Alle inzendingen over spiegel

2974 resultaten.

Sorteren op:

Terzinen

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.330
Er zijn veel dingen, die wij niet begrijpen, het avond-rood en 't zingen van de wind, het vreemd geluk, dat stil in mij gaat rijpen als ik de spiegels van lief's ogen vind, en uit de lage tuin de geur der rozen door de verrukte nacht, waarin 'k haar heb bemind, waarvan niets blijft dan dit éne, broze, het weten dat we voor elkaar verloren…
Jan Campert9 augustus 2011Lees meer >

Zwervend Kunstenaar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
Plots beroert een hand zijn schouder In zijn oor klinkt zacht gefluister Onttrek jezelf uit het duister En geef de stad opnieuw haar kleur Kunstenaar versta je roeping Verknip die leiband van de staat Vorm een spiegel, scherp de geesten En stel op goed moment een daad Hier mijn spuitbus en penselen Vertoon je kunstwerk overal Op elk gebouw…

ik ben er één met de natuur

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
brons ze verrast me elke keer weer terwijl ik vanuit de bus observeer vanachter een verrekijker met een frons er groeien planten uit m ‘n materialenkast sprinkhanen hoppen in de tuinen energie heeft de tovenares geketend als een illustere, kleurrijke bol vol glitters gesluierd rouwt ze, de mens blaast de hoorn en bedwingt zo als een spiegel…

HAAR KLEINE BORSTJES

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 953
Ze was in feite best een mooie meid met haar zo fantastische, lange haar De spiegel echter toonde haar ‘t feit je borstjes, meisje, vergeet die maar Iedere avond voor ze naar bed ging inspecteerde ze de mogelijke groei Ze zocht slechts een beetje welving haar borstjes evenwel, misten bloei Waar andere meiden ‘iets’ toonden daar zat bij…
Ton Rijkers15 februari 2013Lees meer >

Mijn buurman.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Mijn buurman, één meter negentig lang, vijf en tachtig kilo schoon aan de haak, schoenmaat zesenveertig, handen als kolenschoppen, eenmaal terug in zijn huis kijkt naar zich zelf in de grote de spiegel in de gang terwijl hij staat te huilen als een klein kind.…

Het koffertje van dokter Janssen.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 746
pleisters van een bijzondere materie, of gewoon een spiegel met een lach? Want als dokter Janssen is geweest, springt de patient weer vrolijk in het rond, roept en zingt:"'t Leven is een feest, ik ben weer beter, 'k ben gezond, 'k ben weer vrij van alle pijn, maar vraag mij niet hoe dat kan".…

Wat je ziet, achter de orchideeën

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 722
Eerst komt een groene aangereden, blonde dame stapt eruit, verschikt haar haren, spiegelend in de autoruit Dan een wit klein geval, daar stapt ze in, duurt ff voor ze wegrijden, begroeting valt natuurlijk niet te vermijden.…
An Terlouw30 september 2014Lees meer >

De Onzichtbare Man

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 659
zoom eens in op dit lichaam in slow-motion: vruchtvleesopname) soms blijf ik dagen weg want wie onzichtbaar is wordt geen moment gemist en mag in alle vrijheid dolen (ik zoek zoekende steen die verder rolt: zoeksteengebeente) onzichtbaar heb ik soms de drang weer even zichtbaar te zijn al was het alleen om mijn paniek in de spiegel…

GEESTENKOOR BOVEN DE WATEREN.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Stroomt van de steilte De straal naar beneên, Dan stuift hij lieflijk, In wolkende golfjens, Over de vlakte Der berghelling heen; Blank als een spiegel Verlaat hij de rots, Danst hij ter diepte Met vrolijk geklots.…

