3038 resultaten.
onze wereld
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.474 donker luisterend naar jouw stem
in die vertrouwde bovenkamer in dat grote huis,
midden in die laan tussen dorp en wildernis
Voelend echter dat ik zweef, we vliegen
Zwervend door een heelal aan beelden,
opgeroepen door onze woorden, onze gedachten,
ons gesprek, kalm of heftig, tot de slaap erop volgt
In jouw halve woord zitten wel tien zinnen…
Blokkade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 verkrampt liggen mijn handen op het toetsenbord
ik weet ineens geen woorden meer, geen zinnen
geen enkel woord van troost schiet me te binnen
dat zegt dat de blokkade weldra opgeheven wordt
mijn hoofd voelt angstwekkend geesteloos en kil
laat zich door geen geluid, geen stem van buitenaf verleiden
om slechts één vleugje inspiratie naar binnen…
Wat meer kan ik nog wensen?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
657 Je verwart mij,
maakt mijn zinnen los.
Wat wij hebben is,
LIEFDE.
Hartslag,
opgaand in één ritme
We staan tussen de sterren, jij en ik.
Zou dit eeuwig kunnen duren?
Ik voel je energie.
Je bruist,
straalt
en schittert.
Ademt de lente
Al onze dagen zijn als in april.
Wij hebben de liefde
als onze grootste schat.…
Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.410 De heemlen schijnen binnen
In 't schaduwbloede hart,
Der ziele vleuglen zinnen
In onbegrensd beminnen
Gaan op in lichtste vreugd en smart...
Niets kan van u ontluistren
Mijn overvloed en nood,
O ogen niet te duistren
Door 't leven en niet door de dood!…
Harpiste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
536 Je hanteert een spiritueel kanaal,
wat door iedereen wordt herkend,
je plaatst bonte feestslingers
en ik raak buiten zinnen.
Je hemelse gepingel ontroert me diep
en het heeft je aura flink verschoond,
de Keltische sjamane danst in jou,
je deelt klanken als bloemen uit.…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 de onzin stapelt zich op,
mijn ooglid trilt bij het lezen ervan,
ik val haast ten prooi aan Forest Whitacker-eye
toch verven kwasten
niet zoals vroeger
toen alles eens vanzelf ging
en zeker geen uitleg behoefde
krullen zinnen nog altijd anders
dan hoe ik ze eerder opzette
Nostalgie en melancholie zijn slavenmeesters
ze likken, bewieroken…
LENTELIEDJE
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.142 De schepping lacht ons tegen1
De hemel drupt van zegen,
Die hart en zinnen streelt!
Daar zweeft de lieve Lente weer
Bezielend door de dreven;
Het zaad viel om te sterven neer,
Riep zij het niet in leven.
Zij strooit de bloesems op 't geboomt,
Zij kust de knoppen open...
En doet weer vaster hopen
Waar stil de ziel van droomt.…
De innerlijke zomer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 blauwe zinderende luchten
de zon is op zijn hoogste punt
dat ons allen het licht nu gunt
van donkerte lijkt nu niets te duchten
Het is de keizerlijke maand
die voor ons de hemel baant
de stralen vallen in de warme aarde
die de oude krachten steeds bewaarde
zij houden zo ons leven gaand
Ik voel de kracht van binnen
zoek de woorden en de zinnen…
Voor mijn vrienden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 toppen van de hoogste populier
die ik vinden kon, in de onkreukbare
schermen van de vlier, ontstaan ook
uit hachelijkheid van teleurstellingen
ook in angst en verraad waar we mee
zijn getooid, buiten het plezier
van persoonlijke spitsvondigheid,
waarin geluk z’n evenwicht bewaard ,
discussies in motivatie moe bestreden
in klare zinnen…
MERLIJN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 reik mij weer je hand
en ik leid je binnen in
ons eigen sprookjesland
in dit land kom je weer bij zinnen
laat je alle ellende buiten
kun je weer opnieuw beginnen
jezelf voluit vrij open uiten
en je zelfvertrouwen herwinnen
laat mij je in het licht zetten
het licht dat ik al die tijd
voor jou bewaarde
niemand zal je hier iets beletten
ik…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 Land zonder grenzen;
over de grens
De lucht kleurt vlammend rood
Hoe maken wij ons los
die dolen in zijn schaduw die ons vergezeld
Zijn adem raakt ons soms heel even
waar de hoop van
de verwachting hunkert
naar de frisse waterstromen
O stuwende kracht van de macht
met onze zinnen geboeid
opnieuw tot buit
ten dode vermoeid
moeten…
vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
848 Zal het klikken
Zullen we elkaar herkennen
volgens de vele
geschreven zinnen?
