885 resultaten.
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 verraad mij niet
zwevende kleine stemmen
blijf zacht in het najaar
het water en de dagen voorbij
licht
als verwachting
of een groet in ieder oor
zing boven zij die rouwen
samengedrukt worden door een doornen heg
wanneer de leegte over hen ademt
eens stil, vol en vrij
wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun…
Wilde Rosa.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
679 Bloedrood sijpelende druppels kleuren de doornen,
neerwaarts stromend de immer zuigende zwarte aarde in.
Zoete luchten bedwelmend zwanger laag hangend en wee,
leiden omringend naar verleiding en vervoeren een zalige diepe droom mee.…
*Volle maansmagie* -1
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 Gespietst op de doornen
van een rozenstruik
is de laatste fladderdans
van de vlinder geëindigd
haar vleugels inmiddels
geschroeid door de zon
Zij bereidt een geurend brouwsel
van een eeuwenoud recept
al generaties als geheim bekend
voor middernacht moet alles klaar
Hij bereidt de spreuken voor
die nodig zijn voor het ritueel
elk woord…
soulmate
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.036 zover weg en toch zo dichtbij
het is raar, maar je hoort nooit echt bij mij
ondanks dat mijn leven zo ontzettend mooi is
heb ik het gevoel dat ik ergens iets mis
het gemis als honing zonder bij
een roos zonder doornen
een ik zonder jij
zonder jou ben ik incompleet
zoals bij een nummer
waarvan je alleen het refrein maar weet
je…
Nieuwe bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Verlept, gestorven zijn de rozen van weleer
Hun stelen en doornen zijn slechts gebleven
Herinnering rest mij uit hun jonge leven
Hun geuren zo aromatisch en zo teer
Hoe schoon waren hun vormen en hun kleuren
Hoe lief’lijk charmant hun dansen in de wind
Hun glimlach in stralende zon als van een kind
‘t Verdorren van hun schoonheid laat mij treuren…
Meischalm
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 in de kale ranken
Een schelm blaast noten
weg op zijn schalmei
Een schalm van nog te schrille
kille klanken
Van bladmuziek te laat ontwaakt
in Mei
Hagelstenen boreale wind
Le vent du nord waar Brel
zo mooi van zingt
Een klaaglied voor een weermetamorfose
Van zoete zang en zoele zuidenwind
Nog regent het in meiboom
en in -doorn…
beklonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 gehaaste
diep gewortelde gedachten om
geen haattaal te zaaien in
de lege hoofden van hen die
ten aller tijde de gevonden spijkers
bij laag water gebruikten
om het bloed te vergiftigen van hen
die allen al eens de maan hebben
begroet, nochtans weerspreekt
er iets in mij dat deze aarde
enkel draait om het kwaad
te zalven en liefde als een doorn…
het ligt besloten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
462 de woele aarde bekomt
haar tijd in alle facetten
waar kleuren aan voldoen, de
rijpheid van het heden ontgaat
vervloekt de monogame chaos
van dit kil bestaan
de tijd die mij voldaan
het leven tracht te herzien als
een reis door de doornen
van mijn ziel, verzekerd van
mijn dromen laakt elk seizoen
dezelfde kreet die mij ten dele
laat waden…
Arresteert Nederland Israëls Netanyahu? Ik dacht het niet!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 wellicht belt Netanyahu Willem-Alexander
"Is Huize Doorn nog een safehouse??"…
Lofzang op de lange adem van morele waarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
474 Is jouw talige rede een litanie voor het oor
de stekels van de oorlog een doorn in het oog?
hebben dode strijders woonplaats noch boog
wat leren we van jouw hartstochtelijk betoog?
