2969 resultaten.
TSUNAMI (2)
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.161 het zepige water in de zinken teil
begin jaren vijftig woningbouw
wordt huizenhoog opgestuwd
als bevroren kijk ik naar het zeil
waarop het water grote kringen
vormt traag verandert in zwembad
met rimpelingen zand loopsteigers
hete muur voelbare herinneringen
het strand van Schier doemt op
verlatenheid met plukjes mensen
een tractor trekt…
Toen Moeder Aarde beefde
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.270 Stranden werden besmeurd met puin en krotten
en opgeblazen lijken die rotten.
Bootjes meren aan in straten en bomen.
Auto’s parkeren op zee en stromen
mee tussen huizen als Lego-blokken.
Witte maskers, dichtgeknepen neuzen.
Lijkzakken vol grauwe, naamloze buren
ploffen in de grond, verteren in vuren.…
De gele brigade
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.304 De gele brigade verovert weer ons land
Ja, grundlich und ganz nett
graven ze kuilen in het zand
Hun "eigendom" wordt met de driekleur afgezet
Ze stranden hier met velen
Bouwen zowaar geen bunkers meer
doch nur nog supergeile zandkastelen
Ook al is het hondenweer
Overal hoor je danke, bestimmt, ach so
en bitte kan ich etwas vragen
Ons…
god
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.438 En zie: ik liep
aan het strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen, want ook
God liep aan mijn zij.
We liepen saam het leven door
en lieten in het zand
een spoor van stappen, twee aan twee.
God liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugd
van diepe smart en hoop.…
Voor mijn 63ste verjaardag - 2 dec. 1924
poëzie
3.9 met 32 stemmen
8.079 't Verga me als hem, die op de zwarte zee
De ganse nacht gekampt heeft met de golven,
Dan wetend 't eindlijk naderen van 't land,
Bij 't eerste licht, dat over zee-vlak gleê
De schuimpracht ziet, waaronder hij bedolven
Dra vredig aanspoelt aan 't gewenste strand.…
Zomer begin april
hartenkreet
4.5 met 28 stemmen
2.335 Het wordt al donker
‘t is stil op het strand
enkel de zee die ruist
onafgebroken
en de wind blijft wild
in het donker rondspoken...…
Niks mis met het klimaat
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.410 steeds meer spannende records
na de warmste zomer
en de zachtste winter
nu het warmste voorjaar
heerlijk toch zomer in april
de terrassen zitten gezellig vol
dat is goed voor de horeca
strand wordt tenminste gebruikt
is anders toch maar nutteloos zand
alleen de zee is nog te koud
daar moeten ze nou iets aan doen
gewoon wat meer kerncentrales…
Kracht..
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.759 Ik volgde eens een sleepspoor dat ik zag
En daarna vond ik jou
Met een rugzak te zwaar om te dragen
Toen wist ik dat ik helpen zou
Ik knielde bij jouw voeten neer
En pakte toen jouw tas uit handen
Ik wilde er wat overbodig gewicht uit halen
Want de zwaarte ervan had jou doen stranden
Maar die tas bevatte jouw hele leven
En alles had een…
4 landschappen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 mier onder zijn voeten
strekt de kop en wordt
nietig afdruksel in vette klei
zonder te weten
landschap 3
rijen bomen
verre vlakten
rijgen de wolken aaneen
de volzin van de dichter
schrijft de vlammen
van een ondergaande zon
landschap 4
groen gras
een ei
prikkeldraad
de neuroten
scharrelen op de schelpen
van een wijkend strand…
lofdicht ter ere
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
761 stukgespeelde
partituur en verse groenten op het
aanrecht, die zich niet alleen laten
eten, buiten wacht nog een volle
moestuin, huilen de hoge dahlia’s
maar ik weet waar jou armen zijn
waar ze liggen, hoe je gezicht in
puin is veranderd, in een breekbaar
uitzicht op het zilte land, kermend
tussen de sabelheften en de meeuw
die strandde…
Zeeland.
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.215 vogels die kwelen
Rietkragen, inlagen, schorren en slikken
Licht, ruimte, de tijd hoort men tikken
Noeste werkers en getekende gezichten
Inspiratiebron in schilderingen en gedichten
De zon gaat er onder als nergens op aard
Met wolkenpartijen, gehaast of bedaard
Soms vreselijk woest en soms kalm is de zee
Maar wordt op de zeedijk of strand…
Schelp
gedicht
3.2 met 24 stemmen
12.082 die over
de vloer trekt, die hoe lang al
aan het trekken is en die je
aan jezelf komt herinneren, in dit huis
uit de schelp in de boekenkast
wentelt het ademhalen van Triton omhoog
en in die adem: de schemering van alleenspraak,
zonder klacht, zonder vreugde
verhaal voor wie bestemd, indien niet voor jou:
over verre tijden, oude stranden…
weg weg
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.050 moet gaan ik moet gaan
ik moet rivieren zien de hemel een grote blauwe
of grijze toekomstdroom licht dat op water ligt
als de hand van een liefhebbende vader op de
schouder van zijn zoon
ik moet bergen zien als fris ontloken borsten ik
moet hete kruiden ruiken in het zuiden waar de zon
op de witte hellingen schijnt
ik moet aan het strand…
hand in hand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.464 Hand in hand
Met een ondergaande zon
Lopen we op het strand
Geen mensen om ons heen
Behalve het zachte zand en de zee
Zijn we niet helemaal alleen.
Ik loop in de zee
Jij blijft staan
Je gaat niet mee
Ik duik naar beneden en lach
Dat ging wel over
Toen ik je niet meer zag
Ik zat vast met mijn voet en kwam niet meer boven.…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Op het strand spoelen
herinneringen aan,
beelden waarin
ik zelf ben
meegegaan.
