Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

"De Eagle is geland"

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
Buitenaards atmos en stratos sferisch fysisch uit aardse dampkring tredend kosmisch astro en nautisch zwevend rondt de Apollo zijn ruimte commando met maanlander adelaar Eagle aan boord de maan in een baan ver van Gaia vandaan obscuur intermezzo een angstig half uur aan de duistere kant van de maan…
Nemo21 juli 2019Lees meer >

Weergoden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
mysteriën in de spelonken stormen breken daadkracht de mens machteloos gaat aan krachtige winden ten onder en een god boven aan de ladder laat zijn tranen in woeste striemen neerdalen in verwoestende regenbuien, hoongelach klinkt boven de machtige wolken gedachten niet meer te vertolken talmen de waarheid, je voelt het kolken in duistere…

Opgesloten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
Afgesloten, duister, dicht. Hij trekt zich nog verder terug in een andere wereld. De wereld van zijn gedachtegang. Daar opent hij deuren naar een prachtige zonsondergang. Hij hoort de merel fluiten, ruikt nog de warmte van de dag, vermengd met bloemengeuren van een zonovergoten prachtige dag. En is blij dat hij daar kijken mag.…
Antje7 april 2021Lees meer >

KERSTMIS ANNO 2022

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
Maar het is Kerstmisen ik wil fat het licht blijft stralen, De herinneringen zijn te mooi en kostbaar geweest, dat ik ze niet in het duister wil plaatsen.. Ik ontsteek rode kaarsen tussen groene hulst, ze sieren mooi het tafelkleed en het wit porseleinen servies.…
Greta Casier23 december 2022Lees meer >

Irri situ's

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 483
* dertig netgedichttitels van de afgelopen drie weken in één verband * Na 45 daagde een slapend besef dat the weeping elephant van voor de oorlog in verzet zou komen onder het motto partir c’est mourir un peu In eduland werden woorden van vroeger als virus fluvius en tour du mal niet meer onderwezen In het duister van…
Maxim31 juli 2023Lees meer >

loslaten voor houvast

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
onvoorwaardelijk de liefde die hen eens samenbracht scheen door zonovergoten in hun zo gelukkige jaren naast ook ruzie en venijn die weer verdieping bracht waar eens het samenzijn onvoorstelbaar genot was kroop langzaam kruipend als het einde van de dag bij een zonsondergang schim en schaduw binnen het fundament knagend met duistere…

LIEFDE

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
    Als ooit alleen vrede op aarde gaat regeren en dan liefde eindelijk elkeen laat vergeven Is er geen weg dan al´t kwade af te zweren zodat oude boeken worden overgeschreven     Als mensen anderen in ´t geluk gaan delen en ieder mens elke andere dag gaat stralen, Zullen ook de oude wonden spoedig helen; zal geen van schemer tot ´t duister…
Ton Rijkers2 februari 2024Lees meer >

Nu of nooit

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
sweetface en hotlips voor mijn neus ik denk aan je en stel me voor  hoe jij er nu aan toe bent als ik kon toveren zou ik als de weerlicht als een fakir op zijn vliegende tapijt voortgedreven door de wind naar jou toe snellen windekind en kruipen, onder jouw donsbed je warme holletje van ganzeveren na mijn ijlvlucht door het duister…
Xander1 november 2024Lees meer >

De vonk van inspiratie

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
Vonk in het duister een fluistering leidt mijn pen woorden vinden vuur Soms is het een fluistering in stilte van de ochtend, een gedachte die zweeft als stof in een gouden lichtstraal, een woord dat zich vastklampt aan de rand van het bewustzijn, wachtend om geboren te worden in inkt en adem.…
CB5 februari 2025Lees meer >

Standbeeld in de stad

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
te rillen van de kou blootsvoets met lange zware tenen legendarisch in jouw moedige verzet in stedelijke betonnen wildernis slechts gekleed in lendendoek standbeeld van een antiheld zonder liefde ook geen geld als een zwerver in het zweven strijder voor intieme gelijkheid hard versteend in stille dromen te glanzen in het zoete duister…
mobar13 april 2025Lees meer >

De kaars brandt/2025

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.252
Duistere dagen asgrauw op de urne van Fleur ons hondje ontvlamt een theelichtje, afbeeldingen van verwanten ,dieren, vrienden die overleden zijn, krassen...…
arensoog2 december 2025Lees meer >

Het donkerste uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 355
Een enkele golf tilt wit op, als een hand die even groet en dan weer wegzinkt in het duister, terug naar de diepte waar geen naam meer geldt, waar tijd zich oplost in zout en schaduw.…
Nietsweter12 januari 2026Lees meer >

Wanneer mijn ziel winterslaapt

netgedicht
2.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 641
Wat boven de grond lijkt op sterven is beneden een heilig en zacht begin, in de schoot van de aarde, diep in het duister, keert mijn overprikkelde wezen langzaam terug naar zichzelf.…
CB15 januari 2026Lees meer >

Een leven - Een zoektocht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 122
ontluiken die weer onderdoken Maakte korte metten met zonden die zich vermomden daar waar ze verschenen als argeloze concepten; de onschuld zelve Probeerde me te verzetten om besmetten te beletten Een oprecht gevecht met veronderstellingen eindigend in onder andere foutmeldingen Ik liet me verrassen, maar bleef in het duister…

Het taalbolwerk van Adrianus

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 408
Daar, in het uiterste en diepste duister, beweert de denker wat geen mens verwacht: met de laatste krachten van zijn wezen het tegendeel van de zwaartekracht.…

