3063 resultaten.
Zwervend Kunstenaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Plots beroert een hand zijn schouder
In zijn oor klinkt zacht gefluister
Onttrek jezelf uit het duister
En geef de stad opnieuw haar kleur
Kunstenaar versta je roeping
Verknip die leiband van de staat
Vorm een spiegel, scherp de geesten
En stel op goed moment een daad
Hier mijn spuitbus en penselen
Vertoon je kunstwerk overal
Op elk gebouw…
Aan mijn vrouw
poëzie
3.5 met 4 stemmen
1.522 Je tere vrouwlijkheid, mij gevend
Een nieuw geluk nog laat
Maar jong en lichtend als een avend
Van droom en kleur en koelte lavend,
Een avond die héél langzaam duistert,
Maar door geen duister wordt ontluisterd .....…
VERHUIZEN
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
1.509 achter zijn vuurgids aan
zij duikt lage struiken in
danst schokkend op en neer
zoekt smeulend haar weg
koude regen tikt hard
de man ziet niets meer
blikt angstig naar alle kanten
vindt tenslotte tussen 't gras
een gloeiend puntje
dat schuchter verder schuift
telkens dooft - dan weer brandt
de rode stip is verdwenen
slechts vragend duister…
De dans op het graf
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
804 (Menig machthebber is een misantroop)
Met de mimiek van een versteende natuur
waarbij de zwarte lucht
zijn harde grijns verpulvert
Met de thermiek op het laatste uur
van krijsende vogels die in vlucht
cirkelen en die zich in duister hullen
kruist hij zijn armen met illustere blik
en ogen branden een gat in de dag
als gloeiende kogels…
BLOED EN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.271 het mes, dat ze vond bij de heg
Nu al drie uur huilde ze zonder traan
want ‘t eenzaam deed haar zo’n pijn
Na zoveel jaar van altijd alleen staan
dacht ze aan de dood onder een trein
Voetje voor voetje, zacht de trap af,
tot ze de ijskoude tegels had bereikt
Ze verdiende immers wederom straf
omdat ze de ganse dag was afgezeikt
In ‘t duister…
Hongerwinter ( anorexia nervosa )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
908 En donker, duister.
Slechts gefluister in de ziel;
stemmen die ik niet kende.
Er was alleen één enkel verlangen:
ergens, nieuw leven.
Maar ik had pijn, geestelijk en
lichamelijk tergde ik me uit.
Er was slechts de dood, die goed smaakte;
en vertrouwd.
Waar was mijn God?
Welk Lot.
Het ging zo.
En niet anders.…
Het heelal van fop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Het heelal is heel en al
eender
een eindeloze ruimte
met sterren en planeten en de zon
's nachts kan ik ze zien
en lijken ze heel ver weg
en toch dichtbij
vooral de maan is helder
en houdt mij wakker
en zit vol kraters
en schuift soms voor de zon
en dan zitten we in het duister
voor heel even maar
'k wou dat ik wist hoe het…
het huis dat we niet schoon kunnen houden
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
627 En als je dan nog langer, nog dieper
tast naar nog meer uithoeken
de trap omlaag om het duister in te zien,
een nacht om bang van te worden,
dan voel je dat je
niet meer verder je tijd wil verdoen,
je hebt er ook geen zin meer in.
Want je weet het
je voelt het, herkent wat er te vinden is
in die kamers.…
Thuis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Boven 't duin hangen
de duistere lucht,
de verre witte lijsten van daken,
van huisjes waaruit lichtjes,
de geur uit een schoorsteen.
De vrouw zakt weg met haar hielen
in mul zand.…
de nachtblinde dag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 de kopjes naar omhoog
uit het donkerst van de sloot
middenin de groene brij
steigert wit de ranonkel
in de spiegel van de lucht
de paardenblinde nacht
het duister van de dag
met enkel springsterren
terwijl de wereld van het licht
uitbreekt in duizend kleuren
is de hemel zwart-wit en
lokt niets naar de dood
het licht heeft ons gevonden…
Meisje uit mijn klas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 Dat de woorden dan
in het duister van je kist
aan jouw resten
gefluisterd worden!
Maar liever denk ik jou
minnend levend en bemind.
Al hoor je mijn woorden niet,
ik heb ze toch gezegd:
Dag mijn lieveling.
Dank je voor dat van toen.
Ik ben het niet vergeten.…
de eclips
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
504 hun licht afnemen en hen
In het duistere van de nacht hullen.
Ze moeten gedacht hebben,
dat het einde nabij was, of nog erger
dat de hemel de aarde zou verpletteren.
Het is goed om in de tijd van nu te leven,
zodat we weten waar we aan toe zijn.…
Aan mijn vrouw 20 Juli 1932.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.869 Je tere vrouwlijkheid, mij gevend
Een nieuw geluk nog laat
Maar jong en lichtend als een avend
Van droom en kleur en koelte lavend,
Een avond die héél langzaam duistert,
Maar door geen duister wordt ontluisterd .....…
De sterren die stralen zijn tevreden met hun eigen plek
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
622 Ik mij blind staar op die grilligheid
in het duistere rijk, die ik met
voorrang naar beneden wens te halen.
Dan denk ik vaak met de zoetheid van
een bittere wraak: 'deze ster is alleen
mijn zaak', die zich nimmer tot een
andere vriendschap laat overhalen.
