3063 resultaten.
Deze wereld, dit kruis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
749 Waar de linker en rechter hand zijn genageld
aan deze wereld, aan dit kruis, heeft men geen vingers meer
om rozen te kransen op de deining van pulserend bloed
Het gebed is verworden tot een geasfalteerde weg,
waar tanks een processie rijden voor een of andere duistere Demon
waar kinderen (om)gedoopt worden tot kanonnenvlees
De Aarde is als…
Gezang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.321 Liefde krijgt alleen haar luister,
Uit het schoon en glinstrend goud;
Zonder dat zo is zij duister,
En geheel verflauwd, en koud.
Had Cupied geen gouden schichten,
Waar zou hij zijn vuur mee stichten?
Boog en koker kan niet maken,
Zo zijn pijl niet is verguld.…
GEMASKERDE TRAAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 helemaal alleen
Ja dàn kwamen eindelijk die tranen pas
dan pas ontdooide in haar hart ’t steen
Pas laat in bed gleed haar ’t masker af
wanneer beslist niemand haar kon zien
Dàn was ‘t dat de weerstand het begaf
en was ze eventjes zichzelf, bovendien
Pas als de maan ‘t wazig licht straalde
dàn stroomden de tranen achter elkaar
Omdat ’t duister…
Maatbeker van herinneringen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
697 Zijn het de gedeelde beelden ontstegen
uit de zoekgeraakte schimmen, die zich aan
het gemoed klampen, in een laatste poging
zich van het duister te ontdoen, zich aan het
licht van morgen te laven en uit de eerste
zonnestraal een glorieuze dag te spinnen,
het ongewisse te weerstreven om de
aangeboren angsten te overwinnen?…
Verheven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
626 Lege kade raakt vol naarmate het tikken van de klok,
miezerige mensen verdringen zich onder mij,
haasten, rennen, vliegen
Ook de lege gangen vullen zich met geroezemoes,
Het duistere wordt licht, maar niet voor mij.
Ik verzonken in mijn eigen mist staar naar beneden,
als een machteloze god die neerkijkt op zijn creatie.…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 -
Maar heilig licht, wordt gij aanbeden
In 't klare van de aardse dag;
Er is nog iets, dat wij-beneden,
Aanzien met heiliger ontzag:
Wanneer, o dag, uw duizend kleuren
Te nacht door duisters zijn gedempt,
Die sterren uit de afgrond beuren
Dan - door geen ander overstemd -
Zingt ons van die bestarnde sferen
Verlangens lokkend…
Lieve Kitty
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
669 laatste rondje ten bate van de verloren zaak
En Anne's lot liep door het klikken spaak
Als blad van een herfst zonder houvast
Eind goed al goed afgelast
Werd zij tot schikgodin die levensdraad begon
Een in het lager vallende ster aan de horizon
Betaalde het gelag met het licht van haar luister
En stempelde een blos op Hitler's doem en duister…
Babel
gedicht
2.2 met 4 stemmen
1.107 Uitgeteld
gaan de sterren uit, terwijl het firmament buigt
en neerdaalt als een duistere stolp over ons
verpauperen. Warrelt verdord het spreken rond, kruipt
in ons luchtkasteel een kilte na de toorn Gods…
De bruid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.468 Welk aards gefluister
groeit uit de diepten tot gejuich of klacht,
welk is die stem slechts hoorbaar in het duister?
Wie roept er in de nacht?…
Voortschrijdende Kerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 Ergens in het winterse duister
der ruige Lage Landen
warmt een knapperend houtvuur
de gerieflijke aarden hut
van een gezellige stoere Germaan
hoopvol kijkt het hele gezin
naar de kleine spar die trots glimt
in het kleine vertrek
waar licht kringelt en schaduw danst
de frisse groene takken
beloven voorspoed en vruchtbaarheid
voor het…
Mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Doorklieft het licht de donkerste duister.
Nemen de getijden nieuw leven mee.
