9413 resultaten.
Spinalonga
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.250 De boten doorklieven het mediterrane water
Aan boord mensen die ten dode zijn opgeschreven
Verbannen naar het eiland van grafstenen
Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven…
Als vee worden zij bij elkaar gedreven
door de poort van verlatenheid
In een eenzaam lijden zullen zij sterven
Tranen schreiend in bitterheid…
Langzaam wandel ik…
Kruik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Je vroeg me om water
nam weer een grens.
Verward draaide ik
overal omheen!
Maar elk woord van Jou
was sprankelend en
tintelend van leven.
Je keek naar me op
ik op Jou neer.
Levend water kwam
zoals bij Mozes ooit
met zijn stok op de rots.
Tastend en zoekend naar
de zwakke plek.…
Hoofd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
488 Het lichaamsdeel staat op sterk water in het Leidse ziekenhuis LUMC.…
over het vissen getild
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
594 Ze sleept een paar netten aan
verwacht een paar handen
knijpt de ontgroende man
in de parmantige jonge billen
ze is een fikser van manhaftigheid
met een zwaar moederschap
alleen ze doet dat in het aarden
zoals vissen in het water dat doen
sterk en wilskrachtig
maar ze omwikkelt het zacht
of ze speelt gewoon de dommekracht
zoals vrouwen…
Afscheid
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.198 Nog eenmaal waar de landelijke wegen
elkander kruisen in het lage veld,
de holle wilg over het water helt
en ruine pluimen in de wind bewegen.
En waar het stadje rijst boven de wallen,
beveiligd binnen die vertrouwde wacht,
en waaromheen de brede biezen, zacht
en zijig, op het gladde water vallen.…
In de stilte van de zon
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
563 Een druppel water verdampt op het tipje van m'n tong
De aarde verschroeit in de stilte van de zon.…
stil leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 's nachts weet ze waar ze is
ze komt vanzelf thuis
in het donker valt ze
vloeibaar samen met tijd en ruimte
de locaties plakt ze naadloos aan elkaar
in een eeuwenoude, holle ruimte
vallen trage waterdruppels
in het water ziet ze het verloren kind
dat niet weet waar het hoort
de kleine mond zal niet spreken
ze grijpt in het water naar…
Onoplosbare zilte tranen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
693 Dit is de eeuwige thuishaven van deze “ helden ”
De plek waar de vrouwen zich verslikken in het water
van hun onoplosbare zilte tranen…
Zo is het
gedicht
3.2 met 4 stemmen
9.278 Voormalig water
huppelt nieuwsgierig, verliefd door het gras.
Een lening meisjeslijf. Stoot hier je tenen
tot bloed aan die badkuip vol jeugdschuim.
De beeldhouwer, lefgozer, tovert uit leven
een kist vol gedenkgoed, laat hem lomp neer
naast een pad.…
De Knappe Kapster
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.033 kapster lach
Of een zacht knappe kapster tikje op het hoofd
Het water werd koud, ijskoud
De lucht werd koud, ijskoud
De knappe kapster nagels werden scherp
Het knippen begon
Mijn krullen krulden op en verstrikten
Mijn krullen kropen terug in mijn hoofd
Ik heb geen krullen meer…
Winterlandschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 maar zij taalden niet naar een Elfstedentocht
sterker - ze bezaten niet eens schaatsijzers
de bevroren wateren dienden als kortere en
snellere routes, overleven was de kunst
voor beeldbuisspectakels was geen tijd,
wel was er meer échte humaniteit en
iedereen was blij dat hij of zij
geen waggeleend was.…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 ik op deze plek en geniet
van landschap en de natuur hier om mij heen
kijk naar zwaluw die dicht over water schiet
verwijderd van verkeer en huizen van steen
hoor ik de zachte zang van de karekiet
zo dikwijls ben ik op deze plek alleen.…
de wraak van het meer (Kameroen 1986)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 iedere dag loopt Nya naar
de grot van de vleermuizen
met onzichtbare ogen ziet hij
dingen die voor ons
verborgen blijven
het heldere water is blauw
als de ziener zegt dat
de wraak van het heilige
meer groot zal zijn
een plotseling opstekende
wind brengt reusachtige
golven teweeg
het water kleurt rood
leven verandert in de dood…
Vragen die geen vragen zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
629 Eigenlijk is er enkel de
stille stroming nu, zonder bedenkingen, enkel de zon blinkt
in het water en maakt de mensen die het zien plots blij.…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.
De golven deinen om me heen.
