Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

Amsterdam 1958

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 664
Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden Hij keek naar de sombere vogels met hun tekenfilmverhaal in het duister van de kerkzaal die stille vrede in het hart De fotograaf gaf eerlijk toe dat de meisjes echt en verliefd waren de journalisten gaven bloemen weg aan de stedelingen die…
mobar3 september 2024Lees meer >

Eerste boodschap

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 418
Eerste boodschap aan de elite we zijn tenslotte allemaal vreemden stille getuigen van zwijgend water in een verleden van vergeten tijden niet veel maskers te verbergen om in het alleen zijn te ontpoppen frêle vlinder die ooit rups was ook geen daden van roem of faam alleen met een onbekende naam gevleugeld onderweg naar de zon ver verwijderd…

in de taal van de nacht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 294
’s nachts wanneer de wereld oplost opent de geest verborgen deuren beelden verschijnen zonder oorsprong tijd vouwt zich terug in zichzelf een sleutel is geen sleutel een angst geen angst alles spreekt in tekens die niet begrepen willen worden en wie durft te blijven in dit woordeloze weten vindt de stille weg waar het onbewuste zichzelf herkent…
Cor Koene26 januari 2026Lees meer >

Operatie #Herfstblad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
De dakgoten druppen in de bezette stad Na een nacht wakker liggen van onrecht en doden gaan we naar buiten en laten we onze geleefde levens zien Kijk, zo moet het, oud worden met rimpels en huidvlekken Onze stille tocht ritselt en zucht een beetje zwermt soms even samen op muziek uit onze jeugd…
Zywa8 februari 2026Lees meer >

Rivier

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 155
Alleen de stille krachten. Ik kijk over een spiegel heen. Zij is er niet, zo lijkt het wel. Tot plots haar auro scheen. Een zilverwit gewaad, heel fel.…
Helen10 juni 2026Lees meer >

liefdeslied

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 9
Ik hou van je, mijn schat, zolang je leeft heb ik je liefgehad Wie ook je vreugd ontnemen of zich van je vervreemden, ik blijf steeds aan je zij, je hebt toch altijd mij Een rots in sterke stromen, prins van je stille dromen Ik neem je met mij mee, ik draag je door de zee, met mij win je de strijd, leef je in eeuwigheid Ik ga niet…

Het stille verdriet in jouw ogen

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.607
Stille tranen zie ik in je ogen recht door je masker heen niemand mag naar binnen je bent nog liever alleen Er is iets in je kapot gegaan wat ik nooit zal kunnen maken ik wil wel maar alleen jij kan dat al lijk je bang het kwijt te raken Ben je nog aan het verwerken ik wil jou al die ruimte geven dan moet je dat wel zelf willen om verder…
lin b24 april 2005Lees meer >

no title (and still)

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Was jij een bloem ik had je in een oud boek verzameld tussen bladen, gedroogd tot een kantwerk van transparant voortduren. Maar boeken zijn gedoemd tot stof en pulver, en wat dan nog van jou? Was jij een liefdeswoord ik had je op mijn schrijftafel lettergreep voor lettergreep ont- rafeld om de wezenseigen kern te vinden.…

Nu ligt mijn leven als een stille plas

poëzie
3.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.355
Nu ligt mijn leven als een stille plas, een vlak, blauw water op een grote hei, Dat rustig opziet uit een lijst van gras En riet: een hemelspiegel klaar en blij. Mijn willen en mijn wensen stierf in mij, En wat bevreesd en wat onrustig was, Ging met mijn laatste diepe smart voorbij, Waarvan ik kalm en oud en wijs genas.…

Stille tango in een trage ruimte

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.412
Ik ren heen en weer zonder te bewegen, sluit mijn ogen maar vind geen rust. Ik bel naar zomaar mensen zonder een kik te geven (fluister mijn naam maar zij horen mij niet.) En uiteindelijk weer overweldig ik mezelf zoals altijd; zonder lust. Gevangen in een nis tussen de dagen. Ik probeer te slapen maar ik slaap niet.…
yorgos dalman10 september 2006Lees meer >

DRUK LEVEN IN STILLE OMGEVING

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
Oma en peuter huppen gearmd voort, zingen wulps en veerkrachtig. Winterse dorheid omringt een bloeiend veldje paarse krokussen. De verse mesthoop op natte bouwgrond verdrijft zilte regengeur. Ijskoud holt het kind door de tentoonstellingzaal, staat bij één schets stil. Spelend rent een kind het politiebureau in: Pa's tas is terecht…

De poes springt met haar stille sprong

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.172
De poes springt met haar stille sprong En nestelt zich weer op mijn schoot, Zij lijkt, een rasp gelijkt haat tong, Ons beider gein is even groot. Haar vacht is zacht gelijk fluweel, Haar ogen glanzen in het donker, En als zij spint, stijgt uit haar keel Een vreemd gerucht, als van een ronker.…

Stille nacht, rustige nacht...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 773
De directeur van de Rotterdamse RET zit er niet mee: Hij spreekt van een 'relatief rustige nacht' maar na nog wat van die 'rustige ' nachten is aan het einde van het lied de RET dan wel failliet…

Vierde dag van stille week

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
De dag wacht af houdt adem in geen palmen wuiven nog boven de loper naar de poort door drukke straten wordt geen hosanna meer gehoord. En stil en verlaten ergens buiten de stad huilt de koning om de toekomst van hen die Hij altijd heeft liefgehad.…

