Alle inzendingen over wee

474 resultaten.

Sorteren op:

De oude onomatopee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.151
." "Maar 't heeft," zegt hij, "zijn wel en wee" en koestert zijn bobine. "Straks zeil ik af naar onderzee, nu eerst naar de kantine. "We loeven òm - wij met z'n twee - in wolken nicotine; de oude onomatopee op stoom voor de marine.…
Floor Koedam11 november 2003Lees meer >

Eva

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.413
Als voor de derde straks haar vliezen breken, houdt ze nog steeds, tegen de zwaarste wee, haar handen in de schoot gebald tot vuisten, denkend aan toen de wolf sliep naast de ree en god nog als God in de bomen ruiste.…

Waterland

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 667
ach en wee, bejaarden over 'de vloed', en de jonge garde die hooghartig doet, alsof ze over het water heerst... Maar, zij die het meemaakten weten beter, niet de mens, maar waterland was hier het eerst... Auteur: Wijnand Keesmaat, Dordrecht…

Weerwoord

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 775
De Nederlander steunde ach en wee en overwoog z'n klachten in te dienen. Het hondenweer was weer eens om te grienen. Hij dacht: 'Ik neem er geen genoegen mee.' Ten hemel schreide hij de weergod toe. 'In Californië hoor ik niemand klagen,' zo kwam ten antwoord, 'dáár zal ik niet plagen, hetgeen ik juist in Holland gaarne doe.…
Aubrey16 december 2003Lees meer >

VERLANGEN

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.155
Genees het hart, aan u geschonken; Eer 't in zijn duldloos wee verkwijn'; En laat, uit UWE hand gedronken, Mij 's levens kelk tot vreugde zijn!…

Het vaderland was destijds een moeras

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.677
De ziel is wijd gelijk de wijde zee, Aan glanzend oppervlak glijdt kiel na kiel, Haar diepten bergen mateloos wel en wee.…

Wilde Rosa.

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
Zoete luchten bedwelmend zwanger laag hangend en wee, leiden omringend naar verleiding en vervoeren een zalige diepe droom mee. Zonnestralen die neerdalen laten een veelzijdige kleurschakering uitstralen, die zich tijdloos laat meevoeren en oneindig laat herhalen.…
Jantje Tee7 september 2010Lees meer >

DE MACHT TOT LIEFDE

gedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.472
Waar twee ter wereld, van elkaar gescheiden, Hun zuchten zenden over land en zee, Daar zet de god van 't Lot zich tussen beiden En vangt de vooglen van hun ach en wee.…

Mijn 4 katten

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 790
Kiki, Lief, klein en eigenwijs, Komt en gaat wanneer ze wil, Een aaitje stelt ze zeer op prijs, Maar o wee als ik haar optil.... Elja, De jongste van het stel, Dat is ook wel te zien, Ze reageert nog speels en fel, en houdt het minder gauw voor gezien.…
Assie6 juni 2011Lees meer >

Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend Nog voel ‘k een tranenvloed mijn ziel doorstromen Ik moest u wel beminnen in mijn dromen Om zo de oceaan van wee te tomen Opdat ‘k een wijle met u zou vereend Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend En heb u met een schreiend oog genomen Luid snikkende tusschen de esschenboomen Zodra mijn wel van weemoed…

IK BEN DE MAN

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 663
Nu zal ik voor eeuwig bij je zijn jij bent mijn wel en wee jij bent de zorg met lief gezicht ik ben de man in jouw gedicht ik vrees de aanblik nu niet meer ik verdring mijn angst en pijn ik wil voor eeuwig bij je zijn dan voel ik mij pas fijn en zo ging het voort en door overal vond ik gehoor een wonderlijke nederigheid verhevenheid in…
HANS UDING22 december 2013Lees meer >

De Zee

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
Een ochtendbries wentelt zich in een zalig zuchten dat het mulle zand bestuift en landwaarts gaat, diep het gebergte in, een wemelend suizen klagen van stervende baren, vastklampend aan de levensbron, uitgerolde golven met wee verguizen vol verlangen naar de troon van Oberon.…

Ik had uw hart mij tot een huis gewijd

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Wee mij! straks zal mijn levensmoede ziel, Droef als een vlam, die half omsluierd gloort, Rijzen naar waar àl bleke zielen zijn. Om daar te branden met de matte schijn Van onbegrepen liefde en 't onverhoord Bidden te horen van wie na mij kniel'.…

Tijden veranderen, de rest doet mee.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 669
En DAAR schuilt nou het probleem het begin is men te laat begonnen want 't ach- almede 't wee daar zit men nu genadeloos mee. Dus hoor je ook die harde kreet: dat iemand het echt niet meer weet zeg maar niks en denk maar stil 't is het kind, wat 't anders wil En ga daar maar niet tegenin.…
An Terlouw3 november 2016Lees meer >

robes van klimop

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
een ongehinderde dag waarop vrouwen hoogstemmig zingend wel en wee vereeuwigen hun barensnood vol woorden als vlinders rond het dak waar kleine kindjes smakkend vragen om een tepel melk, zo’n dag dat mannen hitsig tegen muren plassen gemak zit in de wassen neus van ruwe taal vol krachtige beweging want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
switi lobi28 december 2016Lees meer >

