3362 resultaten.
ik weet van ander leven
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
3.808 ik hoor nog dat geluid
de handen voor je buik
toen bommen vielen
ik daalde, maar te vroeg
je angst joeg mij eruit
ik wilde terug om
aan de kern te raken
mijn vluchten was
een laatste kans om
dit inferno te verlaten
ik was nog verre van
volmaakt in genereuze deling
herstel kwam toen te laat
de schok beperkte groei in
een uiterst…
Wintermaan
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
992 Door boze dromen uit mijn bed verdreven
Vlucht ik de keuken in en maak gehaast
Een beker warme melk gereed, verbaasd
Bemerk ik dat mijn hart en handen beven
Vergeten beelden kwamen weer tot leven
Maar als de oude vrees is uitgeraasd
Veeg ik de ramen schoon die licht bewaasd
Een prachtig uitzicht op de Linge geven
Ik zie een nacht te mooi…
de kern is rozerood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.524 je hebt as gespuugd
als gal van binnenuit
je barstte open, explosief
ineens had je jezelf weer lief
joeg hete stenen door de lucht
de zwavel rookte nader
je angsten waren op de vlucht
de vulkaan is nooit een vader
de kern is rozerood
wringt lava door de spleet
ik vlij me in je warmte neer
jouw magna is al eeuwen heet
ik glij een helling…
Eenzaam
poëzie
3.5 met 18 stemmen
4.733 Ik vluchtte de verlaten hei, - de vorst
Der eenzaamheid, de vale raaf, gevlogen
Op mijn schouders, zat over mij gebogen,
Dat ik de bange lucht nauw aadmen dorst.
Bij 't witte dorp groette een levend wezen,
Een gulle boer van achter 'n volle kan,
En voor zijn groet smolt alle leed en vrezen.
0!…
Toekomstschrikbeeld
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
916 Een vlucht naar Spanje durft men niet te boeken.
Men voelt de dreiging dichter bij z'n bed.
Verdonk, die koekjes krijgt van eigen deeg,
zal ooit met velen om asiel verzoeken
en Holland eert z'n naam: het land loopt leeg.…
DIT IS UW URE...........
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
824 Dit is uw ure, 's vijands waan,
in stokken en in zwaarden
breekt al hun haat zich eind'lijk baan,
de heiligen ontaarden,
de beker moet gedronken zijn,
o onafwendbaar lijden,
een judaskus als bitt're wijn,
U wilt van schuld bevrijden,
zij allen vluchten van U heen,
geen troon is hen gebleven,
die eenzaam is wordt meer alleen,
zó is…
bloed ruist in je oren
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
687 iedere beweging doodt
je dieper hijgen laat en je
verlamt in wazig rood
donker licht soms duister op
beweegt zich in verstarring
dreigen maakt je rust kapot
je handen tasten in verwarring
ze verliezen zich in vaagheid
zonder raken alleen met stilte
kunnen ze geen vuisten maken
nog bonkt je hart en bloed
ruist in je oren, je vlucht…
vinken en vrouwen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
874 vinken zijn als vrouwen
een internationaal verschijnsel
veeltallig bij de trek
overal stuwing aan de kusten
krek dezelfde lokroep
herhaald en helder 'pink'
ook 'wiet' en 'tsjwit'
maar in vlucht en trek
een zacht 'tjuub-tjuub'
zij zingen hun hoogste lied
met de oogjes zo lief geloken
in hunne met lakens afgedekte kooi
'tsitsitsitsitsitsitsi-tjoe-ie-ò…
En de branding
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
895 Lopend langs de vloedlijn
Het schreeuwen van meeuwen
en de stem van een kind
verwaaien in de stormwind
Schuim rolt golvend naar ’t land,
bereikt donderend het strand
Keer op keer landt de zee
En de branding bruist
De verre einder als een lint
scheidt het water van de luchten
Wolken vluchten voor de wind
Lucht je hart maar in de storm…
zij vloog uit
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
640 verkrampten
waarmee het laatste verzet
plompverloren plots brak
een stipje restte hoog in de lucht
waar was ik anders aan begonnen
dan me overleveren onbezonnen
aan wat niets dan een zakje was
vol geblazen misschien met lachgas
inderdaad hoe zuur ook ik lachte
met het uitzicht te wachten
of de herinnering verdampte
voor altijd met mij op de vlucht…
Sonnet 1
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
439 blijft er géén weg om ons te warmen
dan te vluchten uit jouw dodelijke armen?…
Somber
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 Kale, leeggeslagen takken
Mistroostig onder een grauwe lucht
Schrale, braakliggende akkers
Verzamelplaats van wilde ganzen
Samenscholend voor een vlucht
Koude, klamme korte dagen
Restant van een stervend kalenderjaar
Fantasieloos, kil, geblindeerde ramen
Kou uitsluitend, isolerend
Functioneel en ronduit somber
Voor de kouvrezende mens aldaar…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 Als ze danst, wordt de beweging universeel,
de aarde, sterren, bloemen, alle stromen
alles wordt in haar wezen opgenomen,
betreedt met beide voeten elk werelddeel,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 nalaten
een paar lijnen of zeventien
maar ik
zal niet meer klinken als wat
hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees
niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten
mijn borstkas schoot toch al vol
kalebas zegt het in een woord
loden beginselen
van een vers sprieten
dat geen begin met zichzelf
kon maken
schoonheid op de vlucht…
Nichtje
gedicht
2.1 met 68 stemmen
29.943 Nichtje, wild honingnichtje, hoe we speels
langs tafelpoten kropen, pumps en laarzen
beslopen, steeds naar veters grepen, stout
stout nichtje, blond je vlechten en van snoep
je mond, die sloep, die zomer en dat meer
waar ik het raadsel van je mond uitvond,
nu strik je zelf je veters, stapte duizend
treinen in, nam vluchten naar Milaan
en…
Spiegel bij nacht
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
742 Maar een minnend paar
wordt door haar donkerte welwillend bijgelicht,
want in haar waag
in liefde voor elkaar beschut
brengen zij de dag terug op haar aangezicht,
varend in haar weer een weidse vlucht.…
kalverliefdes gaan voorbij
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.971 Ik vluchtte voor de liefde
die nooit echt heeft bestaan
´k was eigelijk een kind nog
en ben m´n eigen weg gegaan
Ik bleef mijn dromen dromen
en ging niet meer op de loop
want ergens diep in mijn gedachten
bleef toch steeds die stille hoop
´k Werd ouder, en ook wijzer
en vond een nieuwe liefde weer
eentje die zich écht heeft gegeven…
Zonder woorden
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
2.582 schrijven, dromen, de manier
om even weer te vluchten vanuit het hier..