Hun schuimkoppen staan hoog
als duizend kruisen,
open-armig.
Er drijven kransen
op het water.
Nu is ze terug.…
De zee is één schuim.
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.938 Tot bergen zet zij om het hoge floppen
van water, tot een berg wordt in het licht
een flop van water, met glooiingen, zicht
van licht schijnt daarin, maar het vlakt tot soppen.
De storm, d' orkaan loeit. De lucht, even wild
als de zee, is grijslicht, stort er van boven
pakken van wolken op die ijlings vliegen.…
oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 De oude vrouw loopt met vaste tred
door de winkelstraat
denkend aan de karbonaadjes
die al in de boodschappentas
haar het water in de mond doen lopen
niet het water dat na een hardroze regenbui
spettert in paarse plassen op de begraafplaats
waar ze al weer maanden wacht
op de zo dikwijls beloofde hemel
onder anjers en gerbera's
omdat…
Vroege ochtend aan de rivier.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
878 enkele zwartbonte koeien in de uiterwaarden staan
gedrieën naast elkaar door nieuwsgierigheid gedreven
naar de visserman te kijken - al kauwende - koppen iets opgeheven
een golfje op het vlakke water kondigt een zeiljacht aan
een vlag slap neergehangen op de steven
gaap, wrijf in mijn ogen; dit is het goede leven…
Zon, strand, zand, wind en.....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
749 Zachte golven kwamen naar de kant gerold
water sprak zacht, fluisterend
hier- en daar een huppelend kind
wat hard kwam aangehold.
'K liep verder, met de vloedlijn mee
soms bukkend voor een schelp
het water dreef steeds verder terug
''t werd eb, vanzelf.…
Het valt 8
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Ook mijn neigingen komen voort
Uit blind verlangen, de neiging
Tot de beweging tot de aanzet,
Van het geëtste en het gestikte,
Oppervlakte, richting, ritme,
Tijding, uit eb en vloed, branding
Uit water voor water, kom en
Proef ons, hij, het, jullie.…
openlucht museum
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Het water was inktzwart
droeg takken van bomen met zich mee.
Wild en kolkend sloeg het water tegen de dijken.
De storm was niet ver af.
Door het intense zonlicht laag boven de horizon
tekenden zich dreigende figuren af.
De zon scheen met moeite door de wollen wolken.
Het landschap werd daardoor mooier dan ooit.…
Pampus
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
580 nutteloze veste
Nu spelen in de droge gracht
De kinderen piraat
Maar niemand wordt er meer verwacht
Die echt ten strijde gaat
Historie in het wijde water
Uit Muiden vaart men weer en heen
Ook nu nog vele jaren later
Is Pampus meer dan staal en steen…
De Dageraad
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
500 water,vuur,licht!…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Hij is de ijsvogel aan de rand van het moeras
die over drassige landen loert
en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen
Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd
Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont
Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 En eeuwig stroomt zij, tot aan de horizon
waar de rivier zich vermoeid te rusten legt
in het grote water voor de kust van Albion.…
Flevodijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Met aan mijn ene zij
de groene dijk,
aan de ander
de meerkoeten
die mee en zwemmen
in grauw water,
roerloos spert de reiger
tussen plukken riet
In de verte fietst eenzaam iemand
zoals ik alleen hier loop
Zicht op witte masten
Een enkel autootje
op de weg
door het water
Terug, aan de einder,
de centrale met haar pijpen
waaruit…
De Tijd Staat Stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
661 af met rasse schreden
vanuit het toen naar het heden
vanaf wie we zijn geweest
naar wie we dachten dat we waren
tot ver voorbij ons toekomstig verleden
de tijd lijkt te lopen
maar staat als water zo stil
wordt door anderen bewogen
en wij wij hebben ons zelf
al die tijd een beetje voorgelogen…
DE DAGERAAD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.275 water,vuur,licht!…
Ode aan de Heelsumse Beek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
602 Behoud en herstel,
water en bodem sturend,
staan daarom voorop.
De beekloop verlegd,
van naaldbossen naar heide,
en vistrap geplaatst.
Ook vrijwilligers
druk doende met onderhoud
van beek en oever.
En zie, hoe de beek
nu met dit alles zo glanst
voor zolang het kan.…
Dag van ontspanning
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 En verder loop ik langs water en door bos
genietend van uitgestrekte groene wei
even voel je je van druk en zorgen los
wat is mooier dan zwerven langs bos en hei.
Geniet van vogels en wolken in de lucht
gooi alle sores van je af met een zucht.…