5126 resultaten.
Babilon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 omgaan met het onmogelijke
is in het leven een hels karwei
het is vibreren binnen het ongelijke
en beperkingen van nature aan je zij
uit alle windrichtingen wordt aan je getrokken
waarbij het gevoel het verstand overstijgt
dan resteren enkel vergruisde brokken
waarbij de adem ook nog het stof opzuigt
men is verslagen, ontbeert de juiste…
Fata morgana
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 ik wil ze
hier niet
heb hen mijn
tanden laten zien
in de scherpe kammen
van het gebergte
ze doen snakken
naar adem op
hete glooiingen vol
klein gesteente waar
hitte de fata morgana
laat zinderen
zuurstof lijkt uit
de lucht gebrand
die verschroeiend
raspt door longen
zonder verkoeling
direct bij de hand
dit is ons land
al…
stenen tijdperk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 is nog ergens na te lezen
overal kalmte
voortijd van avondmaal
dichtbegroeid
op den duur ontbost
rustend graan
is koren op de molen
wolken verjaren
met binnendrijvende zon
stille genade
benadert iets van troost
alles is eeuwig
zodra het hart onbewogen
in tuinloze aarde
die toekomst verzwijgt
en vlees verteert -
na adem…
Berkenbos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
443 oostenwind
Niet om hem te doen hinderen op zijn lange reis
Maar om de verhalen vast te houden die hij langs hen heen blaast
Mythen die door volkeren zijn verteld
Zijn aan de gierende wind meegegeven
Om ze weg te voeren over onherbergzame vlaktes
En opspattende donkere wateren
Wat door geen mens ooit is neergeschreven
Doet hij met zijn koude adem…
Blijf.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 blijf toch maar dicht bij mij, dan ben ik blij
je nodig als water en lucht, je bent mijn eigenste ziel
stem zo fluweelzacht wiegt me veilig in slaap, hemels
mijn omfloerste ogen kussen je rein gezicht
we zijn onze adem en scheppen de kosmos
de weidse natuur danst op de kadans onzer harten
het universum glundert om al dat moois al is het broos…
Coronatijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De tijd is nu niet uitverkocht
zij heeft haar waarde verloren
Iedereen is gestationeerd
op zijn eigen eiland
sommigen opgeborgen achter plexiglas
Er zijn mensen die smeken om adem
onze vrijheid is onbewoonbaar verklaard
en telkens plaatsen wij een deksel
op wat weer achter ons ligt
In het vacuüm van ieders alleenzijn
cirkelen wij in…
verzuipen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 Als je na de eerste golf
nog niet verzopen bent
mag je van geluk spreken
de tweede moet je aan zien komen
doen we net
of het niets is vergeleken
dus adem inhouden
zet je schrap
voetbal supporters uitgezonderd
je kan toch immers niet leven
als leven zonder is
en alle artsen zijn verwonderd
schuim koppen zonder bal
en ongeschonden…
Gods smidse
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 ik zag hoe
jij lachte
naar de laatste
vlammetjes in
het vuur jij kende
hun levensduur
jouw adem
blies nieuw leven
in de ziel van wat
smeulende resten
wakkerde geesten
aan om verder te gaan
zoals zij
vroeger loeiden
in rood en blauw
samen vloeiden
tot de immense
hitte van gods smidse
waar weerbarstig
ijzer gebogen werd…
Bioleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Wolkjes die ik ontspannen adem,
terwijl ik als zogenaamde bioloog,
een fijn sigaartje rook,
terwijl ik schrijf.
Zoals ik zuivere koffie drink.
Zoals ik gedichten schrijf,
die ik niet schrijven moet.
Over-leven dat ik niet ken,
maar spontaan als bio leef.…
Vaccinatieprik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Met woorden kan ik niet benaderen
welke schoonheid jouw bloem mij bezorgde
hoe je met me bloesemde in de nacht
vreugde telkens als een pianotoets
in melodie van wandelen
in het op en neer gaan
tussen dunne wanden
het heeft ook geen zingeving
om mijn bewondering hier
te laten ademen met jouw bloesem
mijn donkere ziel is als de nacht…
Ruimte, rust, mezelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Ruimte, rust, mezelf
voelen ademen, de steken
onder mijn ribben en het gif
in mijn lijf, in mijn hoofd
Daar niet aan denken
elke dag een vriendin
die zich bekommert
om haar eigen interesses
Geen nieuwsgierigheid
betutteling en troost, alleen
een omarming en een beetje
verwend worden
Wakker zijn, niet dromen
in mijn slaap, wandelen…
Onder de kersenboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Weer een avond samen
onder de kersenboom
Denk niet romantisch
aan de fonkeling in een glas
het vlammetje van een kaars
in de schemering
intiem samen
onder de kersenboom
Dat zou surrogaat zijn
en ons geen ruimte laten
te voelen wie we vandaag zijn
geweest, af te tasten
wat we werkelijk willen
Het hangt in de lucht
die we ademen…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 licht,
en als dan afgelegd het wachten is,
en als dan tonen hun gezicht
de bloemen, spreken zacht en hun gemis
al evenzeer het goud laat stromen,
en als dan toch de wolken komen,
de schaduw en de duisternis,
en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen
jij huist in zijn
zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen,
en als dan overal jouw adem…
Kleur bekennend
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
406 ik zag je
met gedachten
spelen waarvan
de kleuren als
ballonnen werden
voort geblazen
door de lucht
niet lukraak
want ook de
wind had smaak
pushte de
zachte velletjes
die veel intiemer
met elkaar
omgingen dan de
snelle stuiters
die opvallend hard
hun laatste adem
kleur bekennend
uit bliezen
onder struiken
in de meest
luwe…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Jouw pijn
is de mijne niet,
zij is onbegrensd
je adem stokt
en slaat het verweer
in je vel
op deze dreun
dansen je engelen
sluiten zich
tot een cirkel
zonder bodem
in de damp van die krater
tekent zich een bloem
wel tien
wel duizend
elk blad
streelt je wonden
je hebt ze zelf geschilderd
je kon niet anders
je bloesems zijn de schreeuw…
Kleurnegatief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Mijn oor is kleurpositief
de rode rand kookt
van jouw woorden, fel
licht spat uit de schelp
en hangt voor mijn mond
voor mijn ingehouden adem
mijn lippen nog niet open
mijn gedachten onuitgesproken
mijn blik kleurnegatief
met doorbloede hersenen
gekruiste armen, gloeiend
van argwaan en verzet
van willen aanvallen
Jij zult er niet…
ondertussen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
581 onder dik ijs heerst geen wind
geen geur. geen kleur. enkel
uitgevaagd pallet van pastel
als herinnerd. hoe er vissen zijn
traag zwijmelen als verstild. ze
doorzichtig zijn als nat papier en
water haast vaste vloeistof is
geworden. planten hun adem
stokken. hoe de lucht tussen ons
bevroor en ook de woorden tussen
onze monden.…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere dag adem ik weer
de frisse ochtend geuren
van weide en bloemen.
Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
Lichtjes
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
592 Ik zie er nergens een
Ik loop in het donker
Waar gaat dit pad heen
Opeens zie ik vuurvonken
Ik probeer me te verstoppen
Ze schijnen licht in het duisternis
Kan nergens aankloppen
Het 's alleen mijn adem waar ik naar luister
Langzaam komen ze dichterbij
En ze dansen om me heen
Nu ik kijk ben ik blij
Vuurvliegjes en wel duizenden…
Stolpersteen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 Vesuvius' as
stijgt ten hemel
uit een bijna
dode vulkaan
de laatste adem
vaart in Paradisum
uit de krochten
van het Vaticaan
Een stofwolk van niks?
Françoise Sagan
heeft millionsellers
geschreven
bladzij na bladzij
zeker tien meer
dan achtenzeventig...…
Jouw kleuren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Soms denk ik —
jij was een altaar,
gebouwd van bloedwarm penseel
en adem die beeft in mineur.
In je handen:
de zwaarte van het onuitgesprokene,
alsof elk gebaar
een barokke buiging werd
voor wat we niet konden dragen.…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 In stilte zoekt de adem huid,
waar warmte door de schaduw glijdt.
Een trilling gloeit, het hart ontsluit —
verlangen dat zich zacht bevrijdt.
Geen woord, geen naam, alleen het licht,
dat langzaam langs de grenzen reist.
Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.…
BIJ WELK LAND?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De Atlantische Oceaan
en de Noordelijke IJszee
voelen over hun golven
een druk trefpunt
van kwade luchtstromen
de koude adem uit Groenland
smeekt de zucht van Denemarken
bij Andersens Sprookjesland
te mogen blijven
terwijl Amerika
hebzuchtige reuk
naar binnen zuigt
wil dit reusachtige eiland
van het Poolgebied bezitten
het strenge…
Een vraag in late schemering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
250 Ergens halverwege het Oosterpark
een stilte danst weer rond het avonduur
in sierlijke vormen van de muurschaduw
gebogen mensen zoeken natte peuken
in het gras ligt een oude heroïnespuit
honden snuffelen aan verse drollen
en jij vraagt hoe beleefde mensen ademen
alsof je niet zelf door het noodlot bent aangeraakt
slenterend op weg naar een…
zij denkt hem verder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
249 een kleine overwinning
als een lucifer in een storm
hij hield zijn adem vast
alsof gedachten zuurstof nodig hadden
alsof zij een brand was
en hij eindelijk as kon worden
zestig seconden lang
was de wereld een lege kamer
zonder haar stem tegen de muren
maar tijd is een sluwe smid
slaat herinnering terug in vorm
nog voor de minuut koud…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 poëzie brandt, een zachte wond,
zij maakt van stilte adem, mond,
zij bindt wat was en wat nog komt
tot één geheim dat in ons klopt
en toch, hoe klein haar hand in mij,
hoe groot de schaduw die ik zij.…
Te stil om te horen
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
603 Hoe zij het tere leven
in haar lijf gekoesterd had
een ademen
te stil om te horen.
Vanmorgen voelde zij
hoe leeg haar lichaam was
hoe diep binnenin het prille begin
het einde in zich gedragen had.…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 als ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij…
Gesloten hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
195 Waar witwolkende adem
laagde in kou,
en een roestige aardegeur
als herfst op je tong lag.
Mijn schuilplaats
is nu de dood.
Geen gevoel,
geen geluid,
gewoon niets.
Alleen de absolute,
gewenste stilte.…
Stroming van riet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
137 het dier beweegt langs de rand
van het riet
het water volgt maar noemt haar
richting niet
een adem raakt de oppervlakte
even aan
daar waar beweging lijkt
stil te staan
onder de huid trekt iets
langzaam voort
geen spoor van richting geen
herinnerd woord
het lichaam luistert
naar wat niet verschijnt
terwijl de stroom zichzelf…