4016 resultaten.
als een oase
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
668 zomerse dagen lopen op hun laatste benen
evenals de zwart- en bruin gevlekte koeien
grazend onder een late zon die het boerenland
nog zacht belicht waar in alle rust de avond valt
aan de einder schildert van Gogh een handvol
kraaien boven het goudgele, ongemaaide koren
waar verzonken boerderijen en een verre toren
in ijle nevels geruisloos…
Heer, onze Heer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
597 Wij verwonderen ons over de sterrenpracht
Ook over de maan die licht verspreidt
En die overal te zien is, wereldwijd
Tijdens de avond en de donkere nacht.
Onbegrijpelijk dat U naar ons omziet
En werkelijk aandacht aan ons schenkt
Ook aan alles wat op aarde leeft denkt
Wij zien het, maar doorgronden het niet.…
Bed
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.139 Ik ben niet gemaakt om 's avonds de trap op te gaan
Naar het smalste bed van de wereld.
Ik krijg het aan niemand verkocht.
Ik ben niet gemaakt om 's nachts het licht uit te doen
En mijn ogen te sluiten alleen.
Kon iemand dat maar in mijn plaats.
Ik ben niet gemaakt om wakker te worden 's ochtends
Met een opgeschoonde kop.…
In ontkend bestaan
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
494 waarvan lente op dit
moment hoofdbestanddeel
was dat zij in vol ornaat
met alles wilden delen
daar waar ik van
wondertjes sprak
communiceren zij met
hemel in schitterende
weerkaatsing van de zon
op haar mozaïekale vloer
gelegd met duizend stenen
het geheel was gevat
in de magie van het
kabouterleven zij hadden
het geduld om in lange avonden…
mijn levenstrein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Bij ’t vallen van de avond,
slaat er geen klok meer voor mij.
Nog eens, wil ik in mijn armen voelen,
diegene die ik heb bemind.
Nog één maal de zon zien buigen,
en zeggen… “ vaarwel mijn kind.”…
We houden het leuk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Die geheimen, mama
hoeven we niet hardop
te weten, weet je
ik mis de lange wandelingen
de lange avonden samen
de verveling van toen…
Fado aan de Lima
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Bij de brug onder de Tuin
der Dichters zit ik te kauwen
op de wereld zoals ze is
Ik zie de mensen gaan
jong, moe of roekeloos
de beschermheilige tartend
die aan de binnenspiegel bungelt
Laat in de avond lopen ze in de berm
met bagage of sprokkelhout
op hun hoofd, kruizen om hun nek
op de schouders van hun ziel
en als hangers in de kledingkast…
Mijn zinnen?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Mijn verhaal slik ik altijd in
elk dagbegin en elke avond
Terwijl zoveel mensen veel te zeggen,
veel weten mooie zinnen
boeken schrijven
Ik breng alle woorden
tot rust.…
Aliqua.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Naar gewoonte,
bij avond al beuzelen,
keffen en neuzelen,
stipt, nauwgezet en krek
tot aan zijn geliefde plek.
Naar gewoonte,
hou ik goed in het oog,
gespannen als ’n boog
de ronde kont
van mijn hond.
Naar gewoonte,
met alle hens aan dek
tot aan de juiste stek,
om met dra fatsoen
’n kakkakske te doen.…
Wanneer de zon …
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
691 Als de zon het land te rusten kust
en het nachtduister de avond begroet,
ben ik mij wel heel pijnlijk bewust
dat ik jou moet missen, voorgoed.
Ik hoor je stem in de warrelwind,
die kringelt rond mijn lege hoofd,
dat nog wel duizend beelden vindt,
donker, want jouw licht is gedoofd.…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis loopt de wandelaar
door de vroege avond…
We reizen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
603 De avond mag dan ongemak zijn, wat zou het ons bezwaren ?
Onwrikbaar zijn we als een as,
een schip dat onvermoeibaar deint
op wilde, woeste baren.…
Bang voor liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 De halve wereld is vrij en viert vrede
op aarde met elkaar, maar een vriend
van mijn man heeft problemen
met zijn vrouw, hij logeert
een tijdje bij ons (gezellig)
's Avonds vertelt hij hele verhalen
over de vreemden in onze stad
waar hij niet zou willen wonen
bang voor de ongenode gasten
bang te verliezen wat hij heeft
zijn inkomen…
Als glas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Er is hier een groot verdriet geweest
Nee, het is geen verdriet
het is een tafel vol lege glazen
Waar een avond lang alles doorheen is gestroomd
Fragiele blikken snel vergeten woorden
Verglijdend vragen hoe het afgelopen uur het leven was - als glas
Alles ter wereld als glas
Alles vol, dan leeg, vreemd gespiegeld
Hoewel alles glas…
Tien jaar
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
456 woorden spelen
Festina lente, langzaam, niet
te vlug
Je doet iets waar je voor geroepen bent
Een stap in 't rederijk waar je mag falen
Een taak waarvoor de Muze je komt halen
Als inspiratiebron van je talent
Als dichter word je immers
niet geboren
Je doet ervaring op in plaats
en tijd
Leermeesteres die jou heeft ingewijd
Des avonds…
Een teruglopende tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
396 zacht warm
voelde jij aan
in lieflijke kleur
opende in vol
vertrouwen
jouw emoties
spiritueel
zong je stem
het ijle lied
van de prille
dagopening
naar boven
bij de
invallende
avond donkerden
doorleefde tonen
van het dagelijks
sluiten van voorbij
altijd klaarden
je ogen op
als jij mij zag
kregen jouw
blikken weer hun…
vroegte
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
595 wij denken ons vrij, als
we dwalen door weer een
een uitnodiging te aanvaarden
om deze dag te boetseren
naar het model dat tot de avond leidt
met wat was in de handen
voelt de kilheid van de zwaartekracht
iets zachter aan, er is strijd in deze
achtergebleven tijd waar wonderen
weigeren zich te vertonen
langzaam trekt ontboezeming
een…
Treuren
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
672 Als je s’ avonds weemoedig nog naar buiten gaat,
en In de stilte naar de maan omringd door sterren staart.