Zijn het jouw woorden herhaald en geslepen
die bezield over verbinding spreken?…
Zeg maar dat het goed gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
293 Dat je denkt dat wij het niet zien
Niet voelen of benoemen
Denk toch eens aan ons
En hoe wij ons zouden verzoenen
Met het feit dat je geen geluk vind
En je talent verwaterd is
Denk toch eens aan ons
Want dat is wat ons bind
Jouw bloedende geluk
Is een doorn in ons oog
Wij willen dat ons leven mooi is
Dus lopen wij met een boog
Om…
mijn bloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
49 stempel
de stem van verantwoordelijkheid
en is de ze kelk die me bevrijdt
van geuren die beelden tekenen
in een steeds terugkomend refrein
en hoe ze me verleidt al ware ze de
nectarjager en bestuiver in één besluit
brengt deze bijendans mij weer de
vaste grond en landen we samen
op het kleverige zoete goud
waar het verleden zijn doornen…
Nachtegaal
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.268 Klein teer vogeltje,
je verbleef in het dichte struikgewas,
de doorns staken je steeds weer
maar je had geen keus.
Klein teer vogeltje,
met je verlangen naar warmte,
het kooitje wou niet open
je bleef wanhopig achter.…
Mijn leven met jou
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.587 Mijn leven met jou
is als een pad wat
niet recht loopt
mijn leven met jou
loopt allerminst
synchroon
mijn leven met jou
is als een boeket
met rozen,
soms prikken de
doornen,
dat is heel gewoon
Mijn leven met jou
is als suiker
in de koffie,
mag ook een zoetje zijn,
dat maakt me niet uit,
mijn leven met jou
is nooit vervelend…
PLEIN DER WONDEREN
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
898 onze oogleden tot kiertjes
Omdat het zout als bijterige miertjes
Op onze arme oogbollen bleef azen
Pisa vormde een schril contrast met Napels
Rome, Milaan, Florence en Turijn
Met zijn waaiers, petten, parasollen
De scheve Campanile waarvan stápels
Twee maal een kloosterzuster en wat klein
Een kerkje, waarin, even zonder dollen,
Een doorn…
als hij kon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
533 wij ontwaken temidden van de vlam
de eeuwige vlam
zo rood en heet
een rozen doorn die prikt
in vuur en vlam
zo heet
maar in het midden
en begin
is ie blauw
koel en vind
geheimen verborgen
in `n eiken kist
wij zijn geboren
of hebt gij u vergist
na sissen in verborgen symboliek
u prins zegt allen u dit
wij zijn broeders en zusters…
Tussen steen en sterren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
582 (Geo versus Ego)
Je hebt de doornen van de roos gerukt
zonder dat de bloei de bloem verliet
alsof je handen de sterfelijkheid plukten
eenzaam in een traan verborgen
Bij dageraad schuurde de nacht
langs de oevers van het droomloze
waaruit ik stroef ontwaakte
De glinster in jouw ogentroost
bewaart een gulle lach
in de holte van de…
Zonnehemel
gedicht
2.2 met 257 stemmen
35.900 Op
rafelende huid likken de doornen van het licht.
Loom druipt het fruit, de hitte veegt
de vloer met ons aan. Jouw schouder,
jouw oog, dat donkeren van een watervlek
op tafel. Mijn hand, maar iets dat me
weerhoudt. Er is een stralen
dat tussen ons in gaat staan.
----------------------------
uit: De bloedplek (2011)…
Een paarse bloemenkrans
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
674 Paarse bloemen die haar jeugd hadden getooid
uit tranen en pijn veelvuldig gerooid
als doornen staken zij door haar frêle hoofd
toen alle hemellichten werden uitgedoofd.
Zij droeg paarse bloemen als een krans
hun namen werden op een dag verschanst
in het nieuwe morgenlicht diep begraven…
mocht zij voortaan nog lentebloemen garen!…
de nagel van satan
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 te durven forceren
helderheid behoeft geen troon, wellicht
een spoor van evangelie - de kracht is me
ontvloten door de gave die in mijn vingers
was gegoten, deze slagorde ontwijkt alle vreugde
beneveld schrijf ik de morgen als wens
in het bevel, ga en sta en belief het moment
dat het licht het verleden berust met rozen
waarvan ik de doornen…
VOORBIJE MACHT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Veilig woont de gewezen Duitse keizer
in Huis Doorn, zijn fraai en gerieflijk Slot.