-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Regendagen, tijdens de voorbije zomer hebben veel wijnbouwers rozen aan het begin van de rijen geplant. Achterin de onzichtbare tuin, een omgeving waarin kinderen te grote zevenmijlslaarzen mogen aantrekken om volwassen mensen te worden, nemen dagen afscheid van jou, mijn geliefkoosde vlinder… Deze struiken dragen óf rode óf witte rozen…

Stille sterfte ver weg

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Adviseurs en kabinet met blinde angst besmet volhardden in dure plicht tot de samenleving was ontwricht Wee gij, bijna doden Sterven is hier verboden! Doorligwonden, zwaar dement spierverlies, incontinent Al is het maar voor even U zult ten koste van alles lijdend verder leven In sloppenwijken wereldwijd waar de mens dagelijks strijdt…

Stille im Brandenburger Tor

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
over mijn wangen maar kleven wel aan mijn hart, ziel en zaligheden ik zoek een plek om te verwerken, om stil te zijn en dan plots is daar het Stilte-Centrum onder de Brandenburger Toren die kleine stilteruimte van een ongekende eenvoud en doeltreffendheid doen mij doen zitten, schrijven, blijven en denken aan Bach's cantate: “Sei stille…

die Stille vor dem Sturm *)

snelsonnet
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 637
baudet en wilders hoor je bijna niet de feiten overweldigden hun braak maar is dit ook het einde van hun zaak? heeft haat-en-fake-nieuws toch zichzelf ver-niet? let op, het kwaad verschijnt vaak onverwacht en gaarne opereert het ook bij nacht *) Titel van een thriller die niets met genoemde personages van doen heeft. Of…?…
Jan Bontje22 augustus 2021Lees meer >

“Krinklend water, stille Margot”

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 382
In kamers van bomen, zwart in de witheid, blijft haar naam een stille trilling, in hout, stof en schaduwsporen, er leeft iets dat niet verdwijnt. Weet gij waar de wind geboren wordt, door tegen uitroeiing te rebelleren, zegt hij die broeikas niet te tolereren, een zachte stroom die omhult als herinnering.…

de stille rozige ledigheyt der ziele

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 303
In de duistere diepten der nacht, waar winden wijlen en sterren stil staren als stomme getuigen, dwaalt de tijd traag en teder, als een tijdloze tijding door lege lanen van ’t leven, vol leed en verlangen. O, hoe de rozen, rood en rein, in rozige vazen verwelken, verwonden door verborgen verdriet, geboren uit achterbuurten waar brieven de…

HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD

poëzie
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.140
Het morgent daar, het avondt hier, en wonderschone verven zie ‘k wentelen in het westervier, en stille, stille sterven. ‘t Was rood eerst, helder peers weldra; en, blauw- en blauwerwendig, door al de hemelen heerst daarna één duisterzijn bestendig.…

Hysterie

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Schichtig als een bange hond aan zijn baasje vastgeklonken loop ik hijgend in het rond op zoek naar de vaste grond in gepeins verzonken Hallo mijn liefste ben zojuist verdwenen als een glimlach in de nacht in mezelf verborgen onbeduidend en onschuldig zwevend naar een stille kracht Zoekend op het stille pad van vergetelheid en voeten…
sephus19 september 2003Lees meer >

Droom-Huis

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.518
Weet ook gij dat stille diepe huis? Achter brede blinde poort Kruisen eindeloze gangen en portalen Waar men tijdeloze tijden kan verdwalen Tussen echo's die men klaar vermoedt en nimmer hoort. Weet ook gij dat stille diepe huis Door welks schaduwige vree Voet zo licht en onvermoeibaar stijgt en daalt langs tree na tree?…

- Het plaatsje in ons hart -

hartenkreet
4.5 met 32 stemmen aantal keer bekeken 1.646
Die stille plaats die groot genoeg, ons hart weer puur en bezegeld, en vol geloof getint gekleurd is. Delen, voelen, wat anderen willen, stemmingen in hun waarde laten. Leugens en gedachten stillen.. op dingen van de wereld gezet, op deze aarde mens zijn tonen, liefdevol aanmoedigend belonen.…

Een nieuw gedicht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Dit is de ultieme kans om opnieuw te beginnen nu de dag afscheid neemt van de heldere middagzon er komt een naakte energie uit de geruchten over liefde die bloemen anders doet geuren kleur toevoegt aan het witte licht het gebeurt nu slechts in de sfeer van stille brieven dat heuvels beklimmen en aan lianen hangen dat woest en…
mobar2 maart 2024Lees meer >

Waar het zacht is

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
Troost is geen antwoord, geen hand die iets oplost, maar een blik die blijft, een aanwezigheid die niets wil veranderen—alleen het samen zijn met wat pijn doet, zonder haast, zonder oordeel, met het stille weten: je mag hier zijn.…
CB3 juni 2025Lees meer >

Betekenisvol leven

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 360
Wanneer twijfel mijn onrustige denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
CB3 oktober 2025Lees meer >

In het stof van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 208
Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt. De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst woelde…

MET VLEUGELS

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 914
hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar haar stille…

open veld

hartenkreet
2.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.960
ik loop langs de velden door het stille land verlangend naar vroeger grijp ik je hand de gloed van de avond het zonlicht verdwijnt we lopen nu samen in jouw licht dat schijnt waar zullen we heengaan? nu het nog kan het zijn slechts mijn dromen eens was je mijn man je hand is verdwenen ik laat je weer vrij kom...…
Robert Conrad23 februari 2003Lees meer >