Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

Drieluik; Weergaloos, Wonderjaar, Welverdiend

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 472
Ongeëvenaard Raast hij voorbij De slinger van de klok Geen tik-tak gemist Echt. Waar. Niet. Nooit meer Daar tijd in niemands handen is. Verglijdt met iedereen Mirakels en zeer veel Echte gebeurtenissen Waarheid is echt niet meer Weergaloos als leugen Met haar heeft gespeeld Echt!…

Il Dono del Cervo

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
zijn met ons lawaai, ook als we zwijgen als het graf, raven maken zwarte sneeuw plooibaar, hier zou ik wel willen liggen mooier dan ‘n bosrand kan ze niet zijn een frulleke aan haar kleedje, sjarpe zo sprak ik met haar, kuste haar stillekes tranen in sneeuw glinsteren als diamant daar rijzen de dieren omhoog uit takken…
Rieg5 januari 2009Lees meer >

Goed en kwaad

netgedicht
3.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 863
Straten zuiveren van ‘t kwaad is de minister zijn taak soms wereldvreemde figuur die op ‘t binnenhof al te vaak geshockeerd staat te oreren - hij is tot vlees geworden taal die in de echo van z'n nederlaag, wegens gebrek aan resultaat, zijn opvolger al beschuldigt van gebrek aan daadkracht - dit slecht gedrag is niet de mens…

Papa Bunker

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
Maar nog tikte de Friese klok op weg naar een slagveld, wachtend op een ongelegen uur, min die ene minuut van waardig afscheid nemen met de woorden die Jezus ons geleerd heeft: 'Mijn vader die op een tak zit, eindelijk knakte de nachtmerrie van het zinloos paalzitten tot in eeuwigheid.'. Einde?…

familie

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.953
mijn familie heeft zich behoorlijk vertakt, mag ik u deswegen voorstellen aan kraai een onverbeterlijke dief kaapt, als hij de kans krijgt, alles voor ieders neus weg kauw, ook wel ka ingetogen, schrikachtig maar wel lief met dat grijze dotje op z'n kop is het oogappeltje van roek zit immer op de hoogste tak kijkt minzaam neer op…
Raaf13 augustus 2009Lees meer >

Geen dolen door de morgenmist

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 526
En deze nacht met ‘n zwijgzame onsterfelijke maan waarnaast dagelijks sterflijke sterren fonkelend staan heeft zich bleek voor enkelen blijvend ongeweten hoog aan hemelbogen van talrijke taken gekweten. Heb jij ‘t ooit geweten,’t wonderlijke werkelijk verstaan hoe woordloos liefdevol leven zo belicht voort kan gaan.…

De boom

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.952
grillig en krom, een beetje raar Alsof je uitkijkt over de velden met een enorme bos verwilderd haar Donker en grauw en waar kijk je naar Eenzaam en geen andere boom te zien Krom, door ouderdom versleten, bijzonder als je bent, jij wordt dus niet vergeten Donker en grauw, een oude vrouw Geen heeft zo’n zware kroon of van die wilde takken…
Eva Mensch3 oktober 2009Lees meer >

uitgespannen, uitgevlochten en weer boom

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.572
wortels en het teveel aan oudemansbaard gaf je weg wilgetenen die verwanten waren het leek wel wildgroei broers en zussen de aarde vanonder je voeten je was niet te ontrafelen tot op het bot uitgevlochten het sap bleef maar stromen misschien waren het je toppen waar je altijd de terugweg nam later begon ik je af te zagen meer en meer takken…

homo imperfectus

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 557
homo imperfectus wat we leerden zijn we deels vergeten en we hadden al niet genoeg geleerd wat we dachten heel zeker te weten bleek later soms finaal verkeerd steeds in de weer ondernemen we veel maar laten lastige taken graag staan en van wat we deden was ’n goed deel beter nooit of anders gedaan felle emoties en stiekem venijn zijn…
adamant7 maart 2010Lees meer >

Stil dorp

poëzie
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Geen mens durft gaan langs 't zandig pad, Wijl 't rustend dorp dan wakker schrikt, En verwijtend de wandelaar tegenblikt Die treedt op takken en krakend blad. Ik kom niet vóór de avond thuis, Dat elk geluid als een dreigend woord Niet roept hoe ik de stilte vermoord. Vóór 't donker is kom ik niet thuis.…

Protest

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 836
Ik heb meerdere pijlen op mijn boog, maar ik breek de boog om de pijlen te bevrijden van hun moeizame, vergeefse taken. Mijn hart bibbert van de kou, het publiek eet liever gifslangen, schade, nou dan, vlak mij maar uit.…

Ik arme gevangene in het donkere bos.

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.108
Ook de sinistere uil hoog op de tak bij de maan heeft voor mij geen sleutels om mijn handen en voeten te verlossen. Het eekhoorntje heeft geen sleutels voor mij. Het lieve hondje heeft geen sleutels voor mij om mij van de ketenen aan mijn voeten en handen te verlossen. Uiteindelijk zing ik maar lieve liedjes.…
cornil2 november 2010Lees meer >

Amstelstation 7.1.76/9.15 uur

gedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.742
getroffen er is geen beeld, er staat een scherm van woorden dat je aan het oog onttrekt hoewel door jou gewekt en twintig jaar geschaduwd wist je altijd ongezien te blijven men mocht niets meer van je weten dat je in je brieven schreef ”Ik ben geschonden en gebeten maar ik leef” je schreef “Het sap zal spoedig door de takken…

Van duister naar licht

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
En in de geleidelijke overgang van het duister naar 't licht; brengen de ontwaakte gevleugelden gezang, in 'n gedachteloze taak die wordt verricht. En met het oude ochtendgloren dat zich manifesteren zal; maakt het daglicht zich geen zorgen, dat de nacht licht brengen zal.…

