3020 resultaten.
Drieluik; Weergaloos, Wonderjaar, Welverdiend
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
472 Ongeëvenaard
Raast hij voorbij
De slinger van de klok
Geen tik-tak gemist
Echt. Waar. Niet. Nooit meer
Daar tijd in niemands handen
is. Verglijdt met iedereen
Mirakels en zeer veel
Echte gebeurtenissen
Waarheid is echt niet meer
Weergaloos als leugen
Met haar heeft gespeeld
Echt!…
Il Dono del Cervo
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
571 zijn met ons lawaai, ook als we zwijgen
als het graf, raven maken zwarte sneeuw
plooibaar, hier zou ik wel willen liggen
mooier dan ‘n bosrand kan ze niet zijn
een frulleke aan haar kleedje, sjarpe
zo sprak ik met haar, kuste haar stillekes
tranen in sneeuw glinsteren als diamant
daar rijzen de dieren omhoog uit takken…
Goed en kwaad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
863 Straten zuiveren van ‘t kwaad
is de minister zijn taak
soms wereldvreemde figuur
die op ‘t binnenhof al te vaak
geshockeerd staat te oreren -
hij is tot vlees geworden taal
die in de echo van z'n nederlaag,
wegens gebrek aan resultaat,
zijn opvolger al beschuldigt
van gebrek aan daadkracht -
dit slecht gedrag is niet de mens…
Papa Bunker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Maar nog tikte de Friese klok op weg naar een
slagveld, wachtend op een ongelegen uur, min die
ene minuut van waardig afscheid nemen met de
woorden die Jezus ons geleerd heeft:
'Mijn vader die op een tak zit,
eindelijk knakte de nachtmerrie van het zinloos
paalzitten tot in eeuwigheid.'.
Einde?…
familie
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.953 mijn familie heeft zich behoorlijk vertakt,
mag ik u deswegen voorstellen aan
kraai
een onverbeterlijke dief
kaapt, als hij de kans krijgt,
alles voor ieders neus weg
kauw, ook wel ka
ingetogen, schrikachtig
maar wel lief met
dat grijze dotje op z'n kop
is het oogappeltje van
roek
zit immer op de hoogste tak
kijkt minzaam neer op…
Geen dolen door de morgenmist
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
526 En deze nacht met ‘n zwijgzame onsterfelijke maan
waarnaast dagelijks sterflijke sterren fonkelend staan
heeft zich bleek voor enkelen blijvend ongeweten
hoog aan hemelbogen van talrijke taken gekweten.
Heb jij ‘t ooit geweten,’t wonderlijke werkelijk verstaan
hoe woordloos liefdevol leven zo belicht voort kan gaan.…
De boom
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.952 grillig en krom, een beetje raar
Alsof je uitkijkt over de velden
met een enorme bos verwilderd haar
Donker en grauw en waar kijk je naar
Eenzaam en geen andere boom te zien
Krom, door ouderdom versleten,
bijzonder als je bent,
jij wordt dus niet vergeten
Donker en grauw, een oude vrouw
Geen heeft zo’n zware kroon of van die wilde takken…
uitgespannen, uitgevlochten en weer boom
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.572 wortels en het teveel
aan oudemansbaard gaf je weg
wilgetenen die verwanten waren
het leek wel wildgroei
broers en zussen
de aarde vanonder je voeten
je was niet te ontrafelen
tot op het bot uitgevlochten
het sap bleef maar stromen
misschien waren het je toppen
waar je altijd de terugweg nam
later begon ik je af te zagen
meer en meer takken…
homo imperfectus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 homo imperfectus
wat we leerden zijn we deels vergeten
en we hadden al niet genoeg geleerd
wat we dachten heel zeker te weten
bleek later soms finaal verkeerd
steeds in de weer ondernemen we veel
maar laten lastige taken graag staan
en van wat we deden was ’n goed deel
beter nooit of anders gedaan
felle emoties en stiekem venijn
zijn…
Stil dorp
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.571 Geen mens durft gaan langs 't zandig pad,
Wijl 't rustend dorp dan wakker schrikt,
En verwijtend de wandelaar tegenblikt
Die treedt op takken en krakend blad.
