2916 resultaten.
Tussen man en muis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.679 Voor de juf, een zoetzure non, is hij voorbestemd
Voor de lauwe kudde
Onzichtbaar in spijkerbroek, flanellen hemd
Blonk hij enkel uit in zwijgen
Ze noemde hem Grombelijn de prof
Om van te proesten
Zou je er geen suf punthoofd van krijgen
Zoals hij mijmerde over maanstof
Hoe hij het galgenaas aan de drieste degen zou rijgen
Ma staarde zuchtend…
AUTOMUTILATIE, SNIJDEN IN MIJN LIJF
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.893 verdrietig als in trance
want geen ziet mijn noodsignalen
Spanningen en eenzaamheid in mij
ook al door het onbegrip bij mensen
Is ‘t een wonder dat ik mij soms snij
ik zou ‘t ook graag anders wensen
Spanningen en wanhoop in mijn lijf
die beslist een uitweg moeten krijgen
Soms in een straf die ik dan toeschrijf
aan mezelf en... verval ik in zwijgen…
Hamburgerlatijn
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.429 rechterbaan
Ik dacht, wacht, ik krijg jou wel stumper
met je foute staart en je seventies look
en precies voor de afrit Kootwijkerbroek
gooi ik zo mijn fiets voor zijn bumper
Hij stapt uit, staat met pistolen te dreigen
maar met één veeg van mijn houten been
licht ik hem pootje en daar vliegt ie heen
om tegen de praatpaal voorgoed te zwijgen…
De neet die geen luis werd
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.660 Het zwijgen tussen grootvader en kleinzoon
smeedt een ijzeren band voor 't leven
de daad al verjaard, overlijdt hij bejaard.
Als ik het dorp bezoek leg ik een roos
op 't graf van grootvader, Jantje en Max
bezoek is 'n herdenking van 't verleden.…
lappen maar....
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
3.238 met zwervend vuil
als ’t kan in ‘n kuil
kom voort maar met de schone geit
geen vieze lappen op de grond
we pakken ze om te steriliseren
normaal toch huishoud’lijk beheren
erfgoed van vloer tot plafond
wat we niet werk'lijk rein krijgen
extra te behand’len tegen parasieten
willen zonder zorg genieten
niet zeuren werken heim'lijk zwijgen…
In memoriam Wim Keursten
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
3.082 ---------
ze troffen elkaar ongewild
hij en zijn leven, zwijgend
daar op het gehakselde stro
maar ze zagen elkaar
met een zichtbaar
voorgevoel van narigheid
of ze beiden dachten
aan een steen in de lucht
valt niet te weten
zoals het weten niet weet van zichzelf
het kraken van de beladen wagen
hoorden ze
in nog dieper zwijgen…
In ere geëerd
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
4.569 Zwijgen, over een tijdje is er geen mens meer die er nog naar taalt.
Het meisje klampt zich stevig vast aan de man die haar eigenlijk niet verdient.
Wie wil er nou zo’n simpel kind, door schandaal niet meer bevriend.…
Mesthoop
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
625 De fruit en de groenteschillen van mij
de graten, de botten, de vellen van jou,
onze geschillen,
het zwijgen
voorzichtig schep jij,
roert ze dooreen, spit om,
dat ’t niet gaat verrotten, verzuren,
beschimm’len,
donkere laag voor de wormen,
dat ’t warmt.
Hoe heerlijk dit leven,
die voedende gloed.…
tinteling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
699 Ik wil niet langer schreeuwen in de wind:
vanavond zwijg ik liever, en toch niet.
Als je de deur behoedzaam opent op een kier
groet ik je enkel met mijn ogen
en lach je teder tegemoet.
Tot je me binnen nodigt in je huis,
onzeker en verward.
Ik sluit je zwijgend
in mijn armen
en druk je dicht tegen me aan.…
Ik ben wat grof.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
958 Nochtans de blijdschap is mijn leven;
en waar men zingt een vrolijk lied,
daar durft mijn zang ook medestreven,
daar zwijg ik niet.
