2904 resultaten.
Boezemkamer.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
489 Op die dag hoef je mij niet meer
te zoeken, op de beslagen ruiten
verdwijnen contouren, de wasem
van gebeurtenissen één voor één,
een goede beurt maakt de ruimte
vrij van stof en opgelopen averij
waarin mijn blik voor het eerst
in jouw schaduw verscheen.…
Hier an de kust, de Zeeuwse kust...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
959 afzeiken op 't strand
alleen jammer van dat zout en al dat zand
toch weer, elke keer
de koelbox, 83 tassen en de portemonnéé
gaan elke keer wéér méé
een flitspaal in een kliko staat er óók
die ik dus té laat ontdook…
85 Euri verdwijnen…
Tong vol vuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Streel de ziel van jouw binnen
Tintel in de ruimte
Met geschuimbekte mond
'k Zweef 't heelal van jouw lijf
Straal de lach op jouw benen
Vleugel boven wolken
Gaaf zwierend in het rond
'k Loop de vorm van jouw hart
Ren de schakels van sloten
Zingend geheel voorbij tot
'k Eindelijk jouw liefde vond
'k Rijmde jouw rondingen
Verdwijnend…
mijn 'oude' oom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.025 Hoe zijn de paden in het leven
Voor een man ontstaan
Waar dacht hij te moeten geven
En waar te moeten gaan
Hoe zijn langszaam levenslijnen
groeven geworden in je hand
en, hoewel vitaliteit soms kan verdwijnen,
kracht en spirit zó gebleven
want...…
AAN ARABELLA.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.527 Maar ik, die weet dat u geen onspoed drukt,
Dat nog geen smart uw teder hart doet kwijnen,
Zie op uw wang met vreugd die blos verdwijnen,
En zo gij weent, het streelt mij en verrukt.…
Jaargetijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Laat me zijn op plaatsen die doen verdwijnen
en vergeten mijn armoe, mijn tijd.
Waar ik kan versmelten en al het ijs verdwijnt.
Maar ach jij, jij die blijft! Laat mij los
in iets van witte eeuwigheid, dat het hout verbreekt
en bladeren laat verschuiven, wanneer de aarde rouwt.…
VOEL MIJN LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.002 verleden
er is geen slecht mens zonder toekomst
kom binnen
kijk naar mijn armen
zie mijn tranen
voel mijn liefde
het was een lange tijd
maar ook hieraan kwam een einde
altijd brandde ik een kaars
wist zeker, dat je terug zou komen
kijk om je heen en proef het leven
heel veel jaren worden ons nog gegeven
afstanden vervagen, jaren verdwijnen…
Wat je ziet, achter de orchideeën
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
722 En kijk, even orchidee opzij,
er komt weer een autootje bij
jawel het is stelletje nummer twee
ze komen tegelijk aangereden,
das uniek
Wachten hoeft ie nu dus niet,
zoals ik het vanaf hier nu zie
Begroeting is kort maar effectief,
en zo verdwijnen ze als een dief
In de nacht,
de auto's als stille wachters achterlatend.…
Mijn Reis Naar Jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.242 Wij zullen verdwijnen, tot er niets anders is dan zand.
Toch leven wij voort,
Samen leven wij voort.
Wij zullen zijn op deze wereld.
Met elkaar en tegen elkaar aan.
Ons as zal vredig rusten.
Samen zullen wij bestaan.…
Treintaferelen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
534 Langverwachte landschappen suizen eindelijk voorbij
Een schel afroepen van de bestemming
Ik voeg mij terug in de kudde
En verdwijn.…
Van wis naar wijs is maar één letter meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Grauwe nacht, met honger en hebzucht; verdwijn!
Waar blijft de kerstster uit de oosterkim
die hoofd en hart bijeenbrengt in dezelfde glans?
Wij zouden moeder Aarde nog gaan vermoorden.
Maar hé... er waart gefluister rond. Er komt een omslag;
niet even, maar langer dan een blauwe maandag!…
Lepeltje, lepeltje
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
713 Toen het blonde haar nog tot je billen hing
en tussen je benen het gekreukelde koppie van
onze dochter te zien was, dachten we nog niet
aan het verdwijnen van helften in ons bed, ooit.…
Op de halte
gedicht
2.8 met 8 stemmen
2.716 Ergens zit een lek, verdwijnen mensen, zakt een tegel weg.
Maar iemand steekt een kind omhoog, een paraplu, een periscoop.
Iemand anders breekt in fluisterzinnen los tegen een rug.
Omdat de tram nog eens begint bij de geboorte, dat kan ook.
Boven onze hoofden komt een witte wolk, maar geen herinnering.…
Zalmtoren, Hoge Erasmus en de nachtzoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 troef met haar opvallende glooiende borstpartij
zij
de Hoge Erasmus kleedt zich in verrassende kleuren
welke door de zon een spiegelend effect
heeft op het constant deinende water van de Maas
waaraan zij woont en dus is gelegen
hij
de Zalmtoren zal uiteindelijk dus hoog boven
haar
de Hoge Erasmus uitstijgen
en vaker in de wolken verdwijnen…
Nieuws onder de zon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
472 epidemie slaat toe onder de deken
maar vluchten kan niet meer - sorry, pardon
Ik volg het nieuws te voet als lopend vuur
de god van wind tornado en orkaan
blaast vuurbollen met tondeldozen aan
in Sydney vaagt hij daken van de muur
De hel breekt los een towering inferno
en bomen branden tot de grond toe af
als straf voor het verdwijnen…
powervrouw
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
498 geknipt was jij voor het leven
maar het leven knipte jou
als mooiste bloem uit de knop
jou badend in het mooiste licht
van eeuwig blijvende herinnering
dat ons jou steeds weer brengt
al zal de pijn nooit verdwijnen
omdat het hart gebroken blijft
perfect als mens was zij gemaakt
toen het lot zich tegen haar keerde
met in jouw hoofd een…
Gezonde honger
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 Zie honger verdwijnen.