Ik kom niet vóór de avond thuis,
Dat elk geluid als een dreigend woord
Niet roept hoe ik de stilte vermoord.
Vóór 't donker is kom ik niet thuis.…
Protest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
836 Ik
heb meerdere pijlen op mijn boog, maar
ik breek de boog om de pijlen te
bevrijden van hun moeizame, vergeefse
taken. Mijn hart bibbert van de kou,
het publiek eet liever gifslangen,
schade, nou dan, vlak mij maar uit.…
Ik arme gevangene in het donkere bos.
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.108 Ook de sinistere uil hoog op de tak bij de maan
heeft voor mij geen sleutels om mijn handen en voeten te verlossen.
Het eekhoorntje heeft geen sleutels voor mij.
Het lieve hondje heeft geen sleutels voor mij om mij van de ketenen aan mijn voeten en handen te verlossen.
Uiteindelijk zing ik maar lieve liedjes.…
Amstelstation 7.1.76/9.15 uur
gedicht
3.9 met 9 stemmen
5.742 getroffen
er is geen beeld, er staat een scherm
van woorden
dat je aan het oog onttrekt
hoewel door jou gewekt en twintig jaar
geschaduwd
wist je altijd ongezien te blijven
men mocht niets meer van je weten
dat je in je brieven schreef
”Ik ben geschonden
en gebeten
maar ik leef”
je schreef
“Het sap
zal spoedig door de takken…
Van duister naar licht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
726 En in de geleidelijke overgang
van het duister naar 't licht;
brengen de ontwaakte gevleugelden gezang,
in 'n gedachteloze taak die wordt verricht.
En met het oude ochtendgloren
dat zich manifesteren zal;
maakt het daglicht zich geen zorgen,
dat de nacht licht brengen zal.…
Kosmonaut
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
890 De hand gold altijd als precieze schaal,
geijkt bij 't vrouwelijk gilde,
op haar taak berekend het totaal
te wegen van wat zij wilde.
De duimen gaven de kilo's aan,
de wijsvingers de ponden,
de pinken bleven bij de grammen staan,
terwijl in de palmen de totalen stonden.…
Als iemand mij nou maar
gedicht
3.6 met 18 stemmen
23.946 En als het nu zo was dat ik gekozen had
om zo te zijn, dat ik het wilde:
steeds een ring erbij,
zoveel soortgenoten aan mijn takken
in hun veilig stekelhuis,
zo anders dan ikzelf,
maar wat weet ik het nog goed.
Ik heb het opgegeven
te zijn zoals ik ben.
Ik groei maar mee
met wie ik worden zal.…
Nazomerserust
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
560 Gadegeslagen vanaf een lage tak
zit een brutaal eekhoorntje handig een beukennootje
met knaaggraagte te verorberen. Een zwoele windvlaag
wappert door de pas opgehangen witte lakens aan de lijn.…
Hij konde lezen.
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.536 Hij werd het briefje ras gewaar,
En las er op deez' reden:
‘Vriend, vóór de eik, die eeuwenoud
Zijn takken uit blijft strekken,
Dicht bij een vliet, in 't diepste woud,
Zult gij een schat ontdekken.
Ik hadde vriend noch maagschap meer,
Wie ik die konde schenken.…
De herdersstaf
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.571 Ik was nog blond en jong van jaren
Toen ik een sterke, rechte tak
Zag wuiven met zijn vlag van blaren,
En tot hem opklom en hem brak.
Ik boog mij zingend tot hem over,
Dien kloeke telg van de oude es,
En ras verloor hij schors en lover
Onder het knarsen van mijn mes.…
De dissident
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Zij blijft staande,
tot voleinding van haar taak.
