3148 resultaten.
PAPA
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
873 gelijk het kille weer vandaag
giert de storm om mijn hart
op deze dag van jouw sterven
stromen emoties over
want dit is de dag 17 jaar geleden
waarop jij vleugels kreeg
en door het venster
van ons ouderlijk huis
naar buiten vloog
herinner ik me elk jaar weer
hoe ik dicht naast je was gekropen
en jij jouw laatste woorden
tot mij sprak…
Wij hoorden 't laatste zuchtje glippen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.270 En daar begon de stroom te vloeien,
Die 't licht voor ons verduisterd heeft,
En die niet eerder zal verdrogen,
Voordat de Dood ons hem hergeeft.…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 reis
over daden en dromen
dalen en zomen
Hier zo ver vandaan
kwam ik in een adem
en een zucht
gedreven in een stilte oceaan
badend in een zwoele vlucht
-ik wil mijn gedachten koersen
vooreerst het voortgaan mij bezwijkt-
(hoe anders de manen mennen
van paarden
het briesend herfsttij gedwee )
Maar laat er al mijn
wilskracht stromen…
Turijn - Milaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 vanuit een half glazen geleide bolide kijk ik naar de koude kant
betonnen wormen kruipen over zwarte paden - met witte streepjes
ze zijn al gevuld met stromen heersbeestjes
doorhangende lijnen spannen van paal naar paal
naar paal, de grond is bevroren wit
laagjes water plaveien hun pad naar de Po
altijd vooruit altijd lager
van glinst’rend…
het ras van mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het ras van aardbewoners heerst
tot achter iedere horizon
waar rotsen onverdund
door de aderen stromen
en de aarde
verdrinkt in een zee van bloed,
want hardheid kent geen grenzen.
Dit ras, deze primatensoort
leeft binnen zelfgebouwde
muren van beton, opgetrokken
rond ieder deel van het eigen ik.…
Praeludium.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.547 De ziel, die heel de wereld stil beschouwt,
in haar zich-zelf, in zich de dingen spiegelt,
en altijd op die diepe stromen wiegelt
in een aandachtigheid, die nooit verflauwt,
zij voelt soms, of de stugge wederstand,
die het gesloten Zijn haar blikken biedt,
een weinig aflaat, en verlangend schiet
haar vrijer aandacht naar dien open kant…
Paris, La realité?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
564 het lijkt dichterbij te komen
dat kruit van het verderf
wij stoppen met dromen
ervaren weer duidelijk de scherf
tussen goed en kwaad
het moet worden gezegd
zonder respect voor jezelf
en de ander kan het gif
bij ieder naar buiten stromen
vrijheid gedenken wij
daarom niet voor niets
en elk jaar weer
en niet alleen voor het
vrij uiten…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Ik toon hem de rivieren en hun kabbelende stromen.
Ik toon hem de jeugd met haar hoop en haar dromen.
Ik toon hem de meisjes met hun verlangende harten.
Ik toon hem het witte leven naast het zwarte.
Ik toon hem de sterren, de zon en de maan.
Ik toon hem de daden uit vriendschap gedaan.
Ik toon hem de blijheid en de hartelijkheid.…
Regenlucht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.016 En boordevol is 't herte en toch en wil niet vloeien
die staande en stille stroom in klare poëzie
op 't blad, dat 'k o! zoo graag met tranen zou besproeien,
in 't lied, dat wentlen zoude in louter harmonie;
en boordevol is 't herte en niets en kan het boeien,
- geen levensdroom, waarin 'k een wens weerspiegeld zie!…
Ontvlugting
gedicht
3.8 met 4 stemmen
9.283 Uit hierdie Valkenburg het ek ontvlug
en dink my nou in Gordonsbaai terug:
Ek speel met paddavisse in 'n stroom
en kerf swastikas in 'n rooikransboom
Ek is die hond wat op die strande draf
en dom-allenig teen die aandwind blaf
Ek is die seevoël wat verhongerd daal
en dooie nagte opdis as 'n maal
Die god wat jou geskep het…
Het fraaie Toscane
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
612 Nu weten hotels er prima raad mee:
via de strada's stromen toeristen
als inkomen oude stadjes binnen.
Hun dromen volgen geschiedenissen!
Gretig beijvert zich de horeca.
Er is een hausse op gang gekomen.
Wie nu niet toeslaat met gelati
komt zijn schulden nooit te boven.…
Wie legt de loper uit ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 Zwijgen legt het hart van het leven bloot
onder de purperen zon die werd aangeboord
emoties van rivieren stromen door ons heen
het kneedt en polijst de kiezels van gedachten
daarin te krimpen of te worden uitvergroot
weerspiegeld in de schaduw van de vragen een
woord in teksten waarvoor we tol betalen
in de bladzijden waarin de poëzie beschrijft…
Mijn vliegbrevet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Paniek kan ik eindelijk weg zien stromen.
Straks ga ik een afgeschreven Airbus kopen.
Nieuwsgierige reizigers neem ik gastvrij mee,
door nog onvoltooid verleden tijden.