Kosmonaut

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 890
De hand gold altijd als precieze schaal, geijkt bij 't vrouwelijk gilde, op haar taak berekend het totaal te wegen van wat zij wilde. De duimen gaven de kilo's aan, de wijsvingers de ponden, de pinken bleven bij de grammen staan, terwijl in de palmen de totalen stonden.…

Als iemand mij nou maar

gedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 23.946
En als het nu zo was dat ik gekozen had om zo te zijn, dat ik het wilde: steeds een ring erbij, zoveel soortgenoten aan mijn takken in hun veilig stekelhuis, zo anders dan ikzelf, maar wat weet ik het nog goed. Ik heb het opgegeven te zijn zoals ik ben. Ik groei maar mee met wie ik worden zal.…
Tjitske Jansen20 september 2011Lees meer >

Nazomerserust

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
Gadegeslagen vanaf een lage tak zit een brutaal eekhoorntje handig een beukennootje met knaaggraagte te verorberen. Een zwoele windvlaag wappert door de pas opgehangen witte lakens aan de lijn.…
Pieter Plenter30 september 2011Lees meer >

Hij konde lezen.

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.536
Hij werd het briefje ras gewaar, En las er op deez' reden: ‘Vriend, vóór de eik, die eeuwenoud Zijn takken uit blijft strekken, Dicht bij een vliet, in 't diepste woud, Zult gij een schat ontdekken. Ik hadde vriend noch maagschap meer, Wie ik die konde schenken.…

De herdersstaf

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.571
Ik was nog blond en jong van jaren Toen ik een sterke, rechte tak Zag wuiven met zijn vlag van blaren, En tot hem opklom en hem brak. Ik boog mij zingend tot hem over, Dien kloeke telg van de oude es, En ras verloor hij schors en lover Onder het knarsen van mijn mes.…

De dissident

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
Zij blijft staande, tot voleinding van haar taak. Vervelend doch waar: haar woorden zijn hartstikke raak.…
Petra Hermans26 februari 2013Lees meer >

Jeanne d'Arc ( J. v. M. )

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.667
Jeanne bleef vechten tot het laatst onder beroemde berende vlammende vuren: zíj bleef trouw aan haar diepste missie; taak tot in de laatste van binnen krijsende uren. Deze Jeanne in mijn leven draagt bij in mijn geloof. Zij geeft mijn levenszaak terug aan mij, toen, nu, in moeilijke tijden.…

Opdracht

gedicht
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.950
Soldaten die Macbeth op Dunsinane komen verslaan camoufleerden zichzelf met takken uit Birnam Wood.[vlgs Wikipedia] --------------------------------- uit: 'Geleende tijd', 1999.…

VAN DE NATUUR

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.628
De bomen worden zienlijk kaal, alleen De kruinen van de sparren staan nog vol Van waaiers; fijn gestoken vorkjes aan Een tak, pluimieren zij omlaag, of kruiven Naar de lucht, als pajongs aan een steel.…

- Bedwelmende Magnolia geur -

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 664
herinneringen door parken weldoordacht ja, zelfs bij nacht uiten zich op beschutte plek als lange rijen laanbomen aangeplant en vederlicht ademt lentelucht heel dicht en sterk bedwelmend blijft zijn draagkracht hier magnolia geur knoppen, gesloten en roestbruin verspreiden sterke aangename geur de weg hij breekt mij enkele takken…

Besluit

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 654
Ik heb mijn boom verzaagd tot planken O wat hield ik van haar oude hout en haar jaarlijks groene takken, mijn eigen meters regenwoud Ik heb haar omgehakt na zoveel jaren, met haar stam zwaar in de grond; de reden kan ik niet verklaren, de spaanders vlogen in het rond Ik weet alleen nog dat ik plots de bijl vond in mijn handen en het scherp…
Mart Stel26 september 2014Lees meer >

De bladeren

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.096
De stralen die op 't bladerdak een wijle wilden rusten, Ze gleden door de takken heen en vonden vuil, versleurd, De kleine groene bladerkens die zij zo gaarne kusten 'Och, arme bruine bladerkens! Wat is er met U gebeurd?'…

het beste leven geven

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 863
details voedende aderen daar om en doorheen weven schilderend jouw bloesem tot ontspringen wringend en wroetend in het jou onthullend uur toon jij de wereld jouw eigen gezicht in uitgestoken handen liggend van jouw papa en jouw mama schrijven zij jouw naam in jouw en ons hart max dat gelijk de stamboom die jou wortelt haar takken…

oh idiote werkelijkheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
of mankeer ik soms wat aan m 'n oren 't is tegelijk zo lachwekkend en vreselijk en ik durf 't geheel ook niet verder te verstoren de vogels graven gangenstelsels in 't fundament terwijl mollen al vliegend wormen vangen en een zeearend die zonder weerga al spiraliserend om een boom rent terwijl eekhoorns al verpoppende aan takken hangen alwaar…

De Retiese Lént

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Gespleten zijn takken, gebarsten zijn stam, onaangetast zijn groeikracht in bloem en in blad. Godin Freya haar woonst, de heilige boom, ’t huis maakt hij tot thuis, de goede boom. Onder zijn kruin werden dure eden gezworen en huwelijken gesloten. Recht werd gesproken onder de blote hemel, bij klimmende zonne.…

lief lieven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 936
het robijn kleurrijk als het leven dun en bijna doorzichtig in crêpe nu zich sieren met elkaar beleven wij doorheen die jaren het goede en het kwade dat droog, zonnig en zomers dan wel nat, guur en winters ons het leven brengt in het eigen familiebos als kroon op de boom hangt daarvan het fortuin parelend als gouden appels aan de takken…