5142 resultaten.
clair-obscur
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
597 hen keek
gezichten
als getuigen van ingelijste leegte
nog leger dan haar gesloten mond
van leugens
hij zag haar zitten
bij de lindeboom, naast
een ongeboren zoon, zag het scharrelen
rond haar lijf
hoe ze
handen vulde
telkens in nieuwe verhalen
die de wind door zijn hoofd joeg
gespleten tongen markeerden
het zaaigoed, buiten adem…
GEREPATRIEERD
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
584 was zo mooi verder
De striemen vielen in het niet
Bij zijn donkere ogen
De smaak in haar mond als ze kusten
Was die van vreemde, verre specerijen
Hij was ermee geboren dacht hij
Jaren later, op het uit de vaart genomen
SS Rotterdam, met een vriendin, zelf
Een gordel van smaragd, het verhaal
Inlanders, jagend op halfbloed kinderen
Adem…
het kruispunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 moeizaam ontlast de houder
zich van het offer, woorden
van wierook galmen door de stille kamer
het schreeuwt – het is hier overbevolkt, mijn
dood heeft geen wensen
in de kieren van zijn adem en ontnuchtering
zetelt de wens die dan toch ongenoeglijk
maar duidbaar de kans creëert door hongerige
staven te scherpen die het lichaam zullen breken…
Schimmenspel
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
572 Zijn adem waait de woorden stuk
als in een draai van ongeluk
de glans zijn oog verlaat
en koud zijn hand gesteente breekt
er laveloos de draak mee steekt
als in verharde kramp
de droom slaapt zich aan diggelen
waarin het wonder zoekt
naar ‘t antwoord die de vraag niet weet
omdat het boze vloekt
Met handen uit de was gekneed
wordt…
Minnezang
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 U bent mijn zicht
U bent mijn hartklop
U bent mijn adem
U bent mijn liefde
U bent mijn geest
U bent mij alles!
Dat bezing ik in mijn lied
Aan u opgedragen!…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Licht overwint duisternis als een kans,
ik haal opgelucht adem.
Ontsprongen aan die dans,
eeuwig leven glanst.
Tijdloos ben je,
eeuwig is je bestaan.
Je hele gezicht die lacht,
de tijd is in jou hand.…
Dochter
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 Jouw adem gaat onhoorbaar zacht
als nauwelijks aangestreken snaren.
Kostbaar de beelden die ik wil sparen
van mijn kind dat woelend even lacht.
De dromen die haar begeleiden
in haar zo ademstille bastion
zorgen voor een onbewust bewegen.…
Rust zacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.458 Ogen die sluiten
Adem die staakt
jouw hand laat mij los
gevoel dat me raakt
De kamer gevuld
met serene rust
blij dat ik jou
net nog heb gekust
als afscheid kus ik je
nog één keer op je mond
en denk aan de dag
dat je plots voor me stond
Leek nog maar net
toch al lang terug
genoten van elkaar
ging veel te vlug
in gedachten ben…
Ongeschonden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 ongeschreven boek
waar bladzijden wit
en ongelezen zijn
rode wijn zijn best gedaan
slipte spontaan in foute hoek
sporen van proberen aan te gaan
onevenwichtig uit cadans
poëtisch ritmische beweging
krijgt amper kans
spatten op de schoon gesneden rand
brengen alles uit balans
zuiver wit niet onbevlekt gebleven
want poëzie alleen als adem…
afescheid van een school
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.455 Ik loop nog snel door een lokaal
Hoor wat geluiden uit een klas
Adem de sfeer in van de zaal;
Een fotootje van wat het was
Een deur die kraakt, een raam wat tochtig
De oude dame mag spoedig gaan rusten
En met het hart wat zwaar, de ogen vochtig
Zwaai ik naar haar en fluister: ”welt’rusten…”
Met zware zucht en hangende schouders
(’t is bijna…
Volle maan.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
900 De hemel straalt warm en fel, zomer
Lippen snakkend naar adem en prevelen om meer.
