Alle inzendingen over water

9413 resultaten.

Sorteren op:

Spinalonga

hartenkreet
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.250
De boten doorklieven het mediterrane water Aan boord mensen die ten dode zijn opgeschreven Verbannen naar het eiland van grafstenen Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven… Als vee worden zij bij elkaar gedreven door de poort van verlatenheid In een eenzaam lijden zullen zij sterven Tranen schreiend in bitterheid… Langzaam wandel ik…

Kruik

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Je vroeg me om water nam weer een grens. Verward draaide ik overal omheen! Maar elk woord van Jou was sprankelend en tintelend van leven. Je keek naar me op ik op Jou neer. Levend water kwam zoals bij Mozes ooit met zijn stok op de rots. Tastend en zoekend naar de zwakke plek.…
Cor van Vliet19 december 2008Lees meer >

Hoofd

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Het lichaamsdeel staat op sterk water in het Leidse ziekenhuis LUMC.…
trawant21 maart 2009Lees meer >

over het vissen getild

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
Ze sleept een paar netten aan verwacht een paar handen knijpt de ontgroende man in de parmantige jonge billen ze is een fikser van manhaftigheid met een zwaar moederschap alleen ze doet dat in het aarden zoals vissen in het water dat doen sterk en wilskrachtig maar ze omwikkelt het zacht of ze speelt gewoon de dommekracht zoals vrouwen…

Afscheid

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.198
Nog eenmaal waar de landelijke wegen elkander kruisen in het lage veld, de holle wilg over het water helt en ruine pluimen in de wind bewegen. En waar het stadje rijst boven de wallen, beveiligd binnen die vertrouwde wacht, en waaromheen de brede biezen, zacht en zijig, op het gladde water vallen.…

In de stilte van de zon

netgedicht
4.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 563
Een druppel water verdampt op het tipje van m'n tong De aarde verschroeit in de stilte van de zon.…
Katty5 juli 2010Lees meer >

stil leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
's nachts weet ze waar ze is ze komt vanzelf thuis in het donker valt ze vloeibaar samen met tijd en ruimte de locaties plakt ze naadloos aan elkaar in een eeuwenoude, holle ruimte vallen trage waterdruppels in het water ziet ze het verloren kind dat niet weet waar het hoort de kleine mond zal niet spreken ze grijpt in het water naar…
j.bakx1 augustus 2010Lees meer >

Onoplosbare zilte tranen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 693
Dit is de eeuwige thuishaven van deze “ helden ” De plek waar de vrouwen zich verslikken in het water van hun onoplosbare zilte tranen…

Zo is het

gedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 9.278
Voormalig water huppelt nieuwsgierig, verliefd door het gras. Een lening meisjeslijf. Stoot hier je tenen tot bloed aan die badkuip vol jeugdschuim. De beeldhouwer, lefgozer, tovert uit leven een kist vol gedenkgoed, laat hem lomp neer naast een pad.…
Anna Enquist29 augustus 2011Lees meer >

De Knappe Kapster

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.033
kapster lach Of een zacht knappe kapster tikje op het hoofd Het water werd koud, ijskoud De lucht werd koud, ijskoud De knappe kapster nagels werden scherp Het knippen begon Mijn krullen krulden op en verstrikten Mijn krullen kropen terug in mijn hoofd Ik heb geen krullen meer…

Winterlandschap

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
maar zij taalden niet naar een Elfstedentocht sterker - ze bezaten niet eens schaatsijzers de bevroren wateren dienden als kortere en snellere routes, overleven was de kunst voor beeldbuisspectakels was geen tijd, wel was er meer échte humaniteit en iedereen was blij dat hij of zij geen waggeleend was.…

Stille lenteavond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
ik op deze plek en geniet van landschap en de natuur hier om mij heen kijk naar zwaluw die dicht over water schiet verwijderd van verkeer en huizen van steen hoor ik de zachte zang van de karekiet zo dikwijls ben ik op deze plek alleen.…

de wraak van het meer (Kameroen 1986)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
iedere dag loopt Nya naar de grot van de vleermuizen met onzichtbare ogen ziet hij dingen die voor ons verborgen blijven het heldere water is blauw als de ziener zegt dat de wraak van het heilige meer groot zal zijn een plotseling opstekende wind brengt reusachtige golven teweeg het water kleurt rood leven verandert in de dood…
J.Bakx3 november 2013Lees meer >

Vragen die geen vragen zijn

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 629
Eigenlijk is er enkel de stille stroming nu, zonder bedenkingen, enkel de zon blinkt in het water en maakt de mensen die het zien plots blij.…
Adeleyd3 februari 2014Lees meer >

euridice

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Als ik langs het water dool bij valavond hoor ik fluisterflarden door de branding ruisend als een korenveld van grauwe troost en zwarte marmervlekken. De golven deinen om me heen. Hun schuimkoppen staan hoog als duizend kruisen, open-armig. Er drijven kransen op het water. Nu is ze terug.…

De zee is één schuim.

