3975 resultaten.
Zonder gezichtsmimiek
netgedicht
2.7 met 68 stemmen
398 stem in een
vreemde taal
zonder gezichtsmimiek
en geen duidelijk
lichaam expressie
het samen verstaan
in emoties en lichaams-
expressie zonder
referenties en steun
van de tijd uit een
bijpassende wereld
het leek en bleef
gevoelsmatig heel stil
van buiten en ook
de storm van binnen
gaf geen duidelijke
waarschuwingen
tot ik jouw huid…
Verzonken wortels
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
283 Haar tere huid omringt ze met jong blad,
ze voelt de schaduw die in ’t zonlicht graaft;
soms lijkt het of de zomer deze plek paraaft,
die de schade van de dorst nog niet omvat.
Zijn hand verfraaide haar sterke onderkin,
die zuchtte onder de droogte die schreef;
en haar lompen uitstalde op ’t land.…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
112 blaas leeg te laten druppelen
boven het witte tijdvak dat
verzot geraakt is aan de vele
nachtelijke spoelbeurten
staande in het geëtaleerde duister
begeeft een schemerpas zich
weer naar het geschapen front
waar strijd zich geharmoniseerd
voelt met alle kwade uitingen
die als gevreesde opperlieden
dromen galvaniseren tot een
tweede huid…
Koorts van het vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Een storm van Huid — van zoutig Slijm —
de Nacht ruikt naar de vochtige Aarde —
totdat het Ik — blind in de Lust —
zijn Eenzaamheid ontwaart —
Rond breekt de Kamer open —
het Laken valt — en zwijgt —
daar staat hij in het vroege Licht —
waar ’t Vlees te aarzelen dreigt —
De blonde Jongen van het Strand —
wordt Vreemde — naakt en broos —…
station bij nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
6 het water ligt zwart
de maan gooit er een streep licht op
je stapt erin met je blote vel
het spoor is smal
je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat
op het perron staat de avond stil
de trein rolt aan
door de ruiten zie je iemand
aan de overkant die niet weggaat
je ruikt de olie van de rails
de zon ging onder de zon kwam…
De bladerloze rij
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
30 De mond blijft dicht terwijl de tong tegen het gehemelte drukt
en speeksel dik wordt als de grijze lucht boven de eiken
woorden naderen licht en wit en strijken langs lip en wang
als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid
De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt
de bomen staan als lege kooien…
Regendauw en vlinderwolven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
14 Dat liefde de man hongerig maakte
werd nu op pijnlijke wijze duidelijk
hartstocht met huid en haar verslonden
terwijl regendauw op het raam huilde.…
Een eenzaam avontuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
104 De nacht komt warm en ruikt naar opengebroken aarde,
als hij jouw mond als een rijp en dorstig fruit omsluit—
een storm van huid en haar die alle rust ontwaarde,
waarin het ik verdringt en in de ander open spat.…
Illusie van de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.072 De nacht ruikt naar de opengebroken aarde,
je mond is rijp, een storm van huid en haar.
Maar de zwoele extase die het ik bewaarde,
spat open—en laat slechts de leegte waar.…
ik streel de glazen stad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
698 uit weinig weten, hoe kon
ik jouw essentie zo vergeten
ik beeldde je in glas
de vormen kende ik maar pas
en je verscherfde op slag
ik kan gevoel niet
kleuren, weet niet
wat er gaat gebeuren
als ik je aan de wereld toon
je bent onwezenlijk schoon
in mijn ogen schijnt je ster
steeds lichtere bogen
ik neem je onder handen
het huid…
MEER MIN
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.013 Oh, de wind en het stille, het wijde
En mijn vissenstaart die weer beweegt
Nu het zand van mijn huid is geveegd
En mijn haren weer glanzen als zijde
Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen
En het schuimende, speelse gespat
Dat ik door alle pekel vergat
Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen
Op het eiland van Groene Smaragd
Waar de wegen…
Nachttij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
749 Ik adem koude in en warmte uit,
wrijf mijn huid nieuwe lagen.
Ik zoek tijden die niemand weet,
wil leven wat nog niet bestaat.
