Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

Zonder gezichtsmimiek

netgedicht
2.7 met 68 stemmen aantal keer bekeken 398
stem in een vreemde taal zonder gezichtsmimiek en geen duidelijk lichaam expressie het samen verstaan in emoties en lichaams- expressie zonder referenties en steun van de tijd uit een bijpassende wereld het leek en bleef gevoelsmatig heel stil van buiten en ook de storm van binnen gaf geen duidelijke waarschuwingen tot ik jouw huid…

Verzonken wortels

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 283
Haar tere huid omringt ze met jong blad, ze voelt de schaduw die in ’t zonlicht graaft; soms lijkt het of de zomer deze plek paraaft, die de schade van de dorst nog niet omvat. Zijn hand verfraaide haar sterke onderkin, die zuchtte onder de droogte die schreef; en haar lompen uitstalde op ’t land.…

dromen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 112
blaas leeg te laten druppelen boven het witte tijdvak dat verzot geraakt is aan de vele nachtelijke spoelbeurten staande in het geëtaleerde duister begeeft een schemerpas zich weer naar het geschapen front waar strijd zich geharmoniseerd voelt met alle kwade uitingen die als gevreesde opperlieden dromen galvaniseren tot een tweede huid…
elze15 juni 2026Lees meer >

Koorts van het vlees

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 123
Een storm van Huid — van zoutig Slijm — de Nacht ruikt naar de vochtige Aarde — totdat het Ik — blind in de Lust — zijn Eenzaamheid ontwaart — Rond breekt de Kamer open — het Laken valt — en zwijgt — daar staat hij in het vroege Licht — waar ’t Vlees te aarzelen dreigt — De blonde Jongen van het Strand — wordt Vreemde — naakt en broos —…

station bij nacht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6
het water ligt zwart de maan gooit er een streep licht op je stapt erin met je blote vel het spoor is smal je blijft tegen de huid van de ander die er ook in staat op het perron staat de avond stil de trein rolt aan door de ruiten zie je iemand aan de overkant die niet weggaat je ruikt de olie van de rails de zon ging onder de zon kwam…
Dabda27 oktober 2026Lees meer >

De bladerloze rij

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 30
De mond blijft dicht terwijl de tong tegen het gehemelte drukt en speeksel dik wordt als de grijze lucht boven de eiken woorden naderen licht en wit en strijken langs lip en wang als speeksel dat over de open hand loopt en terugschrikt van de huid De bittere smaak ligt op de tong zonder dat hij wordt doorgeslikt de bomen staan als lege kooien…
karo mare11 november 2026Lees meer >

Regendauw en vlinderwolven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 14
Dat liefde de man hongerig maakte werd nu op pijnlijke wijze duidelijk hartstocht met huid en haar verslonden terwijl regendauw op het raam huilde.…
mobar21 november 2026Lees meer >

Een eenzaam avontuur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 104
De nacht komt warm en ruikt naar opengebroken aarde, als hij jouw mond als een rijp en dorstig fruit omsluit— een storm van huid en haar die alle rust ontwaarde, waarin het ik verdringt en in de ander open spat.…

Illusie van de nacht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.072
De nacht ruikt naar de opengebroken aarde, je mond is rijp, een storm van huid en haar. Maar de zwoele extase die het ik bewaarde, spat open—en laat slechts de leegte waar.…

ik streel de glazen stad

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 698
uit weinig weten, hoe kon ik jouw essentie zo vergeten ik beeldde je in glas de vormen kende ik maar pas en je verscherfde op slag ik kan gevoel niet kleuren, weet niet wat er gaat gebeuren als ik je aan de wereld toon je bent onwezenlijk schoon in mijn ogen schijnt je ster steeds lichtere bogen ik neem je onder handen het huid…

MEER MIN

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.013
Oh, de wind en het stille, het wijde En mijn vissenstaart die weer beweegt Nu het zand van mijn huid is geveegd En mijn haren weer glanzen als zijde Oh, de golven, de meeuwen, de kliffen En het schuimende, speelse gespat Dat ik door alle pekel vergat Maar zich toch in mijn ziel wist te griffen Op het eiland van Groene Smaragd Waar de wegen…

