3063 resultaten.
"De Eagle is geland"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
547 Buitenaards
atmos
en stratos
sferisch
fysisch
uit aardse
dampkring
tredend
kosmisch
astro
en nautisch
zwevend
rondt
de Apollo
zijn ruimte
commando
met maanlander
adelaar Eagle
aan boord
de maan
in een baan
ver van Gaia vandaan
obscuur intermezzo
een angstig half uur
aan de duistere
kant van de maan…
Weergoden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
469 mysteriën in de spelonken
stormen breken daadkracht
de mens machteloos
gaat aan krachtige winden ten onder
en een god boven aan de ladder
laat zijn tranen in woeste striemen neerdalen
in verwoestende regenbuien, hoongelach
klinkt boven de machtige wolken
gedachten niet meer te vertolken
talmen de waarheid, je voelt het kolken
in duistere…
Opgesloten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
531 Afgesloten, duister, dicht.
Hij trekt zich nog verder terug
in een andere wereld.
De wereld van zijn gedachtegang.
Daar opent hij deuren
naar een prachtige zonsondergang.
Hij hoort de merel fluiten,
ruikt nog de warmte van de dag,
vermengd met bloemengeuren
van een zonovergoten prachtige dag.
En is blij dat hij daar kijken mag.…
KERSTMIS ANNO 2022
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
693 Maar het is Kerstmisen ik wil fat het licht blijft stralen,
De herinneringen zijn te mooi en kostbaar geweest, dat ik ze niet in het duister wil plaatsen..
Ik ontsteek rode kaarsen tussen groene hulst, ze sieren mooi het tafelkleed en het wit porseleinen servies.…
Irri situ's
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
483 * dertig netgedichttitels
van de afgelopen drie weken
in één verband *
Na 45 daagde een slapend besef
dat the weeping elephant
van voor de oorlog
in verzet zou komen
onder het motto
partir c’est mourir un peu
In eduland werden
woorden van vroeger
als virus fluvius
en tour du mal
niet meer onderwezen
In het duister van…
loslaten voor houvast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 onvoorwaardelijk de liefde
die hen eens samenbracht
scheen door zonovergoten
in hun zo gelukkige jaren
naast ook ruzie en venijn
die weer verdieping bracht
waar eens het samenzijn
onvoorstelbaar genot was
kroop langzaam kruipend
als het einde van de dag
bij een zonsondergang
schim en schaduw binnen
het fundament knagend
met duistere…
LIEFDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664
Als ooit alleen vrede op aarde gaat regeren
en dan liefde eindelijk elkeen laat vergeven
Is er geen weg dan al´t kwade af te zweren
zodat oude boeken worden overgeschreven
Als mensen anderen in ´t geluk gaan delen
en ieder mens elke andere dag gaat stralen,
Zullen ook de oude wonden spoedig helen;
zal geen van schemer tot ´t duister…
Nu of nooit
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
551 sweetface
en hotlips voor mijn neus
ik denk aan je en stel me voor
hoe jij er nu aan toe bent
als ik kon toveren zou ik
als de weerlicht als een fakir
op zijn vliegende tapijt
voortgedreven door de wind
naar jou toe snellen windekind
en kruipen, onder jouw donsbed
je warme holletje van ganzeveren
na mijn ijlvlucht door het duister…
De vonk van inspiratie
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
486 Vonk in het duister
een fluistering leidt mijn pen
woorden vinden vuur
Soms is het een fluistering in stilte
van de ochtend, een gedachte die zweeft als stof
in een gouden lichtstraal, een woord dat zich vastklampt aan
de rand van het bewustzijn, wachtend om geboren te worden in inkt en adem.…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 te rillen van de kou
blootsvoets met lange zware tenen
legendarisch in jouw moedige verzet
in stedelijke betonnen wildernis
slechts gekleed in lendendoek
standbeeld van een antiheld
zonder liefde ook geen geld
als een zwerver in het zweven
strijder voor intieme gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister…
De kaars brandt/2025
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.252 Duistere dagen asgrauw
op de urne van Fleur ons hondje ontvlamt een theelichtje,
afbeeldingen van verwanten ,dieren, vrienden die overleden zijn, krassen...…
Het donkerste uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
355 Een enkele golf tilt wit op,
als een hand die even groet
en dan weer wegzinkt in het duister,
terug naar de diepte waar geen naam meer geldt,
waar tijd zich oplost in zout en schaduw.…
Wanneer mijn ziel winterslaapt
netgedicht
2.4 met 19 stemmen
641 Wat boven de grond lijkt
op sterven is beneden een heilig en
zacht begin, in de schoot van de aarde, diep in het
duister, keert mijn overprikkelde wezen langzaam terug naar zichzelf.…
Een leven - Een zoektocht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
122 ontluiken
die weer onderdoken
Maakte korte metten
met zonden
die zich vermomden
daar waar ze verschenen
als argeloze concepten;
de onschuld zelve
Probeerde me te verzetten
om besmetten
te beletten
Een oprecht gevecht
met veronderstellingen
eindigend in onder andere
foutmeldingen
Ik liet me verrassen,
maar bleef
in het duister…
Het taalbolwerk van Adrianus
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
408 Daar, in het uiterste en diepste duister,
beweert de denker wat geen mens verwacht:
met de laatste krachten van zijn wezen
het tegendeel van de zwaartekracht.…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt
waar de ijle mist het kille graf verwarmt
het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd
ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt
terwijl het vaderland in rook verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt…
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Het duister eist zijn eigen stilte op.
