3970 resultaten.
Op de fiets
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 De zwaarbevraagde spieren staan in brand
Het samenspel van ham en kuit en knie
De rug kromt zich wat ronder op de fiets
Het onderlijf schrijft haast een manifest
Het bovenlijf een schaduw van de rest
De wind, de weg, de ijver, verder niets
De benen lopen vol met heilloos zuur
Pas in de verste verte ligt het eind
Maar dan maakt lijden plaats…
HEERLIJK EENZAAM
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 Lucht- en zeeblauw vloeien naar de wereldrand:
kantwerk, dat voort wil zweven, wegduiken,
toch op zijn plaats blijft om te ontluiken
tot zonneweefsel, door vragengloed omrand.
De man aanschouwt het dal beneden hem;
diens reuk wordt door stijgende bloemengeur verblijd.…
Smsgate
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
433 Soms raakt een premier verstrikt in zijn eigen technische onkunde - hij zal niet de eerste zijn, kijk bijvoorbeeld naar zijn illustere oud-collega die inmiddels wèl zo verstandig is geweest om plaats te maken voor een opvolger: Angela Merkel...…
Heksensabbat
netgedicht
4.3 met 28 stemmen
472 je ogen loensden
alle kleuren en de
oren waren wit
getipt op deze toch
weer aparte outfit
op de heksensabbat
die in zwart en glinster
paars een aardig stel
gaat vormen met de
lang gebaarde tovenaar
ik zag je staan
de nieuwe bezem
leunde lief tegen
een halve maan
rond je voeten
speelde vlam met
vuur op deze
godvergeten plaats…
Jezelf accepteren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
513 De wanhopige strijd
om door andere
geaccepteerd
te worden
in plaats
van jezelf
accepteren
tast je
integriteit aan
Het maakt
dat je jezelf
en anderen verraadt
Je verkoopt
als het ware
Je ziel
Dit maakt je
nog egocentrischer
nog geslotener
voor anderen
voor jezelf en de
universele krachten
Je besef van
leven en…
najaarswee
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
453 strooikwistig met gekregen rot wrijft er
gebenedijd haar code in. en gras sterft af. en
foptonen benadrukken het gammele van de
mensdijken. en hollands plat de ramen neigen
openlijk naar hun kader. en geen lust wekt
het besef van de algehele ontoereikendheid.…
Vrijheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 vrijheid kent een kwetsbaar bestaan
in woorden haast niet uit te drukken
zoals wat moeten wij onder vrede verstaan
kunnen we zelf wel onze ketens afrukken
om met anderen verantwoord om te gaan
zie hoe wij als gemeenschap leven
verharding vindt plaats op vele fronten
we stikken in de haast dode natuur
waarden liggen dicht bij ontvlambare lonten…
ZOMERDAG
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
1.045 degene die suiker uit mijn hand eet,
die haar kaken heen en weer beweegt in plaats van op en neer,
die rondstaart met de blik van een veel te slimme robot.
nu tilt ze haar bleke handen op en wast ze haar gezicht uitvoerig.
nu klapt ze haar vleugels open, en zweeft ze weg.
ik weet niet precies wat een gebed is.…
Pijnlijke ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 In plaats van degene die ik heb gekend
en graag in mijn hoofd wilde bewaren,
zag ik een vreemde verslonsde vrouw,
die mij te lang strak aan bleef staren.
Op het moment dat je met schorre stem begon te spreken
brak het beeld van vroeger in stukken,
nu doe ik mijn best jou te vergeten,
wat nog niet zo goed wil lukken.…
Weemoed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
454 gaan gedragen
Ik weet wel dat ik niet te veel moet vragen
Ik weet het donders goed maar keer op keer
Dan denk ik bij mezelf er komt nog meer
Dan denk ik wat erop kan komen dagen
Dan denk ik zal ik niet of wel gaan klagen
Dan denk ik hou ik aan mezelf de eer
Ik leun wat achterover in mijn stoel
En schenk mijzelf een derde whisky in
En plaats…
AMBROZIJNTJE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
451 er was geen tijd om aan te raken, er
was geen plaats om bij elkaar te zijn.
maar elk moment maakt krullen in de tijd
en ’t heeft alsnog haar lieflijkheid gevonden.