Nachttij

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 749
Ik adem koude in en warmte uit, wrijf mijn huid nieuwe lagen. Ik zoek tijden die niemand weet, wil leven wat nog niet bestaat. Ja, mens te zijn en toch vrij is slechts weinigen gegeven. Te groeien is nieuw en grillig een onbekende weg die ik ga. Ik verbeeld een altoos verder dat mijn verlangen telkens richt.…

Stem Zo Zwoel

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.163
Haren rood Oorspronkelijk blond Benen lang Heupen rond Fraaie taille Mooie vorm Blauw-groene ogen Stralen enorm Haar stem zo zwoel Zo zalig zacht Haar lichaam bemind Onze nacht Woorden dansen Op een koord Aaneen tot zinnen Ons'hemels oord Zonder woorden Met geluid Passie beleven Strelen d'huid Minzaam delen 't Lichaam…

geef je wolken om te spelen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
nog nergens heen de weg is onbetreden je ogen zien geen horizon de lucht kun je niet pakken je hoort de mensen wel maar voelt de grond onder je voeten zakken je strekt je handen naar ze uit en schreeuwt zonder geluid ik geef je wolken om te spelen de hemel is een blauwe ruit zon en wind zijn nu te delen de regen koelend op je huid…

Zij

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 719
Aan de schandpaal genageld Met vet en eigeel op haar kleed Slaapt zij met versteende lippen Het ooglid valt lodderig dicht Zij was iets waarnaar ik gis Een vermoeden dat me ontglipt Nu haak ik met lege klauwen naar lucht Een tamme wolf met een heilige honger Haar wangen, een wassen zon Haar huid, een belofte Ik lik het pril zout van de dij…

Voor het leven getekend

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.558
triomfantelijk op het middelpunt van mijn kwetsen prijkt een engeltje met een fijnbesnaard instrument die prikkelende tonen over mijn rug laat lopen achter de gesloten luiken van mijn ogen doorblader ik de beelden voorheen onbekend die ik voor altijd op mijn leden heb laten etsen zoals ze zich trillend over mij verdeelde tot de krassen in mijn huid…
oepsie14 juni 2003Lees meer >

Speelse liefde

hartenkreet
3.9 met 64 stemmen aantal keer bekeken 5.770
Stil lig ik naast je Kijkend naar je gezicht Alle scherpe lijnen Die zich vormen Tot een krachtig persoon Zacht laat ik mijn ogen Glijden over je lichaam Alles wat ze zien Wordt ingezogen Tot een warm gevoel Vragend zoekt mijn mond Je warme lichaam op Kussend je gezicht Mijn tong zacht nippend aan je zachte huid Trillend van opwinding…
Gurien Kwantes28 september 2003Lees meer >

Sporen van verleden

netgedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.890
wolken landen neder zonder geluid regens ruisen over groene velden terwijl mensen op de hemel schelden sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid grijze straten blinken water sporen grauwe hemels bergen blauwe luchten wagens sneren lang gerekte zuchten spatten mistig nevel naar verloren vandaag voel ik huiver bloeden dwaze beelden van ver…
Verdano30 april 2003Lees meer >

Stilte

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 878
De nacht strijkt door mijn lange haren, Mijn ziel bedekt mijn tere huid. Het zet mij aan tot stil bedaren, Na dat eenzame geluid. De sterren doen mijn ogen glanzen. Van geluk? of van verdriet? 'k denk aan alle verspeelde kansen. Want zoveel kansen had ik niet. Ik staar, zonder uitdrukkingen. Naar mijn trouwe onderdaan....…
M. Kolbrink15 augustus 2002Lees meer >

Littekens

hartenkreet
3.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Een litteken op een hagelwitte huid Schrammen nog zichtbaar Pijn, zo duidelijk aanwezig Over het sprankelend blauw Een grauwe grijze dauw Zwart, ook in jouw bezit Zo contrasterend met het vuur, Het felle rood van passie Weerkaatst Weerspiegelt niet in sprankelend blauw Slechts een paarse stip vaag zichtbaar in de mist De vuurzee raakt het…
Senta16 oktober 2002Lees meer >

Koude oorlog

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.500
De bittere kou die hen omarmt Het felle vuur dat hen een beetje verwarmt Het opgedroogde bloed op hun huid Er is geen weg meer hieruit harde klanken van gevuurde schoten Zoveel bloed wordt er vergoten De angst om te dichtbij te zijn Hun hoop is maar zo klein De dingen die ze zien staan op hun netvlies Hoe kunnen ze thuis leven met zo’n…
karlijn8 augustus 2004Lees meer >

Douchegordijn

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.893
Haren sluik nat van het rein en damp omgeeft als sluierbruid strijkt voorbij aan warme huid nee velt aan haar vast te lijnen Stof devoot om middel heen dagen tot langdradig strelen los gedragen voile te delen zo doortastend mooi zij scheen Tot haar heupen zich ontfermen rond -als, warm als, lokkend omgeven als nee als- de wanhoopsflop…
WOLF11 november 2004Lees meer >

Koffers vol leugens...