Kijk liever hoe de zwaan daar glijdt, geruisloos,
een bleke schim die door het riet snijdt.
Hij zoekt geen applaus, hij heeft geen angst.
Zijn hart is allang versteend door de naderende winter.
Hij accepteert de kou, zoals een vorst zijn ondergang.…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 Geen wees is eenzaam die de sterren kent,
en zich in overgave tot het duister wendt.
Het tijdelijk verblijf van pijn van waan
maakt plaats voor ’t pad waarin wij verder gaan.
Het firmament heeft zijn gezang gestaakt,
maar in het mensenhart is
nu een heilig vuur ontwaakt.…
Vera’s glimlach
netgedicht
4.1 met 174 stemmen
50.641 Het mutsje is wat scheefgezakt
maar siert haar smalle hoofdje rood
kan slechts gedeeltelijk verhullen
dat er geen haren onder krullen
het onbedekte schemert bloot
De chemo liet de lokken vallen
blond dwarrelden ze op de grond
en in het duister van de nacht
bidt hoopvol kleine Vera zacht
Lieve God, maak me gezond.…
Uit en thuis
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.232 Uit en thuis
Ik haal je uit het duister
de gang is lang genoeg
voor een prentenboek
vol zwartwuivend haar
en ongedierte
de man in het café
dronk koffie en las een krant
meneer, zit u hier wel goed?…
In memoriam
poëzie
3.3 met 9 stemmen
1.940 O ik dacht altijd wel
Menselijk spiegelspel
Al de verschrikking van uw schijndiep duister:
Ons eigen oog ontwolkt
De vrees die u bevolkt,
Ons adem keert uit u in angstgefluister.…
verstoorde stilte
hartenkreet
4.4 met 59 stemmen
1.972 Nevel ligt als een fijn zijden laken op de struiken
De schemer verliest onnavolgbaar het gevecht
De zwangere lucht van bloemen beroert het ruiken
De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt
Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht
De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels
Langzaam verdwijnt het duister van de nacht
Het…
Deze nacht...
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
3.414 De nacht brengt ons samen
In het zwarte duister laten we ons vinden
Je hete adem vult mijn gezicht
Zwoel kruip je steeds dichterbij...
Langzaam bouwt de spanning op
Zoekend laten je vingers strelen
Mijn huid vult zich met opwinding
Alles in mij wil je nu beminnen...…
Nachtbloesems III
poëzie
2.8 met 14 stemmen
3.923 III
Het duister omhuifde de velden;
Droef dwaalde het maantje omhoog,
En droef zag het steeds op ons neder,
Als met een brekend oog.
Wij doolden te zaam door de velden;
Wij hadden elkander zo lief!
Ik zoend' haar, en 't zoeltje lispte:
`O, jij diefje, o, zoentjesdief!…
Duisternis
poëzie
3.5 met 26 stemmen
4.876 Zo ik tot Hem riep in mijn droefheid, Hij ant-
woordde niet,
Zijn gelaat hield Hij voor mij verborgen,
maar ik wist, zo ik glimlachend opzag tot Zijne
verborgenheid, dat het glanzend mysterie Zijner
liefde mij alzijds in het duister omgaf.
En zachtjes voelde ik mijn glimlach opgaan in de
oneindige tederheid Zijner goddelijke ironie.…
Temperament
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.803 zwijgend komen ze, de mannen
in wijde zwarte broeken
ze vormen een haag
klappen en tongklakken
stampen het ritme bij haar dans
wild en vurig
uit het niets klinkt een viool
angstaanjagend lieflijk
zij weet zich de dans
climax, dansen, stampen,
klappen, fluiten, snaren
dan is het voorbij
de steeg is weer donker en stil
het duister…
Thuiskomst
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
912 Maar in het spoor van de Lichtdrager,
voor zijn duistere drang naar macht gezwicht,
tuimelden wij in vrije val uit Uw eeuwigheid.
Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd
zijn wij duizend doden gestorven:
van geboorteschreeuw tot laatste snik
leven na leven na leven
eendere echo’s van het ‘ik’.…
koorddanseres 2
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.251 oprecht in`t nachtelijk duister;
verankert in `t licht,
gedonder als ik fluister,
wat Moeder natuur mij berricht..
de gouden kooi
is minder mooi
de tranen langs de navelstreng
mocht mijn kind ooit gaan vragen;
waar zijn wortels dan lagen
in dit leven zo eng...
tergend gemeen
zijn de feiten
waarom ik verdween,
de verwijten...…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 Moeizaam op zoek naar de liefde voor het leven
diepbedroefd verdwaal ik in mijn eigen geest
misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel
een zee vol herinneringen en vele frustraties
hobbelige duistere wegen,oneindige velden
grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad
geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop
die mijn…
Ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
913 de aanslag weerstond, en dat was langer dan
men dacht, troubadour bij straatkillers en
caféhoeren, vrijheidsstrijder in alle vormen,
Keltisch, tot zijn stem verdween, de nodige
afweer, en hij langzaam smolt tot de blanke
pit die hij was en waardoor hij explodeerde,
als een dronken duikboot met duikersziekte,
als een gevangen kind in een duistere…