474 resultaten.
De oude onomatopee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.151 ."
"Maar 't heeft," zegt hij, "zijn wel en wee"
en koestert zijn bobine.
"Straks zeil ik af naar onderzee,
nu eerst naar de kantine.
"We loeven òm - wij met z'n twee -
in wolken nicotine;
de oude onomatopee
op stoom voor de marine.…
Eva
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.413 Als voor de derde straks haar vliezen breken,
houdt ze nog steeds, tegen de zwaarste wee,
haar handen in de schoot gebald tot vuisten,
denkend aan toen de wolf sliep naast de ree
en god nog als God in de bomen ruiste.…
Waterland
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
667 ach en wee, bejaarden over 'de vloed',
en de jonge garde die hooghartig doet,
alsof ze over het water heerst...
Maar,
zij die het meemaakten weten beter,
niet de mens, maar
waterland was hier
het eerst...
Auteur: Wijnand Keesmaat, Dordrecht…
Weerwoord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 De Nederlander steunde ach en wee
en overwoog z'n klachten in te dienen.
Het hondenweer was weer eens om te grienen.
Hij dacht: 'Ik neem er geen genoegen mee.'
Ten hemel schreide hij de weergod toe.
'In Californië hoor ik niemand klagen,'
zo kwam ten antwoord, 'dáár zal ik niet plagen,
hetgeen ik juist in Holland gaarne doe.…
VERLANGEN
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.155 Genees het hart, aan u geschonken;
Eer 't in zijn duldloos wee verkwijn';
En laat, uit UWE hand gedronken,
Mij 's levens kelk tot vreugde zijn!…
Het vaderland was destijds een moeras
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.677 De ziel is wijd gelijk de wijde zee,
Aan glanzend oppervlak glijdt kiel na kiel,
Haar diepten bergen mateloos wel en wee.…
Wilde Rosa.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
679 Zoete luchten bedwelmend zwanger laag hangend en wee,
leiden omringend naar verleiding en vervoeren een zalige diepe droom mee.
Zonnestralen die neerdalen laten een veelzijdige kleurschakering uitstralen, die zich tijdloos laat meevoeren en oneindig laat herhalen.…
DE MACHT TOT LIEFDE
gedicht
3.9 met 8 stemmen
8.472 Waar twee ter wereld, van elkaar gescheiden,
Hun zuchten zenden over land en zee,
Daar zet de god van 't Lot zich tussen beiden
En vangt de vooglen van hun ach en wee.…
Mijn 4 katten
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
790 Kiki,
Lief, klein en eigenwijs,
Komt en gaat wanneer ze wil,
Een aaitje stelt ze zeer op prijs,
Maar o wee als ik haar optil....
Elja,
De jongste van het stel,
Dat is ook wel te zien,
Ze reageert nog speels en fel,
en houdt het minder gauw voor gezien.…
Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
648 Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend
Nog voel ‘k een tranenvloed mijn ziel doorstromen
Ik moest u wel beminnen in mijn dromen
Om zo de oceaan van wee te tomen
Opdat ‘k een wijle met u zou vereend
Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend
En heb u met een schreiend oog genomen
Luid snikkende tusschen de esschenboomen
Zodra mijn wel van weemoed…
IK BEN DE MAN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
663 Nu zal ik voor eeuwig bij je zijn
jij bent mijn wel en wee
jij bent de zorg met lief gezicht
ik ben de man in jouw gedicht
ik vrees de aanblik nu niet meer
ik verdring mijn angst en pijn
ik wil voor eeuwig bij je zijn
dan voel ik mij pas fijn
en zo ging het voort en door
overal vond ik gehoor
een wonderlijke nederigheid
verhevenheid in…
De Zee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
617 Een ochtendbries wentelt zich in een zalig zuchten
dat het mulle zand bestuift en landwaarts gaat,
diep het gebergte in, een wemelend suizen
klagen van stervende baren, vastklampend aan de levensbron,
uitgerolde golven met wee verguizen
vol verlangen naar de troon van Oberon.…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 Wee mij! straks zal mijn levensmoede ziel,
Droef als een vlam, die half omsluierd gloort,
Rijzen naar waar àl bleke zielen zijn.
Om daar te branden met de matte schijn
Van onbegrepen liefde en 't onverhoord
Bidden te horen van wie na mij kniel'.…
Tijden veranderen, de rest doet mee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
669 En DAAR schuilt nou het probleem
het begin is men te laat begonnen
want 't ach- almede 't wee
daar zit men nu genadeloos mee.
Dus hoor je ook die harde kreet:
dat iemand het echt niet meer weet
zeg maar niks en denk maar stil
't is het kind, wat 't anders wil
En ga daar maar niet tegenin.…
robes van klimop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 een ongehinderde dag
waarop vrouwen hoogstemmig
zingend wel en wee vereeuwigen
hun barensnood vol woorden
als vlinders rond het dak
waar kleine kindjes smakkend vragen om een
tepel melk, zo’n dag
dat mannen hitsig tegen muren plassen
gemak zit in de wassen neus
van ruwe taal vol krachtige beweging
want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
Stille prioriteiten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 Vanaf het duin genietend van glinstering
over de rustige deining van de zee
wachtend, ja waarop, misschien herinnering
aan vervlogen tijden en hun wel en wee
dromerig starend naar overgang tussen lucht
en water waar mysteries zo talloos zijn
voorbij een horizon verder dan vogelvlucht
door avondrood in dalende zonneschijn
wakend dromen…
Veranderend tij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
605 Als ieder roept van ach en wee
is dat een taal of teken,
in stilte is het zand, als loper uitgeweken
en heeft zich neergevlijd als banken in de zee.