Het antwoord van de kosmos

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 78
Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt waar de ijle mist het kille graf verwarmt het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt terwijl het vaderland in rook verdwijnt doch treur niet om wat achterblijft wanneer de kille wind de nevels drijft de wees is nimmer teder en alleen wie opkijkt blikt…
Jaap Smet24 september 2026Lees meer >

Zwanenzang

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
Het duister eist zijn eigen stilte op. Kijk liever hoe de zwaan daar glijdt, geruisloos, een bleke schim die door het riet snijdt. Hij zoekt geen applaus, hij heeft geen angst. Zijn hart is allang versteend door de naderende winter. Hij accepteert de kou, zoals een vorst zijn ondergang.…

De reflectie van het licht

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Geen wees is eenzaam die de sterren kent, en zich in overgave tot het duister wendt. Het tijdelijk verblijf van pijn van waan maakt plaats voor ’t pad waarin wij verder gaan. Het firmament heeft zijn gezang gestaakt, maar in het mensenhart is nu een heilig vuur ontwaakt.…
Jaap Smet30 september 2026Lees meer >

Vera’s glimlach

netgedicht
4.1 met 174 stemmen aantal keer bekeken 50.641
Het mutsje is wat scheefgezakt maar siert haar smalle hoofdje rood kan slechts gedeeltelijk verhullen dat er geen haren onder krullen het onbedekte schemert bloot De chemo liet de lokken vallen blond dwarrelden ze op de grond en in het duister van de nacht bidt hoopvol kleine Vera zacht Lieve God, maak me gezond.…

Uit en thuis

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.232
Uit en thuis Ik haal je uit het duister de gang is lang genoeg voor een prentenboek vol zwartwuivend haar en ongedierte de man in het café dronk koffie en las een krant meneer, zit u hier wel goed?…

In memoriam

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.940
O ik dacht altijd wel Menselijk spiegelspel Al de verschrikking van uw schijndiep duister: Ons eigen oog ontwolkt De vrees die u bevolkt, Ons adem keert uit u in angstgefluister.…
P.C. Boutens17 september 2004Lees meer >

verstoorde stilte

hartenkreet
4.4 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.972
Nevel ligt als een fijn zijden laken op de struiken De schemer verliest onnavolgbaar het gevecht De zwangere lucht van bloemen beroert het ruiken De natuur houdt zijn adem in, voordat het iets zegt Het leven ontwaakt in zijn allerdiepste pracht De zon schijnt glinsterend op ruggen van druppels Langzaam verdwijnt het duister van de nacht Het…

Deze nacht...

hartenkreet
3.5 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.414
De nacht brengt ons samen In het zwarte duister laten we ons vinden Je hete adem vult mijn gezicht Zwoel kruip je steeds dichterbij... Langzaam bouwt de spanning op Zoekend laten je vingers strelen Mijn huid vult zich met opwinding Alles in mij wil je nu beminnen...…

Nachtbloesems III

poëzie
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.923
III Het duister omhuifde de velden; Droef dwaalde het maantje omhoog, En droef zag het steeds op ons neder, Als met een brekend oog. Wij doolden te zaam door de velden; Wij hadden elkander zo lief! Ik zoend' haar, en 't zoeltje lispte: `O, jij diefje, o, zoentjesdief!…

Duisternis

poëzie
3.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.876
Zo ik tot Hem riep in mijn droefheid, Hij ant- woordde niet, Zijn gelaat hield Hij voor mij verborgen, maar ik wist, zo ik glimlachend opzag tot Zijne verborgenheid, dat het glanzend mysterie Zijner liefde mij alzijds in het duister omgaf. En zachtjes voelde ik mijn glimlach opgaan in de oneindige tederheid Zijner goddelijke ironie.…

Temperament

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.803
zwijgend komen ze, de mannen in wijde zwarte broeken ze vormen een haag klappen en tongklakken stampen het ritme bij haar dans wild en vurig uit het niets klinkt een viool angstaanjagend lieflijk zij weet zich de dans climax, dansen, stampen, klappen, fluiten, snaren dan is het voorbij de steeg is weer donker en stil het duister…

Thuiskomst

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 912
Maar in het spoor van de Lichtdrager, voor zijn duistere drang naar macht gezwicht, tuimelden wij in vrije val uit Uw eeuwigheid. Sindsdien gevangen in het web van ruimte en tijd zijn wij duizend doden gestorven: van geboorteschreeuw tot laatste snik leven na leven na leven eendere echo’s van het ‘ik’.…

koorddanseres 2

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.251
oprecht in`t nachtelijk duister; verankert in `t licht, gedonder als ik fluister, wat Moeder natuur mij berricht.. de gouden kooi is minder mooi de tranen langs de navelstreng mocht mijn kind ooit gaan vragen; waar zijn wortels dan lagen in dit leven zo eng... tergend gemeen zijn de feiten waarom ik verdween, de verwijten...…
laura13 juli 2006Lees meer >

Moeizaam op zoek........

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Moeizaam op zoek naar de liefde voor het leven diepbedroefd verdwaal ik in mijn eigen geest misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel een zee vol herinneringen en vele frustraties hobbelige duistere wegen,oneindige velden grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop die mijn…
De Regge29 december 2008Lees meer >

Ruwe bolster

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 913
de aanslag weerstond, en dat was langer dan men dacht, troubadour bij straatkillers en caféhoeren, vrijheidsstrijder in alle vormen, Keltisch, tot zijn stem verdween, de nodige afweer, en hij langzaam smolt tot de blanke pit die hij was en waardoor hij explodeerde, als een dronken duikboot met duikersziekte, als een gevangen kind in een duistere…