Door de wolken naar de zee.…
O schone kracht Geestdrift
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.392 O schone kracht Geestdrift die doet vergeten
alle aardse ellende, elke lichaamsnood,
en het sidderend lijf voedt met de beten
van uw zonne-gerijpte goden-brood,
die uw stroom door de lam-gewerkte leden
en door de moe-gedachte hersens stuwt,
en ze op-richt tot de gespannenheden
waarvoor het laag en klein bewustzijn gruwt; –
gij heerlijke,…
proestend, proostend en klinkend – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 vandaag vergaren zich
jouw vrienden en vriendinnen
in de fijne herinneringen
de gouden draad van jouw leven
die jij ons steeds weer reikt
met blote voeten in het gras
mijmerend aan de waterkant
waar de stroom kabbelt
staan wij stil bij het leven
dat jij en jou liefhebben wil
spetterend en kwetterend
ons de pootjes badend
verhalen wij…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 Hoeveel regendruppels tel je
voor je meewilt met de stroom.
Zeg me blad,
wat is het dat jou tegenhoudt van
deinen op de kracht van dragen.”
Het blaadje antwoordt zacht:
“Och wind,
ik ben niet bang te vallen of te laten gaan,
het lijkt me fijn te wiegen op jouw adem.
Maar zeg me,
waar dein je me heen, wat wacht me daar.…
Bloed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
854 Houd de stroom nauw.
Tot ze in de monding de zee ontmoet.
4.
Forgive them, father, for they know not what they do.
De liefde doet u groeien, maar kruisigt u ook.
Als geboren worden pijn doet, dan komt ze nu ter wereld.
Zonder littekens geen eindstreep.…
Pantha rhei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
480 In het midden van de brede stroom,
waar alles overkant is, dreven wij
met toegeknepen ogen,
onder de zon
die zich zonder mededogen
vermenigvuldigde
in de spiegels
van het golvend oppervlak.…
De dood nabij (2)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
537 de behandelingen en medicaties
bij kanker hebben mijn latente
gevoeligheden voor stromen
en krachten verdiept
radioactieve isotopen
bij de prostaat met 3 maanden
halveringstijd bij borstkanker
amputatie bestraling en chemo’s
het aangezicht van de dood
is zo wel heel dichtbij zeker
als er gezegd wordt wij
kunnen niets meer voor u
doen…
Zachte sferen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
433 aansluiting vonden
hij spiegelde veel
zocht in vergelijken
maar kon niets aparts
vinden ja hij was gevoelig
snel geraakt meelevend
als hij toch iets eigens
herkende in het gedrag
van anderen tot hij
haar ontmoette
in een hand geven
en zichzelf voorstelde
hij opende met een
waterval van woorden
die altijd waren blijven
steken in de stroom…
regen – een kleine symfonie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
426 er waren veel paraplu’ s zwak knikkend
onder de lichte last van regen
die gelijkmatig afvloeide van de punt
over het ronde vlak dat zich gewillig
gebogen aan de stroom meegaf.…
Blauwe lotus
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
500 haar verre verleidelijkheid
nog immer bevreemd ontheemd
spreekt nu de eenzijdig
herwonnen rede
spreken zal hij in haar nabijheid
over dertigduizend mijlen
hun waarheid onvertogen onverkort in volle overtuiging
uitdagender dan in liegende vaart over oeralbergen en zwarte zeeën
voor ieder die verloren is
zal de zin voor altijd stromen…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 Ze neemt me mee, ik groei en verander met
haar stroom. De zee is mijn spiegel, mijn reisgenoot; in deze constante
wisselwerking ben ik nooit alleen. Haar bezielde adem is de mijne, haar geluid leeft in mij.…
Kapotte telefoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
259 De reparateur probeert:
extra stroom, nieuwe onderdelen,
maar telkens breekt de verbinding weer.
Ik blijf achter, een eiland van glas,
glijdend naar de rand.
Tot er iemand komt
met warmte in plaats van soldeer,
met geduld in plaats van haast.
Langzaam gloeit er leven terug,
contacten lichten op,
foto’s keren terug uit de schaduw.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Wanneer ik de tuin verlaat
draag ik mee wat verborgen was, een
diepgewortelde levenskracht, die zich niet haast maar
wacht op het geheime moment om zacht door mij heen te stromen.…
Waar Margot nog ademt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 Een zachte stroom die je omhult,
zoals herinnering niet spreekt,
maar fluistert in gebaren.
Het verdriet huist in de kleine hoeken,
in de stilte tussen ademhalingen.
Daar draag jij je hart weer,
behoedzaam en oprecht.
Niet wegduwen, maar bewaren
wat te zwaar is voor een dag.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 Getrimde zeilen
een zachte golf raakt het hout
stilte draagt de boot
De wereld trekt aan me,
voorbij in een stroom van golvende
indrukken die me meeslepen. Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.…
Natuurwijsheid
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
592 Mijn adem vindt
zijn ritme in dat zwijgen, alsof ik meedrijf in een grotere stroom.
Wanneer het bos mij omsluit,
vertraagt iets diep vanbinnen, alsof mijn
open zintuigen thuiskomen in hun eigen taal. Elke
schaduw wordt een uitnodiging om te voelen wat ik voorbijga.…
Ooit lig je ergens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
222 - verdriet
en pijn die altijd komen kijken
Ooit zal iemand terugdenken
aan dit hier en nu
ploeterend en/of kussend op lava
stromen tangoënd sussend langs
honderdduizenden overwegingen
Ooit kunnen fijne herinneringen
houvast bieden, zekeringen blijken
boven de diepe afgrond
zo het leven ook kan verschijnen
doch aan dat alles komt een…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Grijs haar en rimpels
maar in mijn hart glanst nog steeds
je vertrouwde lach
In de stille uren waarin je aanwezigheid
als een zachte stroom door mijn gedachten beweegt,
blijft een onverwoestbaar licht zich openen,
een warmte die elke schaduw tot rust brengt.…