Lepeltje, lepeltje

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Vanmorgen stond je je op te poetsen voor de spiegel, roepend dat je iets niet kon vinden. Je wilde wat lekkers uit de dag gaan lepelen. Een kus, een lipstiftje en toen verdween de auto, met al dat moois: je heupen, borsten, eigenwijsheid en wij-gevoel, om de hoek van de Prinses Irenelaan.…
Karel Klumpers19 september 2016Lees meer >

De sleutel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
begrijpelijk toegang In het hele stuk De muur en het behang Spannend liefst met veel geluk Gekend en belezen Wilt u die jukebox compact in de mail Ervaren en bewezen Voorlopig gedeeltelijk heel U leest wat u verstaat Oubollig of scherpzinnig Verdraaid opnieuw dezelfde plaat Liefdevol gevleugeld vinnig Soms zijn er lagen Noem het spiegels…
H.Hoekendijk10 februari 2018Lees meer >

Ik denk aan je, kon ik maar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Verweesd verglijdt de nacht achter mijn duister raam, ook verdwijnt stilaan, licht om licht, onze trouwe maan, eens de minzame stille getuige, 'n helder alziend avondoog, spiegel voor verliefde dromen, ons stilzwijgend dialoog. Lichtjes fonklen stil in grijsblauwe wolken, opgepoetst door de felle morgenwind.…

Zalmtoren, Hoge Erasmus en de nachtzoen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 521
hij de Zalmtoren 215 meter de Zalmtoren koestert de Hoge Erasmus en zal haar van grote hoogte blijven koesteren, liefhebben alhoewel zij de Hoge Erasmus naar een man was vernoemd was vrouwelijkheid haar troef met haar opvallende glooiende borstpartij zij de Hoge Erasmus kleedt zich in verrassende kleuren welke door de zon een spiegelend…

Wat ga je doen?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
Er komt een bron van informatie van gedachten en gevoelens op je af alsof je in een kleuren carroussel vertoeft; met de kleuren van een mooi vlindertje voor de spiegel zijn het er twee, alsof je plotseling stevig met twee benen op de grond blijft staan terwijl het voelt alsof je diep in jezelf je naam hoort roepen met ogen die…

Alleen gelaten?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 625
Het gezicht afgewend van een beloofde wereld die hij schiep, een volmaakte plaats waarop hij als eerste liep, uit die klei waarin hij droomde modelleerde hij zijn eigen beeld, perfecte spiegel in alles wat zich deelt lichtjaren later opgedragen door de visioenen die hij zond, om zijn spoor te volgen bleef het pad niet gezond waar zijn…
Pama15 oktober 2020Lees meer >

Maanreflecties

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 427
Tegelijk vliegen of zwemmen dagvogels voorbij die evenzeer kennis maken met het zilvergrijs waar hun afdruk dompelen in een wondere wereld op hetzelfde moment wordt heldere spiegel beluisterd met enige lieflijke gezangen en aantrekkelijke gezichten; een imperfectie nabij.…
CB1 maart 2021Lees meer >

Over wolken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 404
Op welke wijze partijen met verschillende inhouden en vormen ontspringen waarin dromen spiegelen op hetzelfde moment voel ik me aangetrokken tot een verstrooiing in lig- ging en uitgestrektheid die met haar bijzondere lichtstralen kleeft op enige vleugels.…
CB31 maart 2022Lees meer >

Zomerbui

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 390
Hoe inhouden en vormen van waterplassen worden ontworpen van waaruit spiegels zullen ontstaan waarin ik rijk aan beelden zowaar mijn zelfportret herken tegelijk verkent weerkaatste lichtstraal Alles overziend klaart lucht geleidelijk op maar deze unieke buien zijn mij wel bijgebleven…
CB15 augustus 2022Lees meer >

Oneindigheid

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 510
Zee, de spiegel waar sterren reflecteren in het water en menig lied hartelijk wordt ontvangen op hetzelfde moment spelen golven als muzikanten een symfonie vol onverwacht en plots van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
CB17 april 2024Lees meer >

