Alle inzendingen over vuur

3774 resultaten.

Sorteren op:

Verdwaald in tijd...

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.222
De wereld om haar heen vervaagd in een mist die haar innerlijk verbleekt Zij denkt slechts alleen nog in raadselen Al haar woorden vervagen als zij spreekt Steeds herhalen zich de beelden in haar hoofd uit een tijd dat zij midden in de wereld stond De liefde en passie liet zij samensmelten als vuur en haar vrouwzijn tot diep in haar ziel verstond…

Dansende Grootmoeders

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 618
De dansers rond het vuur zij hoorden oude woorden die hen de kern doorboorden ze wisten wie zij was. De moeder van het woud omringt door zeven dochters met rechte sterke stammen het beste timmerhout…
Chatfant29 augustus 2009Lees meer >

als hij kon

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
wij ontwaken temidden van de vlam de eeuwige vlam zo rood en heet een rozen doorn die prikt in vuur en vlam zo heet maar in het midden en begin is ie blauw koel en vind geheimen verborgen in `n eiken kist wij zijn geboren of hebt gij u vergist na sissen in verborgen symboliek u prins zegt allen u dit wij zijn broeders en zusters…

Alternatief kerstverhaaltje

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.460
Dat moet ik hem nageven aan lust stelt hij geen grens evenmin aan zijn geloof ja zijn ogen schieten vuur.…

STERKE SPRAAK

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
Als een laaiend vuur? Vinden tenslotte beschermende horst? Waar twee mensen, bezonnen en bescheiden, met heel hun gevoel spreken over geloof, wil een geheime reis zich voorbereiden. Het gesprek verdwijnt maar leeft, klinkend of doof. Bezonken kracht mag de woorden geleiden: wind suist onbelemmerd door gewillig loof.…
HAN MESSIE30 januari 2010Lees meer >

Van A naar B

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 594
ik zie je frêle muze pronkstukken verschijnen op de geflaneerde strandweg laat mij dorsten door aderen boven een zee van taal ergens tussen Parijs en Leeuwarden in woorden van woorden genegen om oogst te delen aan het licht in het vuur van tijd maar de zeewind waait schuurt en filtert de bodem op het stukje strand sporen worden…

Elastische veren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
boven de roos heb ik troostwegen gezien om een hart als de jouwe twee zomers elastische veren sterk aan ons oor en hart rondom het vuur bekend jij wist mijn verborgen gedachten in elk bloempje waarin het eigen gevoel adem verzachte langs een zonnige weg alsof er geen zorgen waren tussen de bloemen van gelukzalige tijden maar die liefdesroute…

Weinig.

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 641
Wilde gedachten weerloos in mijn hoofd steeds minder licht het vuur. Eens wist ik nu niets zeker schijnbaar vaste vormen vervagen in herrinnering. Wie ik was en waar jij steeds minder is het gewicht. Peterdw. 15-10-2005…
Peterdw.8 december 2010Lees meer >

gwiazda

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.271
richting het oosten daar schijnt een zon oneven geheel doormidden binnen naar buiten licht diep vanuit het kunstwerk en daar sta jij volmaakt schepsel in het rood rozen vol goden liefde bedreven in onvolmaakte tijd daar gaan wij meer olie op het vuur en daar gaan we lief bijna een zegelring voor anna de vertaler uit een verhaal…

Onoplosbare zilte tranen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 693
Zij eten het vuur dat ontvlamt uit de oogopslag van de morgenstond en weten van geen ophouden Als de vrouwen in het veld de zaden schalks uit hun schoot werpen ontspruiten nieuwe liefdes Luierend in de bomen zweren de mannen een te dure eed alsof zij bereid zijn om voor het geringste te sterven In hun naïviteit drinken zij de dag vaarwel…

Zo is het

gedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 9.278
. -------------------------------------------------------------------- uit: 'water en vuur VII', poëzie bij bestaande beeldhouwwerken', 2010 waarover zaterdag jl een artikel in Trouw verscheen.…
Anna Enquist29 augustus 2011Lees meer >

KERSTNACHT

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Een klein vonkje springt uit de vredige gloed, zweeft langs de mensen, brandt op ieders voorhoofd, schenkt herboren levens- en stervensmoed, zendt ons manend heen: "Hoe men ook gelooft, vol vertrouwen het duister tegemoet, zélf vuur zijn. Laaien? Smeulen? Nooit gedoofd!"…
Han Messie2 november 2011Lees meer >

Vierentwintig uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Deze morgen heeft de nieuwe dag gekust door de ochtendnevel in een zachte gloed gelijk een schone bruid haar liefste ook doet hun toekomstig zijn en samenzijn bewust tezamen één in ’t vuur van liefde en lust zoals een verbonden echt met hart en bloed in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet tot de dag vermoeid in schemerlicht berust…

Stille engel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 696
In de zwarte spelonken van mijn ziel brand jij verwarmende vuren en sla je mijn valse vijanden van mij af als een kruisridder in vol ornaat en met de grootst mogelijke liefde. 's Nachts mag ik slapen in je vleugels, terwijl jijzelf de brute horden afweert.…

Wanneer je oud bent *

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.031
Wanneer je oud en grijs en slaperig bent En knikkebolt bij ’t vuur, pak dit gedicht, En lees het langzaam, droom van ‘t zachte licht De schaduw in je ogen ooit gekend; Hoevelen waren op je zwier gesteld, Beminden je oprecht of maar alsof Slechts één maakte je pelgrimsziel het hof En hield van je mimiek door zorg gekweld.…