Wanneer ik in de nachtjes kijk.…
daar ben ik thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 france
vaandelt naast de tricolore
wapperend neerlands vlag
ter oogst die werd gezaaid
door ooit ‘s lands toekomst
die gelukkig en tevreden tegelijk
het betrekkelijke leven viert
daar waar geen meneer of mevrouw
maar gewoon de mensen zijn
worden bij het jeux de boules
met een sneer of gratis advies
de beste kabinetten gevormd
of duistere…
Als de bloemen weer gaan bloeien
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
820 volle glans herboren
als de juffertjes in ’t groen staan te blozen
minzaan kijken in de hartjes van de rozen
genieten ze samen van het zonnezoenen
en de vlinders die op hun hartjes stoeien
als alchemilla’ s, riddersporen en valeriaan
heel trots tussen de eenjarige plantjes staan -
zelfs ’s winters nog ons huis gaan tooien
door ze in ‘t duister…
De dralers
poëzie
4.3 met 3 stemmen
852 Toen rezen wij in 't lege duister,
En daalden naar de zee omlaag -
En voor de golven en haar luister,
En bij haar eeuwige gefluister
Zweeg in ons mensenhart een vraag -.…
Waar de sterren van liefde bloeien
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
796 Wij die allen om Zijn liefde mogen vragen
en vervuld worden van het hemelse licht
dat ons door ’t duister verder blijft dragen
tot waar d’ aarde krijgt een hoopvol uitzicht .…
Ik denk aan je, kon ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Verweesd verglijdt de nacht achter mijn duister raam,
ook verdwijnt stilaan, licht om licht, onze trouwe maan,
eens de minzame stille getuige, 'n helder alziend avondoog,
spiegel voor verliefde dromen, ons stilzwijgend dialoog.
Lichtjes fonklen stil in grijsblauwe wolken,
opgepoetst door de felle morgenwind.…
Bevrijdingsdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
626 Zij die licht in duister durven zien
geven dagelijks hun geest.
Dagelijks vieren ze bevrijdingsdag
op oud- en nieuwjaarsdag
rondom de bron die lijden heet.
Voor hen is leven alle dagen feest.…
Besmettelijke ziekte
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
450 de deur met een blocnote in zijn hand
Ik aarzelde even; voordat ik naar binnen ging
En trok uiteindelijk de stoute schoenen aan
Terstond vroeg hij naar mijn adres en naam
Ik ademde diep, en kwam pas op verhaal
In de eenzaam kille zaal
Wreed meedogenloos de blik van de man tegenover mij; die mij leek te verslinden
Waar het vuur van duistere…
Invocatie van de muze
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Pindus' top zal stijgen
en daar zijn lied in boude vlucht laat klinken,
in alles overtreffend rijm of proza;
En U, O Hemelgeest, die het zuivere hart
veel meer van waarde acht dan alle tempels,
Leer me, U hebt de kennis van het begin
en spreidde uw wijdse vleugels over het Niets
als een duif die broedt en zwanger maakt;
Verlicht in mij wat duister…
Anguis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
493 en al
de uwe
De secundaire kenmerken der onzen
Te wegen en gedurig te
behagen
Sans gêne zonder antwoorden
te vragen
Uw welbevinden aldoor te
behagen
En met uw welnemen edel te delen
Naar hart- en zielelust willende
spelen
Met elkaars goedvinden dus wederzijds
In gang en wegen in de tussentijd
Al menigvuldig tastend in het duister…
DE KERST VAN DE OUDE MAN
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
743 Tegen het duister moesten de kinderen naar huis
zij gingen heel stil, zonder nog enig geruis.
Van zalig geluk was d’ oude man ingeslapen
Op kerstnacht was hij de eeuwigheid ingegaan
hemelse en aardse engelen hadden hem bijgestaan...…
Morgenster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Venus staat op
om duister weg te duwen
en brengt dageraad
Een prachtige schittering in een donkere hemel
waar zij puur en zuiver een vroege morgen aankondigt
Stap voor stap word ik door haar begeleid en ondersteund om
diverse wegen te bewandelen, een kans die je niet zomaar laat liggen.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Met toegeknepen ogen tasten ze de einder af,
hun schaarse woorden, kortaf en dof,
klinken als duister gemompel,
onbekend met het doen alsof
is hun spraak direct, als die van markt en kroeg.…
Eduland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
528 Er gloort hoop in de harten van docenten
Er sprankelt licht in waaiers van de wilgen
Als handen helpend in het labyrint
Waar duister en obscuur het zicht benemen
Op de weerbarstigheid van 't lesbestaan
Waar routiniers, niet jong meer maar belegen,
Als coach op begeleiding aangewezen,
De meesten man, wel oud maar toch een zegen
Dat zij die…
Het gouden uur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 Dat duister weer haar weg heeft gevonden in
de natuur waar ze zich kronkelt tussen vrijheid en autonomie
Verbonden tussen hemel en aarde, het ongezien en ongehoord verschijnsel
dooft langzaamaan uit tot wanneer een nieuwe nacht tevoorschijn zal komen; je ster nabij.…
Windhausse
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
497 Naar de dieper liggende oorzaken tast de taalpolitie vooralsnog
in het duister...
aldus onze correspondent
te Goud Beijerland
Donderdag den eersten
van den Oogstmaand…
Momentopnames.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 net geteld zestien maanden alcoholvrij geleefd weliswaar ook tegenslagen geteisterd; alle lichtkracht ontbrak duistere obscure hemelen zo hol, geen schitterend hoopgevend sterretje te bespeuren
mezelf constant moeizaam tot nodige actie dwingend
leuke belevenisjes steeds maar schaarser, monotonie maakte bokkensprongen
dromen luid galmend in gruizelementen…