Alle inzendingen over krans

360 resultaten.

Sorteren op:

Zoektocht

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 10.266
Nabij het Reitdiep duikt je krans van essen op. Wat houd jij de door schelpen ingelijste pakweg honderd doden hoog! Dat jij bewaard mag blijven, stille hoop voor wie rust zoekt.…

Herscheppen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Een maartse wind in een klein dorp Waarin groen wit verjoeg, waarin een Koele luchtstroom kopzorgen verdreef Een prille wind in een negorij Die een reddingsboei toewierp; een krans Van sneeuwklokjes, krokussen en Vroege narcissen Waardoor je weet er is nog hoop, toch Nog hoop, toch nog wel redding Het fluisterende riet van een liefelijk…

Nationale Dodenherdenking

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 596
Koning Willem-Alexander en koningin Máxima leggen, in aanwezigheid van alleen minister-president Rutte, burgemeester Halsema van Amsterdam en voorzitter Verbeet van het Nationaal Comité, een krans bij het Nationaal Monument.…

De grens van het genoeg

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 171
We openen de kranen verder, stapelen de uren en de smaken op, tot de tafel buigt onder het gewicht. Maar ongemerkt kantelt de wet. De honing op de tong wordt bitter, het warme licht schroeit de ogen blind, en de overvloed die moest beschermen sluit de vensters naar de buitenlucht.…

Ode aan de IJssel

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 977
vol van leven De aanbeet, vis, een figurant Door honger aangedreven De hand omhoog, een schipper zwaait Een kind wijst naar de boeg De vlag wappert, ach het waait De reis nog lang genoeg Een skiër dansend op het nat Een spoor van schuim en golven De sleur van’t leven weg gespat Onder water snel bedolven Een ploeg aan’t werk, een kraan…

Als een mens zich verliest

netgedicht
3.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.258
hoofd bedekt als scheiding tussen mijn en dijn met het gewicht van oneindig licht zich ongrijpbaar spreidend over het verstilde aangezicht en hoe zijn uiterlijk schijn gevangen in mijn ogen duidt op het onzichtbare alles onbeschrijfbaar maar zo helder naar binnen gericht * wat enkel de verschijning siert is de neergelaten krans…

Berlijn, oost en west, de slagboom ging omhoog

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 727
Veranderingen tot op grote hoogte toelaten aanschouwen De slagboom een kraan 'n arm ging omhoog domweg omhoog. 11-11-1989…

Dodenklacht

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.412
Daal op haar neder, op haar handen, Die zegen spreidden; vlecht een krans haar Om 't jonge hoofd. Kom dan tot mij; kom, zoals vroeger, Geliefde, die in volle bloeitijd Mij werd ontroofd!…

doodsprenten

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.156
je de vlerk uithangt in je versleten boutades je uitgedragen stoel bewoont rondom de gapende wonde hoe je je schurkt aan de regen in je dronkenmanslaap je begint te vergeten dat je taal op de achtersteven gebleven is alsof je weer eersteling wordt, moeder haar kapitein van de lange vaart kust je rijpt er in de loden druppels en rijgt er een krans…

Zwarte lelies

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.230
Z’n beloften ingebed als fantasieën in een simpel woord, de hoop als nar te figureren in een corso van de relativering, een laatste dans als slotakkoord met voorschreven passen als ultieme krans.…
Pama18 november 2012Lees meer >

die dag van dauw en druiven

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.213
de droogbloemen bij het open raam laat de wind van slaap maar komen nu alle sterren en een glimlach van de maan hoe wreed ook schrijft ze in haar dagboek haar geur over mijn huid zit ik zwijgend op het grote bed vreemd glanzen de koperen spijlen kussens en lakens koud gelaten dekens op een hoop die dag van dauw en druiven en de kraan…
kornelis3 februari 2013Lees meer >

Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen

poëzie
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Een traan lichtte in uw oog, de zerk lag grijs En eenzaam in een krans van groene blaren - Een lichte handdruk kon uw smart bedaren Maar wis zong nog uw hart bedroefd een wijs.…

de schaamte voorbij

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
Niet meer……… één dikzak op speelplein in jaren vijftig tikkertje, altijd de klos wervelende spillebenen drinken uit kraan eten gewoon thuis soep aardappelen pap moeder kookt jaren vijftig gezond achteraf vlag gaat uit welkom vooruitgang daar is Mek Donald!…
Karel8 maart 2015Lees meer >

Andermans Koren

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
De hemel boven al, en overal op aarde de grens voor ieder mens, om niet te overschrijden De kinderen van China horen van patenten en van grote mensen centen, het financieel gewin, leren hoe ze moeten vaccineren De waaierende dood, uit de schoot van Wuhan troost weerspiegelt de hemel in 't uur van de dood Een krans met bloemen…

Ongevraagd Zinvol Leven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
In het druppelen van een kraan. Niets meer willen begrijpen, en daardoor, o wonder, zinvol leven zien. Ongevraagd. Onbedoeld. Toevallig. Toevallig geboren worden. Ongevraagd weer gaan.…

Bi

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
Volg je weg als dat kan, waar het kan Open en gesloten tuinen luchten ventielen kranen riolen sluizen kluizen doodkisten graven. Kijk en ruik waar je bent, waar je gaat Open en gesloten kloosters verenigingen vizieren brieven bloemen blikken lippen ogen oren.…
Zywa21 september 2025Lees meer >

