5774 resultaten.
Amsterdam 1958
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
664 Zodra de regering toeliet dat hij mocht praten
vertelde hij zijn naam aan vrienden en vreemden
Hij keek naar de sombere vogels
met hun tekenfilmverhaal
in het duister van de kerkzaal
die stille vrede in het hart
De fotograaf gaf eerlijk toe
dat de meisjes echt en verliefd waren
de journalisten gaven bloemen weg
aan de stedelingen die…
Eerste boodschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
418 Eerste boodschap aan de elite
we zijn tenslotte allemaal vreemden
stille getuigen van zwijgend water
in een verleden van vergeten tijden
niet veel maskers te verbergen
om in het alleen zijn te ontpoppen
frêle vlinder die ooit rups was
ook geen daden van roem of faam
alleen met een onbekende naam
gevleugeld onderweg naar de zon
ver verwijderd…
in de taal van de nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
294 ’s nachts wanneer de wereld oplost
opent de geest verborgen deuren
beelden verschijnen zonder oorsprong
tijd vouwt zich terug in zichzelf
een sleutel is geen sleutel
een angst geen angst
alles spreekt in tekens
die niet begrepen willen worden
en wie durft te blijven
in dit woordeloze weten
vindt de stille weg
waar het onbewuste zichzelf herkent…
Operatie #Herfstblad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 De dakgoten druppen
in de bezette stad
Na een nacht wakker liggen
van onrecht en doden
gaan we naar buiten en laten
we onze geleefde levens zien
Kijk, zo moet het, oud worden
met rimpels en huidvlekken
Onze stille tocht ritselt
en zucht een beetje
zwermt soms even samen
op muziek uit onze jeugd…
Rivier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 Alleen de stille krachten.
Ik kijk over een spiegel heen.
Zij is er niet, zo lijkt het wel.
Tot plots haar auro scheen.
Een zilverwit gewaad, heel fel.…
liefdeslied
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
9 Ik hou van je, mijn schat,
zolang je leeft heb ik je liefgehad
Wie ook je vreugd ontnemen
of zich van je vervreemden,
ik blijf steeds aan je zij,
je hebt toch altijd mij
Een rots in sterke stromen,
prins van je stille dromen
Ik neem je met mij mee,
ik draag je door de zee,
met mij win je de strijd,
leef je in eeuwigheid
Ik ga niet…
Het stille verdriet in jouw ogen
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.607 Stille tranen zie ik in je ogen
recht door je masker heen
niemand mag naar binnen
je bent nog liever alleen
Er is iets in je kapot gegaan
wat ik nooit zal kunnen maken
ik wil wel maar alleen jij kan dat
al lijk je bang het kwijt te raken
Ben je nog aan het verwerken
ik wil jou al die ruimte geven
dan moet je dat wel zelf willen
om verder…
no title (and still)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 Was jij een bloem ik had je
in een oud boek verzameld
tussen bladen, gedroogd
tot een kantwerk van
transparant voortduren.
Maar boeken zijn gedoemd
tot stof en pulver,
en wat dan nog van jou?
Was jij een liefdeswoord ik had je
op mijn schrijftafel
lettergreep voor lettergreep ont-
rafeld om de wezenseigen
kern te vinden.…
Nu ligt mijn leven als een stille plas
poëzie
3.1 met 16 stemmen
4.355 Nu ligt mijn leven als een stille plas,
een vlak, blauw water op een grote hei,
Dat rustig opziet uit een lijst van gras
En riet: een hemelspiegel klaar en blij.
Mijn willen en mijn wensen stierf in mij,
En wat bevreesd en wat onrustig was,
Ging met mijn laatste diepe smart voorbij,
Waarvan ik kalm en oud en wijs genas.…
Stille tango in een trage ruimte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.412 Ik ren heen en weer
zonder te bewegen,
sluit mijn ogen
maar vind geen rust.
Ik bel naar zomaar mensen
zonder een kik te geven
(fluister mijn naam
maar zij horen mij niet.)