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.938
Tot bergen zet zij om het hoge floppen van water, tot een berg wordt in het licht een flop van water, met glooiingen, zicht van licht schijnt daarin, maar het vlakt tot soppen. De storm, d' orkaan loeit. De lucht, even wild als de zee, is grijslicht, stort er van boven pakken van wolken op die ijlings vliegen.…
Herman Gorter26 februari 2014Lees meer >

oma

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
De oude vrouw loopt met vaste tred door de winkelstraat denkend aan de karbonaadjes die al in de boodschappentas haar het water in de mond doen lopen niet het water dat na een hardroze regenbui spettert in paarse plassen op de begraafplaats waar ze al weer maanden wacht op de zo dikwijls beloofde hemel onder anjers en gerbera's omdat…

Vroege ochtend aan de rivier.

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 878
enkele zwartbonte koeien in de uiterwaarden staan gedrieën naast elkaar door nieuwsgierigheid gedreven naar de visserman te kijken - al kauwende - koppen iets opgeheven een golfje op het vlakke water kondigt een zeiljacht aan een vlag slap neergehangen op de steven gaap, wrijf in mijn ogen; dit is het goede leven…
Leonardo25 januari 2015Lees meer >

Zon, strand, zand, wind en.....

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Zachte golven kwamen naar de kant gerold water sprak zacht, fluisterend hier- en daar een huppelend kind wat hard kwam aangehold. 'K liep verder, met de vloedlijn mee soms bukkend voor een schelp het water dreef steeds verder terug ''t werd eb, vanzelf.…
An Terlouw13 februari 2016Lees meer >

Het valt 8

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Ook mijn neigingen komen voort Uit blind verlangen, de neiging Tot de beweging tot de aanzet, Van het geëtste en het gestikte, Oppervlakte, richting, ritme, Tijding, uit eb en vloed, branding Uit water voor water, kom en Proef ons, hij, het, jullie.…
Pim Eliam12 november 2016Lees meer >

openlucht museum

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Het water was inktzwart droeg takken van bomen met zich mee. Wild en kolkend sloeg het water tegen de dijken. De storm was niet ver af. Door het intense zonlicht laag boven de horizon tekenden zich dreigende figuren af. De zon scheen met moeite door de wollen wolken. Het landschap werd daardoor mooier dan ooit.…

Pampus

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 580
nutteloze veste Nu spelen in de droge gracht De kinderen piraat Maar niemand wordt er meer verwacht Die echt ten strijde gaat Historie in het wijde water Uit Muiden vaart men weer en heen Ook nu nog vele jaren later Is Pampus meer dan staal en steen…
René Vis11 januari 2017Lees meer >

God is blauw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Hij is de ijsvogel aan de rand van het moeras die over drassige landen loert en het wolkendek in het aardoppervlak ziet weerspiegelen Bomen kleuren groen omdat het levende blauw van God door de gele zon wordt verwarmd Transparante oceanen kleuren blauw omdat Hij in het water woont Water dat het begin van alle levensvormen in zich herbergt…
M. Bos10 september 2020Lees meer >

Er waaien klanken over de dijk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
En eeuwig stroomt zij, tot aan de horizon waar de rivier zich vermoeid te rusten legt in het grote water voor de kust van Albion.…
Cees Sleven23 oktober 2020Lees meer >

Flevodijk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Met aan mijn ene zij de groene dijk, aan de ander de meerkoeten die mee en zwemmen in grauw water, roerloos spert de reiger tussen plukken riet In de verte fietst eenzaam iemand zoals ik alleen hier loop Zicht op witte masten Een enkel autootje op de weg door het water Terug, aan de einder, de centrale met haar pijpen waaruit…
Ralameimaar26 januari 2021Lees meer >

De Tijd Staat Stil

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 661
af met rasse schreden vanuit het toen naar het heden vanaf wie we zijn geweest naar wie we dachten dat we waren tot ver voorbij ons toekomstig verleden de tijd lijkt te lopen maar staat als water zo stil wordt door anderen bewogen en wij wij hebben ons zelf al die tijd een beetje voorgelogen…

Ode aan de Heelsumse Beek

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 602
Behoud en herstel, water en bodem sturend, staan daarom voorop. De beekloop verlegd, van naaldbossen naar heide, en vistrap geplaatst. Ook vrijwilligers druk doende met onderhoud van beek en oever. En zie, hoe de beek nu met dit alles zo glanst voor zolang het kan.…

Dag van ontspanning

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
En verder loop ik langs water en door bos genietend van uitgestrekte groene wei even voel je je van druk en zorgen los wat is mooier dan zwerven langs bos en hei. Geniet van vogels en wolken in de lucht gooi alle sores van je af met een zucht.…