9768 resultaten.
EEN ONTDEKKING
poëzie
2.9 met 21 stemmen
4.572 Maar — met die oude tijden
Is ook die bron verdwenen.
Nu hebben onze Dichters
Ontdekt, in later tijden,
Dat, in het sap der druiven,
De kracht der bron berustte.
Dit is alleen de reden
Dat zij zo gaarne drinken.…
San Gimignano
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.254 Een nieuwe zon verdrijft
Langzaam een sluier die
Door de kilte des nachts
Als deken was gelegd
Over oude stenen.
Ergens in de verte
Klinken zachte tonen.
De stad, diep verzonken
In een slaap, wordt wakker
op golven van muziek.
Een oude man, een fluit,
een melodie die danst.…
Landjuweel
gedicht
3.5 met 24 stemmen
14.258 de blijde zwerver door het wijde land
hij wuift naar de koeien in de weiden
naar het bloeiende koren hem terzijde
terwijl leeuweriken eten uit zijn hand
's avonds stralend staan de boerenmaagden
aan de dorpspomp en brengen hem hun groet
zij kussen zijn bezwete konen zelfs bedaagde
maagden vlijen warm hun harten aan zijn voet
omdat hun oude…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 ons toespreekt, vloed komt verder
als het zand bulderend wordt toegesproken
ik wrijf in mijn ogen en open een dialoog
als we gaan liggen achter de oude dijk
zachtjes zalft zij door mijn haren
plukt korenbloemen en zwelt weer aan
er is geen sprake van even omkijken…
'Een lege postbode verdrinkt op de landweg'
poëzie
3.7 met 47 stemmen
14.805 Morriën)
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken
de…
Echte Romeo en Julia
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.369 in de
kloostertuin van Eloïse, zij wordt
even oud in 1164 bijgezet in ’t graf
Een vriend schrijft dat Abélard
zich opricht, haar in z’n armen sluit
een zucht opstijgt uit de aarde
Op Pere Lachaise ‘t Parijse kerkhof
wordt het paar, bijna duizend jaar
op weg naar eeuwigheid, druk bezocht…
Wegespoelde herinnering
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.841 Zijn kleine voetjes in het zand
Zo lopen zij langs de waterkant
En kijken uit op zee
Alleen nog maar de kleine stapjes
Nog niks begrijpend van opa’s grapjes
Lopen ze met z’n twee
En zo zie ik hoe de tijd
Deze mooie herinnering slijt
En ze er straks niks meer van weten
Want het kind niet oud genoeg
Voor hem is het nog te vroeg
Om dit…
Onbekende bestemming
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
705 grijze man
oud als de tijd volgens bewoners
de man zegt dat wij toe zijn
aan vragen, niet aan antwoorden -
door de impact, de verwondering
op gezichten van de treinmensen
begrijp ik en heb er vrede mee
dat wij nog niet kunnen bevatten
wat er gaande is in de schepping.…
Vuurdoop
hartenkreet
4.9 met 61 stemmen
1.361 mijn oude ik kijkt naar mij
aan de andere kant van de spiegel
ik ben vrij... maar de pijn van het afscheid
vormt zoute tranen op mijn huid
de wind neemt ze mee
en blaast dit oeroude verhaal
de wereld uit
ik steel nog een paar tranen
als zeldzame schelpen
herinnering aan hoe het was
oud verdriet is vaak zo vertrouwd
als een goede vriend…
NIEUW AMSTERDAM
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.026 Ja, als ik zie in Babyloonse maten,
De mensen-nestjes staap'len zich tot straten
Naar de eeuw'ge drang van liefde en leed gebood,
Is 't mij als deelde ik in der toekomst groeien,
Als kon ik nog in de oude liefde bloeien
Met wie vóór mij naar 't scheem'rig rijk ontvlood.…
Voetafdruk
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.234 Uit de bundel:
'Is mijn oude jas wel versleten?'…
Natuurgelaat
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
776 een bloemenwijsje uit vroegere tijden
beademt een melodie van buiten
de schaduw volgt getrouw Moeder Aarde
bergt diep in haar schoot eigen innigheid
de oude natuur vergeet niets
(ook niet de vergeet-mij-nietjes)
alles zal door ‘t levenslicht verder groeien en bloeien
dat zich in haar voltrekt
door eigen aard op de oude wijze
Moeder Aarde…
terug naar mijn wortels
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
562 ik zie in gedachten
kristalklaar voor de geest
dat dorp in de kempen
waar ik als kind dolgelukkig ben geweest
ik hoor nog de oude fanfare
en ook de meer moderne harmonie,
de klok van de toren
en soms alle drie.
ik ruik nog de geuren
van brem en van hei
het bier van de trappisten
en d'oude melkerij.…
Een simpele zondagse rit.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
727 Een oude man zittend op de bank,
turend in de verte, een jogger
die de tour gemist heeft en even uitrust
op de andere hoek van de bank,
naast de oude man. Een simpel ritje
met simpele dingen,
die een mens in deze tijd,
nog gelukkig maken kan.…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
De boeteling
poëzie
2.4 met 8 stemmen
2.989 1k slof wat over de aarde heen,
van Oost naar West, alléén — alléén —
en moet nog tussen-beien
wat stilstaan, om te schreien —
Ik ben een oude pionier,
een sjofel, afgemarteld dier
en alles scheen om niet — om niet —
Zo klonk het oude lied.