En uiteindelijk weer
overweldig ik mezelf
zoals altijd; zonder lust.
Gevangen in een nis
tussen de dagen.
Ik probeer te slapen
maar ik slaap niet.…
DRUK LEVEN IN STILLE OMGEVING
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
505 Oma en peuter
huppen gearmd voort, zingen
wulps en veerkrachtig.
Winterse dorheid
omringt een bloeiend veldje
paarse krokussen.
De verse mesthoop
op natte bouwgrond verdrijft
zilte regengeur.
Ijskoud holt het kind
door de tentoonstellingzaal,
staat bij één schets stil.
Spelend rent een kind
het politiebureau in:
Pa's tas is terecht…
De poes springt met haar stille sprong
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.172 De poes springt met haar stille sprong
En nestelt zich weer op mijn schoot,
Zij lijkt, een rasp gelijkt haat tong,
Ons beider gein is even groot.
Haar vacht is zacht gelijk fluweel,
Haar ogen glanzen in het donker,
En als zij spint, stijgt uit haar keel
Een vreemd gerucht, als van een ronker.…
Stille nacht, rustige nacht...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 De directeur van de Rotterdamse RET
zit er niet mee:
Hij spreekt van een 'relatief rustige nacht'
maar na nog wat van die 'rustige ' nachten
is aan het einde van het lied
de RET dan wel failliet…
Vierde dag van stille week
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
459 De dag wacht af
houdt adem in
geen palmen wuiven nog
boven de loper
naar de poort
door drukke straten
wordt geen hosanna
meer gehoord.
En stil en verlaten
ergens buiten de stad
huilt de koning
om de toekomst
van hen die Hij
altijd heeft liefgehad.…
-Herinnering fladdert over de stille wijngaard -
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.012 Regendagen,
tijdens de voorbije zomer
hebben veel wijnbouwers rozen
aan het begin van de rijen geplant.
Achterin de onzichtbare tuin,
een omgeving waarin kinderen
te grote zevenmijlslaarzen mogen aantrekken
om volwassen mensen te worden,
nemen dagen afscheid van jou,
mijn geliefkoosde vlinder…
Deze struiken dragen óf rode
óf witte rozen…
Stille sterfte ver weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Adviseurs en kabinet
met blinde angst besmet
volhardden in dure plicht tot
de samenleving was ontwricht
Wee gij, bijna doden
Sterven is hier verboden!
Doorligwonden, zwaar dement
spierverlies, incontinent
Al is het maar voor even
U zult ten koste van alles
lijdend verder leven
In sloppenwijken wereldwijd
waar de mens dagelijks strijdt…
Stille im Brandenburger Tor
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 over mijn wangen maar kleven wel aan mijn hart, ziel en zaligheden
ik zoek een plek om te verwerken, om stil te zijn en dan plots
is daar het Stilte-Centrum onder de Brandenburger Toren
die kleine stilteruimte van een ongekende eenvoud en doeltreffendheid
doen mij doen zitten, schrijven, blijven en denken aan Bach's cantate:
“Sei stille…
die Stille vor dem Sturm *)
snelsonnet
4.2 met 17 stemmen
637 baudet en wilders hoor je bijna niet
de feiten overweldigden hun braak
maar is dit ook het einde van hun zaak?
heeft haat-en-fake-nieuws toch zichzelf ver-niet?
let op, het kwaad verschijnt vaak onverwacht
en gaarne opereert het ook bij nacht
*) Titel van een thriller die niets met genoemde personages van doen heeft. Of…?…
“Krinklend water, stille Margot”
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
382 In kamers van bomen, zwart in de witheid,
blijft haar naam een stille trilling,
in hout, stof en schaduwsporen,
er leeft iets dat niet verdwijnt.