Vervelend doch waar: haar woorden
zijn hartstikke raak.…
Jeanne d'Arc ( J. v. M. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.667 Jeanne bleef vechten tot het laatst
onder beroemde berende vlammende vuren:
zíj bleef trouw aan haar diepste missie;
taak tot in de laatste
van binnen krijsende uren.
Deze Jeanne in mijn leven draagt bij
in mijn geloof.
Zij geeft mijn levenszaak terug aan mij,
toen, nu, in moeilijke tijden.…
Opdracht
gedicht
2.6 met 13 stemmen
7.950 Soldaten die Macbeth op Dunsinane komen verslaan camoufleerden zichzelf met takken uit Birnam Wood.[vlgs Wikipedia]
---------------------------------
uit: 'Geleende tijd', 1999.…
VAN DE NATUUR
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.628 De bomen worden zienlijk kaal, alleen
De kruinen van de sparren staan nog vol
Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan
Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven
Naar de lucht, als pajongs aan een steel.…
- Bedwelmende Magnolia geur -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 herinneringen
door parken
weldoordacht
ja, zelfs bij nacht
uiten zich op beschutte plek
als lange rijen laanbomen
aangeplant en vederlicht
ademt lentelucht
heel dicht
en sterk bedwelmend
blijft zijn
draagkracht hier
magnolia geur
knoppen, gesloten
en roestbruin
verspreiden sterke
aangename geur
de weg hij breekt
mij enkele takken…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 Ik heb mijn boom verzaagd tot planken
O wat hield ik van haar oude hout
en haar jaarlijks groene takken,
mijn eigen meters regenwoud
Ik heb haar omgehakt na zoveel jaren,
met haar stam zwaar in de grond;
de reden kan ik niet verklaren,
de spaanders vlogen in het rond
Ik weet alleen nog dat ik plots
de bijl vond in mijn handen
en het scherp…
De bladeren
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.096 De stralen die op 't bladerdak
een wijle wilden rusten,
Ze gleden door de takken heen
en vonden vuil, versleurd,
De kleine groene bladerkens
die zij zo gaarne kusten
'Och, arme bruine bladerkens!
Wat is er met U gebeurd?'…
het beste leven geven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
863 details
voedende aderen
daar om en doorheen
weven schilderend
jouw bloesem tot ontspringen
wringend en wroetend
in het jou onthullend uur
toon jij de wereld
jouw eigen gezicht
in uitgestoken handen liggend
van jouw papa en jouw mama
schrijven zij jouw naam
in jouw en ons hart
max
dat gelijk de stamboom die jou wortelt
haar takken…
oh idiote werkelijkheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 of mankeer ik soms wat aan m 'n oren
't is tegelijk zo lachwekkend en vreselijk
en ik durf 't geheel ook niet verder te verstoren
de vogels graven gangenstelsels in 't fundament
terwijl mollen al vliegend wormen vangen
en een zeearend die zonder weerga
al spiraliserend om een boom rent
terwijl eekhoorns al verpoppende aan takken hangen
alwaar…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Gespleten zijn takken,
gebarsten zijn stam,
onaangetast zijn groeikracht
in bloem en in blad.
Godin Freya haar woonst,
de heilige boom,
’t huis maakt hij tot thuis,
de goede boom.
Onder zijn kruin
werden dure eden gezworen
en huwelijken gesloten.
Recht werd gesproken
onder de blote hemel,
bij klimmende zonne.…
lief lieven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
936 het robijn
kleurrijk als het leven
dun en bijna doorzichtig
in crêpe nu zich sieren
met elkaar beleven wij
doorheen die jaren
het goede en het kwade
dat droog, zonnig en zomers
dan wel nat, guur en winters
ons het leven brengt
in het eigen familiebos
als kroon op de boom
hangt daarvan het fortuin
parelend als gouden appels
aan de takken…