Aan een wereld van miljarden namen
lijkt het kiezen een ijdel spel.
Dooft het licht van de meeste sterren.
Krijgt het licht betekenis bij de laatste tel.
Aan de wereld lijkt men zich niet te storen.
Leven lijkt een oneindigheid.…
Koffie met God
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
619 "Voor geen meter"
Ik schiep niet,
Jullie schiepen mij
als diepste hoop,
als voorbeeld
Maar in duistere dagen
Knielen jullie het diepst.
Jullie zielen verwachten van mij
dat ik schiep.
In de diepste wanhoop
sluiten jullie knielend de ogen;
bidden naar mij.…
LIED
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.963 Al na een duistere avond,
Ter helle middernacht.
Mocht ik een lied vernemen
Dat gaf mij nieuwe kracht.
Ik hoorde een engel blazen
Op zijn kleine trompet;
Ik zag een engel blazen
Op een kleine trompet.
Al in een groenen morgen
Ontwaakte ik, mijn bed
Was tussen bloem en palmen
In helder licht gezet.
En was het wel de morgen?…
Tussen hemel en hel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Een zonnegod zendt
vergeefs zijn zonnestralen,
waar Hades zijn duistere
verdichtsel reeds eerder begon.
Tussen hemel en hel voltrekt
zich het eeuwigdurend tegenspel.
Het tegenspel tussen het goed en
het kwaad, dat een sereniteit van
de muzen overstemt en luistert naar
Wodans dictaat.…
De merel en de poes
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
565 als hun jong nestje in één nacht wordt geroofd
in de jasmijn klinkt s’ avonds ‘n melancholisch lied
maar de nieuwe lentemorgen lokt weer en beloofd
en zelfs in het schemeruur gaat de merel zingen
hij zoekt al vroeg door het duister naar het licht
ook ons bedroefd hart zou zingend moeten winnen
dan klinkt door iedere beproeving: Zijn eeuwig…
Kamperfoelie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Ook ik ben blind geboren en ik
Tast mij in geen duister
Verlatende dat wat ik dacht te hebben
Begroetende dat wat mij overrompeld
Met een eeuwige rimpeling van besef
En oordeel van tijd en notie van gebrek
Aan alles waar een mens gebrek aan
Denkt te mogen hebben.…
Die dreigend donkerre nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 liepen in de dreigend stille duinen
We deelden het eenzaam fluisterzacht;
als klonk ’t ruisen van dennenkruinen
We voelden het gevaar dat er dreigde
klemmend naderde die angstige sfeer
Waardoor ieder naar vluchten neigde;
’t latent onheil voerde ons naar afkeer
Geen nacht was hierna stiller dan toen
geen nacht was daarna ooit zo duister…
Kerstsfeer in dennengroen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
832 De woonkamer is met dennengroen omhangen
met klimop en lijsterbes die wit berijmd
een gebroken kerstbal of ster wordt vervangen
tot Kindje en kribbe in groen decor verschijnt
de kerstboom prijkt met zijn piek in alle luister
versierd met strikken, engeltjes in gouden pakjes
en feeëriek wordt het vooral tegen het duister
als kinderen…
Geen bloed, geen angst?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
503 te worden herbegraven
aanschouw de transparantie
om ons heen waarin de
natuur zijn gang gaat en niets
aan het toeval overlaat, geaardheid
getoetst aan de grootste gemene deler
die in vervoering de grens moet bewaken
om daarin te worden herboren ook
met stilste dood aan ons zij,
die wordt even opgeschort, laat me
spelevaren in de duistere…
Dromengewaad
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
400 om het samen toch niet te redden
nu de zon in droefenis en schaduw ondergaat
van de nacht die ons laat dromen over alles
wat je gezegd hebt is echt waar
ontneem mij mijn laatste geluiden
jij bent het zelf, gevoelige snaar
jij alleen kan mijn tederheid duiden
we gaan slapen straks
niet meer in de nacht op pad
van de avonturen in het duister…
jouw huid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
