3011 resultaten.
sluimer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
940 ruist
als riet gegeseld door een storm
van hunker en verlangen
in zachte aanzet wordt het hoogtepunt nog uitgesteld
het kamerbreed gevoel gekoesterd
dat zij bezingt in zachte klaagzang van genot
dat zich verdiept en zwelt
tot overrijpe vrucht tenslotte,
die openbarst in een boeket orgasmen
terwijl de spankracht van haar hand verstilt
sluit…
De baan des braven.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
851 En des in Gods gericht bestaan geen goddelozen,
De braven sluiten uit hun midden steeds de bozen.
De Heer, Hij kent de baan, de Heer!
De baan, die door de brave zalig wordt bewandeld,
Terwijl de zondaar tot zijn zelfverderven handelt
En eindlijk stort ten afgrond neer!…
Spreken in tongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Spreken in tongen, mensen
sluiten zich aaneen. Hand
in hand rond de toren van
Babel houden zij zich op
de been. Zij spreken hun
woorden in duizenden talen.
Hun geest eensgezind, kent
overal dezelfde idealen.
Talen over tongen, tongen
in talen. De wereld rond kan
een geest soms verdwalen.…
Het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
722 Mensen zijn egoïstisch en blind, sluiten hun ogen
Voor de wereld die ze zojuist hebben bedrogen.
De schoonheid en puurheid van de natuur vergeten,
Het negeren van de doordringende kreten.
Het verbergen van pijn en leed,
De ondergang van deze planeet.
Keer op keer door de mensen verkloot,
Het leven gedood.…
Ambivalente makker
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
835 doorziet
door alles en iedereen heenkijkt
vrijage met de horizon
waar iedereen over schande spreekt
dat veelbesproken oordeel
van eigen gemaakte rechters
er zitten geen handen aan mijn hart
mijn brief is niet te lezen voor een vreemde
je zult het moeten doen met je eigen ogen
als alles verandert is er weer die ik
probeer nu jouw ogen te sluiten…
Où peut-on être mieux?
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.031 Vreugde en smart
om wat nimmer kome
en 't leven zal zich sluiten;
tik-tom, tik-tom,
de regenvingers tikken,
tikken tegen de ruiten:
waarom, waarom?
De regen weent
weent op vrouwenhanden,
handen achter de ruiten;
tik-tom, tik-tom,
de regenvingers tikken,
tikken mij naar buiten:
tik, tik, tik, tom....
waarom? -…
hopeloos eenzaam
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
716 eenzaam
te verzetten en verdrijven
terwijl ik mij verwonder
wachtend op wetend niets
over de blauwblauwe lucht
zie ik slechts de gele citroen
draaiend met mijn hoofd
op en neer en om
is gewoon alles wat ik zie
een boom vol citroenen
geel en zuur stortvloed zij
zware wolken in mijn hoofd
die meer nog dan daarvoor
mij verder buiten sluiten…
lentenvirus
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 spint zich een nieuw virus
wereldwijd een eigen web
dat overal alles en iedereen
verlamt in het doen en laten
dat ons altijd vanzelf spreekt
geen kruid is nog gewassen
dat weerstand bieden kan
aan wat onzichtbaar nestelt
in de haarvaten van ons zijn
dat zich ontwricht ziet worden
over het land en door de lucht
door de grenzen die wij sluiten…
lief mens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 En jij je ogen sluit, en je hoofd neerlegt.
En als de rust tot je komt.
Lief mens
Dan zeg ik, bedankt voor je lach
en je traan.
Neem nu rust in de mooiste weide
Droom je droom, en spreek je
eigen taal.
Geschreven door: Rowdy Hagedorn…
Heer wie?
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
497 schijnaangezicht strijkt heilig glad
Imago van façade pleinpubliek
Ze mogen van 't O.M. nog niet naar buiten
Heer Floppe en heer Wout van Ballegooijen
Verloren zich in muren en imuten
Komt er een vrouw, dan heet de dokter Kluun
Of, wachtend op Godot, Releen van Hoyen
Maar zonder hekgeit, moet heer Flip van Floppe
De toko van z'n misseness gaan sluiten…
Bloemen schreeuwen je naam
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
516 Jouw lentelucht stinkt naar onze angst,
naar aarde die zich sluit.
Geen afscheid. Een aanklacht:
waarom droeg je zoveel licht
in deze wereld van stenen?
Jouw open palm—een wond
in ons verraad. Wij, die herfst
noemen wat moord heet.
Rust zacht? Nee—brand voort,
tuinier, met zon in je haar
als vlammen aan onze schuld.…
Optillen in stilte
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
542 Ik sluit mijn ogen niet om te vluchten, maar om te landen,
om te ontdekken wie ik ben, wie ik mag worden, en wat mijn hart verlangt.…
vasthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De vuist die zich sluit om het zand
verliest het sneller dan een open hand.
Zo stroomt wat we vrezen te verliezen
ongezien tussen de vingers door.
Hebzucht is geen gulzigheid alleen,
het is ook het niet durven geven.
Het is blijven zitten op een troon
die allang geen vragen meer hoort.…
Stemmen van hoop
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
379 Ik sluit mijn ogen en
zie hun handen reiken, niet om te nemen, maar om verbonden te raken.