De kunst van vleugels en nesten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
In hun doen en laten zien mijn ogen een spiegel van mijn eigen verlangens: vrij en verbonden met een leven vol verwondering en heel te zijn.…
CB26 januari 2025Lees meer >

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Een meer bevangt mij haar rust neemt mijn adem in reflectie nabij Langzaam strekt het water zich uit als een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
CB21 februari 2025Lees meer >

Vallen en opstaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
Ik liep door spiegels, viel in stiltes die te luid waren, zocht houvast in handen die soms niet van deze wereld leken. Mijn hart werd een slagveld tussen rede en verwondering. De donkere kant fluisterde luid, de lichte bleef geduldig wachten.…

Toen wij daar zaten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 311
En ik dacht aan al die fouten, de lijst die steeds langer wordt, hoe jij een spiegel werd voor alles wat ik niet wilde zien. Hoe ik, met handen vol breuken, toch wrok kon voelen— tegen jou, tegen hem, tegen alles wat had kunnen zijn.…

Winterwonderland

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 364
Het water draagt een spiegel van december, een streep van ijs, een zilveren litteken, waar eendenpoot en schaatsspoor als ongeschreven zinnen blijven hangen. Bomen staan bedachtzaam aan de oever, hun takken vol herinnering aan zomerblad, nu enkel lijntjes in de lucht getekend, wachtend op een nieuwe bladzijde van het jaar.…

Herfstwinden

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 25
De hemelse spiegel opende de gesluierde ogen en zuchtte zo diep... Bossen ,woud, takken staan te verliezen nu de wintertijd vroeg ontwaakt slaat de avond heel snel toe. Omkranste kruinen, dorre bladeren ritselen, vallen. Een laatste glans... Schaduw dat daalt Het lichaam verlaat... Rijzende poolster... de nacht die opstaat.…
arensoog25 oktober 2026Lees meer >

LAIS CCXCIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Het inzicht flitst, de schichten verblinden en met haat zijn de randen afgezet en met verachting wil u verbinden verkregen kennis met de strakke wet, het eenzaam kot waar tijd werd stilgezet, al de dingen die in 't duister zweven, vol van wezens die er niets beleven. Alles is nu af en om het even, want uw leven wordt nu het gegeven dat het…
Dirk Vekemans14 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Dag jij. Ik kus jouw huid, zilte parel van de dood die mij omsluit, ik draai om en om de zuil van git, het is een spel, staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom omdat ik zoveel later dan jou kom. De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan. Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan. Rest mij de nevel in jouw vilten kleed dat ik tot golemrijk…
Dirk Vekemans15 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 454
Op het einde der tijden, de dood van de nacht zal mijn zachte ster verschijnen, minnaar van uw al. Ik kleur uw wangen roodzacht, mijn glans is jurk, glijdende zijde daar als uw oker zich onthult, luid gebaar van u in het nieuws van mijn verlatenheid. Ik laat mij door uw leden leiden, scheid hemel van aarde, hel van ons zijn, lik de tong van…
Dirk Vekemans16 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
Fragiele stralen, noorderwind en schriel de meeuwen krijsen boven 't stort. Nood brandt in de magen der verdoemden, de kiel maakt water, het zoute wordt vuur, het zand verglijdt in de klemmende hand, de wand stuurt leegte naar de andere wand, niets houdt nog stand, het licht is van kant, iets heeft in mij een pop van stro verbrand. Ik wou je…
Dirk Vekemans17 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
Door een veld van afgeknotte stengels, bevroren aarde, lage zon, verblind, verkleumd, de kraai crowd (ik breek in tengels) mischief brokkelt af mijn woord, niets verbindt mijn stelsel nog, eyes break, mijn huid vertint. Airborne mijn lijf wordt flies files lifes go up in designated lies, my name's a stub. Mijn hand crumbles into code, mijn nood…
Dirk Vekemans18 februari 2021Lees meer >