En spreek ik tot de lieve schonen,
ik zwem in genen frasenvloed,
om al de liefde te betonen
die vurig gloeit in mijn gemoed.…
Als die mensen groot en klein gedenken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
527 Legt men nu deze nachtegalen het zwijgen weer op
hijst men op gezette dag nog echt wel de vlag in top.
Tranen welden vaak op deze dagen stom geslagen
uit mijn binnenste, uit ik ogentroost uit onvermogen.
Donkere machten hebben mijn gedachten niet gewonnen.…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 Hij voert me slechts langs schimmen die halsstarrig zwijgen
Bedroefd en eenzaam keer ik weer
want ook daar ben je niet
Aan 't raam fladdert er een witte vlinder
Ik volg hem in zijn vlucht tot aan de zon
hij klimt tot in het felste licht
waar hij een schaduw wordt
Als ik mijn ogen sluit zie ik hem nog
Ik glimlach, want ik heb de witte vlinder…
20/04/2025 Pasen, Pascha, doornen kronen en kransen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
804 Grote Manitou
't slurfje toont
Levend water
de bizon drenkt
de eland wenkt
't gewei erkent
vogeltjes schuifelen
dichter-bij, honing bij
gehakketak
Buddha's wijsheden prevelen
maretakjes buigen
druïden besnijden
tempels binnen glijden
Levensbomen schijnen
Pa-radijzen opstijgen
Poorten bevrijden
Wapens die niet
willen zwijgen…
Wat een prachtig jaar hebben we verdiend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 Zij weten wat goed is voor ons,
en wij weten: zwijgen werkt sneller dan denken.
Wat een opluchting dat nuance faalt.
Grijs is verdacht, complex is links,
en waarheid? Ach —
die stemmen we gewoon weg.
En consumeren, o ja, consumeren!
Koop om te voelen dat je bestaat.
Koop om het gat te vullen
dat ooit gemeenschap heette.…
Ajam ket-jap
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
310 Wat toont ons het historisch materiaal
van de kampdagboeken van Vuyk
vertelt zij het 'Indische zwijgen' verhaal
van dappere vrouwen - geen verborgen angsten
van edelmoedige moeders met spruiten
hun armen beschermend
om hun dochters' schouders
het hongerontbijt en hun
daaglijkse dood
hun overlevingsdrift
na een vernedering
twee uren…
Berusting
poëzie
3.6 met 20 stemmen
4.387 ’t Is uw wil, mijn God, ik zwijge!
’k Ben getroost, en zal vergaan.
Zo ik zuchte, zo ik hijge,
’k Roep U niet om redding aan.…
N I E U W J A A R N A C H T (1897)
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.079 Hoe kunt gij dan ook nieuw bedijgen,
die, oud en blind en doof, altijd
dat schoone is mij bedervend zijt,
en duikende, in uw eeuwig zwijgen?
Hoe heet, die altijd oud- en kouder
aan ‘t worden zijt, gij nieuw, voorwaar;
en hoe, die immer ‘t ene jaar
na ‘t ander voegt, en wordt gij ouder?…
Stemmen op een gemeenteraad
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.032 Een dichter of vier zal gaan spreken
Over hoe geen haat te gaan kweken
In ons vaderland of in een huwelijksband
Niet zeggen laten we in verkiezingstijd zwijgen
Wat in ons hart niet kan beklijven
Maar gaan galmen over verkeerd geënte twijgen.