dromend...
deinend op die golven van die mooie woordenzee
maar toch
het nam mij enkel.. en.. slechts mee...
naar oorden waar ik nooit zal komen
wanneer ik nu niet ga, naar de man van mijn dromen.…
Te gek voor woorden
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
824 data en de namen,
de onbekwame, de gegeselde
en de gek
hij haat hen, ze kennen zijn gebrek
vanuit het raam ziet hij
de rozentuin, de rotsen en
het getraliede hek
zijn hoofd staat niet naar strepen
die schuinweg de tegels delen
licht en donker
hij tekent het op
schaduwen die verder schuiven
versnipperen het denken aan
vrije vlucht…
Ik en mijn melancholicus
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
834 mijn ziel is bijna
al een leven lang
zacht droevig gestemd
de kleur van vele dagen
schijnt herfstachtig getint
ben deels geremd,
onderkoeld
ben ik zo vroeg uitgebloeid
en is het enkel voor mij bedoeld
wil dan vluchten
ver van het heden
of in de schaduw
van het verleden
het lijkt wel
of mijn aard
is gezonken
in diepe…
verzonnen tijd
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
642 wanneer je vlucht in woorden
mag ik jou dan aanraken
binnenin je gedicht
mijn hand leggen als een koepel
bovenop wind
zwarte kiezels
die spiegels breken, onveranderd
in het midden van een zin
mag ik luisteren
naar je wereld of een enkel boomblad
dat neervalt naast de dag
de dag waarin je zei
dat je gelukkig was
en hoe verrukkelijk…
De bruid
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.965 de schaduwen van blinkend witte wolken
bespelen mij en overzeilen mij;
en scholen zilvren vissen bevolken
mijne diepte en bliksemend voel ik ze mij
doorschieten en mijne wateren alom doorkruisen
en in mijn lissen vluchten
zij zijn mijn kinderen en mijn liefste dromen .. .
ik ben nu volgegoten met geluk.…
Mijn hart klopt hoorbaar...
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.353 Mijn hart klopt hoorbaar in de zwarte toren,
boven de straten en haar dof gerucht,
en 't hijgt in zwenkende en geknotte vlucht
en klaagt in klamme duisternis verloren...
Mijn harte weeklaagt in de zwarte toren,
al zijne smarten in de jammerlucht
uitwenend in een lange stervenszucht,
en weer tot nieuwe jammerklacht herboren.
Hoor!…
Vlinder zonder vleugels ?
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.179 De aarde, blauw aangezicht
in het kosmisch kille licht,
ik wrijf je warm, op vlucht
tussen de planeten, waarvan we
vandaag de namen zijn vergeten,
ik dichtte een arm om je middel heen.…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 koning winter neemt de vlucht…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Ik zag je daar staan en was het vergeten
aan de rand van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding…
Like a Deventer Carol
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
795 vanzelfsprekend was
en stemmen veel meer
dan gebaren
of een toevallige ontmoeting tussen stromend water
en de kieren van een zoveelste woord
zij gaf het me
en hij
en nog meer wangen met een thuisreis
bij het raam op de stad en de binnendeur
van beeldspraak
al ben ik dan onvolgroeid
en bouw burchten op het zand van zwijgzaamheid
om de vlucht…
Rembrandtcyclus 5: anno1640 onbehouwen humor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 hoe schoon de dames, heren zijn
met rooie koppen van de wijn
lach ik mij zot en spieren pijn
hun tronies snikken vlekken
op het doek van puur plezier,
eentonig is mijn vak dus niet
als beelden van modellen
naakt of aangekleed, mij in't
verkeerde keelgat schiet
ze vluchten naar hun huis terug,
wanneer ik walgelijke schetsen maak,
heel…
Flos Susannae*
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.933 En deze vlinder, in de vlucht gevangen,
voorgoed aan blad en stengel opgehangen,
is hagelwit; de vleugels van een fee.
Of beter nog, een witte negligé,
wijd golvend en de rand omzoomd met lange
frivole franje, teken van verlangen
naar wild en nachtelijk plezier voor twee.
Aleen de bijen komen snoepen, overdag.…
arend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
589 Met zijn hakenpoten
spiest hij een vis in zijn vlucht.
Zijn enorme kracht
brengt hem weer naar de toppen
van de bergen met de buit.
Voedert het nest en vertrekt.
Zijn stroperstocht begint
opnieuw.
Claire Vanfleteren…