5142 resultaten.
Bleek gezicht
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
1.529 met een handgebaar
en enkel ogen
schopten schoenen
naar zeepbellen;
leeg geblazen
op ongehoorde windvlagen
woorden werden gescalpeerd
en tranen beschilderd
met oorlogskleuren
die in langgerekte jaren
het knikken deden beven
in dunne lijnen en met
stijve armen splijt ik
de navel tussen tepel
en handen en haal nog
één keer diep adem…
geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
738 met spatten glasgerinkel
en kletterend servies
in kleren wil ik ze wel hullen
de vreemde schelpen aan mijn hoofd
beschermend koesteren tegen de golven
die ongevraagd en onverwacht
soms zacht soms ongenadig
mij willen overspoelen
het is zo zalig om je zelf te horen
de harteklop en het ruisen van het bloed
de wervelingen van de eigen adem…
Ik worstel en
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 plotsklaps
schiet mijn hand los
ga ik kopje onder
ten onder in totale chaos
happend naar adem
kom ik boven
grijpend naar houvast
rol ik ondersteboven
troebel is het water
waarin ik dreig te verdrinken
gedachtes flitsen voorbij
even laat ik me wegzinken
opeens
word ik opgetild
als een veertje zo licht
meegevoerd de tijd verstilt…
Schacht
gedicht
2.9 met 10 stemmen
9.148 adem haalde hij sporadisch onder uit
een schacht, ze zegt, waarin hij zomaar op een zomeravond bleef steken.
ook ik val, steeds als ik zingend voor mijn dood uit loop, onherroepelijk in slaap
------------------------------------
uit: 'en gingen uit sterven', 2005.…
tussen diepte en dauw
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
803 spreek zachte woorden, liefje
in het onbeslapen bed
van heimwee
laat mijn handen strelen
naar alle zijden
van je taal
in een wervelstroom
tussen dromen en ontwaken
dek me toe, mijn liefje
met de warme zucht
van je zwijgen
mijn lichaam heeft jouw lichaam lief
doorheen de diepte van het linnen
adem mij, je liefde
ik wil samen…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Laten we nog één keer de sintels van het licht
met onze adem doen ontwaken
dan vouwen we het duister dicht
terwijl we met een laatste blik de horizon aanraken.…
En dan is niets meer
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.253 Ik adem niet
de steen of ergens anders
het warm van iemand,
kleurloos van wind gevangen
vertrouw ik kloppend bloed
aan je hals.
Het ware kind in liefde
opgegroeid huivert als
mijn meesters aanslag
van hervonden letters
op de kille zerken krabben
onder elke voetstap die je zet.…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 een grote, rode maan
stijgt langzaam uit de golven
aan de oosterrand
der nauwlijks ademende avondzee.
de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.…
Nacht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.052 De stilte hoorbaar gemaakt
Oorverdovende stilte
Jouw gezicht niet te zien
Je hand die mijn huid raakt
Beklemmend en mooi
Adem stokt
Twee harten bonzen
Een tak die ik gooi
IJzingwekkend duister
Een oehoe roept
Je knijpt in mijn arm
Zacht liefdesgefluister
Een ster, soms de maan
Versluierende wolkenslierten
Spookachtige kruinen
Gauw…
De bruid zegt:
poëzie
3.3 met 11 stemmen
2.738 - Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die dóor me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...
...'k Voel me zo vreemd, - zo vreemd
bevángen zijn...
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
Sneeuw, zonlicht en ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Wolkjes dampende adem ontsnappen uit mijn mond.
Stroef glijdt de staldeur open.
Sneeuwvlokjes dwarrelden van het dak.
Mijn paard kijkt naar buiten,
rilt,
Snuffelt aan de sneeuw.
Ik stijg op,
Stap de frisse buitenlucht in.
Ik kijk naar de opkomende zon.
Ovder de sneeuwitte velden komt een gouden gloed.
