Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

schepen met bolle buik

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
op de zee drijven ook witte walvissen vadsig loerend met een statige luchtpluim boven de dikke kop of ze gevaarlijk zijn weten we niet een vergeten vissersschuit schuift langs de hongerige scheepslieden hangen overboord maar door een ongewisse stroom verdwijnen ze spoorloos de antieke Cyprioten.…

Comparing you to a summer's day

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 330
sooner or later eindigen tussen zes planken en vervolgens verdwijnen in het grote niets van het heelal... Ik zou dáár maar eens over schrijven in plaats van holle clichés debiteren Dat lijkt me letterlijk en figuurlijk veel zinvoller en wijzer, Summer's day!…
Quisque13 januari 2026Lees meer >

De schommel zonder grond

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 233
Dus blijf ik in de boog, of verdwijn ik erin. Tussen adem en adem die terugkomt.…

Stemvee(ks)

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
De sleutel tot dit in allerijl in elkaar geTimmerd snelsonnetje ligt ditmaal bij de stemvork van onze klankdichter van de dag, Bart Adjudant ___________________________________ "Het stemvolk twijfelt, maar toch mag ik hopen Dat men mij ziet als leider, niet als wicht Een feeks met smoel, een sfinks zonder gezicht Een Rutte 2.0...zijn ze bezopen…
Maxim18 november 2023Lees meer >

Maannacht.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.110
Toen zagen wij de vlugge nimfen uit oud verhaal aanschimmen en terugge duiken in loverzaal, hun schijnig blanke leden opeens hun lokking breden, dan in de heimlijkheden verdwijnen weer als damp.…

Waar nabijheid begint

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 354
Maar ergens tussen beleid en beton verdwijnen mensen nog steeds in de marge. En toch, elke keer als iemand zegt: ‘Hier, trek dit aan, het is voor jou,’ wordt die marge even dunner.…

VERS

poëzie
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.316
Een woord is nooit zo licht als 't wel behoort; vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht, maar afstandsloos van de huizen, waaieren open, in breder vlucht en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.…

Tussen man en muis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.679
Liever liet hij zich verdampen in de Kalahari Geoefend in verdwijnen Meester van het vergeten Zwierf hij naar verzonnen streken, op Safari In de duinen of ruiter van dolfijnen In een peilloos blauw spande hij een keten Tussen staartvin en middel Terwijl ze doken ademde hij door verscholen kieuwen In het slakkenhuis van zijn oor En gedreven…
Wim Veen28 september 2004Lees meer >

De zee

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 933
Ik zie hoe de zee hoger komt en de kokkels weer van het zand verdwijnen en weer met de golven naar de diepte gaan.…

hooggehakt in haar lach

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Weten dat lijnen in verten verdwijnen alsof horizon oplossing biedt. Zij komt. Haar lachende mond in het stralend gezicht. Straten en pleinen tonen haar klasse. Een wiegende weg verraadt sensueel, soepel verend haar pas. In bomen dromen woeste gedachten wellustig de blaadjes jong groen.…

Misbruikt...

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.842
Niet dat ons gevoel ooit zal verdwijnen Over het hoe en het waarom, Zorgen we dat onze dochter niet weg zal kwijnen Ook al is het nog zo krom.... We zullen het met ons mee moeten dragen, Al die pijn en het verdriet, Maar we zitten nog met zoveel vragen, Is er nu geen mens die dat niet ziet?…

Een doodgewone winterdag

hartenkreet
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 658
Merels, koolmeesje, roodborstjes en tortelduifjes beschermd door hun dikke vederpak komen schuchter dichterbij gevlogen pikken gulzig aan de granenbol en verdwijnen weer fladderend van tak naar tak.…
Katty17 december 2010Lees meer >

Morgen ben je jarig

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.964
Morgen zal de zon door jou schijnen en zullen de tranen om jou verdwijnen als de engelen je zieltje zullen dragen en jij spelen zal in liefdevolle dagen. Samen met al die engeltjes daar boven zal jouw hartlichtje nooit meer doven Morgen vieren wij jouw allergrootste feest met je halfbroer, halfzus en ik zij aan zij.…
John Jille8 augustus 2011Lees meer >

Lantaarndrager

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 998
Wie ben jij toch, die zo geruisloos blijft verdwijnen en haast onzichtbaar in het duister verder schrijdt. Wanneer ik uitgeput de hoop heb opgegeven verschijnt een schaduw; zie ik ’n glimp van een gezicht. Jij bent degene wiens lantaarn was geheven; die mij verleidde met het schijnsel van zijn licht.…
Zeni27 januari 2012Lees meer >

Diepte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
vlammen op de Mont Ségur langs gedeukte Romeinse helmen afgebroken zwaarden mismaakte lepragezichten zijden gewaden en valse inzichten naar naakt rennende krijgers op grasgolvende vlakten tot in koude grotten met miskraam binnen en sneeuw buiten Rillend daal ik verder door de nevelige tijd stiller wordt het om mij heen beelden verdwijnen…

