenkaken, aangelijnd door mensenhanden, wacht hen een zekere dood.…
pama21 oktober 2008Lees meer >

Wat was herneemt

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 621
emoties achter op volle aanrechten de nacht trekt op tegen dampende ruïnes herkent de melancholie van hetgeen voorbij is slaat verzwegen neer op vaag geworden lachpreken de hoop vervliegt mee als mannen zich verschansen tussen dennebomen en bitterborrels op Garmisch’ hellende vlak dappere dwazen goedgemutst met witte voeten stranden…
Maanjuweel1 januari 2009Lees meer >

Hetzelfde lachje

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.358
We waren toen nog jong en ik zag je, voor het eerst daar aan het strand, je hebt nog steeds hetzelfde lachje, ik gaf je al mijn liefde, we liepen hand in hand. Je sloeg je ogen neer, en kon nog blozen, dat lukt je nu helaas niet meer, en ik, ik plukte voor jou veel rode rozen.…
Jan A. Jansen16 februari 2009Lees meer >

De Zee

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
Ik sta aan het mooie strand En zie de grote wijde zee Wieg met de golven mee Mijn voeten zakken in het zand. Ik geniet van het golvenspel Dat steeds weer anders wordt Soms hoog en breed, soms kort Soms langzaam, soms ook snel.…

Gevoelens

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Wachtend op avondstille verkoeling van wind en brand langs randen van velden en rusten langs zee op het gouden strand niet meer voelend pijnen die zoeken verzachting vlammen geblust en dalen geslecht enkel witte zeilen over kabbelende golven die ritme slaan tegen gestroomlijnde boeg van schip dat zich laat stuwen door warme bries…

Vlucht uit de werkelijkheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
Soms stapt hij even ‘t heden binnen begroet me ‘n uur na m’n aankomst om weer achter z’n - op het zuiden gerichte - telescoop weg te dromen in de tijd, waar zijn wanen malen - terwijl hij op beschaving wacht die zijn selectief geheugen creëert: een groen archaïsch landschap, witte stranden, steden in diffuus licht.…
Custor17 augustus 2009Lees meer >

Ik zag zo vaak wat is en was

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 639
De rivier, het bed, de overkant, de warme zon, het natte strand ik zag zo vaak de vormen staan de dienstmeid ramen open slaan. De liefde, hoop, een zere knie, de glans, reflectie die ik zie, dacht vaak aan koren en ‘n bloem een hete nacht, een warme zoen.…

On the beach

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
In de files richting het strand, sterker nog: ergens op 't terras. Met een kopje koffie in de hand, want 't is goed toeven achter glas. Dus gij Nederlanders: Ontwaakt, de winter is ten einde gelopen. Ga zonnen, indien mogelijk naakt, of ga de nieuwste badmode kopen.…

Mijn huis, mijn lichaam.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 700
ruiten verschijnen de wasem van beeltenissen, één goede beurt, de ruimte maakt zich vrij van stof en van enig spoor waarin mijn schaduw verscheen, een tocht door kale vensters van de wereld, ging teloor in een kwade nacht, ontsnapt op lemen voeten, ben benieuwd in welk dwangmatig net ik zal boeten, in welk nieuw gesponnen web ik strand…
pama26 juli 2010Lees meer >

- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 732
De zee, ze riep naar de schelpen en versierde het beklede strand terwijl zij vast aan slaap gebonden waren, spoelde de zee ze voort, rolde ze op het zand. Meedogenloze zee, bedekte ze met al haar liefde, wikkelde schelpen rangschikkend in verre dromen.…

Natte droom.

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
mijn dromen zijn verweven met de dingen die ik dacht de lust naar schone vrouwen in mijn slaap voortgebracht ik droom van hete stonden in het maanlicht aan het strand dansend in de woeste golven naakt door de zon verbrand dit is mijn mooiste nacht spelen met jouw lichaam de wens waar ik naar smacht zwemmend in het natte duister…
J.J.v.Verre19 november 2010Lees meer >