372 resultaten.
Klondike
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.026 men denkt wat na
men denkt wat over
men keert eens terug
naar 't welbekende lover
te welbekend, te laat reeds in de zomer.
het beste lijkt maar de balans
eens op te maken
en dan een soort van trouw
een soort van residu
van kleine gouden nuggets
te zeven.
't begin van 't einde.
't begin van het begin.…
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 Zacht zingt de wind een lied van eeuwig scheiden
en, voor mijn voeten, dwarrelt van de takken
-een gouden regen- geel en rossig lover.
Vrij moge ’t bos een nieuwe lente beiden!
De blaadren, die in ’t slijk der wegen zakken,
zijn dood, voor eeuwig. Dan, wie treurt daarover?…
ALS STILTE PIJN DOET
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.132 Donkere bladeren, donkere takken
resideren boven een eenzaam mens
Die net iets in zich voelde knakken
en juist wegzakte over de pijngrens
Heldere sterren en vochtige tranen
zien elkaar langs het vol lover heen
Als schimmen die erg ver staan en
beide voelen ze zich pijnlijk alleen
Fluisterstemmen en ‘t stil snikken
vormen nu ‘t hart van…
In dagen die voorbij razen..
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 In dagen die voorbij razen
alsof de tijd een sneltrein is
ga ik op zoek
om je te vinden in hoeken en portalen
op 't gazon of onder 't lover
in het labyrint van mijn gedachten
tussen duizenden verhalen.…
Zang (Rozemond, hoor je spelen noch zingen?)
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.319 Kruien, bloemen en bomen veroveren,
En zich sieren met levende loveren.
‘t Welig vee op zijn grazige zoden,
O mijn min, ons te bruilofte noden.
Al haar gezicht, haar gebaar en haar spreken,
Lopen in ‘t end van de minnelijke treken.
Op, op, op, eer de zon in de dauw schijn’.
Laat ons alle gedierte te gauw zijn.…
GEESTELIJKE DRUPPELS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 Twee dames gaan samen
met geloof in genezing
van Breda naar Meersel-Dreef
stralende zon wekt hen op
in het ruime schone park
waar de adem der Hemelingen
door lover en over gras strijkt
de beide vriendinnen
ontsteken gewijde kaarsen
wier vlammen schijnen en deinen
ter ere van hun verwanten
die met ziektes kampen
koffie met versnapering…
Monnée d'amour
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
547 Maar in mijn hand zit heus geen gat
hoe kon ik nou toch weten dat
zij niet alleen is, laat staan dat
zij honderd tearoom lovers had?
Ik heb het echt met haar gehad
want mon amour is geen monnée
ik blijf, helaas dus, bij mon nee
ik ben haar fake klaag meer dan zat!…
Tweede Paasdag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
541 dicht tegen elkaar lagen en sliepen
De morgen naar Joodse liedjes
op eieren blije gezichten verfden,
op èèn een dikke buik
waarin kindje en handen op buik
Tegelijk ontpopten dagen
vol van geluk,
‘k als kind in tuin tussen groen
al die beestjes bekeek,
de slootjes waarin leven krioelde
Mijn tuin nu zelfde tover
door ‘t lichtgroene lover…
Oberon van Avalon
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
7.105 stemmen zingen tover
gezang tussen het lover
in het oude sterrenwoud
schitter kranst mijn aangezicht
het is een magisch onweerlicht
geboren tussen elfenkoren
gezeten op mijn troon vannacht
staar ik onbewogen naar gezichten
die mij smeken met stemmen zacht
en groene ogen die fel oplichten
ik ben de Oberon van Avalon
de elfenkoning zonder…
Een middagslaapje
poëzie
3.9 met 8 stemmen
1.908 Wie rusten wil in 't groene woud
wie rusten wil met lusten
Hij kiez' een plekje dicht in't hout
En vlije zich tot rusten
Een peluwtje van mollig mos
Een kussentje van varen
En een gordijn van blaren
Geeft zoete middagslaap in't bos
De hemel van het ledikant
Blinkt prachtig blauw door't lover
De heesters slingren om de rand
De bloesem…
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Ik boog mij zingend tot hem over,
die kloeke telg van de oude es,
en ras verloor hij schors en lover
onder het knarsen van mijn mes.…
Bij de zoute gong
gedicht
3.8 met 19 stemmen
9.615 .;
dommelend reden voerlui aan op dommelende wegen;
mist, dichte regens, dempten de stemmen, dempten
de harten; moede, laagstaande zon bescheen zwak-
rood, geluidswallen van riet en druppelend lover
Grauw de wielen van de wagens op de bodem van lege
wegen; 'koude kleren draagt 't land', zong 't lied
van de zwepen; bij de zoute gong van…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 Boven drijft het leven over,
En geen schijn of schaûw ontgaat:
Elke siddering in ’t lover
Spiegelt over uw gelaat.
Als een god die zou beluistren
Aards gerucht uit hemels vreê,
Hoor ik uwe adem fluistren
Door de stem van wind en zee.…
Onder de boom
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.308 Gelegerd op het oude lover,
Bij beukenstam, als aan een drempel,
Waar takken hangen dakswijze over,
Wij zoeken rust als in een tempel...