Want waar moet het heen met ween landje ween
Waar moeten we wel mee in zee en in mee.…
Moedergesteente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
590 land
Dat lijkt op de weiden die zij verliet
De laatste bomen van het bos
Staan op hun achterste benen
Laten verkreukte bladeren los
Zien de lage zon op hun tenen
Zolang ogen geruisloos waken
Rijgen zwijgende bomen aaneen
Leunen in lucht zonder te raken
In het bos van moederziel alleen
Alle seizoenen zijn in ijs gebeiteld
Moet ik zwijgen…
bijlagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
953 ik zal nooit zwijgen als ik dit soort troep krijg
dit is geen gedicht…dit is een aanklacht voor
domme kortzichtige mensen die doelbewust
mensen willen kwetsen
weer iemand die uit mijn contactenlijst kan
jammer toch, dit soort mensen…
Ambivalent?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
475 Uit het oerwoud van twijfel rijgt zich
aaneen in het collectieve zwijgen,
maskerade die meer leert over
de gedreven kwantitatieve
vervlakking van de werkelijkheid
waarin de wereld zich herkent,
die synthese als levende bewijs
dat de hersenen slechts een weefsel
is met uiteen lopende gedachten
waarin de consumptie is verdwaald,…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Er is alleen een zwijgen
een beleven,
een sprakeloosheid door de eindeloze eenvormigheid,
onschuld als een niet gepolijste diamant,
geuren snuivend om te navigeren
van lenteliefde naar zomersferen.
Mysteries ontrafelen ...misschien zijn de wind of de regen gewoon de aarde,
die haar uitlacht.
Een apocalyps...…
De beukenhaag
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.374 En ginder staat het zwart en zwaar
Kasteel van duizend duistre twijgen,
Staat de oude trotse beukelaar
Alleen in 't starrenlicht te zwijgen,-
Zijn machtig mateloos gevaart'
Droomt van de hemel en de aard.…
Schouwburg-rijmen
poëzie
3.0 met 19 stemmen
6.947 Wie die de ijver blussen wil,
Zie door de vingers en zwijg stil;
Want wordt gij op uw zeer geraakt,
Zo denkt: ik heb ’t er na gemaakt.…
Wie goed doet van alles ontmoet
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.224 ongecontroleerd gekruid
Met zweetvoeten gevleid op de bank naast mij
Geniet ik van riekende stoffige natuurluchten
En draai ik nog al te lang om de hete brei
Zijn uitgaaande ademluchten doen mij duchten
Plotsklaps is communicatie niets meer voor mij
Zeker niet over de milieunadelen van de car
Afgezet tegen voordelen van de ovmaatschappij
Ik zwijg…
langs zeekraal en engels gras
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
894 geulen
heeft weten aan te kleven, een prachtig beeld
daar gaan twee grote zilverreigers, gelijk
engelen zweven ze laag over de geul, strekken
hun poten vooruit en landen gracieus tussen
de scholeksters, amai het zwart en wit samen
vreugde stijgt, tijd om de luwte op te zoeken
tussen engels gras en ganzenkeutels, luisteren
naar de zee en zwijgen…
de man van mijn leven
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
943 erdoorheen
Glanzende ogen
die passen bij een stralende lach
Ogen vol liefde en vertrouwen
met soms een ondeugende of sexy blik
Mooie, volle, zachte lippen
fluisteren de liefste woordjes
geven de langste zoen,
die je adem wegneemt en je buik vult met vlinders
Een sprekend gezicht
dat mij verteld dat hij en ik
gemaakt zijn om elkaars zwijgen…
Zomermorgen
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.421 'k Denk: zij zal het mij vergeven,
Dat ik het niet zwijgen kon;
Wat mijn hart van vreugd deed beven,
'k Heb het bevend neergeschreven,
'k Moest het in mijn lied doen leven
Zó als vogels in de dreven
't Lief bezingen voor de Zon.…
Melancholia.
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.979 Het was niet langer stijgen,
Maar dalen; niet zingen, maar zwijgen
Want de schemering kwam aan;
Achter de stille landen
Zag ik de zonne stranden,
Stranden en...... dan vergaan.
Toen riep er bij dat scheiden
Een koekoek of hij zeide
De zon een avondgroet.........…
De dans der bladeren.
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.032 Maar... wanneer de maan komt stijgen
En de wilde wind doet zwijgen,
Vallen ze, waar wind ze bracht;
En zij worden, wat zij waren,
Willoze opgejaagde blaren,
Die daar onder vreemde bomen
Van verloren zomer dromen,
Die geen zomer meer zal wekken,
Die de kille sneeuw zal dekken
In de witte winternacht.…