778 ik verplaats me in de
parels die schitteren
in de kruising van je
lendenen, mijn vingers
toveren kreetjes die zacht
gesmoord het ritme bepalen
van mijn hand, kus me
kus me waar de nacht
is ingedaald en gedaanten
me omsluiten daar het duister
hun domein van de waarheid is
kus me liefste, laten we
het spel voortzetten - nu
kan het nog…
2021
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
500 andere huizen
Snakt men juist naar contact
Van het voortdurend alleen te zijn
Virus wat doe je ons aan
Wanneer is het klaar voor jou
Hoeveel mensen moeten nog gaan
Voordat we verder kunnen
Met het gewone leven
En als je dan alles hebt gehad
Dan krijg je na een crisisjaar
Nog even die maand januari er achteraan
Wekenlange duister…
Het geluid van de lente
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
446 Terwijl het ontwakend licht wordt gevolgd en niet
meer eender welk donker, duister of obscuriteit van een nacht
mengen rijm en vers zich met de prille warmtestralen zodat ieder van ons
luistert naar een bijzonder en uniek performance in breekbaarheid en kwetsbaarheid.…
Uit je schulp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Soms zie ik in gedachten op een lange ijzertrap
Die wentelend omhoog gaat naar Elysisch wonderwel
Mijzelf op treden treden als een gave oesterschelp
Ik voel hoe in verborgenheid in mij de parels rijpen
Langzaam puur ik korrels zand die landen op mijn tong
En in het duister oergeweld van weekdierengedachten
Dring ik langzaam dieper door tot…
Heliotrope nevel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
455 en vogelaarstrekkende binnendijken
bij een licht krimpende
volumineuze stuwing
uitzwalpend tot bijkans stratosferische cumulusstapelingen
op kwikzilverige mercuriumwaarden afstevenend
bij het passeren van Helios' zonnewagen
voorts dalend tot diepe spelonken
van de vorst aan de grond
in Selènè's schamel beschenen plutonisch duister…
Verum
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 bloem der natie
van stadstaat Athene
- volgens zijn machtige
bloedzuigers althans -
naar de knoppen met al
zijn vragenstellerij
Het is waar dat het woelen
der westerse wereld
voor talloos veel miljoenen ondermaanse onlevenslustige aardbodemlingen
in onzichtbare visioenen
ter helle vaart
in het immense
zwartegatgelijk duister…
Mijn allerliefste vriendin
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
596 Zij is het gidsend licht tijdens mijn donkere dagen waarin
iedere duister, mist of neerslag op de achtergrond zullen treden
Van een verleden tijd geaccepteerd naar toekomst gericht op samenzijn
O lieve vriendin, je bent mijn allerliefste, zonder jou ben ik slechts een schaduw.…
PROLOOG
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 aarde kleefde niet in’t duister, geen zon was daar,
geen kring van maan, geen stipje ster was er te zien.
elk begin was einde, alle wegen liepen door elkaar
onbegaan de paden, niemand had ooit licht gezien.
het zwarte was het witte, alles liep op niets te loop.…
Terra nova land
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 NOMADE
Waar je de wereld maar wordt
ingezogen
Daar is de maan je rijzend voorgegaan
Haar achterzijde blijft in 't duister staan
In 't nachtlicht wordt de aarde rond bewogen
Haar schijnsel dat Eurazië belicht
Siberië noordpool Galactica
En Groenland Arctica America
Daarop had eerder nooit een mens goed zicht
Bezien wij nu de terranova…
Pure schoonheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 terwijl jouw riem
om jouw slanke taille zit
Jouw kapsel springt van rechts
op sierlijke wijze naar voren
en jouw witte jurk zit als gegoten
ik kijk vooral naar jouw dichtgeknepen ogen
en de onpeilbare verten waarin jij schouwt
de dwarsbalken lijken een houten kruis
en ik zie de ware christin in jou
de Maria Magdalena in jou
terwijl het duister…