Een man met bierplezier tuurt over zee
hij ziet een zeehond met eenzelfde buik
maar kinderen leven zich al scheppend uit
vandaag bevrijd van rekentoets en saai dictee.…
LUCHTSTROOM VOL ZEGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Takken van vruchtbomen hangen geurend zwaar:
hun smaak roept vrede, bestrijdt al het wee.
Mocht de oceaanwind al zendend blazen,
het leven op dit kleine omspoelde land
heel de aarde blijmoedig doen verbazen.
Dan hield het Evangelie voorgoed zijn hand
boven nieuw bestaan zonder werelds razen,
door Gods vaderlijke liefde omrand.…
Wolkewietje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Kijk, zegt witte wolkewietje,
kijk maar goed, ik ben de weg
en wee degeen die mijn hand raakt, hij of zij is zo gezien,
ik ben een zucht van de ziedende zee, geen brahman, o god, welnee,
ik ben veel kleiner en heel bescheiden,
ik ben de god in uw gedichten
deus sive natura, een god
in de hemelboog van de natuur…
De richting
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Dan zullen wij staan voor de ivoren poort
van een gouden stad vol rust en vree
een waar paradjjs, het hemels oord,
daar heerst geen oorlog, daar heerst geen wee.…
De pop
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.979 - Wee mij! ik heb mijn ziel verspild.…
Computer-verslaving
netgedicht
3.2 met 38 stemmen
7.328 Zet ál het wel en wee in mijn PC
tracht gevoelens te verwoorden
dag en nacht staat 't ding paraat
in elk vertrek, op reis of in 'n café.
Krijg van de psycholoog op m'n donder
"je kunt je verslaving niet onderdrukken,
zelfs nú heb je hem mee, jij bent gek,
dat de laptop nog werkt is een wonder".…
Tulpen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
2.406 Bloedplassen, trots het zonlicht levend rood,
Zag 'k wijd vervloeien tot de horizont;
Uit lang gespleten, geel ett'rende wond
Walmde wee-zoete reuk, als van de dood;
En 't leek, alsof een bloedstraal opwaarts spoot,
En onbeweeglijk hing boven de grond:
De droppels sidderden, helrood en rond,
Gestold tot blad'ren aan de beukeloot.…
En er werd een grote stilte
poëzie
3.4 met 34 stemmen
5.256 Alzo, dat het vol werd van wee.
En Jezus was mét mij in het schip,
Maar nu was het nacht en Hij sliep.
Ik wekte Hem op in mijn grote angst.
Ik wekte Hem op en riep:
'Bekommert het U, o meester, niet,
Dat ik verzink, verzink?'
Hij, opgewekt zijnde, bestrafte de wind,
Die aanstonds liggen ging.…
O, dat ik haten moet en niet vergeten!
poëzie
3.0 met 25 stemmen
3.925 Wee! Dat ik nooit dat bittere brok kon eten,
Van stil te zijn en héél ver weg te gaan.
Eén hoop slechts, één, één enkel zoet vermenen,
Eén weten, maar ik kàn het niet geloven...…
De stortstroom
poëzie
2.8 met 13 stemmen
2.892 Zo draagt een ziel en voert gedragen mee
Wat zij van 't leven brokt, richtend gestadig
Zichzelf naar wat zij stapelde in haar diep;
En zo de volkren die hun wendloos wee
Chaotisch wentlen, tot ze eens wonder-dadig
Leven in Vreugd die 't eigen Leed hen schiep.
------------------------------
uit: Verzen (1912)…
Venetië
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.321 onttroond nu de eens fiere golvenbruid
die ‘t trotse hoofd niet boog voor zee
nooit komen meer de prachtgaljoenen
haar blik is leeg en ’t lijf verrot en wee
de lente als met nachtelijk geluid
de donder op de springvloed rijdt;
zelfs de verhevene weerloos aan het element
waarop zij in de dag afwijzend op neerkijkt
hoog over de Piazzetta…
ware liefde
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.468 ik eens zal vinden
zullen we elkaar ooit zien
is het wachten de moeite waard
zo schrijf ik je simpel een brief
weet dit blijft volslagen anoniem
tot levensvatbaar woord bewogen
het geluk in enkele zinnen
in een gloed te zullen verklanken
wees een echo in gedreven koper
dat het komt de tijd vooruit
en rondgaat als het nieuws
ach en wee…
WROK
poëzie
3.5 met 13 stemmen
5.111 En of de wolken wee en vloek verstonden,
Bogen zij dieper over 't land, en zonden
Donderend vuur tot zij de vloek verhoorden.…
O LIED
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.896 Gij laaft de dorst,
gij blust het brandend blaken,
gij kunt, o Lied, de droge borst
en ‘t wee daarvan doen staken.
o Lied! o Lied!
het zwijgend nat
dat leekt nu langs mijn kaken,
gij kunt het, en uw kunst is dat,
gij kunt het honing maken...
o Lied! o Lied!…