Ja, mens te zijn en toch vrij
is slechts weinigen gegeven.
Te groeien is nieuw en grillig
een onbekende weg die ik ga.
Ik verbeeld een altoos verder
dat mijn verlangen telkens richt.…
Stem Zo Zwoel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.163 Haren rood
Oorspronkelijk blond
Benen lang
Heupen rond
Fraaie taille
Mooie vorm
Blauw-groene ogen
Stralen enorm
Haar stem zo zwoel
Zo zalig zacht
Haar lichaam bemind
Onze nacht
Woorden dansen
Op een koord
Aaneen tot zinnen
Ons'hemels oord
Zonder woorden
Met geluid
Passie beleven
Strelen d'huid
Minzaam delen
't Lichaam…
geef je wolken om te spelen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
821 nog nergens heen
de weg is onbetreden
je ogen zien geen horizon
de lucht kun je niet pakken
je hoort de mensen wel
maar voelt de grond
onder je voeten zakken
je strekt je handen naar ze uit
en schreeuwt zonder geluid
ik geef je wolken om te spelen
de hemel is een blauwe ruit
zon en wind zijn nu te delen
de regen koelend op je huid…
Zij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
719 Aan de schandpaal genageld
Met vet en eigeel op haar kleed
Slaapt zij met versteende lippen
Het ooglid valt lodderig dicht
Zij was iets waarnaar ik gis
Een vermoeden dat me ontglipt
Nu haak ik met lege klauwen naar lucht
Een tamme wolf met een heilige honger
Haar wangen, een wassen zon
Haar huid, een belofte
Ik lik het pril zout van de dij…
Voor het leven getekend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.558 triomfantelijk op het middelpunt van mijn kwetsen
prijkt een engeltje met een fijnbesnaard instrument
die prikkelende tonen over mijn rug laat lopen
achter de gesloten luiken van mijn ogen
doorblader ik de beelden voorheen onbekend
die ik voor altijd op mijn leden heb laten etsen
zoals ze zich trillend over mij verdeelde
tot de krassen in mijn huid…
Speelse liefde
hartenkreet
3.9 met 64 stemmen
5.770 Stil lig ik naast je
Kijkend naar je gezicht
Alle scherpe lijnen
Die zich vormen
Tot een krachtig persoon
Zacht laat ik mijn ogen
Glijden over je lichaam
Alles wat ze zien
Wordt ingezogen
Tot een warm gevoel
Vragend zoekt mijn mond
Je warme lichaam op
Kussend je gezicht
Mijn tong zacht nippend
aan je zachte huid
Trillend van opwinding…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 wolken landen neder zonder geluid
regens ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver…
Stilte
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
878 De nacht strijkt door mijn lange haren,
Mijn ziel bedekt mijn tere huid.
Het zet mij aan tot stil bedaren,
Na dat eenzame geluid.
De sterren doen mijn ogen glanzen.
Van geluk? of van verdriet?
'k denk aan alle verspeelde kansen.
Want zoveel kansen had ik niet.
Ik staar, zonder uitdrukkingen.
Naar mijn trouwe onderdaan....…
Littekens
hartenkreet
3.5 met 11 stemmen
1.167 Een litteken op een hagelwitte huid
Schrammen nog zichtbaar
Pijn, zo duidelijk aanwezig
Over het sprankelend blauw
Een grauwe grijze dauw
Zwart, ook in jouw bezit
Zo contrasterend met het vuur,
Het felle rood van passie
Weerkaatst
Weerspiegelt niet in sprankelend blauw
Slechts een paarse stip vaag zichtbaar in de mist
De vuurzee raakt het…
Koude oorlog
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.500 De bittere kou die hen omarmt
Het felle vuur dat hen een beetje verwarmt
Het opgedroogde bloed op hun huid
Er is geen weg meer hieruit
harde klanken van gevuurde schoten
Zoveel bloed wordt er vergoten
De angst om te dichtbij te zijn
Hun hoop is maar zo klein
De dingen die ze zien staan op hun netvlies
Hoe kunnen ze thuis leven met zo’n…
Douchegordijn
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.893 Haren sluik nat van het rein en
damp omgeeft als sluierbruid
strijkt voorbij aan warme huid
nee velt aan haar vast te lijnen
Stof devoot om middel heen
dagen tot langdradig strelen
los gedragen voile te delen
zo doortastend mooi zij scheen
Tot haar heupen zich ontfermen rond
-als, warm als, lokkend omgeven als nee als-
de wanhoopsflop…
Koffers vol leugens...