De tekens in haar ogen

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.090
Verbijsterd staan hun gezichten ingelijst en generfd als vermolmd hout tekenen de jaren oud zeer De heer draagt zijn masker, onkreukbaar naast zijn bloemende schoonheid Voelbaar ontbreekt de chemie Haar tere handen schrijven een geheime liefde Haar tranen branden als inkt in zijn ziel breekbaar is haar vuur gestolen door hem, haar…

eeuwig leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
als ik ooit dood ga als het dan per se moet… dan wil ik onder de grond geen vuur maar aarde liefst zonder kist zodat zonder enig beletsel maden wormen microben schimmeldraden nematoden doodgravers en pissebedden mij verkleinen en verteren tot hapklare moleculen in mijn dode hand houd ik een kastanje die ontkiemt terwijl ik verteer die…
natuurvinder27 september 2012Lees meer >

VERANDERING

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.113
De geliefde ster van Bethlehem verschijnt ieder jaar weer in huis en winkelstraat, brengt overal knusheid, lust tot goede daad, waar zij met vuur, stroom of schitterpapier schijnt. Dit licht bracht een boodschap, die langzaam verdwijnt. Gaf het de drie wijzen gewenste raad? Want door hun dwaling werd Herodes kwaad.…
Han Messie29 november 2012Lees meer >

Mijn wereld vertakt zich

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
onder witte grond met zwart krijt van hoogmoed, niet moedwillig want op een morgen valt de eerste voorjaarsregen en worden de etsen van de zonden grillig op het telraam van de tijd, Groen bloesemtapijt sneeuwt de bühne onder, sneller wat ik had verwacht, bewonder het vuur…
Pama29 december 2012Lees meer >

Heelal

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 691
Sterren verbazen stellen omhoogkijkend naar de berg Hemellichamen vol vuur beklimmers met gewicht…

Levende lavendel

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 624
De geur van een hibiscus duurt een dag, ster in een hartstochtelijk uur van tegenspraak tussen landschap en hemel, een vrouw belichaamt water en vuur dat ze in zich draagt, brandstof van herboren lavendel.…
Pama12 september 2013Lees meer >

24 januari 2014. Dag van de:

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Zo veel op ’t repertoire is niet frugaal; ja vuur genoeg om ’t flink te laten roken. Kunst en cultuur en ook nog wat van taal; de koppen worden bij elkaar gestoken. Voor ’t onderwijs is het wel cruciaal de leerkracht eens per jaar wat op te poken met kunst, cultuur en bovenal met taal; de koppen worden bij elkaar gestoken.…

De jammerende wolf

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
heel ver in tijd geenszins te verbinden Vleugellam, maar bovendien verblind is het lot haar geenszins goed gezind Kruist zijn vingers, kijkt omhoog realiseert zich vrijage het mooi liefdesavontuur dat in een tijd met kwade dagen allengs tot nacht verworden zich afspeelt zonder trucage De wolf jammerde de uren in het licht van grote vuren…

een andere kijk op kerstmis...

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 658
eens op de schaduwkant gelet van wat de kerst ons ook kan brengen het kaarsvet dik op het dressoir de klit in 't krullend engelenhaar een kerststal hangend op half zeven en in 't stro geen greintje leven een dennenboom in vuur en vlam de herder en het schaap zijn lam stilaan lijkt elke glans nu henen de kerstman op z'n laatste benen…

de duivel

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
het kan ook zijn dat kleuren zijn opgelost in zwart-wit omdat de werkelijkheid zich aan dromen botst of in de stroom des levens hecht aan lucht en door het zoet wordt verleid het zet de wereld op zijn kop daar denken wordt gesmoord in niet te doven vuren veel tijd wordt vermoord in slapeloze uren het is wachten op een baken verderop…

HET WONDER

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.091
Alle begeerten zijn nu zoet vervloeid Tot één trouw peinzen naar de zachter uren Waarin uw daden zijn als bleke vuren, Uw troost een kroon is die droef-geurend bloeit. Mij wondt de wereld die mijn angst verfoeit, Mij schrijnt haar luidheid die 'k niet kan verduren.…

"Cederen van het toegeven”

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Rest van mijn lichaam op het punt van vuur en vlam. De zuchten die vogelvleugels slaan zijn diamanten smart. Ik ben een vrij gebroken hart. De scherpe punten van letters nu nog meer op mij gericht. Mijn liefste, ik ben gezwicht.…
Maria Gers13 februari 2015Lees meer >

de bevolkte honingraat

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
lappen, vol van historie waar deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken terzijde had gezet, de warmte van de zon maken het ijzer in zijn ogen blind voor het licht hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht de honingraat bevolken stram in zijn schranderheid is het vuur…
elze26 juli 2015Lees meer >

Aan het venster, bij maneschijn.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.400
Mag ik maar, vol zuiver vuur, U, bewondren - o natuur! Mag ik maar, ootmoedig stil, Gaan, waar God mij leiden wil! O wat wens ik mij dan meer? 'k Heb dan al wat ik begeer, En, zo 'k ooit, door onspoed ween, 'k Zie dan, door dit leven heen.…

Aan de horizon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
In één beeld dans jij als de fee van de nacht om de waakvlam te koesteren tijdens je surveillance Die komeet wat explodeert in mijn universum voel ik jouw vuur die je deelt in mijn bonzend centrum. Met één beeld samen in een herinnering ver van hier voelt mijn maag van een stromend beekje tot een kolkende rivier.…