Nauw ontkomen aan een angstwekkend lot
van rechtspraak heeft hij hier een toekomstwijzer.…
voor jou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
611 zou het kunnen
in de tijd blijven wonen
de dagen
gewoon
hun gang laten gaan
en alleen maar
zijn
de geur van lavendel
van rozen
van meidoornhagen
doornen?
de zang van nachtegalen
het krassen van kraaien
krassen?…
van binnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
202 bevolkten
met een vriendschap die aan
mij was gelinkt
nu staat mijn eigen “ persona grata”
gedateerd als de volgende op rij, wellicht
ontmoet ik hen in alle vriendelijkheden
waar mijn woordkeus is gestrand, in de hemel
die rijk beneveld is met verhalen die de Bijbel
siert met een goddelijke bijklank
zowaar heb ik geen god en proef ik de
doornen…
Katten aan bandjes
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Het is alleen wel wat sneu
een kat aangelijnd op een hondenpoepveld
continu de reuk van de vijand
een agressieve reu
in plaats van gras plantte men beter rozen
die schijnen in die poep goed te kunnen verpozen
zonder doornen zo diervriendelijk zijn we wel
want voor je het weet heb je een instantie op je dak
en in de krant een vette rel.…
Veel belovend!
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.028 hartstochtelijk vond ik je diepe
schaduw, verdonkeremaand
maar toch Liefde, uiteraard
het zijn diegenen, waarvan je doornen ondervindt
op twijgjes, ondiep en te meer somber
tussen intense tinten donker met toch
die eeuwige schakering treurend rood
er zit een dramatisch klampen aan
mijn nuances verzinnen, van deze strootjes
minstens even…
Twee-eenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 Verstoord in de mist van een lichte lagune
looft een jongere zelf zichzelf
in leven zonder zenuwknopen
hij schijnt zijn hoop met de kracht van de nacht
doornen zijn vurig aangestoken
onder een glooiend oppervlak
klank verzonken in baden lood
rood verloopt in groeiende macht
dierbaar zijn nochtans de vogelvluchten
met tranende wangen in…
bidsprinkhaan
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.244 zich liever op, schijnheilig
met fatale vangarmen
jager van de tropen
bij vlagen kannibaal
wiegend op lenige poten
fopt en tergt hij de hagedis
voelsprieten op een wendbare kop
ogen meten de diepte van het veld
tasten alles af wat dichtbij beweegt
vaak roerloos in zijn schutkleur
soms waggelt hij en wordt
de trillende tak, de doorn…
De glimlach in de morgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
577 Net ontwaakt, slaapdronken ogen
vouwtjes en kreukels
in wangen, een half verborgen gaap
achter de hand
de tuindeur open
blote voeten dansen in het vochtige gras
nog wat bedauwd
de morgen zon piept door de wolken
had hij net de maan gekust
de rozen zo juist ontloken
waarvan de doorns stekelig
en uitdagend staan
alsof ze haar zeggen
raak…
splinter van onderwerp, het lachen op het onderspit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 al wat slaat is waanzin
van wild om zich heen schoppen
het leven en ik lig niet eens
op de steen van hardvochtigheid
ik wou er me duchtig de kop splijten
maar tussen het oog en de lippen
ligt de boutade die de ruggegraat abseilt
het verwordt me tot een doorn in het oog
van de tijd die ik nog heb had ik liever nog
even het echte de adamsappel…
In het hart van de zwarte roos
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
699 was pure reddeloosheid
in de maak voor Broertje Dood
Jong gestorven talent
die slechts nog bloed huilde
op een gebarsten huid
*
Haar oog zwelt de traan
en bitter is het lot van de lemming
die in allerijl
de val in het ravijn verkiest
Haar vrienden zijn niet meer:
In het hart van de zwarte roos
leeft de Dood die met haar doornen…