Waar zijt gij, lieve Heiland dan?…
Intieme verschillen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
687 man
wiens oude lichaam bestaat uit empathie en lethargie
wiens laatste dagen zijn versleten
met dode ongetrouwde nachten.…
alles is liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.499 stijf en oud zit ze daar
men noemt haar een
waardige oude vrouw
omdat zij dat vindt
altijd waardig geweest
haar geest is speels en
soms ondeugend
zo kent ze nog al haar
mannen,
bij naam…
en men knikt omdat ze
daarvan opknapt
bevallig en sierlijk
geliefd was ze geweest
lichtvoetig en vrolijk
instemmend knikt iedereen
men…
Wolf in andere tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
627 Langzaam nadert de wolf
het huisje van de oude vrouw
De lucht van haar urine
bereikt hem door de ochtenddauw
Behoedzaam sluipt hij naderbij
door het openstaande hek
Mist en angsten trekken op
Speeksel loopt hem in de bek
Het is niet de lust voor mensen
maar de honger die hem drijft
De winter heeft hem hard geslagen
Overleven is wat…
Waar de horizon op rust...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
671 de regen berijdt het blad waaronder
transparante vleugels geen houvast
vinden konden, tot in de lente zal zwijgen,
als een kale boom op een oude prent,
die zijn oude wortels voelt verstijven.
Dat elk seizoen zijn diepte plant, het gezicht
naar de zon gericht om die in te lijven op
een punt waar de horizon op het water rust.…
De oude man op zee (Deel I)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Santiago
een oude visser, heeft al 84 dagen
niets naar boven gehaald
Ouders van leerjongen Manolin
willen dat hij zijn geluk bij
één der andere vissers beproeft
Hij weigert, die Old Man
niet meer te zien.…
Zin van het leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.511 stuk leer
achter het venster van mijn raam
de tuin is mij dierbaar
met alle mussen en merels
zelfs in de winter
maken ze dat levendige gebaar
ik ben nu zo oud
ik heb niet lang meer te gaan
gelukkig voel ik me dankbaar
voor dit aardse bestaan.…
Een lege postbode verdrinkt op de landweg
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.640 Morriën
het is verdomd al weer haast herfst
en mijn vermoeid lichaam dat geen honing kent
lichaam zwak boven mate en gespleten
het is een oud huis als in Greenwich Village
de bomen staan haastig in te pakken
hun bladeren gaan in de koffers van de grond
de wind is een gezwinde sleutel
en over het deksel legt zij een kleed van wolken…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hier sta ik dan
een oude eik
wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom
uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij…
De moralist
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
639 De moralist
Wint
want de moralist
Weet
Waar het land zich in bevindt
De moralist
Heeft kennis
Een geweten
Vaart terug
Op hoe het ooit begonnen was
Kent de waarde der dingen
Hij heeft echte herinneringen
Bouwde een wereld
Daar waar hij zichzelf moest bevrijden van oude waarden
Hij ziet nu hoe
waar de wereld
Zonder dat
In kan ontaarden…
Zeeuwse inkijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 (Bij een schilderij van Maryanne van Winden)
Langs de oude haven van Goes geflaneerd
en verbaasd naar de mooie huizen gekeken,
waarna een antiquair uit de doeken deed
over de historie van Zeeland. Hij toonde
een oude kaart met tientallen eilanden en
diepe geulen daartussen.…
Schuldig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Mijn oom is overleden
een man naar mijn hart
hij had kanker
had ik hem toch nog maar opgezocht
een voormalig schoolvriend is uit het leven gestapt
las de advertentie even oud als ik
de schrik is het ergste
de herinnering een paar keer slikken en het is verleden tijd
Josje heeft het niet gered
mijn eerste liefje is niet meer
het was ook…
Bij mijn graf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
629 Vandaag sta ik bij mijn graf,
waarin ik eens zal rusten,
onder oude dennebomen.
De zon schijnt door de takken.
Het is hier stil.
Als tiener stond ik hier ook,
toen opa ter aarde werd besteld.
Dezelfde bomen waren getuige.
Vader en moeder stonden stil,
bij eenzelfde moment als nu.
Als opa ben ik nu zo oud als opa.…
Veilig verkeer in Nederland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Een oude baas van bijna zevenenzeventig jaar,
liep met een keppeltje op zijn schaars geworden haar,
in Amsterdam en wilde graag de straat oversteken
bij een zebrapad na goed te hebben uitgekeken.
Er naderde een jonge man op een scooter heel snel,
maar voor een man met zoveel jaren stopt men meestal wel.…
Luister lief
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
485 Dan bekijken we samen oude foto’s en briefjes
lezen we elkaar voor uit die hartendiefjes
maar nog wel zonder een afscheidsritueel
dat is mij als je het niet erg vindt nog te veel.…