Stille prioriteiten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
Vanaf het duin genietend van glinstering over de rustige deining van de zee wachtend, ja waarop, misschien herinnering aan vervlogen tijden en hun wel en wee dromerig starend naar overgang tussen lucht en water waar mysteries zo talloos zijn voorbij een horizon verder dan vogelvlucht door avondrood in dalende zonneschijn wakend dromen…

Veranderend tij

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 605
Als ieder roept van ach en wee is dat een taal of teken, in stilte is het zand, als loper uitgeweken en heeft zich neergevlijd als banken in de zee. Een man met bierplezier tuurt over zee hij ziet een zeehond met eenzelfde buik maar kinderen leven zich al scheppend uit vandaag bevrijd van rekentoets en saai dictee.…

LUCHTSTROOM VOL ZEGEN

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 412
Takken van vruchtbomen hangen geurend zwaar: hun smaak roept vrede, bestrijdt al het wee. Mocht de oceaanwind al zendend blazen, het leven op dit kleine omspoelde land heel de aarde blijmoedig doen verbazen. Dan hield het Evangelie voorgoed zijn hand boven nieuw bestaan zonder werelds razen, door Gods vaderlijke liefde omrand.…

Wolkewietje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Kijk, zegt witte wolkewietje, kijk maar goed, ik ben de weg en wee degeen die mijn hand raakt, hij of zij is zo gezien, ik ben een zucht van de ziedende zee, geen brahman, o god, welnee, ik ben veel kleiner en heel bescheiden, ik ben de god in uw gedichten deus sive natura, een god in de hemelboog van de natuur…
Maxim14 oktober 2022Lees meer >

De richting

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 462
Dan zullen wij staan voor de ivoren poort van een gouden stad vol rust en vree een waar paradjjs, het hemels oord, daar heerst geen oorlog, daar heerst geen wee.…

Computer-verslaving

netgedicht
3.2 met 38 stemmen aantal keer bekeken 7.328
Zet ál het wel en wee in mijn PC tracht gevoelens te verwoorden dag en nacht staat 't ding paraat in elk vertrek, op reis of in 'n café. Krijg van de psycholoog op m'n donder "je kunt je verslaving niet onderdrukken, zelfs nú heb je hem mee, jij bent gek, dat de laptop nog werkt is een wonder".…

Tulpen

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.406
Bloedplassen, trots het zonlicht levend rood, Zag 'k wijd vervloeien tot de horizont; Uit lang gespleten, geel ett'rende wond Walmde wee-zoete reuk, als van de dood; En 't leek, alsof een bloedstraal opwaarts spoot, En onbeweeglijk hing boven de grond: De droppels sidderden, helrood en rond, Gestold tot blad'ren aan de beukeloot.…

En er werd een grote stilte

poëzie
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 5.256
Alzo, dat het vol werd van wee. En Jezus was mét mij in het schip, Maar nu was het nacht en Hij sliep. Ik wekte Hem op in mijn grote angst. Ik wekte Hem op en riep: 'Bekommert het U, o meester, niet, Dat ik verzink, verzink?' Hij, opgewekt zijnde, bestrafte de wind, Die aanstonds liggen ging.…

O, dat ik haten moet en niet vergeten!

poëzie
3.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.925
Wee! Dat ik nooit dat bittere brok kon eten, Van stil te zijn en héél ver weg te gaan. Eén hoop slechts, één, één enkel zoet vermenen, Eén weten, maar ik kàn het niet geloven...…

De stortstroom

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.892
Zo draagt een ziel en voert gedragen mee Wat zij van 't leven brokt, richtend gestadig Zichzelf naar wat zij stapelde in haar diep; En zo de volkren die hun wendloos wee Chaotisch wentlen, tot ze eens wonder-dadig Leven in Vreugd die 't eigen Leed hen schiep. ------------------------------ uit: Verzen (1912)…

Venetië

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.321
onttroond nu de eens fiere golvenbruid die ‘t trotse hoofd niet boog voor zee nooit komen meer de prachtgaljoenen haar blik is leeg en ’t lijf verrot en wee de lente als met nachtelijk geluid de donder op de springvloed rijdt; zelfs de verhevene weerloos aan het element waarop zij in de dag afwijzend op neerkijkt hoog over de Piazzetta…

ware liefde

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.468
ik eens zal vinden zullen we elkaar ooit zien is het wachten de moeite waard zo schrijf ik je simpel een brief weet dit blijft volslagen anoniem tot levensvatbaar woord bewogen het geluk in enkele zinnen in een gloed te zullen verklanken wees een echo in gedreven koper dat het komt de tijd vooruit en rondgaat als het nieuws ach en wee…

WROK

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 5.111
En of de wolken wee en vloek verstonden, Bogen zij dieper over 't land, en zonden Donderend vuur tot zij de vloek verhoorden.…

O LIED

poëzie
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.896
Gij laaft de dorst, gij blust het brandend blaken, gij kunt, o Lied, de droge borst en ‘t wee daarvan doen staken. o Lied! o Lied! het zwijgend nat dat leekt nu langs mijn kaken, gij kunt het, en uw kunst is dat, gij kunt het honing maken... o Lied! o Lied!…