Dansende vormen komen tot extase
Bestaat er nog een mooiere fase?
De avond breekt dan aan
Ik zie de volle maan.…
Licht en schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 als verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft
door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht
mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even…
Als de schaduw bemint
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
680 als verdriet verdwaalt
tussen vreemde stemmen
en nacht het licht bestraalt
lijkt de ziel niet te gewennen
aan wat in wezen
toekomst bepaalt
taal zonder spraak
kerft bleke wangen
drijft los van enig baken
duidt vooral op
dood verlangen
als van nature
aan de einder geknaagd
doven ademende vuren,
de wereld wordt belaagd…
achter de bocht van vloed
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
656 wij zochten regels
die we ademen konden
een waanzinnige liefde om
afstand te dragen, ons staande
te houden in elkaars lichaam, en uit
zoals de slaap van vogels naar zee
die nooit afscheid nemen van poëzie
van zon en uur, almaar meer
hoe verzonnen wij de echtheid
het ruiken van de duinen, de vele manieren
van gemis en hoe je het litteken…
Liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
822 Je beneemt me de adem.
Jij bezielt mij.
Geen weg loopt nog dood.
Jij gebeurt aan mij.
Levend water dat mij doet bruisen
Teer en kwetsbaar maak je mij
Geen storm die mij breekt.
In jouw handen ben ik als was
In jouw handen leg ik mijn hart…
Ze nam en zwolg hem in
poëzie
4.7 met 3 stemmen
2.768 Ze nam en zwolg hem in, ìn hare ogen,
En sprong vooruit en greep hem en gedogen
wou ze niet dat hij sprak, ze drukte hem
De lippen met de hare toe, hun stem
Werd niet gehoord, heel lang, ze zat dichtbij
Tegen hem aan en boog zich, en voorbij
Zijn borst, haar hals omhoog, stilde ze zo
haar dorst, soms snikkend en ter nauwerno
Ademend.…
ZO ONSTUIMIG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik eet uit je hand en
ik hang aan je lippen
Ik wil bij je stranden
en dan aan je nippen
Ik lig aan je voeten
en hang om je heen;
Kus je met spoed en
ik deel jou met geen
Ik kijk naar je ogen;
ik hang aan je mond
Hou ’t niet droog en
ik kus waar jij stond
Ik eet uit je handen
en adem jou zelfs in
Jij bent dé gigant en
ik heb toch…
Centraal Station
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.055 zichzelf
Leeft, en die de ander
Al lang niet meer
Ziet staan -
Vanmorgen is die ander
Voor een keer wel aanwezig -
Ik zie mensen mensen
Groeten, afscheid nemend
Van wie hen lief is,
Een parkeerplaats
Verderop aanschouw ik
Eenzelfde tafereel
Dat stilaan uitzonderlijk
Geworden is in wat ik als
Leven ervaar - ik haal
Diep adem…
Dans met mij voordat onze kansen voorbij zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Mag ik van jou
Deze dans en
Kom nabij
Ervaar mij
Een adem blaast
Door haar haren
Zijn aanraking
Klein en groots
Kan het intiemer
Dan dit moment
Een eerste
Echte contact
Wangen tegen elkaar
Harten die uit
Lijven lijken te bonzen
Gelijk hopen te kloppen
Die intensiteit
In alle stilte ervaren
Met hoop en verlangen
Echte genegenheid…
Landschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Ik voel je adem als een koel briesje
En ik voel me gelukkig,
Maar ik weet, het duurt niet lang.
En ’s avonds, naast elkaar,
Op onze rug in het gras.
Kijkend naar de sterren,
En zoekend naar onszelf,
Weerspiegeld in de herinnering van glas.
Ik wil niet weg, maar het moet.
Ik wil hier blijven, met jou.
