4425 resultaten.
O Penélope
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.812 Haar benen zijn slank en eindeloos
tranen voeten tenen die ik liefkoos.…
HUGO CLAUS
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
720 Zet de sluisdeuren open
naar mijn gemoed
het samenspel is begonnen
beleven we het firmament
zeven maanden lang
is de strijd weergegeven
overal kwam ik mijzelf tegen
soms midden in een gesprek
lang was het eigenlijk niet
als met blote voeten op een koude vloer
ging ik afgedroogd verder
heerlijk fris en opgeladem
daar eindelijk te zijn…
Doodse stilte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
722 na de lafheid van hun daad
in het niet
verdwenen
terwijl de ambulance
met gillende sirene
weg rijdt
waarin een laatste zucht
staan zwijgend
drie getuigen
met elk hun eigen
verhaal
in ogen handen en voeten
ze keken toe
zwijgen ook nu
angst voor represailles
ketent
hun stembanden
zonder ruggengraat
sjokken ze huiswaarts
waar…
Ieder uur van mijmering
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.200 Zo weinig verdiende ik de wondere vreugde
Van je voeten die mijn weg verlichten,
Dat ik er nog van sidder, in tranen haast,
En voortaan nederig blijf, nabij zoveel geluk.…
Herfstnacht in de Tuilerieën
gedicht
3.3 met 16 stemmen
7.078 De nacht en ik alleen,
eenzaam wandelend aan de rand der tijden,
zó verheugd en zó bedroefd meteen
om mijn voeten die een afscheid schrijden...
En de zachte regens om mij heen
of iemand ingehouden schreide...
----------------------------------
uit: 'Drie op één Perron', 1960.…
GOD ONTMOETEN
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
644 Als het eindelijk stil is en duister
voel ik het lief tot in mijn voeten
Hoor ik in donker iets? Ik luister
wie zal ik in de stilte ontmoeten?…
vluchtsporen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 scherpe helmranden
vlijmen blote voeten
rode druppels sporen
in het blonde zand
tussen duintoppen
verdwijnt een hoofd
duikt elders weer op
vertwijfeld op zoek
naar wat niet deert
sporen vormen paden
uitgesleten in het zand
na iedere nieuwe storm
onherkenbaar toegedekt
maar als het lot
niet valt te keren
vluchten een redding…
NÉÈRE
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.982 Néère, naakt en blank, moet schateren en rillen,
Aan de oever, telkenkeer dat zij met sneeuwen voet
breekt door het broos kristal van de vertrouwde vloed,
Terwijl, niet ver van daar, Satyr haar jeugd bespiedt.…
Een hemel in
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
720 je rug
Dit hoort zo, dat is gebleken
Ik wentel me in kleurschakering
Vlieg met de sluiers van het licht
Ik ontwikkel en trek lering,
Terwijl ik kijk naar je gezicht
En je ogen spiegelen m’n pad
Ik loop op de vlaktes van je ziel
Bewonder daar jouw universum
En snap waarom ik voor je viel
Je wereld betovert, stimuleert
M'n blote voeten…
Lege vaas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
781 De rimpels op het water
al een poos verdwenen,
maar de voeten nog altijd in het zand te zien.
Scheppen, emmers, schelpen
in de kofferbak geladen,
en de zee aan de oren gezet.
Zo galmt het daar,
met zoute randen,
over bloemen die hun pokon misten,
rozen die hun blad verloren,
maar die vaas,
een lege vaas,
met daarop jouw naam.…
Lachspiegel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
853 Billen en dijen waar een kind vanaf kan glijden
voeten als stampers die een auto kunnen rijden.
Ik trek een grijns ik trek wat scheef,
gelukkig dat ik in een lachspiegel keek!…
waar de dood schreeuwt
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 ik laat de stilte na
als allerlaatste beeld
elk oog, door zwart en wit omrand,
hecht zich als een zwerver aan het spoor
waarlangs zij liepen
gekleed in flarden van wanhoop
die bleven haken aan elkaars hand
en het schrale, nog bestaande licht
ik veeg gaten in de sneeuw
wil met naakte voeten stemmen vinden
achter de tralies van de aarde…
Droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
529 gezwind
fietst zij
zijn dromen binnen
feilloos
voeren hersenkronkels haar
over de neusbrug
van bretagne
onderstboven
slalomt zij
tussen dolmens en menhirs
zijn verlangen
haar te vangen
is zoveel groter
dan zijn armbereik
ook wanneer zij
voor zijn voeten valt
en hij geen vin verroeren kan
'typisch droom'
beseft hij in zijn…
Grootvader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 wat zoek je toch in mijn aderen
schuilend achter bomen
op de Grebbelinie
waarom sloeg je dochter
je van de trap met een bezem
totdat ík aan haar voeten viel
is het dan altijd een cirkel
van wantrouwen
waarin allen de vijand zijn
was het een eik of een beuk
en had je al je patronen nog
terwijl je maten stierven
werd toen de wereld…
Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
497 Was ik het die Uw voeten bond met banden?
Heb ik, in vele zonden, verbruid voor Uw gena?
Ik was het niet, die voor Uw vrijheid vocht.
Voor Uw onschuld heb ik niet ingestaan.
Toch was U het die míjn vrijheid kocht.
