10808 resultaten.
Hoop
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 in de diepste stilte
fluistert ergens een stem
in de somberste duisternis
gloort een voorzichtig licht
en als het gordijn
wordt weggetrokken
horen en zien we hem…
Op de bank 2
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Ze bevalt me op die bank
De stof zo blauw haar huid zo blank
Het scherm zo tomeloos haar boeiend
Ondanks het zonlicht dat er gloeiend
Als een voyeur omheen bestaat
Voordat het neervalt op de straat
De stilte rekt zich zalig uit
Tot in een zangerig gefluit
Van vogels zwart als hartenbloed
Hij wijken moet
“Wat is er schat?”…
Wegdromen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
521 Kijk over de stilte van het water,
de zon tegenmoet
Zie een kerk, haar klok, het is weer later,
maar hetgeen ik voel dat doet me goed.
Luister naar het fluisteren van de wind,
gedrapeerd liggen bloemen in een kleurig lint.
Steek mijn hand op voor een laatste groet,
denk aan vroeger, denk aan morgen, put hieruit……nieuwe moed.…
Een leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
387 ik woon
in mijn gedachten
koester ze, haat ze
in slapeloze nachten
ik vlucht
in mijn verleden
beleef het, omarm het
en verlies mijn heden
ik luister
naar mijn stilte
hoor het, voel het
als warmte in de kilte
ik loop als
een onzeker mens
dag in, dag uit
op het randje
van mijn grens
maar laat me
laat me zijn
zoals ik…
Klein stralend sprookje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 Een uil vliegt in dit licht als van een fee
in alle stilte mee,
met in de ogen zijn eigen gloed.
Nu glijdt de aura heen, de hoge bomen
schijnen weer gewoon van kruin tot voet,
de uil beklimt een dikke tak,
en glimt in de volle maan,
de stilte blijft
stammenrecht overeind staan.…
Stil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 Lig stil en schreeuw me
Zoek me,
onder het kussen
Beleef me, in je droom
Kus me, alsof
het klopt
Verlicht me
in je donker
en zie mij…
Waardeloos wicht
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
602 Ik zal verder gaan
Met opgeheven hoofd en vol liefde
Ga ik naar de stilte
In rust…
hemelsgeluid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
490 het geluid van de hemel
stil en sereen
als een vredig zachte bries
de fluistering de sterren
in donkere nacht
een symfonie van rust
de zonsondergang
kleurt stil dansen
in ongestoorde dromen
het geluid van de hemel
eeuwig gehoord lied
in de stilte van ons zijn…
november in de oude stad
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 Ze zingt als de donkere duistervogel
op de late middag van een vrijdag
nu het gedicht weer van de lezer is
probeert ze de energie te bevatten
onder herfst en regenachtige twijfel
in herinneringen opgesloten
ligt er in de laatste zin
als een klein geheim besloten
even niets en dan stilte.…
Oorverdovend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
410 dreunt
het geluid gaat
door haar merg
en been
haar strakgespannen zenuwen
zijn als koorden aan elkaar
vastgeknoopt
ze pakt haar gevoelens
negeert systematisch
het zachte gejammer
legt haar emoties
in geluiddempende verpakking
op de plank in de donkere kast
tevreden loopt ze naar haar
emotieloze leven
in oorverdovende stilte…
Onhoorbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
595 ik wil geluidloos gedag zeggen
want jouw woorden hebben betekenis
die je alleen in stilte kunt begrijpen
begrip moet dikwijls verder rijpen
ik wil in stilte afscheid nemen
want ik lees nog altijd jouw gedichten
alsof ik jouw oude stem kan horen
tussen alle vervreemdende gezichten
onhoorbaar maak ik nieuwe herinneringen
zonder heimwee, want…
4 mei
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
602 een paradox
die twee minuten
van stilzwijgend herdenken
geven veel tumult...…
VONDST
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
543 Gezeten in zacht gras
tussen twee schaduwstruiken
mijmert de verlamde man
over lang vervlogen jaren
waarin lang wandelingen
zijn ware lust waren
de verte steeds wenkte
veel nieuws en verrassingen
liet ontdekken
onderdrukt gezoem
een plotselinge prik
de boze hommel wekt hem
uit die gedachtenwaas
uren kijkt hij om zich heen
slaat…
[ Het schemeren legt ]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
462 Het schemeren legt
intiemheid in de wereld --
tederheid in mij.…
KRIEBELVELD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Het heidepaars geurt:
bont gefladder en zuigen
zijn druk stilleven.…
Straks komt de herfst
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
574 En heimwee kleurt soms ook de luchten,
de wolken die in stilte verder drijven…
Durf stil te zijn, niets zal voorgoed hier blijven.…
Het tikken van de klok
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
756 Het tikken van de klok
Of is dit hartgeklop
Het tikken van de klok
Of is dit slikken
Tergend trage tijd
Doodse stilte
Doorslikken
De klok tikt
Zwicht…
De nachtegaal zingt
netgedicht
3.9 met 33 stemmen
2.045 Jij bent mijn vrouw,
jouw hand omgekeerd in mijn hand
luister hoe de nachtegaal zingt
licht bevlogen.. kan zwaar bekoren
geliefden vervreemden van stiltes
samen zwijgen maakt stilte verdacht
wat geeft het? zij horen bij de nacht
mijn hand omgekeerd in jouw hand
ook nu de nachtegaal overwintert en
‘t lentegevoel aan ons overlaat.…
Als de hemel fluistert
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
437 Tot wanneer ochtend met haar gouden vingers
de stilte zal breken zodat het eerste licht zich voorzichtig een weg zal banen naar binnen.…
Jij, in de stilte van mijn dagen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
567 Je stem in de wind
zelfs in stilte blijf je daar
zoals avondlicht
Jij, die tussen mijn gedachten beweegt als een fluistering in de wind,
een aanwezigheid zonder woorden, maar altijd voelbaar dichtbij.