De lange, donkere twijgen deinen,
Door luwe luchting opgetild,
En wuiven voor de bladerschijnen
Van gulden loofwerk, zon-verstild.…
Bloei
poëzie
4.0 met 2 stemmen
957 De bogaard vloeit over
Van rood en van wit,
Waar plaats was voor lover
Nam bloesem bezit;
En zwaarhoofden duchten,
In weelde zo groot,
't Verstikken der vruchten
Uit wit en uit rood!…
vlinders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 waar goudgeel de zon
van het groene lover
de koele schaduw grenst
zilveren in duizendtal
vlinders moeder natuur
zijdezacht getooid
prachtigen zij de dag
glimmend gelijk edelmetaal
met zorgeloos flaneren
van blad tot blad
zo geluk regenend
dwarrelen als parels zij
geluidloos het leven
met groeiend verlangen
naar vrijheid van zijn…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
Mezennestje
poëzie
3.9 met 42 stemmen
8.304 Het mezenvaârtje zit - de loveren
verduiken 't voor 't gestraal -
te toveren,
al* in de mezentaal;
daar vliegen ze, al med' een, te zamen,
tak-om, tak-op, tak-af, tak-in, tak-uit,
en, amen,
het mezennestje is weerom ijele en uit.
---------------------------
uitgebroken - uitgevlogen
wulgentronk - wilgenstam
al - helemaal
geluwachtig…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.228 Zon schaterde tegen witte gevels
Wind woelde in het lover
Het Jubelpark stroomt vol...
Een rouwstoet van rebellen
In de staart dragen ze een gipsen vuist
verbijten de razende traan
Een verzet tegen smog en hoogverraad
Want bos wijkt voor beton
Een roettong likt aan de groene long.…
Schandpaal in Brussel
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
1.683 Zon schatert naar de witte gevels
Wind woelt in het lover
Het Jubelpark stroomt vol...…
dichten doet ze, dichter bij zee
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.075 ze dicht ontroerend gaaf
over scheiden en lijden of
het sterven in diepe meren
waar men uit drinken kan
nooit schreef ze over de
witte raaf in haar tuin bezijden
het musschenkwartier waar toch ook
kwartels kwetteren in het lover
over kwattarepen of een lekkere
zure bom nog niet gesproken van
radijsjestaart met slagroom of gevulde…
oude linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.237 jaarlijks moet hij onder het snoeimes
wilde scheuten wat bijgeknipt
hij houdt bloesem in de knop
lover weert zon die dramt
een pronkziek maar blakend kind
een spits blad als een schroef
laat de kiem tollen in wind
zijn vlees is wit
gebroken in bruin
als een oud gebit
schimmel heeft zijn ringen gewist
uit de holle stam groeit een…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 De krekel ronkt in 't lover,
De rietmus zingt niet meer;
De leeuwrik daalt in 't koren
Weer op zijn nestje neer.
De velden in het ronde
Zijn duister reeds omhuld;
En lichte wolkjes zweven
In 't Westen nog verguld.
De spade op brede schouder,
Vermoeid en uitgeput,
Keert thans de landman weder
Naar zijn geliefde hut.…
Als pantserglas
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.045 Teder kuste zachte wind het lover
en zo warm beminde ‘t briesje mij
Mij sloeg haar hartje alsmaar over
haar liefde kwam nooit dichterbij
Langzaam naderde een waarheid
door deze nacht, zo zwart als roet
Einde liefde streed de doodsstrijd
‘t einde kwam mij reeds tegemoet
Gesproken had deze zachte wind
van mijn lieve liefje van voorheen
Die…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Had ik haar ogen toegedrukt,
De handen op haar borst gevouwen,
En lag ik voor de steen gebukt
Waarin haar naam stond uitgehouwen,
Zou zij niet zó verloren zijn,
Zó hooploos voor mijn hart gestorven,
Als nu waar beide in vlammenschijn
Wij door het dorrend lover zworven.
Waarom?…
De herdersstaf
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.571 Ik boog mij zingend tot hem over,
Dien kloeke telg van de oude es,
En ras verloor hij schors en lover
Onder het knarsen van mijn mes.…
Mijn Stille Dicht Nu en Voorheen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
814 Mijn jeugd zei vaak haar verzen over,
Schreef ze op, maar deed haar schrift te niet;
Teloor gaan deed zij knop en lover
En bloesem uit de tuin van 't onbesnoeide lied.
Tien jaren lang dacht ze aan geen kansen
Op meegevoel, des dichters krans!...…
Fourleaf clover
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
610 het vastbesloten deel van 't land
hoopt op een afscheid van de streng
die hen verbindt met 't vasteland
de zaak loopt steeds meer uit de hand
geen buurman kiest dezelfde kant,
houdt zich Oostindisch dover
dan eigen bloed- en geestverwant,
liefst steekt men nog z'n kop in 't zand,
waarop tussen het struikgewas
verscholen onder 't lover…
Hongerwinter
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
618 Met mijn tot een lover zo dun
Vermagerde middel en van noodruft bijkans lijp
Heb ik die hongerwinter meegeholpen
In de Govert Flinkstraat in de Pijp
Aan het slopen van winkelluiken
Totdat men lont begon te ruiken
En iedereen de benenwagen nam
Wanneer de Grüne Polizei eraan kwam
Voor de gaarkeuken wachtend op de stoep
Op een halfvolle…
Voorjaar
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.171 Wij, ouder hout, met voller lover,
Moeten beschuttend om hen staan.
Dan komt tot hen als lisplen over
Gods storm die ons te grond doet gaan.
----------------------------------
uit: De Stille Tuin (1931-1933)…