We waren allebei vol emoties,
in de twinkelende ogen
was geluk
Het hart warm
De knuffel hartelijk.
We waren als zussen,
niet te evenaren.
Ons geluk was onverzadigbaar.
Onze woorden vloeiden
als water naar de zee.…
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Ik schrijf om te zijn
niet om begrepen te zijn
stilte in zinnen
Poëzie begint niet bij woorden,
maar bij dat vage moment waar iets in mij
beweegt zonder dat ik het nog begrijp. Een gevoel dat zijn
stem nog zoekt in een vorm en wacht tot ik stil genoeg ben om het te horen.…
Het eenheidspostulaat
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
479 Om jou zinnen over leven
mee te kunnen geven,
zijn het intrinsieke grenzen aan
de betekenis die ik er intertekstueel in leg;
tijd en aandacht zijn
niet meer dan
posters over scheuren
in het ethisch behang
van fervente dromers,
onveranderlijk verlangend
naar een brandend activisme.…
Psychose
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
431 Zinnen worden signalen,
signalen worden bevelen.
De wereld wordt te dichtbij.
Gezichten lekken betekenis,
elk gebaar is een aanwijzing,
elk zwijgen een complot
dat speciaal voor mij is geschreven.
Ik zie verbanden
waar niemand ze legt,
trek lijnen door mensen,
door blikken, door stilte.
Zelfs toeval kijkt schuldig.…
mijn stemmen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
358 als ik al mijn stemmen
van afgelopen maand
hardop voorlezen zou
intro- en retrospectief
zéér zelfreflectief
door een bril van nu
nadat zij zijn waargenomen
in levens gekomen
op eigen zinnen zijn gaan staan
boven- en onderstromen
weer vertegenwoordigd
hebben gezien als toen
elke opgebouwde fabel
ieder minuscuul detail
gemakshalve…
een acceptabele afwijking
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
184 Als hij in zijn dagplanning zetten zou
dat Hekate
vannacht aan zijn bed verschijnen mag
en verdere
onbegrensde verantwoordelijkheden
die zijn handen sowieso
amper nog dragen kunnen
vanzelf komen te vervallen
kan hij haar dan ook vastleggen
voor nachten die zullen ontstaan
als zijn zinnen minder op haar
magie gericht zijn, maar
waar…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Vol verlangen namen we afscheid van een droom;
zinnen leken te dansen in verbeelding.
Verslaafd aan jouw genegenheid,
altijd dichtbij in dit universum
van onvoltooide wensen.
Gezelligheid die je bracht bij nacht,
wanneer de adem zijn reis had.…
De Taal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
19 Scherven, splinters, zuchten, kraken
De taal, verliefd,"je bent zo lief", komt diep van binnen, buiten zinnen.
Tussen regels onder strepen
De taal, die de één vanzelf spreekt, de punt ontbreekt.
Woorden stromen, letters grepen.
De taal, die anderen verstomt, de zin verdomt.
Kom haal de woorden uit mijn mond.…
Heimwee (naar iets dat nog staat te gebeuren)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
573 beschreven papier dan wel te verstaan
je hoort dan woorden woorden schreeuwen
zinnen vol liefde worden zinnen vol pijn
en in flarden valt alles op het ivoorwitte naakt
ik durf haar bijna niet te vragen hoe het voelt
al die verschillende woorden, zuchtend en stervend
ze sterven alleen, hebben geen zin die hen verbindt
de witregel is misschien…
romantische foto's van M.
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.365 wat zit je nou met pen geschreven zinnen?
