3063 resultaten.
Nachtegalen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.172 In dit zwart meer, o liefelijk geluid en
Wat uit zwart donkere spiegel òp komt fluiten,
Licht-lieve volk in wat àl duister zag,
Gij komt òp-duikend in lucht legerscharen,
Licht-glans-gewapend in dees donkre wereld,
O lieve, o onverwachte, o lichte paren,
U stortend willend golfje in zee bepareld.…
Waslijn ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
539 Geketend aan het prisma van
voortschrijdend inzicht,uit de
plooien van het bewustzijn stromen
tranen naar de horizon, worden
residuen van eigenwaarde uit het
duistere slib gezeefd, gebleekte
schuim van de blauwe oceanen en
de dartele dolfijnen van de dromen.…
IK KUS JE TOT JE SLAAPT
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
849 de liefde heeft mij in haar macht
Zachtjes aaien in ’t diep duister
wakend zodat niemand je kaapt
In je oren hoor je mijn gefluister
ik kus jou namelijk..tot je slaapt…
Heerenveen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 Door haar ben ik aan de drank gegaan en
heb ik duistere paden bewandeld om
uiteindelijk in het veen van de Heer weg te zinken,
waar ze net zo grijs als ik kapituleerde,
volgens mijn berekeningen,
mijn psychotische droomvoorstellingen,
maar in feite stikte ik zielsalleen.…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 Verscholen tussen gesteenten uit een middeleeuws verleden
ligt een nauwe doorgang, een kloof van schimmigheid
Het zonlicht probeert haar zonnestralen te doorklieven
op het stenen plavei van vergeten eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een…
Lof der duisternis
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.898 Nu is na de avond de nacht gekomen:
'k lig in het duister, in het warme bed;
als een plant, in een perk in d' aard gezet,
voel ik in de stilte mij opgenomen,
verwonderlijk bevredigd, zalig vrij. -
Het leven heb ik achter mij gelaten:
voorbij de dag, de dooltocht door zijn straten -
't leven der mensen trok aan mij voorbij.…
EEN EEUW LANG
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 Op de strenge diepzeebodem
door beschermend duister omgeven
ligt al honderd jaren
het wrak van de Titanic
zijn boeg en wanden
slapen dof _ bruingekleurd
grillig en verweerd
door onoverwinnelijke vraatzucht
van ontelbare dwergplantjes
daarbinnen verblijft het gebeente
van zeelui en reizigers
die een verborgen graf kregen
dat sterke herinnering…
DOOI
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.529 Droef is de dooi
maar als uitgeblomd
gesmolten bloeisel
gefilterd komt
na duistere reizen
door wijze grond
kristal is voor de ogen,
wijn voor de mond,
muziek voor de luisteraar,
drank voor de plant,
dan leer ik de lesse,
van dooi in 't verstand.…
Te strak bit?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
542 Uit het duister van de
nacht draven kudde
vermetele veulens, ze
slaan helse vonken uit
de met leer beslagen
edelstenen, hoeven
trekken strepen vuur
over dat vermaledijde
uur, drijven massa’s
wolken terug achter de
streep van mijn horizon.…
THE MASQUERADE
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
523 bestaat er alleen nog maar achteromkijken
wordt mijn uitzicht alleen bekrompenheid
kan mij niet meer met mijzelf meten
schiet ik tekort in mijn gedachtewereld
is het gewenning zonder masker te zijn
is het een mogelijkheid zonder EGO te leven
is mijn horizon nog verder weg dan ik dacht
het totale duister geeft het eerste lichtpuntje prijs
THE…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Dan later pas als het duister wordt,
kleuren vervagen en de wil verzwakt,
men meer zwijgt dan spreekt, terwijl
de adem afneemt met de dag en ijdel-
heid verdwijnt, dan blijkt het leven
dat zo hard leek te zijn niet meer
dan schijn.
Spijt is dikwijls wat je hoort en ziet.…
Het inwendig leven V
poëzie
4.5 met 2 stemmen
6.058 Daar in 't eigen stille duister
bindt mijn eigen vaste wet
heel de wilde, vreemde luister
in één helder stralennet,
één nadrukkelijk gefluister.…
't I S S T I L L E
poëzie
5.0 met 7 stemmen
5.404 Geen windeken en waakt:
november houdt de staf,
en stelpt dat wekken mocht
het eindloos duister graf
des aardrijks. Ongebaand
en dood zijn weg en straat;
de voet alleen verwekt,
en ‘t stappen van die gaat,
een doof gerucht in ‘t loof,
dat, afgevallen, plekt
de grond, die ‘t in een spree
van doodse varwen dekt.
‘t Is stille.…
pacemaker
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
699 Angst speelt mij nog wel eens parten,
Angst voor pijn en angst voor smarten,
huiver in het duister, vrees voor het onbekende
luister, het zwarte paard zonder ruiter
dat steeds verder rende, hoor je zuiver
door de nacht met vonkende hoeven over de kasseien
is het in mijn bonkende hart gaan vertoeven
dat al loopt op batterijen
Bang om te mislukken…
EEN HEK VOOR HET HART
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 Heel eventjes aarzelde de duisternis
edoch gaf zich daarna maar verloren
Aan ‘t ochtendlicht die als hindernis
het duister al dikwijls had bezworen
Heel eventjes draalde de stormwind
edoch begon daarna hevig te waaien
Door de zwarte krullen van het kind
dat naar haar vader stond te zwaaien
Heel eventjes talmde ’t diep stil nog
edoch gleed…
Muziek in een lied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 Muziek zoekt zijn weg in duistere
tijden. Muziek klinkt in vele kleuren
in een menselijk bestaan. Muziek kent
vele oren. Voor twee oren zal mijn
muziek stereo staan.