Heb uw naasten lief.
Bemin elkaar vurig.
Als ook uzelf.
Rust wat.
Lééf.
Vertrouw, geloof en wees gerust.
Vrees geen ongezonde honger meer.…
Enkel de gedachte.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
556 wel binnen, maar lijken nu op gekwaak
Soms lost het ego even op en kan ik mij bezinnen
Hoe ik ook van die mooie woorden kan verzinnen
Het ego stil maar voortdurend aanwezig
Spiegelt mij iets voor en blijft altijd maar bezig
Ineens wordt het binnenin mij stil
Toch hoor ik in de verte een afschuwelijk gegil
Laat die stilte los, laat hem verdwijnen…
Dichter in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Op welke wijze zij zich bevoorrecht en
dankbaar voelt daar opgeslagen fracties bang, bedroefd
boos voorgoed worden uitgewist zodat vormen van chaos verdwijnen
Er komen nieuwe inzichten en wendingen van waar zij een positieve energie ontvangt.…
Toekomst zonder omkijken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
553 netwerk
op te bouwen zijn al de
supercomputers al aan
het draaien om de
gigantische hoeveel info
van ieder en alles te ordenen
artificiële intelligentie ia
zal het onderhoud
en logistiek plaatje
in de transitie van bv
voeding naar energie in
deze periode voor zijn
rekening nemen fysieke
verplaatsingen gaan
minderen en later
verdwijnen…
groots - van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 een op eigen kracht hun pad
hun karakters geven vragen soms en zorgen
maar ook de trots die in jouw ogen ligt
in de wirwar van het dagelijkse doen
zoek je zo als ouder nu gescheiden
toch blijvend ook met elkaar verbonden
de weg die liefde altijd weet te vinden
het leven is als een schijf vol liedjes
waarin tonen wisselen zonder te verdwijnen…
Beaumans
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
729 Bomans,
merkwaardige schrijver
verstopte zich achter
zijn schermen van kolder
in sprookjes verdwijnend
als letteracteur
Was Godfried een
schaakmeester
of een charmeur
een ongrijpbaar idool
bij 't grote publiek
bekend als tv-poseur?…
Wij staan op
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
748 Wij zijn de kracht die blijft opstaan
en die nooit zal verdwijnen. Van hier tot daar, van toen tot nu—een keten
van hartslag en strijd, tot elke vrouw vrij is, tot rechtvaardigheid heerst, en niet enkel in tijd.…
Creatio
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
516 Geen licht of andersoortige uv-stralen in de stratosfeer,
een donzen deken van ondergrondse grotgelijke duisternis, ondoorgrondelijk
niets omhullend,..
...als in het grote mysterieuze zwarte gat, waar sterren onmerkbaar verdwijnen. Voor altoos en eeuwig in een onhoorbaar niet-leven.
Stilleven zonder leven.
Geen klank. Geen teken.…
Het lied van de balts
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
648 De balts is voorbij, maar de ongekende echo
blijft weerklinken—een ritueel van de natuur, dat nooit zal verstommen of verdwijnen.…
In de adem van het bos
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
712 Ik sluit mijn twee ogen en hoor het bos
zoals het werkelijk is, niet als een plek om doorheen te
lopen, maar als een ruimte om in te verdwijnen. Hier vervaagt de grens
tussen mezelf en alles wat leeft, en besef ik dat ik nooit meer hoef te zoeken—ik ben al thuis.…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 onder wolken waarbinnen
alles zich bevond
alle foto's zijn gespoeld
in zwart getatoeëerd
Ik ga een stukje buiten lopen
er spelen kinderen om me heen
ik kan voelen hoe ze lachen
waarom zou ik me nog verkwijnen
maar word haast gek van die gedachten
telkens heen en weer geslingerd
gek word ik van al dat gemaal
hoe snel de zon toch kan verdwijnen…
het jongetje in mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
302 flarden van licht
in het grote mensenhuis
troost zich in stilte
wanneer niemand ziet
vult zijn zakken met hoop
en een handvol moed
klaar voor elke nieuwe dag
het jongetje in mij
blijft altijd bewegen
springt over grenzen
verzamelt verhalen
krast zijn naam zacht
in het hout van het heden
en weet, heel voorzichtig,
dat hij nooit echt
verdwijnen…
AMSTERDAM CLEAN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
657 Amsterdam Clean Again
symboliseert met de 3 kruizen onze bijdrage
een kleine, maar alle kleintjes helpen
Giulia woont op IJburg en ik in de Jordaan
Make IJburg clean Again
Make de Jordaan clean Again
wij kunnen het niet voldoende zeggen
de kas van Rouwen en vieren aan de Elandsgracht
geeft ons de hoop, dat te mogen hopen
het vuil te laten verdwijnen…
net zo lang blijven zitten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
347 met hun eigen zonden bezwaard verdrinken
als een wolvenleven door kinderlijke mensenogen gezien
de wijn uit de laveloze zinnen druipt
open deuren de uitgekauwde ouwevrouwengeuren binnenlaten
en niet één
maar twee eenzijdige liefdesfantasieën in zichzelf verstrengelen
afgeroepen engelen die nooit wilden verschijnen
inmiddels dreigen met verdwijnen…