'k wil smart passie geen gesteven linnen
gooi die liefde voor het strand
naar de kwallen van Bergen aan Zee
stop nu met al die kouwe thee
tijd voor alle standjes uit Fabeltjesland…
Kan een lied soms helpen
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
2.116 Je koukleumt verbluft onder
vallende regen
krijg je nooit genoeg van
oorden van weemoed
Loop je verloren
of een lied helpen kan
Je strompelt verdwaasd dwars
door het rijk der zinnen
zie je 't zitten dan
schuif je een stoel bij
Dit warme welkom
of een lied helpen kan
Kan een lied soms helpen
als de nacht bitterkoud is
Valt verdriet…
Het Lied der Dwaze Meiden
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
2.777 Een kleur van dieper minnen
verbleekte alle poppen
een kleur van dieper minnen
ontkluisterde hun zinnen.
Die kleur en een zacht kloppen
- een man om lief te kozen!
die kleur en een zacht kloppen
niet langer meer te stoppen,
Ried hen, de roekelozen
het speelgoed op te geven
riep hen, de roekelozen
naar een wellustig vozen.…
Mijn lieve vader
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.964 Ik zie je, ik wil je voelen, ik ben bang, ik wil je aanraken
je bent mijn vader ik wil je knuffelen
maar het leven is uit je weggevloeid
Ik mis je zijn, ik mis je omhelzing
je luisterend oor, je advies en je lach
ik ben je dankbaar want ik heb zo veel van je geleerd
je woorden je zinnen je liefde
Ik mis het elke dag
Je dochter…
Niet en kan er beter passen, als dat 't samen is gewassen
poëzie
3.7 met 26 stemmen
6.802 D’ oudste zijn de beste panden,
Niet en gaat voor d’ eerste trouw;
D’ eerste trouw, die leert het minnen,
D’ eerste trouw is enkel vreugd,
D’ eerste trouw die bindt de zinnen*,
Zij is ’t bloempje van de jeugd.
Maar mijn oordeel: twee-maal trouwen
Dat is veel niet zonder pijn;
Drie maal kan niet als berouwen,
Want hoe kan er liefde zijn?…
Interelementair
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.864 Hun smart werd gedeeld; dit gaf pret
en ze hebben hun zinnen verzet.
Ze heeft hem gedreven
een tongzoen gegeven.
De muis wilde met d'r naar bed.
Toen hij zei: 'Ga toch mee naar het strand,'
zei ze: 'Nee, want ik voel me aan land
als een vis op het droge.'
(en met vochtige ogen):
'Ding dán naar een landtong d'r hand.'…
Stotteren (hoe een stotteraar zich voelt)
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.499 In mijn hart voel ik het bonken
De moed is in mijn schoenen gezonken
Straks moet ik weer gaan praten
Maar zullen ze me ook aan het woord laten
Vloeiend praten kan ik alleen in mijn dromen
Maar verder kan ik moeilijk uit mijn woorden komen
Die voor andere zo gemakkelijke zinnen
Zijn voor mij een last om aan te beginnen
Altijd willen ze me…
De geurende brief
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.560 lekker onderuit
Lees ik
mijn eigen adres hardop
't is heel mooi geschreven
zegel van Bea d'r op
Geen afzender
staat er op de achterkant
van wie zal dit nou wezen
wie is zo charmant
Geurende brieven
speciaal zo voor mij
voorzichtig maak ik 'm open
'n lachend gezicht erbij
Snel lees ik
de regels, de regels vanwaar
prachtige zinnen…
OPZIJ voor de bijgoochems
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Dolle Mina streed voor mondig
baas in eigen buik
er volgden golven
vrouwen opkomend voor eigen rechten
werkend aan assertiviteit
het waren de genen
nieren hoefden niet meer beproefd
mannen knurften primitieven
niet bij zinnen om te gerieven
onbekwaam niet bij toeval of verlegenheid
drift tot scoren ingebouwd tot last
alleman macho omgang…
Geloofsbrief
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.299 Ik maakte voort - de tijd die vloog
vannacht zou hier een haan nog kraaien
en ik hoorde van de snede
bij het aangebroken vuur
nog zeven zinnen van de vos
voorbij het kippenhok verwaaien
waar hij stond - om te verhalen
van zijn onschuld op den duur
Het was de vos die ik verwachtte
of toch niet
dit late uur
Moest ik hem staande hier verbieden…