Voorgoed.…
Zeewaarts verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 Weidse stromen
nemen met volle teugen vrij baan
slechts in genadevol glinsteren
wijken de smalste vlakken ruim
op de drempel van branding
ruist milde adem schuim
tot zandig zout ergens achterblijft
smeden licht en water verbond
alsof zwaarte wegdrijft
het land nooit bestond
ginds, in het hier…
La vie en rose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 voel het al even
verwachtingen geraken
bros en wat is geweest
lijkt voorbij te zweven
wat ik ooit heb geplant
staat verreikend in bloei
vruchten doen mijn ogen blinken
ook is het meer aanschouwen
op een fragiele afstand
en hoor veel in een echo klinken
het leven laat los
terwijl de tijd vervliegt
ik ben tevreden;
heb in het ademen…
Overspannen.
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.051 eenzame berk
buigt in
de straffe noordenwind
bladeren dalen neer op de grond
richt mijn hoofd op en
zie in de verte een vrouw lopen
met een kind
flitsen voor mijn ogen
licht en donker
spookt weer in mijn hoofd dat
nu wat zwaar weegt
gedachten slierten en
vreemde beelden die ik
niet kan plaatsen
het maakt me kregelig
adem…
alweer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
764 tussen reclame en huis aan huis
weer een vriend dood en
nog zo jong als een zestiger
aan alles denk je dan terug
en waarom hij maar dood ging
ergens denk je aan het noodlot
mooi woord voor die blinde kracht
die rottig schept en vernietigt
noem het God, maar zou te veel
eer betekenen, zie beter verloren
geliefden hoe ze niet meer ademen…
Blinde paniek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
717 zijn maten op weg
idealen op spandoek gezet
ineens is er drukte
gedrang van de kanten
het eerste vluchten
uit het benauwende
zuchten in blinde paniek
mensen die vallen
niet op kunnen komen
vertrapt onder de
zolen van schreeuwers
uitzinnig van angst
pas dan is
er stilte die
het laatste hijgen
laat horen van hen die
hun adem…
Dansers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.085 dominerend in verlangen
tekenen ze het landschap
met hun geliefde lijven
en soms onder de wolken
vliegt er een vogel in de danszaal
die niets weet en niets kan begrijpen
dan dansen ze nog moediger
hun ogen rijp door taal van lijden
in bewegingen, nog onbeschreven
brengen ze dromen naar oevers
van spiegelzalen, in draaibewegingen
stelen ze adem…
eigen dressuur
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
566 parken
gewoontes gaan sterven
gezond voor dit varken
mijn zinnen verzetten
in de pure natuur
jij zult niet beletten
mijn eigen dressuur
het gif moet verdwijnen
uit botten en vlees
de zon moet weer schijnen
voor Jan Zonder Vrees
ik zoek bloemen en kruiden
vermengd met wat water
het goud van deze tuinen
gezond voor de kater
ik adem…
Herfstnachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 Herfstnachten ademen
de aanwezigheid van afwezigheid,
met op de lippenrand
een vluchtig, algemeen pardon
en dank voor het zachtmoedige medeleven.
Daarom verkies ik veeleer
de chaleur de coeur
van het zinnenprikkelende lentetorso:
je ziet reeds in ‘t decolleté van de ochtend
dat er iets veelbelovends in zit.…
Bert groet de dingen, de planten en de dieren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 t Is elke dag kerst
in dit leven van mij
het licht wordt elke
morgen opnieuw in mij geboren
zo ook deze ochtend
waarop ook andere mensen
kerstmis vieren,
ik wandel met de hond,
adem de frisse lucht
en ik groet de planten,
de dingen en dieren -
vrolijk kerstfeest
zeg ik tegen de schapen
die bij de voerbak
langs het fietspad…
Pikzwarte schaduw
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
586 Er is een pikzwarte schaduw over mijn hart gevallen
en mijn longen snakken naar adem, terwijl de schaduw
zich alsmaar uitbreidt over mijn nahijgende hart.
Woeste gevaarten bedreigen mijn lyrische bestaan.
Rotsen dreigen mijn fysieke bestaan te verpletteren.…