“ambrozijntje, tierlantijntje, gooi
je kleren op de grond. ambrozijntje,
florentijntje, maak de wereld heel en rond.
ambrozijntje, rozerode egelantier.”…
Liefje
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
688 we varen op een zee van tijd
het strenge vaderland ligt achter ons
we zijn ervan bevrijd
de kinderen
met goede wind verzeild
gekoesterd en geklonken
en waar de diepte is gepeild
de bittere herinneringen
in zee gezonken
ik heb je in de bloei gekend
jij zag mijn wilde streken
en gaandeweg werd onze horizon
vanaf dezelfde plaats bekeken…
De bühne van het leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 een dolletje
we konden
gewoon niet
van elkaar
afblijven omdat
alles lading had
wij waren
geen stil stel
met ieder een
eigen filosofie
die samen
wandelden
zonder vuur
wij hadden
al de drukte
van een gezin
ieder die wilde
dook er dan
ook midden in
mee in alles delen
juist om deze
drukte te ontwijken
zochten we een
plaats…
Het glazen leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
513 het glazen leven
spiegelt en
brengt mij terug
zonder beweging
niet geautoriseerd
het kan zomaar
een ander zijn
ik moet de barst
voelen die
iedereen heeft
op een bekende
plaats me desnoods
daar snijden waar
bloed zichtbaar
in beschadiging raakt
eigenlijk ben ik
zelf nog gewond
toen ik de sporen
bloed buiten
stollend vond…
Blootsvoets hormonael
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
556 Zou hij van noesjka noten willen leren
van eikeltjes en voetjes van de vloer
blaast hij z'n schuiftrompetpartijtje door
zou zij haar krullenkopje maltraiteren
Het was bij ronalds rijke dokterstas
een roze floyd draait er op volle toeren
zij wipt haar schoenen op een paddestoel
een dolle boel met platen uit de kas
Haar ogen draaien in vergetelheid…
Ruimtegruis
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
509 oogopslag
van mensen gezien
als stukjes aandacht
merkwaardig zonder
enige verbondenheid
met moeder aarde
in buitenissige kleuren
en adembenemende
vorm en outfit
nog waren het
incidentele
ontmoetingen
maar hun aantal
werd snel groter in
modiaal constateren
bijzonderheden
waren hun motoriek
en de manier
van communiceren
dat plaats…
Een lieve reverence
netgedicht
3.4 met 44 stemmen
358 de meisjesstemmen
gingen klaar en
zuiver soepel met
de trappen omhoog
in een mij
onbekende
en toch warm
melodische taal
met arabische
kanttekeningen
in een fluitsegment
ik zag een aanzet
hoorde een bonk
en gil ik holde naar
boven waar zij op
een trede met een
grote bult op het
voorhoofd wachtend
op tranen van schrik
in plaats…
Te veel voelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
374 Zo leer ik,
dat empathie geen vloek hoeft te zijn,
maar een brug –
een plaats waar pijn verandert in verbinding,
waar te veel voelen
genoeg wordt
om lief te hebben.…
zonder oordeel
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
404 lieve aanstaande
moeders een
verdriet bij
sommigen in
hun hart
toch enig
paniek
gespannen voor
de voordeur
van de
abortuskliniek
een emotioneel
verhaal
echt gebeurd
allemaal
het vond
plaats in
een ziekenhuis
de zuster
van niets
wetend de
echo voorbereid
geheid
de moeder
was somber
na 3
dode foetussen
niet meer…
Hier... maakt Grenzen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 goed
We kunnen beginnen:
grenzen trekken
een staat maken
jongens werven en opleiden
tot grensbewakers
We betalen hen goed
Daar komen meisjes op af
Er is geld voor extra
kinderen
jongens
die niet hoeven te werken
op het land of in de stad
maar soldaat kunnen worden
en meisjes
om hen te verzorgen
en te dienen, thuis
waar hun plaats…
Wintel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
324 vernederd
Overheen gelopen, schoenafdrukken als stille getuigen,
gele slushpuppies als onbeschaamde schandvlekken van hondjes en kornuiten
Grote poppen, kleine poppen, ooit wit, langzaam smerig
Strak natuurijs, maar wakken op de loer
Maagdelijk puur, maar nooit voor lang,
die lange winter, veel te lang
Haal die ‘r’ uit de maand, misschien in plaats…
Zwarte stappen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
475 Elke stap beticht zichzelf,
alsof richting schuld draagt,
alsof vooruitgaan een vorm van
vergaan is,
wanneer het zijn geen plaats
krijgt.
