Alle inzendingen over gouden glans luchtig

5661 resultaten.

Sorteren op:

Zielespinsels

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
verruiming blikvelden werden geopend, die ik niet kende dit alles kwam door lang terug te denken kom alsjeblieft mee in mijn handen en gedichten geniet van het zandschilderij het is volmaakt,zo lang ik niet blaas daarna zal het weer helemaal anders zijn niemand kan deze inspiratie stoppen ik had een heel leven nodig om geboren te worden de glans…
Hans Uding2 december 2018Lees meer >

Stormluchten

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
luchten doen mij zuchten Ik houd mij vast aan wat mij is beloofd En weet met geheel mijn ziel en 't verstand Geen ervan vindt hier hun plaats Deze boze krachten tegen mij gekant Zij moeten in het kruis vergaan met haast Met in mijn ziel het zalig licht En 't oog geheel en al op God gericht Schrijf ik op deze zondag dit gedicht Met glans…

Stukjes winterwit

netgedicht
5.0 met 439 stemmen aantal keer bekeken 493
je weerkaatste glinsterde en dook warm op mijn huid waar kleine stukjes winterwit er wel heel snel uit sprongen in de vol roodbruine glans van het zonlicht voorhanden zonder mijn vel ernstig te verbranden eindeloos goddelijk was het zonnebad dit jaar waarin de koude noorden wind met veel misbaar zijn plek opeiste na wat korte…

NAAR VOREN ZIEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 417
Verlangend voortgaan op het lange pad; aan het eind ervan prijkt een stralenkrans, noodt én vermaant, omringd door milde glans, die soms vervaagt _ tot star, neerslachtig mat.…
Han Messie3 oktober 2021Lees meer >

HEMELVAART

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
De Heiland toont zich soms in Hemelse glans aan volgeling of verdoolde zondaar om te duiden op schone, wachtende kans. Al is het leven van de christen zwaar, uit Nieuw Jeruzalem daalt reeds een lichtkrans, waarin woorden ruisen: " 't Komt voor elkaar."…

namiddag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 469
in de namiddag waar gisteren haar glans verniste met het grijs van afschuw verviel mijn zijn in de afgrond waar zwavel en vuur elkander omarmden onwetend van mijn eigen ik bracht de macht van de duivel de uitwasemingen van de hel in het lichaam dat mij dan tóch toebehoorde?…
elze8 december 2022Lees meer >

ken uw volk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
punten stippen de glans hoog op de kin. opbollend wit kraakt helderblauw open in het oog van de waan, de zwellende zin. de hand van de macht maakt overal vuisten. elk torso ziet zich met eendere hakvingers wijzen. een man van de markt braakt geldspraak als water.…

BERGREDE

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
kamer van dagelijks leven de vlam danst sierlijk brengt door heel het vertrek zacht maar overal komend licht in nauwe kieren binnen verborgen hoekjes goudgele stralen strelen de woorden vertellend over een eerlijke strijd waarin zachtmoedigheid ruw geweld overwint en iemand bijstaan zonder verdere bedoeling tenslotte daagt sterke glans…
Han Messie26 januari 2025Lees meer >

Het Afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 202
De avond valt, het laatste woord verstomt en in de schemer wenkt een stil begeren Ik zie de dag zijn felle glans verliezen terwijl de nacht met donkere sluiers komt Mijn hand zacht door jouw herinnering wil nog één streling in de tijd bevriezen voordat de uren streng een grens gaan kiezen en de verstilling het gemoed bekommert de nacht…

Breekbaar overeind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 140
Alle glans verdween. Op de rand van die breuklijn vond ik een nieuwe taal. Niet door te verharden, maar door breekbaar te buigen. Mijn wortels zochten blind hun weg, groeven zich dieper in het harde gesteente, hongerig naar verborgen bronnen. Bladeren van inkt groeiden; Papier dat de wind ving.…

De onderkant van het raam

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 244
En tussen haar eerste glans, en haar terugkeer, bevindt zich alles wat wij leven noemen peer.…

Aangemeten

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 167
Ze draagt haar zijde als een tweede huid een fluistering nog vóór een woord ontspruit De plooi verbergt wat aarzelend in haar leeft alsof de vorm betekenis vergeeft De snit belooft wat nergens wordt behaald een zekerheid die zwijgend wordt vertaald Want wie zich tooit met glans en met vertoon verwisselt soms het lijken met de persoon Bestaan…

Archibald

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.101
Vanmorgen heb ik Archibald begraven Het lichtste wezen der menagerie -Hij was al roerloos sinds een dag of drie- Ligt in een ondergrondse tuinenclave De laatste dagen van zijn luchtig leven Kreeg hij zichzelf maar nauwelijks meer omhoog Wanneer hij moeizaam naar zijn stokje vloog Dan zat hij daar amechtig wat te beven Zo nu en dan klonk…

Doordeweeks

gedicht
2.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 26.496
Ten slotte sliep ik mensen hatend in, mijzelf ontpoppend als een stralend god in een luchtig, niet te immens heelal dat ik ineens ook weer verlaten moest. Niets dat ik in de haast daar achterliet en 's ochtends over was mijn griep ook niet. ---------------------------------------------- uit: 'Een onderdaan uit Thule', 1985.…
Rob Schouten12 november 2023Lees meer >