Zacht zingend op weg

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik kijk met onverbloemde lust naar de schaduw rond zijn mond, mijn middelvinger volgt lijnen die bij aanraking even verdwijnen. De verte zoemt zachtjes bijen, voordat de stilte ons omhelst. Hij glimlacht in zijn droom. Met gespreide hand streel ik stil zijn doorleefde robbenpels. .…
Miranda Mei4 augustus 2015Lees meer >

Die stem van die verte.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 973
So's temend geprewel van stille gebede kom stemme van ver, waar die awend-rood kwijn, waar die rande in sterwende glanse verdwijn en 'n nagalm nog sleep van d' skeidend verlede, - so's klagte vergete, maar klagend tevrede.…

Allerzielen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 487
Gedachten van hun die waren en zelfs levenswerken kunnen zo uitgestrooid in oneindige diepten verdwijnen. Vervolgens kunnen de dagen erna zich soms adellijk blauw gedrapeerd ten ruste leggen alsof niets golven of het afscheid in beweging hebben gezet.…

010. nabije afstand

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 527
Mijn Moeder klaagde nooit over de telefoonrekening, wat het kostte om haar kind achter een deur te zien verdwijnen, terwijl ze naar het terugtrekkende snoer keek. Misschien dacht ze dat dit de enige manier was om mij te kunnen bereiken, door me weg te sturen. om met de onderwereld te praten.…
J.Bakx12 april 2022Lees meer >

De wasmand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Het is raar en eigenlijk wel onhandig, zo'n lief in het nieuws, want waar een vriendin die gaat gewoonlijk stem en omtrek verliest en je voor heling zoveel mogelijk het bestaan zonder verkiest alvorens ze later in de herinnering weer tot leven komen mag, zal jij nooit echt verdwijnen, langs blijven komen met de stalen discipline van de wasmand…

Stille ochtenden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
Dromen van de nacht verdwijnen, geuren van het wakker wordend land, pas gebusseld hooi. Haar blik dwaalt in mijmer over het langzaam wiegend maisveld, gekitteld door een frisse zomerbries.…
Katty wijns14 augustus 2025Lees meer >

Dansen met het leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 239
Ik danste met de stilte, tot iemand zijn hand uitstak — warm, eenvoudig, een uitnodiging om niet te verdwijnen. En zo werd bewegen een thuiskomen: in spieren die loslaten, in een hart dat opengaat, in een hoofd dat weer aarde vindt. Stress smelt, tijd wordt licht, en ik herinner me hoe het voelt om deel te zijn van een kring.…

Mane Novum

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 374
der vergetelheid lieten ontrukken om ons te leren danwel laten profiteren van de eloquente eruditie in schone letteren in dichtvorm de dageraad, sukkels, het Mane Novum der westerse beschaving werd ons gisteren door onwetenden door de neus geboord door het ZONDER OPGAAF VAN REDEN in het niets der anonieme kerkers te laten verdwijnen…

Voortdrijvend

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 320
Ik verdwijn niet. Ik word de stroming. Geen haat. Alleen ruimte. Laatste refrein Rust in de syntheses, een hartslag zonder haast. Alle losse delen komen samen. Beweging en stromingen — ze gaan altijd door in mij. Geen haat, alleen ruimte. De maan blijft drijven. Hartslag, drijvend. Hartslag, drijvend. De maan blijft drijven.…

Maitiid

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.187
De winter bliuwt net hingjen - Voorjaar helemaal niets meer doen drijven op het scherp van niet weten waar te horen, het zwalkend cirkelen van een watersnip in eendekroos, leven aan de kant van waan - in boeken verdwijnen tussen regels, gedachten die trekken aan de tralies van het vierkant, blijdschap ritselt uit het verleden, in…

Blikken

netgedicht
4.7 met 44 stemmen aantal keer bekeken 1.952
Ze heeft verdriet de pijn vloeit uit haar ogen Ik raak terstond vol mededogen En dep de tranen van haar wang En mijn liefde blijft beslist haar leven lang Zoveel gezichten waar de zon gaat schijnen Of wolken uit haar pupillen golven Waar aardse diepte in is te lezen Of waar ze de hemel projecteert op het behang Waar buien opkomen en verdwijnen…
Rikus Kiers6 augustus 2006Lees meer >

Overgang

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
zeer gekend maar de pijn ervan misschien niet genoeg onderkend Men bouwde een lieve wereld voor ons schuld en boete was iets van een vroegere generatie er was volop inspiratie Wat er echt was gebeurt hoorden we , konden we nooit echt weten we mochten het nooit vergeten Nu, wat is nog waar in de wereld en wat niet als echte sporen verdwijnen…
ebba10 maart 2018Lees meer >

levenskrijger - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 646
als een ninja bliksemsnel groei jij steeds groter weer sneller dan wij wensen soms verdwijnen kromme zinnen nu wanneer je een prinses speelt of juist een stoere ridder bent met vriendjes en vriendinnetjes leef je voluit het leven intens oma pest je graag met kaarten of je verslaat haar met catan je bakt met haar jouw pannenkoek of laat…

Onbeduidendheid. Gedachten in de ouderdom 1

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 600
Bovendien zal niet lang na mijn laagste zucht alles uit het heden van mij en ieder verdwijnen of opgenomen worden in een al dan niet individueel of gemeenzaam gerucht wellicht met een foto aangelengd.…