Een spiegelend landschap
is te verstaan,
niet door te kijken,
maar door te breken.
Ware de zon ondergegaan
zou het licht
zich herinneren
hoe schaduw begonnen is.…
Eenduidig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
324 Misschien zegt mijn
huis het ook, maar
stiller, zonder strijd
in dozen op de overloop,
in spullen verzamelt
in de loop der tijd
een stoel iets van
zijn plaats, mijn
boek met ezelsoren
de geur van oude
kamers waar dagen
telden als verloren
de mok met barsten,
de sleutels zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal…
Het laboratorium van de zin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
223 Wij staan op de rand van de afgrond
en in plaats van te vallen,
tekenen wij een brug in de lucht.
Niet God schiep de betekenis,
wij hieuwen hem zelf uit de harde rotsen
van een zwijgend universum.
Er is geen blauwdruk vooraf,
geen kosmische hand die ons opvangt.
De hemel is een leeg canvas
dat angst aanjaagt tot het glanst.…
Ervaringsapparaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
358 Mijn gedachten komen
van buiten, niet van binnen
Ze vinden hun weg
van mijn ogen, oren, neus, tong
en handen, en zoeken
in mijn brein een plaats
tussen de waarnemingen
die eerder binnenkwamen
Samen vormen ze een idee
van wie ik ben, een
ervaringsapparaat
dat onthoudt wat het beleeft
en daar gevoelens bij heeft
tevredenheid, geluk,…
Achtpoot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
216 ideeën schraap
ook tegendraads
gedraaide schelpen
restanten
van gênante eenvoud
waarvan iedereen walgt
evenals
de gezonken scheepsonderdelen
uit oorlogen
die nooit hebben plaatsgevonden
Doordeweekse
en doorweekte krantenkoppen
laten hun inkt vloeien
door getijden
woorden zinken
in hun eigen wijze diepte
of liggen plat…
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
109 de halte plaats herbergt
voorttrekkende wielen, schoenen
en overmaatse jassen - rugzakken
vol gestouwd met kluwen ergernissen
peuken en afgematte matrassen
fragmenten van uitgeholde
gedachten van een in vorm gegoten persona
die het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft geschonken
dubbele glazen wijn weerspiegelen
de bitterkoekjes…
Smidse
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
153 Het schuurt, vonkt en vliegt
in een grot te groot en te donker
om te zien, te diep om te peilen
Signalen
....schieten rond
........in een paradoxaal evenwicht
Lichtjaren suizen voorbij
In de witte ruis slaat een hamer
Het knettert
....nieuwe stelsels
........oneindigheid
Sterren borrelen op, diep uit de pan
fonkelen ze naar een plaats…
Politieke Debatten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
49 A.I mag om de vooruitgang wil best bestaan
Zolang het niet op de plaats van de menselijke geest gaat staan…
wintersymfonie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 van een weids en wit requiem
het theatrale marmer ‘ de klankborden
van de ziel ‘ inhaleerden eeuwen lang
het grandeur van volkomenheid
en stilden hun gedachten
met liederen die helend en
verzachtend een ieder binden
in de stilte van hun
ondergesneeuwde nachten
ach, de sneeuw valt altijd zonder dirigent
en toch weet iedere vlok zijn
plaats…