360 resultaten.
Zoektocht
gedicht
3.8 met 4 stemmen
10.266 Nabij het Reitdiep duikt je krans van essen op. Wat houd jij
de door schelpen ingelijste pakweg honderd doden hoog!
Dat jij bewaard mag blijven, stille hoop voor wie rust zoekt.…
Herscheppen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Een maartse wind in een klein dorp
Waarin groen wit verjoeg, waarin een
Koele luchtstroom kopzorgen verdreef
Een prille wind in een negorij
Die een reddingsboei toewierp; een krans
Van sneeuwklokjes, krokussen en
Vroege narcissen
Waardoor je weet er is nog hoop, toch
Nog hoop, toch nog wel redding
Het fluisterende riet van een liefelijk…
Nationale Dodenherdenking
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Koning Willem-Alexander en koningin Máxima leggen,
in aanwezigheid van alleen minister-president Rutte,
burgemeester Halsema van Amsterdam en voorzitter
Verbeet van het Nationaal Comité, een krans
bij het Nationaal Monument.…
De grens van het genoeg
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
171 We openen de kranen verder,
stapelen de uren en de smaken op,
tot de tafel buigt onder het gewicht.
Maar ongemerkt kantelt de wet.
De honing op de tong wordt bitter,
het warme licht schroeit de ogen blind,
en de overvloed die moest beschermen
sluit de vensters naar de buitenlucht.…
Ode aan de IJssel
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
977 vol van leven
De aanbeet, vis, een figurant
Door honger aangedreven
De hand omhoog, een schipper zwaait
Een kind wijst naar de boeg
De vlag wappert, ach het waait
De reis nog lang genoeg
Een skiër dansend op het nat
Een spoor van schuim en golven
De sleur van’t leven weg gespat
Onder water snel bedolven
Een ploeg aan’t werk, een kraan…
Als een mens zich verliest
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
1.258 hoofd bedekt
als scheiding tussen mijn en dijn
met het gewicht van oneindig licht
zich ongrijpbaar spreidend
over het verstilde aangezicht
en hoe zijn uiterlijk schijn
gevangen in mijn ogen
duidt op het onzichtbare alles
onbeschrijfbaar maar
zo helder naar binnen gericht
*
wat enkel de verschijning siert
is de neergelaten krans…
Berlijn, oost en west, de slagboom ging omhoog
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
727 Veranderingen tot op grote hoogte toelaten aanschouwen
De slagboom een kraan 'n arm ging omhoog domweg omhoog.
11-11-1989…
Dodenklacht
poëzie
3.4 met 11 stemmen
3.412 Daal op haar neder, op haar handen,
Die zegen spreidden; vlecht een krans haar
Om 't jonge hoofd.
Kom dan tot mij; kom, zoals vroeger,
Geliefde, die in volle bloeitijd
Mij werd ontroofd!…
doodsprenten
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.156 je de vlerk uithangt in je versleten boutades
je uitgedragen stoel bewoont rondom de gapende wonde
hoe je je schurkt aan de regen in je dronkenmanslaap
je begint te vergeten dat je taal op de achtersteven gebleven is
alsof je weer eersteling wordt, moeder haar kapitein van de lange vaart kust
je rijpt er in de loden druppels en rijgt er een krans…
Zwarte lelies
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.230 Z’n beloften ingebed als fantasieën in
een simpel woord, de hoop als nar te
figureren in een corso van de relativering,
een laatste dans als slotakkoord met
voorschreven passen als ultieme krans.…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 de droogbloemen
bij het open raam
laat de wind van slaap maar komen nu
alle sterren en een glimlach van de maan
hoe wreed ook
schrijft ze in haar dagboek
haar geur over mijn huid
zit ik zwijgend op het grote bed
vreemd glanzen de koperen spijlen
kussens en lakens koud gelaten
dekens op een hoop
die dag van dauw en druiven
en de kraan…
Op 't kerkhof waar de naakte bomen rijzen
poëzie
4.8 met 5 stemmen
1.246 Een traan lichtte in uw oog, de zerk lag grijs
En eenzaam in een krans van groene blaren -
Een lichte handdruk kon uw smart bedaren
Maar wis zong nog uw hart bedroefd een wijs.…
de schaamte voorbij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
609 Niet meer………
één dikzak op speelplein in jaren vijftig
tikkertje, altijd de klos
wervelende spillebenen drinken uit kraan
eten gewoon thuis soep aardappelen pap
moeder kookt jaren vijftig gezond achteraf
vlag gaat uit welkom vooruitgang daar is Mek Donald!…
Andermans Koren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 De hemel boven al, en overal op aarde
de grens voor ieder mens, om niet te overschrijden
De kinderen van China horen van patenten
en van grote mensen
centen, het financieel gewin, leren
hoe ze moeten vaccineren
De waaierende dood, uit
de schoot van Wuhan
troost weerspiegelt de hemel in
't uur van de dood
Een krans met
bloemen…
Ongevraagd Zinvol Leven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 In het druppelen van een kraan.
Niets meer willen begrijpen,
en daardoor, o wonder,
zinvol leven zien.
Ongevraagd.
Onbedoeld.
Toevallig.
Toevallig geboren worden.