Vandaag is geen datum in de
agenda van velen, maar een hartslag van mensen
die weigeren te buigen. Mijn adem gaat langzaam en aandachtig,
mijn gevoel scherp als glas; ik luister naar hun kracht, ook in het schemerlicht.…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 Toch blijft er een opening, een smalle kier van maanlicht
die het water niet helemaal durft te sluiten;
daarin drijft iets dat nog niet verdronken is —
een stil vermoeden, een belofte van morgen,
dat de zee, ook in haar donkerste uur,
nooit werkelijk vergeet te ademen.…
Zwarte bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
303 Raven kermen door de grauwe hemel heen,
sluit de deuren, staar door ramen naar de gaard.
Een zwijgend toverland, wat hemel loop ik onder,
waar sneeuw in wolken zit, vergrijzend in de nacht.
Toch vouw ik handen in dit grootsche wonder stil,
vergeten zomers tellen in de kou.…
Waar je verschijnt
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
449 Zachte avondlucht
stilte zonder beweging
jij zonder naam
Als avondlucht zich sluit
rond mijn gedachten, en je aanwezig-
heid geruisloos door mijn lichaam glijdt, ontstaat een
stil verlangen in mijn borst waarin mijn hart opnieuw leert dromen.…
Het broeien van de kim
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
199 Wij sussen de twijfel in een krimp van rust,
terwijl de horizon zich langzaam sluit.
Hoor het verre morren in de buik van de wolk.
Het berekende land ligt bewegingloos te wachten,
gekooid in de stilte voor de vlaag begint.
Geen vogel die nog stijgt, geen blad dat durft te trillen,
het veilige domein houdt star zijn adem in.…
De stem van de krekel
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
186 Wanneer duisternis zich rond het
gras sluit, blijft zijn stem als een dunne draad
tussen ons hangen, een fluistering die mij herinnert aan wat
zacht mag blijven en die in mij neerlegt wat ik anders te snel voorbij zou lopen.…
Zomerbloemen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
260 Aan het einde van de dag
waar schaduw en kleur elkaar zacht raken,
blijft een trilling achter in het veld dat langzaam sluit
en draagt elke bloem een gloed die nog even in mijn aandacht blijft.…
Vlucht van overpeinzing
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
278 Dus sluit de schermen, laat de trefwoorden maar vervagen,
de overdaad aan betekenis eist zijn tol.
Het leven stelt zijn eigen, onvervalste vragen,
en de leegte tussen de woorden is al zwaar genoeg en vol.…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 Gele, bruine bladeren
dwarrelen traag naar de aarde, elke
kleur echoot een verloren seizoen, mijn broos hart
opent zich voor hun gewicht, en sluit, bang voor vergankelijkheid.
Het ritmische geluid van
regen op het oude raam brengt namen,
verweerde gezichten en fluisterende stemmen terug.…
Mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 43 stemmen
4.307 beslissingen die wij maken
Jij bent altijd met mijn lot begaan
Wil het liefst iedere seconde waken
Van jou leerde ik respect en medeleven
Dezelfde liefde uitdragen aan mijn kinderen
Soms ontvangen, maar altijd alles geven
Al hun problemen proberen te verhinderen
Ik zie in mijn kinderen jouw lessen terug
En roep “kijk je wel uit”als zij de deur sluiten…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Slurpend sluit zich het moeras van angst;
ik kan niets meer zeggen…
Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood,
die mijn droom aan hoop-vervlogen stukken reet.
Ik zou nog eenmaal willen smeken,
voor ik achterover in de leegte val,
sterf… en mezelf verlies.…
boek
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.755 dragen
dat niets meer te zeggen valt
er geen antwoord is op vragen
hier trek ik dus de streep
ons hoofdstuk is voorgoed voorbij
jouw kind zal ik vertellen ooit
wie je was; en wie je was voor mij
want ik zie nu weer de lege bladen
wachten om te worden beschreven
hier trek ik dus de streep
begin voorzichtig weer te leven
sluit…
Will I allways love you??
hartenkreet
4.6 met 65 stemmen
2.142 liefdespijlen mijn leven weer vrolijk kleurt
De pech in de liefde, die ik steeds heb, eindelijk stopt
Ik wacht geduldig op die ene voltreffer
Die mij recht in mijn hartje raakt
Of, nog liever en kleffer:
Iemand die mijn hoofd en hartje ’n beetje ‘gekkig’ maakt
En wat mij betreft is die tijd nu gekomen
Dat ik mijn oogjes niet langer hoef te sluiten…
Ontslag.
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
7.165 Maar om je heen vallen er ontslagen ,veel collega's moeten eruit,
stilletjes zit je je af te vragen, wanneer de poort voor jou dan sluit.
Als de dag dan is gekomen dat je naar je chef toe moet,
sta je te beven als een rietje, en je voelt je niet meer goed.…
Stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.137 stilte ontdekken
stilte ervaren
stilte koesteren
stilte bewaren
stilte zijn
Ik sluit mij op
en ik keer in
ik vind mijn stilte
binnenin.…
honi soit qui mal y pense
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
735 wie hoort ever ooit hier nog gewagen
van beau monde bon vivant nonvaleur
éminence grise crème de la crème tot fine fleur
vroeger in den breedte volks gedragen lagen
naar wij aannemen voorgoed verdwenen
d'n ambras van keuzen kort te sluiten
in bewegend heden op voorbij verleden
drukt zwaar op kleine minderheden
die het surplus parvenu’…
geen vrouw meer
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
4.694 ik verbijt de misselijk makende
golven die draaien in mijn maag
ik sluit de ochtendjas
en zie mijn spiegelbeeld nog vaag.
ik wil leven
schreeuwt het in mij en
even voel ik daar de kracht,
voel ik mij opgewassen
tegen hetgene wat me wacht
een glimlach om mijn mond.…