In dit land is zo veel vochte lucht

gedicht
3.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 6.434
Neemt iemand over bouwen het woord - de prijs is uitgerekend de luchtigheid uitgekiend tot het pannenbier aan toe. Men trommelt op papier ongehinderd een taptoe van wooneenheden bij elkaar onder het zuidelijk excuus van patio en kasba's.…

Tuinen die ogen als goudbazaar

netgedicht
3.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 903
Zoals scheppers de emmers vol over einders droegen Timmermannen leidekkers en matrozen tij aanjoegen Getekend door vingers luchtig gezegend door een hand In ‘t westen klom de zon steeds hoger in dat verre pand.…

hollands glorie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
van weleer johnny's jordaan als brandend zand hartstochtelijk bezongen vindt gevleugeld een vervolg in de duiven op de dam gejurkt in nederlands oranje bedekt zij uitdagend zedig haar kanten witte broekje terwijl zie zwierend en zwaaiend uit volle borst haar tonen zingt met moppen van formaat die ooit niet tailleur misstonden luchtig…

Wanneer de draaiorgels slapen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Maar morgen zouden ze de stad versieren met akkoorden luchtig levendig en raak.…

No questions

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.188
' ...herpakt zich en zegt op luchtige toon... "Op jou - want ik kijk je graag aan!" ... In kamer 15 zegt zij, wat later...…

ode aan de waterjuffer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 84
Met vleugels als glas in zonneschijn, Glanzend in kleuren, zo fijn, Blauw en groen in harmonie, dansend in een luchtige symfonie. Langs het water, o zo snel, zweeft ze als een dartel spel, Met een vlucht, sierlijk en licht, als een droom in het daglicht.…

Kronkel

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 968
Juist die onbegrepen éénvoud door het ijle van het ontstaan maakt de gedachte niet warm of koud is er geen grens tussen zicht en waan De hunkering blijkt niet tastbaar en een oogwenk niet te meten ook de gouden gloed van een korenaar blijft vast gehecht, nooit te vergeten Gekooid in de kringloop van de uren vervagen de deuren in de muren…
kees keizer16 februari 2005Lees meer >

Avondgebed

poëzie
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.906
In de verte, in de landen, Daar ligt wat goud, - De nacht maakt onze handen Zo stil - zo oud. Schoonheid hebt gij ons leven Eenmaal gekust, Dan gaan wij 't avond even Zwijgend te rust.…

stoornis & toch poëzie

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 972
Je voelt het helemaal niet aan- komen het is een ziekte een hemoptysis van de pen dat gouden en vulbare hart.…

mijn koper zal niet groenen

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 948
ik droom en rijg mijn uren ongeduld tot avond weef tijd tot muren, raam de tralies als mijn zicht mijn toetsen storten nu betonnen zinnen in de tekst ik wil je gaan beminnen tot je goud mij weer verblindt mijn koper zal niet groenen als ik me vaker in je vind gun mij het licht dat in je ogen schijnt voordat je uit mijn…

Waterval

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 788
Water glijdt over je heen Het klettert langs je naar beneden Je schittert in de zon Goud en zilver spetteren in het rond Regenbogen ontstaan aan je voet Je bent een prachtig gezicht Zo teder en o zo krachtig dat je bent Het mooiste op aarde Nieuw leven ontstaat in en om je heen Je bent een pracht van enorme waarde…
Roy Orth9 januari 2003Lees meer >

Kikker in de zon

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 820
Kil en koud met een randje van goud. Toch een bewuste keus gevonden met een gevoelige neus. Warm en heet hij dacht ik heb beet. Moet opeens hard werken het zou de vriendschap versterken. Een bange koude kikker zon overgoten helemaal verbrand in het warme zand. Als de zon toch eens minder zou schijnen.…
kappy11 oktober 2002Lees meer >

Jij

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.693
Je bent goud waard, oneindig veel karaats. En ik? Ik heb gewoon veel praats. Maar, Je moest je schamen voor je liefde, voor je uithoudingsvermogen, voor je slimheid, al wat ik bliefde. Je moest je schamen, want ik droom van je elke nacht en dan zie ik weer hoe mooi je lacht. Mijn God, ik hou van jou.…
JazzMeesPapa26 augustus 2004Lees meer >

Autolyse

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Een zilverreiger op de weg verblind door 't gouden licht slaat op de vlucht met veel misbaar Ik ben zijn ingeblikt gevaar.…

herfstdag

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.240
vandaag sneeuwde het in rood, geel en goud bladeren dansten tête à tête een wals of een pirouette om mijn hoofd vandaag hagelde het hamerharde eikels puntige kastanjes pleegden een aanslag op mijn hoofd vandaag daagde het het is oktober tijd om na te zomeren voordat we gaan winteren in mijn hoofd…

herfstwind

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 957
Herfstwind ruist door de bomen die de takken wiegt als een moeder met haar pasgeboren kind blaadjes koesteren zich nog even knus bij elkaar aan de gouden zon om straks als tranen te vallen en de aarde bedekt met een dik bladertapijt waarmee de wind zal spelen in de reflectie van de tijd wachten we op de winter die vanzelf zal komen…
ria10 oktober 2007Lees meer >