Weet gij waar de wind geboren wordt,
door tegen uitroeiing te rebelleren,
zegt hij die broeikas niet te tolereren,
een zachte stroom die omhult als herinnering.…
de stille rozige ledigheyt der ziele
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
303 In de duistere diepten der nacht,
waar winden wijlen
en sterren stil staren als stomme getuigen,
dwaalt de tijd traag en teder,
als een tijdloze tijding
door lege lanen van ’t leven,
vol leed en verlangen.
O, hoe de rozen, rood en rein,
in rozige vazen verwelken,
verwonden door verborgen verdriet,
geboren uit achterbuurten
waar brieven de…
HET ZONNELICHT IS NEERGEDAALD
poëzie
4.0 met 18 stemmen
3.140 Het morgent daar, het avondt hier,
en wonderschone verven
zie ‘k wentelen in het westervier,
en stille, stille sterven.
‘t Was rood eerst, helder peers weldra;
en, blauw- en blauwerwendig,
door al de hemelen heerst daarna
één duisterzijn bestendig.…
Hysterie
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.217 Schichtig als een bange hond
aan zijn baasje vastgeklonken
loop ik hijgend in het rond
op zoek naar de vaste grond
in gepeins verzonken
Hallo mijn liefste
ben zojuist verdwenen
als een glimlach in de nacht
in mezelf verborgen
onbeduidend en onschuldig
zwevend naar een stille kracht
Zoekend op het stille pad
van vergetelheid en voeten…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 Weet ook gij dat stille diepe huis?
Achter brede blinde poort
Kruisen eindeloze gangen en portalen
Waar men tijdeloze tijden kan verdwalen
Tussen echo's die men klaar vermoedt en nimmer hoort.
Weet ook gij dat stille diepe huis
Door welks schaduwige vree
Voet zo licht en onvermoeibaar stijgt en daalt langs tree na tree?…
- Het plaatsje in ons hart -
hartenkreet
4.5 met 32 stemmen
1.646 Die stille plaats die groot genoeg,
ons hart weer puur en bezegeld,
en vol geloof getint gekleurd is.
Delen, voelen, wat anderen willen,
stemmingen in hun waarde laten.
Leugens en gedachten stillen..
op dingen van de wereld gezet,
op deze aarde mens zijn tonen,
liefdevol aanmoedigend belonen.…
Een nieuw gedicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Dit is de ultieme kans
om opnieuw te beginnen
nu de dag afscheid neemt
van de heldere middagzon
er komt een naakte energie
uit de geruchten over liefde
die bloemen anders doet geuren
kleur toevoegt aan het witte licht
het gebeurt nu slechts
in de sfeer van stille brieven
dat heuvels beklimmen
en aan lianen hangen
dat woest en…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Troost is geen antwoord, geen
hand die iets oplost, maar een blik die blijft, een
aanwezigheid die niets wil veranderen—alleen het samen zijn met
wat pijn doet, zonder haast, zonder oordeel, met het stille weten: je mag hier zijn.…
Betekenisvol leven
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
360 Wanneer twijfel mijn onrustige
denken overspoelt, keer ik terug naar dit stille
centrum in mijzelf. Daar waar intentie en gevoel elkaar zacht
ontmoeten, ontvouwt zich een pad dat klopt met wie ik werkelijk ben; puur en licht.…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.
De wereld ging gewoon door, maar in mijn borst
woelde…
MET VLEUGELS
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
914 hier en kijkt om zich heen
en wiegt haar heupen op weelderige klanken
Ze neuriet wat en gaat zitten
met haar teddybeer op haar schoot
Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek
die alleen klinkt in haar hoofd
De wereld gaat aan haar voorbij
langzaam vanuit haar dromen
Ze heeft een heerlijk leven
maar vliegt weg naar vroeger
naar haar stille…
open veld
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
1.960 ik loop langs de velden
door het stille land
verlangend naar vroeger
grijp ik je hand
de gloed van de avond
het zonlicht verdwijnt
we lopen nu samen
in jouw licht dat schijnt
waar zullen we heengaan?
nu het nog kan
het zijn slechts mijn dromen
eens was je mijn man
je hand is verdwenen
ik laat je weer vrij
kom...…