Ongevraagd weer gaan.…
Bi
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
377 Volg je weg
als dat kan, waar het kan
Open en gesloten tuinen
luchten ventielen kranen riolen sluizen kluizen doodkisten
graven. Kijk en ruik
waar je bent, waar je gaat
Open en gesloten kloosters
verenigingen vizieren brieven bloemen blikken lippen ogen
oren.…
Zal nimmermeer gebeuren
poëzie
3.9 met 12 stemmen
5.016 Wat geef ik om mijn rozen
of ’t maaksel van mijn krans;
ik zal gaan maken paarlen
van ongemene glans.
De tranen werden paarlen,
zo ras haar ’t woord ontging,
die zij met goud doorboorde
en aan haar oren hing.
De blanke paarlen hielden
de krachten van ’t geween;
zij doen nog in de hemel
wat zij op aarde deên*.…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
Mijn Stille Dicht Nu en Voorheen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
814 Tien jaren lang dacht ze aan geen kansen
Op meegevoel, des dichters krans!...
Dicht mijner jeugd - hoe arm aan glansen,
Vast blij-gedurfd en fris-luid zeggen wou 'k u thans!...
Och arm, alsof ik baat zou vinden
Bij stem uit onbezorgd voorheen;
Wàt baat me? o immer meer beminde!…
Bouwstof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
731 Geef mij aarde waar ik op kan staan
palen om het huis te dragen
stenen om de muren op te trekken
balken om een vloer te leggen
hout om te bekleden, pannen voor het dak
trappen voor omhoog of naar beneden
draad waardoor de stroom kan gaan
koper die 't water naar de kranen kan geleiden
deuren om te weren, glas dat zonlicht binnenlaat
leg…
Gebroken lelies.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Onze beloften ingebed als fantasieën,
simpele bewoordingen in de hoop te mogen
figureren in ouvertures van aller relativering,
een gepassioneerde levensdans als slotakkoord
met voorschreven passen als ultieme krans.…
Gebroken lelies?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
422 Onze beloften ingebed als fantasieën,
simpele bewoordingen in de hoop te mogen
figureren in ouvertures van aller relativering,
een gepassioneerde levensdans als slotakkoord
met voorschreven passen als ultieme krans.…
HET NIEUWE ABNORMAAL
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
592 bergen worden woestijnen
opa's worden jonge goden
geld stroomt uit de kraan
meisjes kijken je aan
niemand hoeft te slapen
dus haalt meer uit z'n bestaan
zonder naar de kloten te gaan
gebraden duiven vliegen
druipend van het vet over de daken
belanden in mondjes
op de juiste temperatuur
geluk wordt gewoon bijgedrukt
indien nodig
en…
Bewogen
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
623 De kleuter vond het prachtig
Je vier vrienden waren er
Je ex die klein en breekbaar
met mondkap,
maar flink en sterk bleek,
de lap vlug afdeed
De mooie kinderen, je kleinkinderen, je schoonzoon alles glimlachend gadeslaand
Je boeken die er lagen
En nu de krans voor jou
die bij ons ligt…
Zelfbehoud
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
297 Hier telt hij de seconden
tussen het druppen van de kraan
in de zinken bak.
Niets verdwijnt.
Alles verplaatst zich.
Hij draait zich naar de muur.
In zijn neus: verbrand vlees.
In zijn hoofd: muziek
die weet
hoe hij heet
zonder hem aan te spreken.…
mijn reflectie
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.001 Waardoor we weer bij 't begin
zijn aangekomen; mijn reflectie
stoort mij, de Boeddha sprak:
de gulle middenweg, Jezus sprak:
woorden van liefde; niet de hemel
noch de aarde, maar 't kopje onder
de kraan dat is waar het omgaat.…
Heerlijk hoor, een scootmobiel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
690 Maar er is toch iets, dat is wat minder aangenaam- zeg
maar fijn,
telkens als ik een ritje maken moet, naar arts, ziekenhuis
of fysio
dan breken de sluizen open alsof men daarboven wacht:
Komt ze er al aan, dan snel aan de kranen draaien gaan!
open de sluizen en kletter maar neer,
wauw vooral die hagelstenen doen goed zeer!…
Eigen keus
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
544 De dagen zijn steeds vaker vloeibaar met
onvoorziene schade zonder het opendraaien
van de juiste kraan vol medicatie die werkt.
Ik kijk sta langs de zijlijn en ween in stilte.
Haar eigen fietsbanden zijn bijna versleten
alles kraakt en piept, zie deze schaduwen
terwijl zij rijdt, ze zijn kamerhoogte groot.…
Zwanen uit Aleppo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
481 Hoe zeg je geloof ons,kranen in ons land hebben
wel drinkwater
voordeuren met sloten en ramen.
Hoe zeg je kom loop mee, schuif bij ons aan.
Aleppo kennen wij , dat kastje, zelfs die geweren
eigen ervaringen uit de jeugd in Ambon het ooit.…
Helios' dochter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
242 een waarschuwing
deze koestering
maar wel een heel aangename
voor ik een uur later
de terugweg aanvaardde
bracht zij mij plotsklaps
wederom in vervoering
oogverblindend
strak gehuld in gouden
verzengend tuniek
onthutsend onaardse gedaante
haar gitzwarte krans
met diepbruine kralen
haar blik klonk zich even vast
in de mijne
het…