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.451
Je koffers staan in de lege hal klaar om voorgoed weg te gaan De taxi wacht in de vroege morgen om je mee te nemen ver hier vandaan Je huilt en zegt woorden van spijt en je wilt uitleg geven van deze pijn Zwijgend omarm ik je nog een laatste keer Nooit kan ik meer je allerliefste zijn Je tranen drogen op mijn huid als ik je kus in dit laatste…
Gurien Kwantes11 september 2005Lees meer >

Parcours

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.789
Ze lijkt gekleed in duister vlagen ruisend koud haar blanke huid. ze zwermt in`t park bij bosjes uit, vlerken om taille geslagen. Haar oorsprong krijt kristallen meren in`t heugen schiet een zilvermeeuw het bekken rond met schrille schreeuw in staat vlijmscherp langs glas te scheren.…
WOLF24 december 2005Lees meer >

koekelemeien bij naaktbloeiers

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 604
lente zingt eeuwen jong ziet de boer op zijn trekker ooien temerig aan de mekker onder de wol hun lammetjes merels zingen op fluitjes ook de bloemetjes en bijtjes je voelt ze aan je huid talen naar frisse buitenlucht om in zinnen te verhalen natuur knalt er nu geel uit chinese klokjes in tuinen en vazen kleine hoefbladen aan rivieren…

Liefde Bloost

hartenkreet
3.9 met 46 stemmen aantal keer bekeken 3.129
Weelderige wolligheid Liefde nog pril en broos Zijdesatijn teer en zacht Fluistering zo ademloos Fluwelen huid strelend Gevoelens mooi zo intens Lippen gloeien vol vuur Vervlochten liefdeswens Donsjes dansen emoties Wonderlijk door ons heen Kriebelen teder mysterieus Verlangende liefdeszweem IJskristallen zijn gebroken En smelten…
car9 april 2007Lees meer >

MORELE GEOGRAFIE

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 959
Tijdens de Gouden Eeuw der Lage landen Kon je de dieven, klaplopers en hoeren Tegen betaling treiteren en beloeren Naar hartelust, dat gold voor alle standen In ‘t Rasphuis zocht de leiding naar verbanden Tussen heropvoeding en het beroeren Van zielen door die stevig in te snoeren Door geseling, of door een merk te branden In huid.…

Levende Droom

hartenkreet
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Mijn lijf wordt steeds ronder Het einde is nu al bijna in zicht Nog een week of zeven te gaan Dan zie jij voor het eerst het licht Mijn kleine lieve baby mannetje Gekoesterd in mijn warme buik Het is net alsof ik je al goed ken En ik de geur van je huid al ruik Mijn slaapgebrek deert me niet Je dolt en speelt graag in de nacht Tegen zonsopgang…
car28 juni 2007Lees meer >

liefdesvlekken

hartenkreet
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.449
geef het maar toe – je rok heeft zeven vlekken en elke zoete kus proeft nog naar berg en dal, naar weide, woud naar lust en donkere plekken, naar nog zo veel en veel meer allerhande als dwerg en prins, die duw jij heel eenvoudig van het puntje van je troon, zo wit mijn vest ook is zingt warm daaronder blote huid tot hoon van wie mij spot…
sunset20 maart 2008Lees meer >

zo anders gelijk

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.043
onophoudelijk bloeien bereid raak ik verstild, word ter plekke geplaatst achter in de rij der verscheidenheid zal je mij dan nog zien als ik verdwaal in de tuin van de verschraalde mildheid ook mijn denken wordt vertroebeld door ontkende geluiden mijn ziel door hartstocht naar het aardse bezoedeld of afgedekt door vergrijsde gepantserde huiden…