Zal nimmermeer gebeuren

poëzie
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.016
Wat geef ik om mijn rozen of ’t maaksel van mijn krans; ik zal gaan maken paarlen van ongemene glans. De tranen werden paarlen, zo ras haar ’t woord ontging, die zij met goud doorboorde en aan haar oren hing. De blanke paarlen hielden de krachten van ’t geween; zij doen nog in de hemel wat zij op aarde deên*.…

blauwe stad

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 768
schepen liggen in de haven onbeweegbaar aan zware ankers vormen eentonig geborgen in de misthoorn van de morgen zelfstandig getekende kranen helpen de wachttijd dragen huizen op de wal hebben de diepgang van roerloos verleden masten die in de ramen opsteken een havenstad waar het gerucht in een schelp wordt geblazen tritons onder bruggen…

Mijn Stille Dicht Nu en Voorheen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 814
Tien jaren lang dacht ze aan geen kansen Op meegevoel, des dichters krans!... Dicht mijner jeugd - hoe arm aan glansen, Vast blij-gedurfd en fris-luid zeggen wou 'k u thans!... Och arm, alsof ik baat zou vinden Bij stem uit onbezorgd voorheen; Wàt baat me? o immer meer beminde!…

Bouwstof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 731
Geef mij aarde waar ik op kan staan palen om het huis te dragen stenen om de muren op te trekken balken om een vloer te leggen hout om te bekleden, pannen voor het dak trappen voor omhoog of naar beneden draad waardoor de stroom kan gaan koper die 't water naar de kranen kan geleiden deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat leg…
Evert de Boer16 augustus 2019Lees meer >

Gebroken lelies.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Onze beloften ingebed als fantasieën, simpele bewoordingen in de hoop te mogen figureren in ouvertures van aller relativering, een gepassioneerde levensdans als slotakkoord met voorschreven passen als ultieme krans.…
Pama13 november 2019Lees meer >

Gebroken lelies?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 422
Onze beloften ingebed als fantasieën, simpele bewoordingen in de hoop te mogen figureren in ouvertures van aller relativering, een gepassioneerde levensdans als slotakkoord met voorschreven passen als ultieme krans.…
Pama14 november 2019Lees meer >

HET NIEUWE ABNORMAAL

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 592
bergen worden woestijnen opa's worden jonge goden geld stroomt uit de kraan meisjes kijken je aan niemand hoeft te slapen dus haalt meer uit z'n bestaan zonder naar de kloten te gaan gebraden duiven vliegen druipend van het vet over de daken belanden in mondjes op de juiste temperatuur geluk wordt gewoon bijgedrukt indien nodig en…

Bewogen

netgedicht
4.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 623
De kleuter vond het prachtig Je vier vrienden waren er Je ex die klein en breekbaar met mondkap, maar flink en sterk bleek, de lap vlug afdeed De mooie kinderen, je kleinkinderen, je schoonzoon alles glimlachend gadeslaand Je boeken die er lagen En nu de krans voor jou die bij ons ligt…

Zelfbehoud

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 297
Hier telt hij de seconden tussen het druppen van de kraan in de zinken bak. Niets verdwijnt. Alles verplaatst zich. Hij draait zich naar de muur. In zijn neus: verbrand vlees. In zijn hoofd: muziek die weet hoe hij heet zonder hem aan te spreken.…
Nathan4 februari 2026Lees meer >

mijn reflectie

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Waardoor we weer bij 't begin zijn aangekomen; mijn reflectie stoort mij, de Boeddha sprak: de gulle middenweg, Jezus sprak: woorden van liefde; niet de hemel noch de aarde, maar 't kopje onder de kraan dat is waar het omgaat.…
pelgrim24 augustus 2010Lees meer >

Heerlijk hoor, een scootmobiel

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 690
Maar er is toch iets, dat is wat minder aangenaam- zeg maar fijn, telkens als ik een ritje maken moet, naar arts, ziekenhuis of fysio dan breken de sluizen open alsof men daarboven wacht: Komt ze er al aan, dan snel aan de kranen draaien gaan! open de sluizen en kletter maar neer, wauw vooral die hagelstenen doen goed zeer!…
An Terlouw15 september 2017Lees meer >

Eigen keus

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
De dagen zijn steeds vaker vloeibaar met onvoorziene schade zonder het opendraaien van de juiste kraan vol medicatie die werkt. Ik kijk sta langs de zijlijn en ween in stilte. Haar eigen fietsbanden zijn bijna versleten alles kraakt en piept, zie deze schaduwen terwijl zij rijdt, ze zijn kamerhoogte groot.…

Zwanen uit Aleppo

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Hoe zeg je geloof ons,kranen in ons land hebben wel drinkwater voordeuren met sloten en ramen. Hoe zeg je kom loop mee, schuif bij ons aan. Aleppo kennen wij , dat kastje, zelfs die geweren eigen ervaringen uit de jeugd in Ambon het ooit.…

Helios' dochter

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 242
een waarschuwing deze koestering maar wel een heel aangename voor ik een uur later de terugweg aanvaardde bracht zij mij plotsklaps wederom in vervoering oogverblindend strak gehuld in gouden verzengend tuniek onthutsend onaardse gedaante haar gitzwarte krans met diepbruine kralen haar blik klonk zich even vast in de mijne het…