Ik galoppeer aan.…
Hemelen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 vrije vogels balanceren onder een grijs wolkendek
dat gisteren nog zoveel meer grijzer leek
kale bomen staan hulpeloos met hun handen
in de lucht alsof zij vragen willen
een waterig zonnetje verwarmt niet meer
onzichtbaar is haar schoonheid alsof de natuur
haar adem inhoudt zijn het sneeuwklokjes
die zich als eerste tonen
overgoten door…
Afstand naar het einde
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
748 Een kleine afstand naar het einde
jouw woorden in mijn lege maag
rommelen, onweer verwacht
een statige ontvangst in de nacht
mijn dagen zijn geteld
de overige dagen ook
met een staart tussen
de lang ontlaste tenen
beweeg je de stilte
in ademnood, mijn lief
ik adem jouw hart
aan horizon en beter leven
gezonder, aarzelend
zal ik…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp nu mijn kans
genoeg afgewacht
Vechten zal ik nu
alle pijn voorbij
Opbloeien, ademen…
The particularity of nakedness
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
3.233 als ik jou ruik
wordt mijn adem harig
krijgt mijn stem kippenvel
je mond proeft naar pit voor je penetreert
je borst een en al nicotine
en honing je blozende
bedonderde besneden penis
vouwt reukloos langs je dijen weg
in je koele scrotum mengt sperma
zich met accuzuur
de holte van je arm draait haar poes naar mij toe
maar je ligt zo…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 ; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers
en waar de dag zichzelf niet
in steen schrijft met grijs en zwarte tinten
maar waar ik in mijn slaap
geen adem…
Liefdes bouquet
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
698 op de lange zeedijk
dicht ik mijn liefde voor jou
ademt mijn adem
de klaarte eerlijk open
zonder woorden
blozend, zoenend strelend
voel ik jouw passie
het zilte nat ligt sensueel
als liefdesnectar
zoet op mijn lippen
vingertoppen herkennen
het warme weten
maakt de heuvels ongestoord vrij
ik rust in jouw boezem
zacht sluimerend…
Door ontloken klaarheid
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
723 mijn boezem blaakt
bewogen door een schoot
die je adem golvend vervoert
blij en wakker
voor ‘t minnende oog
van de blozende ochtendzon
zo zalig, zo heerlijk
natuurlijk ogend
oh, verzucht ik weer
jouw lieflijk zongezicht
en nectar lippen
verblinden meteen
vertonen op tijd
een wonderlijk zoet genot
door ontloken klaarheid
ontvonkt…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 en ik
schreef mijn naam
in de aarde
waarin ik mijn voetafdruk achterliet
in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom…
kerstgedachte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.568 Vogels schrijven onze namen
ondertussen in de bevroren ijs-
blauwe lucht. en wij ademen
wolkjeslucht uit. En thuis
bij de ecologische kerstboom
nog een verhaaltje voor het
slapen en/of vrijen gaan.
en morgen staan we op
met een echt nieuwe zon.-…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
De ommekeer
netgedicht
4.8 met 32 stemmen
819 hoe kon ik denken, dat haar adem
ons weer feilloos zou vinden,
mijn besef voorgoed zou veranderen..
jouw terugkeer
deed mij verder gaan,
deed mij weer wankelen.…
Indrukwekkend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
634 Heroïsche daden
gedreven door diepere kracht,
waaruit men adem put
om door zwaar gruis
zich 'n weg te banen naar iets
dat leven heet
rangen en standen verwoest
religies vervagen
wat rest is puur
wat het volk verenigt
om samen te bouwen
aan de toekomst
Lady Love
----------------------------------------
http://www.ad.nl…
poëzie en zingen
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
962 de melodie van mijn gedicht
groeit in de adem die ik voelbaar leg
tussen het spreken en de aarzeling
het voelen en weer doven
wanneer ik vrij ben voor
het zingen van de tekst
mogen de golven van de woorden
terugslaan op een stroeve kust
ook mijn verlangen naar de wind
die beukend op komt steken
en even later strelend zacht
de lentegeuren…
Heiligschennis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
653 niet
alleen, je prachtig glanzende blonde haar
ook niet, dat prachtig opgestoken
verfrissend richting de hemel schiet,
je stijfrode lippen die lachen al zijn
ze gesloten, je wipneusje die je iets
grappigs geeft, je rode wangen die
stralen als door zonbeschenen appels
en verder al je fenomenale golvingen
een landschap dat je naar adem…
Tweestrijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 het vlakke land
in dromen verzonken
we zijn als blauwe olie en brak water
met afstand als tussen rand
onvermengd
hand in hand
verstrengelend
de kracht van poëzie
vleselijk wensend
- nee -
hoe kunnen onze ogen
in één knipperende fractie
één soepele beweging
zien
en voelen
dat onze lippen op elkaar passen
en Liefde
met adem…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 het water schaatst niet meer
op een zacht zuiderwindje
gelijk de dans als een koorddanser
die zichzelf maar moed inspreekt
in de blauwe lucht
ik weet niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder…
- Wakker worden -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
575 De poëtische nacht, ze treurt
ruikt de troost zo duister als rozenhout,
ruikt amberkleurig meerduidigheid
de inhoud ademen zonder te kijken, ruikt
naar dampend geurende rozemarijn
lijk de korte avondwandeling,
het gevoel van daadwerkelijk uitgeslapen zijn.
Het gevoel van wakker worden
tegen de achtergrond....…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 O, heerlijke zon
met je warme gloed
je beneemt me de adem
en omklemt m'n hart
dat doet mij zo goed
met je stralen open je
de natuur
je grootsheid
zo puur
alle leven hangt van jou af
je maakt alles mooier
met je stralenkracht
O, heerlijke zon
als je dan weer ondergaat
sereen en zacht
houd je je schuil
in de donkere nacht
zo zal het…
Luctor et emergo
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
924 hoe bezwaard moet ik zijn
zodat de aarde moe wordt
om mij verder te dragen
mag ik nog wel geloven
en weer om adem vragen
wie beschermt mij immers
tegen verzuurde grauwe wijn
die bij voortduring, zo lijkt,
voor mij wordt ingeschonken
het is alsof elke dag, ieder moment
zich steeds meer van mij afkeert
mij vervreemdt van zuiver zien…