Dus mocht ik door Úw lijden verder gaan.…
ik zie de zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 stroom
het strand is weer klem gezet
piekeren in slapeloosheid
een machteloos verzet
ik zie het geven van de zee
als zandloper langs het water
de jutter zwerft nog rond
de wind ziet de grond
van hoog boven de golven
ik zie het leven van de zee
als weg en waarheid tronen
ik voel het water levend
als door wortels heen
onder mijn voeten…
Ik kus uw lippen
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.804 Gij glimlacht en gij wilt gedogen
Dat ik uw hand kus en uw voet.
Ik eet uw vlees en drink uw bloed
Ik kus uw lippen en uw ogen.
Ik kus u in de vroege morgen,
Ik kus u 's avonds en des nachts.
Ik kus u stil en onverwachts,
Ik kus u heftig en verborgen.…
DE ZONDARES
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.163 Slavin, die kussen op Uw voeten drukte,
Was ze aller zondaars zoete meesteres.
Nooit in haar leven kwam een zaalger stond,
Dan toen ze Uw goddelijke deernis vond.
Nog vóór zij bad, was al haar schuld vergeven.
Wat kan ze, U minnend, meer dan minnen doen?
Zij zal, ondanks der bozen honend woên,
Op U, Beminde, wachtend, voor U leven.…
Nog niet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 Niet betreden,
te zacht, te glad, te gaaf,
laat nog dit zand
laat nog zijn dit onbelopen stuk
zand zijn voor ’t zand,
voor de rommel, de keitjes, ’t aangespoelde,
voor vogelspoortjes,
geen harde voetstap,
zelfs geen blote voet,
nu niet,
laat de heuvels heuvelen,
de glooisels glooien en plooien door de wind,
het helm wuiven
en laat het stuiven…
de uitgeschilderde rots
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 inhaleer het offer
dat mijn adem draagt op waarden
van gekrenkt papier, het heden lijkt
voortvluchtig als de tijd mijn
smeken vertraagt
ik zoek in de uren van droge
prielen en graaf het refrein
in het gras van donker aarde terwijl
de einder vlucht op het teken
van de ondergaande zon
het kluchtig inzicht grijnst aan de
zolen van mijn voeten…
Ware liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
781 Je volgt me altijd
op de voet
likt zelfs mijn hielen
ongevraagd
waarbij je alles
maar verdraagt
wanneer ik maar
bij jou wil wezen.
Je ligt te ronken
op mijn schoot
vertrouwend
dat ik helpen zal.
genezen kan
jouw zere poot.…
Sepia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 leegte
voller hoeft het ook niet te worden
ver weg huilen ontroostbaar de boshyacinten
langzaam trekt de sluier op
zoals een bruid van haar voile wordt ontdaan
en vol hartstocht de nacht wordt ingetrokken
alles raakt in beweging
een tango in slow motion
zonder een hoorbare melodie
alleen het ritme van het licht
- een ballet op blote voeten…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
843 Ze had geen weet van de verhalen
die haar voeten deden smelten
en verlangde naar een wereld zoals
niemand die ooit zag;
uitgemolken en veerkrachtig
Het was geen f*cking zegen…
Beerput
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
564 haren bedekt,
Haar schoonheid onzichtbaar
Maakt, slechts ogen die
Innerlijke schoonheid verraden -
Zo bedek jij alle wandaden
Door jou bedacht en uitgevoerd
Onder een mantel van zacht
Omfloerste ogen, keurige lok,
En aan je hand kinderhanden
Die van de prins geen kwaad bewust
Zich aan jou toevertrouwen -
De hond trouw aan je voeten…
Luc De Vos is niet meer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Aarde
onder voeten pulvert, stof
dwarrelt dwaas, de meester
verdween. Plots. Klap
op vuurpijl nog ver weg.
Kleine schalkse ruiter, tussen
pen en podium huilde je
angst en hartenpijn, wars
van glitterglam, de eeuwigheid in.
En waar je nu bent,
verhef nogmaals het wondermooie Mia
(jouw muze toch?)…
niemand maakt zichzelf alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
633 haast iedere dag
kom je even langs
je strijkt met je hand
over mijn haren en breekt het bijeengebonden
beeld van wolken open
kom, zeg je, laten we de zon bestormen
niets is mooier
heel even glijden we in elkaar
je bent te vroeg, antwoord ik
ik wil nog over de nacht vertellen
over voeten die lopen moeten, zoeken naar
wat in donkere…
Het te korte jaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
511 Net als voeten niet passen
in dat gekrompen sokken paar,
passen mijn uitgestelde berichtjes
niet meer in 2014, das ff raar!
Zal het vooruit moeten schuiven naar :
inderdaad 2015 dan maar!…
De warme zon is boven mij
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.659 De warme zon is boven mij,
Ik wandel in de warme lucht,
Mijn voeten op de warme wei
Maken, alleen, haast geen gerucht.
Ik ben een deel van al wat is,
Een warm jong groeisel in de zon;
Maar ik, van al wat om mij is,
Voel dat ik leef en zie de zon.…
duister hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
542 tasten naar geluid
kleine voeten schuifelen
aarzelend het laatste stukje
van zijn vogelvrije leven in
stil opgesloten
is mama boos?…
Sterkte zwakte analyse!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 Je sterkte zit
juist in je zwakte
daar van tijd tot tijd
aan (moeten) toegeven
zeker niet voor weglopen
al vind de hele wereld jou een loser
het maakt jou tot blijvende kampioen
"You never walk alone"
maar besef
je loopt altijd alleen
op je eigen benen
en soms op handen en voeten
omvallen en weer opstaan
ook met zoveel facebook…