Is er altijd wel iemand die jouw gedachten raakt,
dit moment tot een hele intieme ervaring maakt.
Zeker wanneer de wind een beetje waait,
het dan voelt alsof die iemand zachtjes over je rug heen aait.…
Verboden liefde
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
980 gebeurt nu slechts
in de mysterieuze sfeer
van in stilte geschreven brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woeste drinken
uit de oneindige woordenrivier:
In deze geschreven liefdesaffaire
ben jij de onovertroffen held
de bevrijdende Tarzan uit de jungle
van het benepen land der armoedzaaiers
waar het duisteren van de avond…
Iedere dag gewoon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
360 En aan het eind van deze gewone dag
als de gewone avond valt
zit ik nog even gewoon te filosoferen.
“Hoe verbazend en wonderlijk
mooi zo'n heel gewone dag toch kan wezen.”…
Wanneer sterren weer schijnen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
550 Dat jij s’ avonds ziet dat de sterren ook voor jou weer schijnen,
met op de voorgrond een fel gekleurde maan.
Je aandacht in de morgen aan zingende vogels mag wijden,
of zomaar in pyjama lekker in de regen durven staan.…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 vredig ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en groene ergernissen
wat de schreeuw om zomer versterkt
die onverbloembaar volgt op de lente
men verwacht regen en koude nachten
zulke buien in de o zo bezoedelde herfst
en mediterrane avonden…
Verhalen van stof en schijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
325 Elk stoel of tafel ademt als mijn vriend;
ik pak stof, een heerlijke dialoog,
hou van het verdiende applaus, het betoog;
mijn meester die mij avonden bedient.
Ik voel mij weleens slap, sta moeizaam op,
eet dan de bühne, het spel van het licht,
en draai mij in zijn eindeloos verhaal.…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Oh paarse avond lucht, sprankelend oranje in je pracht waar blijf je?
Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen.
Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je?
Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid.…
Aanzet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
291 medewerkster van de bank
Maar het viel niet mee
De oorlog en woningnood
schoven het op de lange baan
en papa/s werk hield haar binnen
Tussen droom en daad stonden
fatsoen en praktische bezwaren
waar haar wilskracht zich moeilijk
aan meten kon, ontmoedigd
door het vrome moederbeeld
uit haar jeugd, en de dwingende
redeneringen s avonds…
IS JONG ZIJN NOG LEUK
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
17 Vanuit een denkbeeldig meisje, nu vrouw:
Ik vond jong zijn leuk en lekker
Ik had zeer liefdevolle ouders
Ik kreeg geen druk van
Je moet dit of dat
En ik mocht geloven wat ik wou
Ik kreeg al vroeg een boek
Over lichamelijke opvoeding
En tegen mijn puberteit
Over seksualiteit en
Liefhebben met wie je maar wil
Ik had vrienden en vriendinnen…
Vriendschap
hartenkreet
4.4 met 84 stemmen
7.627 hand raakt zacht de mijne
Bij jou kan ik mezelf weer zijn
Ik blik in je lieve blauwe ogen
Je heldere kijk zo zeldzaam fijn
Soms ben je mijn tranenvanger
Twee armen vol met veiligheid
Waar ik zoveel warmte ervaar
En mijn pijn stilletjes aan slijt
We delen onze intiemste dromen
In de kroeg of bij de open haard
Ginnegappen wat af zo'n avond…
10 maart 2005
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
904 bloeddoorlopen ogen, lallende tong
egotripper, verdoken rebel zonder maatschappij
wankel en alles verloren te luisteren
naar wat ze zelf ook had gekund
mijn gedicht al niet meer nodig
in haar uitzonderlijk verschenen leven
op een schilderij van jeroen bosch
ik wachtte op wat moest gebeuren, morgen
te dicht opeengehoopte mensen die ontploften
een avond…
Depressief
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.563 's Avonds alleen op mijn kamer,
dikwijls stromen tranen over mijn wangen.
Ben bang voor de toekomst, wil dood,
word door angst en verdriet bevangen.
's Nachts kan ik niet slapen,
mijn hoofd draait van de gedachten.
Morgen wordt alles anders, beter,
Ik kan er haast niet op wachten.
Maar dan.....…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 wees mijn bruid
als de avond valt
en de zon van mijn ogen
neerdaalt in mijn hart
wees mijn gade
als ik afdaal in
de vergankelijkheid
van geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even…