Geen tijd wist jouw contouren uit, geen afstand maakt je minder echt,
want zelfs in stilte blijft jouw stem een zachte echo in mij.…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Verlaten water
een bootje drijft in de kou
stilte in de nacht
Lichte vorst hult de takken, verbleekt
in de kilte. Boven in de grauwe lucht straalt maan
als een smalle zilveren streep. Geen enkel wolk is zichtbaar in de
eindeloze rust van de lucht, enkel stilte van het donkerte, diep en mysterieus.…
ZWIJGEND GELUK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 daar zitten we dan
tegenover elkaar
twee paar ogen
die aftastend verkennen
zonder woorden op
elkaar weten af te stemmen
mekaar begrijpen
niets hoeft te worden uitgelegd
slechts enkel lieve blikken
waarmee alles wordt gezegd
nee onze relatie gaat niet meer stuk
wij zijn samen een
want wij vormen zo in stilte
onhoorbaar het zwijgend…
Wat telt...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
442 Veel stilte na de drukke dagen
van jaarmarkt en kermis, van vertier en vermaak.
Wat zoeken wij wanneer we durven stilvallen,
wanneer de vragen er weer zijn,
het uitzicht op wat komen gaat,
de droeve of de blije herinneringen?…
gestalte
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
415 om hier maanden vooruit te staan
in gelid
zonder context, zonder afgrond
onaangeroerd
als aanstaande beweging
die op stilte lijkt
voor nu is dit genoeg
de lerende tijd voordat
die als slagschaduw bestond…
avondstilte
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 in de schemering
enkel nog het iele knip-
knip van een snoeimes
en van verre de
zachte zang van een merel…
Naam van de steen
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.465 Hoe herken je in de stilte
het zwijgen van de steen
nu landelijke tongen dwalen
over alle vergeten namen
in de oerwouden van steden
betonnen huizen, geasfalteerde wegen?…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 Aarde ademt zacht
bomen fluisteren hun pijn
stilte spreekt in rust
De aarde voel ik ademen
onder mijn blote voeten, een trage hartslag,
een fluistering tussen wortels en mos. Alsof ze stilletjes vraagt
haar pijn te begrijpen - zonder woorden, alleen via het ruisen dat mijn ziel bereikt.…
Herdenken
netgedicht
4.0 met 60 stemmen
888 iedereen
die zijn eigen oorlog kent of gekend heeft
iedereen die zijn eigen oorlog nog vecht
waar ook ter wereld
in welke oorlog dan ook
het ene leed wordt niet minder
als het andere leed ook herdacht wordt
geen enkel leed verdwijnt door te zwijgen
maar we kunnen het leed wel met elkaar delen door stil te zijn
twee minuten stilte…
Verdwaald in de bibliotheek
netgedicht
2.2 met 31 stemmen
501 Hier in de stilte vermengen verleden
en toekomst zich moeiteloos. Elk woord dat ooit werd
geschreven, wacht geduldig op nieuwe ogen. Een pagina omslaan:
de wereld kantelt. Wat ver was, komt dichterbij; wat onmogelijk leek, krijgt vorm.…
Lentelicht
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
527 Bloesems dwarrelen
als vallende gedachten
in de ochtendlucht
De bloesems openen zich in
stil ochtendlicht, hun geur is pril, maar
draagt al het zuchtje van verdwijnen. Bloemblaadjes vallen
als ongezegde gedachten, de takken buigen terug naar hun kale oorsprong.
Langs de rivier glinstert het water
als bewegend glas, maar aan de rand kleven…