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.451 Je koffers staan in de lege hal
klaar om voorgoed weg te gaan
De taxi wacht in de vroege morgen
om je mee te nemen ver hier vandaan
Je huilt en zegt woorden van spijt
en je wilt uitleg geven van deze pijn
Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer
Nooit kan ik meer je allerliefste zijn
Je tranen drogen op mijn huid
als ik je kus in dit laatste…
Parcours
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.789 Ze lijkt gekleed in duister vlagen
ruisend koud haar blanke huid.
ze zwermt in`t park bij bosjes uit,
vlerken om taille geslagen.
Haar oorsprong krijt kristallen meren
in`t heugen schiet een zilvermeeuw
het bekken rond met schrille schreeuw
in staat vlijmscherp langs glas te scheren.…
koekelemeien bij naaktbloeiers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 lente zingt eeuwen jong
ziet de boer op zijn trekker
ooien temerig aan de mekker
onder de wol hun lammetjes
merels zingen op fluitjes
ook de bloemetjes en bijtjes
je voelt ze aan je huid talen
naar frisse buitenlucht
om in zinnen te verhalen
natuur knalt er nu geel uit
chinese klokjes
in tuinen en vazen
kleine hoefbladen
aan rivieren…
Liefde Bloost
hartenkreet
3.9 met 46 stemmen
3.129 Weelderige wolligheid
Liefde nog pril en broos
Zijdesatijn teer en zacht
Fluistering zo ademloos
Fluwelen huid strelend
Gevoelens mooi zo intens
Lippen gloeien vol vuur
Vervlochten liefdeswens
Donsjes dansen emoties
Wonderlijk door ons heen
Kriebelen teder mysterieus
Verlangende liefdeszweem
IJskristallen zijn gebroken
En smelten…
MORELE GEOGRAFIE
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
959 Tijdens de Gouden Eeuw der Lage landen
Kon je de dieven, klaplopers en hoeren
Tegen betaling treiteren en beloeren
Naar hartelust, dat gold voor alle standen
In ‘t Rasphuis zocht de leiding naar verbanden
Tussen heropvoeding en het beroeren
Van zielen door die stevig in te snoeren
Door geseling, of door een merk te branden
In huid.…
Levende Droom
hartenkreet
4.9 met 25 stemmen
1.868 Mijn lijf wordt steeds ronder
Het einde is nu al bijna in zicht
Nog een week of zeven te gaan
Dan zie jij voor het eerst het licht
Mijn kleine lieve baby mannetje
Gekoesterd in mijn warme buik
Het is net alsof ik je al goed ken
En ik de geur van je huid al ruik
Mijn slaapgebrek deert me niet
Je dolt en speelt graag in de nacht
Tegen zonsopgang…
liefdesvlekken
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.449 geef het maar toe – je rok
heeft zeven vlekken en elke
zoete kus proeft nog naar
berg en dal, naar weide, woud
naar lust en donkere plekken, naar
nog zo veel en veel meer allerhande
als dwerg en prins, die
duw jij heel eenvoudig van
het puntje van je troon, zo wit
mijn vest ook is zingt warm
daaronder blote huid tot
hoon van wie mij spot…
zo anders gelijk
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.043 onophoudelijk bloeien bereid
raak ik verstild,
word ter plekke geplaatst
achter in de rij der verscheidenheid
zal je mij dan nog zien
als ik verdwaal in de tuin
van de verschraalde mildheid
ook mijn denken wordt vertroebeld
door ontkende geluiden
mijn ziel door hartstocht
naar het aardse bezoedeld
of afgedekt door vergrijsde
gepantserde huiden…