In mijn geest gist het muzikaal gebaar.
In mijn handelen vergist zich het hoofd.
In mijn melodie verstrooien zich de akkoorden;
door jou aan mij beloofd.…
Operatiemes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 gaat duiken
kan door golven heen vis al ruiken
op lange stokken hangt kabeljauw te drogen
zonder slag of stoot, zonder mededogen
de tranen reeds vergoten
door een decennium van niets
ongeschonden gelikte wonden
geslepen operatiemes
gefileerde delen
zien zeer zeker geen toekomst meer
via mond en keel
zakt toenmalige tijd naar het duister…
Anorexia nervosa
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
685 Je vermagerde jezelf en je was down,
in de oorlog diende je bij het leger
en Basel werd een zeer duistere town,
dus pende je een boek, heel integer,
maar je zware depressie bleef bestaan,
sterker nog, de hoofdpersoon Bea gooit
zich van een watertoren, die bleef staan
en helaas verdween die Bea in jou nooit.…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 hij was gekomen
een zweem van gevoelens krioelen
als duizend manke jaren onder het dons
dat hem scheidt van de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis
een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt rake stukken leven van het verlies
dat nog niet is geteld, het bindt de hoop
aan het geknaag dat in het duister…
Klink-dicht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.108 Ei, lach niet, Rozemond: ’k wil wel een proefstuk doen,
Roep mij in ’t duister eens en lijd dat ik u zoen:
Tien kusjes ik verbeur, zo ik uw lipjes misse.…
Geen echt gedicht, alleen wat woorden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
554 Je moet nu zuinig zijn met woorden,
en beelden moeten duister zijn, verborgen
en zeker nog niets zeggen over morgen
want niemand kent de dag die komen gaat.
Ik denk dat ik het hier nu maar bij laat
want anders wek ik boosheid op
van echte dichters die het weten
en mag ik mooie cijfers weer vergeten.…
Nacht gebrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Er stapelt ballast op in verschillende compartimenten
Het drukt de slapen haast naar buiten
Roest aan de fundamenten
De luiken willen maar niet sluiten
Zelfs in het duister, helder door de nacht
Doktoren mengen zich in het gefluister
De kennis stijgt boven het hoofd, niet buitenkennis zoals verwacht
Ernstig verdoofd, niets looft, dromen waar…
Rijmend dwalen
hartenkreet
1.0 met 10 stemmen
544 Dwalen in verhalen
uit andere landen, talen
die gaan over bergen en dalen
graan vermalen, hooibalen
kanalen, over belasting betalen
geheimen en gralen in duistere analen
over brengen en halen
over heel vlot en dan dralen
draaiend de pedalen
winnen en falen, diploma's behalen
gezondheid en kwalen
over eten grof of gemalen
borden garnalen…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Moraal is een houvast
zonder welk in het duister wordt getast.
Vragen over de zin,
over het hoe of waarom van het begin,
rijzen op bij het gloren van het einde.
Het werd een levensdoel,
het gooien van een keitje in de poel ,
waarvan de kringen steeds verder uitdeinden.
Het bedenken van een nut
bleek nodig omdat er moed uit werd geput.
.…
Logisch toch? (JC)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 niet voor donker of het schelle licht,
voor een optreden op een duister feest,
voor langdurige stiltes, in het
vijandige verkeer of in aanstormende
dromen waarin ik bivakkeer, waarin
het zicht en afloop niet gunstig lijkt,
als ik mij in dat gevoel verslik
ontrafeld wordt door de ontnuchterende
rede, zijn de angsten van ervaring,
gegrond…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Het begin is tevens het eindpunt
ik hoor in de groeven mensen krijsen
nergens wordt een rustpunt gegund,
tegenstelling als nooit te voren,
het zwartst zwart van fluwelen tijd
tot dat in het duister is versleten,
de meningen in de wereld draven door
details worden in herhaling verdraaid,
het zuiverste moment van oorsprong, het
eerste…
In mijn geest gist het muzikaal gebaar.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 Muziek zoekt zijn weg in duistere
tijden. Muziek klinkt in vele kleuren
in een menselijke bestaan. Muziek kent
vele oren. Voor twee oren zal mijn
muziek stereo staan.
In mijn geest gist het muzikaal gebaar.
In mijn handelen vergist zich het hoofd.
In mijn melodie verstrooien zich de akkoorden;
door jou aan mij beloofd.…
Grijs gedraaid?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
421 Het begin is tevens het eindpunt
een oude plaat waarvan de groeven
krijsen nergens hun rustplaats gunt,
verdiept in namen van getrokken voren
het zwart van de fictieve tijd rent
door tot in het duister is versleten,
alle opinies van de wereld draven door
details worden in herhaling grijs gedraaid
in het zuiverste moment van oorsprong…
Kerst valt vroeg dit jaar
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
610 Te midden van een pandemie
is geen verschil wie in het duister zingt
men weet nog steeds van mooi en goed,
of doen en laten voor elkaar
een houding om het virus te verjagen...…
Uitzicht!
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
795 Vanuit het duister vond je het licht.
Zonder somberte kon je ópbloeien.
Inzicht heeft zich over jou ontfermd:
hardgrondig wil je met het goede stoeien!…