Duizend korrels zand
leiden me naar
omhelzende verhalen.
Alleen in het zwijgen
van de golven kan
ik je vluchtig aanraken……
Zomers duin
poëzie
4.1 met 8 stemmen
4.857 Groot al in 't rond,
Dreunroep van zee, die over 't strand komt stuiven.…
De laatste wanhoop
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 - De laatste wanhoop
'n wolk opgezogen
in d'ijle atmosfeer
Eenzaam strand
priemt door pluizige vrieslucht
met 'n lans van gloeiend zand
verwekt 'n plaats waar twijfel
een nutteloze waakvlam is
Hoop ontspringt en ontwaakt
focust op de meelijwekkende horizon
wakkert zijn zelfdbeeld aan
beslecht simpel een gespeelde strijd
Overreden…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 De zee is vrij en werpt
frisse lucht op het strand.
Meeuwen krijsen en krassen
hun kreten in de vlucht.
De zee is wassend water.
Zij blust,
loutert,
doorbreekt.
Wolken vatten vlammen,
oranjerood de onblusbare zon.
Al mijn papieren verbleken.
Inktzwarte zonden spoelen weg.
De zee is heilig vuur.…
6
gedicht
2.3 met 86 stemmen
27.977 Duinen geven geen antwoord
het strand stuift, er staat een grijze zee
Over de boeg van de hoop. Ze vraagt benauwd:
hopen waarop? Dat de woorden niet liegen?
Minnaars elkaar niet bedriegen? Zelfmoord
en dood tot hetzelfde taalspel behoren?…
Maanruiters
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
687 Geharnaste ruiters vuren
paarden aan om hun vurige
sprong te wagen, stranden
op harde kolders,maliën
gesmeed door een blinde maan.
Het duister sluipt met trage
vleugels door tij en zinken goot,
aangespoord door strakke
teugels, onthult het schuim op
paardenkaken, aangelijnd
door mensenhanden, wacht
hen een zekere dood.…
Wat was herneemt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
621 emoties achter
op volle aanrechten
de nacht trekt op
tegen dampende ruïnes
herkent
de melancholie
van hetgeen voorbij is
slaat verzwegen neer
op vaag geworden lachpreken
de hoop vervliegt mee
als mannen zich verschansen
tussen dennebomen en bitterborrels
op Garmisch’ hellende vlak
dappere dwazen goedgemutst
met witte voeten stranden…
Hetzelfde lachje
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.358 We waren toen nog jong en ik zag je,
voor het eerst daar aan het strand,
je hebt nog steeds hetzelfde lachje,
ik gaf je al mijn liefde, we liepen hand in hand.
Je sloeg je ogen neer,
en kon nog blozen,
dat lukt je nu helaas niet meer,
en ik, ik plukte voor jou veel rode rozen.…
De Zee
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
732 Ik sta aan het mooie strand
En zie de grote wijde zee
Wieg met de golven mee
Mijn voeten zakken in het zand.
Ik geniet van het golvenspel
Dat steeds weer anders wordt
Soms hoog en breed, soms kort
Soms langzaam, soms ook snel.…
Gevoelens
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
535 Wachtend op avondstille verkoeling
van wind en brand langs randen van velden
en rusten langs zee op het gouden strand
niet meer voelend pijnen die zoeken verzachting
vlammen geblust en dalen geslecht
enkel witte zeilen over kabbelende golven
die ritme slaan tegen gestroomlijnde boeg
van schip dat zich laat stuwen door warme bries…
Vlucht uit de werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
571 Soms stapt hij even ‘t heden binnen
begroet me ‘n uur na m’n aankomst
om weer achter z’n - op het zuiden
gerichte - telescoop weg te dromen
in de tijd, waar zijn wanen malen -
terwijl hij op beschaving wacht die
zijn selectief geheugen creëert: een
groen archaïsch landschap, witte
stranden, steden in diffuus licht.…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 De rivier, het bed, de overkant,
de warme zon, het natte strand
ik zag zo vaak de vormen staan
de dienstmeid ramen open slaan.
De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan koren en ‘n bloem
een hete nacht, een warme zoen.…
On the beach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 In de files richting het strand,
sterker nog: ergens op 't terras.
Met een kopje koffie in de hand,
want 't is goed toeven achter glas.
Dus gij Nederlanders: Ontwaakt,
de winter is ten einde gelopen.
Ga zonnen, indien mogelijk naakt,
of ga de nieuwste badmode kopen.…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 ruiten verschijnen de
wasem van beeltenissen,
één goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor waarin
mijn schaduw verscheen, een
tocht door kale vensters
van de wereld, ging teloor
in een kwade nacht, ontsnapt
op lemen voeten, ben benieuwd
in welk dwangmatig net ik
zal boeten, in welk nieuw
gesponnen web ik strand…
- De Zee, ze droeg de frisse zilte lucht -
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
732 De zee, ze riep naar de schelpen
en versierde het beklede strand
terwijl zij vast aan slaap gebonden waren,
spoelde de zee ze voort, rolde ze op het zand.
Meedogenloze zee, bedekte ze met al haar liefde,
wikkelde schelpen rangschikkend in verre dromen.…
Natte droom.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.124 mijn dromen zijn verweven
met de dingen die ik dacht
de lust naar schone vrouwen
in mijn slaap voortgebracht
ik droom van hete stonden
in het maanlicht aan het strand
dansend in de woeste golven
naakt door de zon verbrand
dit is mijn mooiste nacht
spelen met jouw lichaam
de wens waar ik naar smacht
zwemmend in het natte duister…