Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

Najaar II

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.135
II De meeuwen scheren langs 't verlaten strand, Hun witte buikjes glimmen even op, En nederwaarts gestrekt met spitse kop, Zo laten zij zich vallen op het zand.…

De gedempte put

gedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.582
Zand en stof. Geen grein verstand. Hoezo risico? Maar mijn gang alleen was een doktersgang, niemand kende druppelpis of wist van eenwording met de aarde, de mijne. Wat een herademing!…

Als we wisten...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Als een mens van te voren weet, wat er gebeuren zou, als het zanderige weggetje genomen zou worden, al betekende dat, dat je schoenen vol zand zaten, al betekende dat een omweg van hier tot ginder, al betekende dat, later thuiskomen dan bedoeld.…
Johanna29 februari 2012Lees meer >

De laatste bloem

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.313
Wanneer de aarde lijkt te bezwijken heb ik altijd geweten met mijn geweten, dat er nog een bloem staande blijven zou, de laatste bloem tussen zand en wind van woestijn. Ik wist immer, dat deze 'Fleur' zich zou gaan verspreiden: haar zaden zorgen voor vele nieuwe 'fleuren'.…
Petra Hermans19 februari 2013Lees meer >

Het laatste punt?

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 937
Nu jouw hand me niet meer streelt, maakt dat mijn lichaam vleugellam en bleef steken in het zand, in een droom gevangen, die je niet meer met me deelt.…
Pama22 mei 2013Lees meer >

De worm.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
Wie vreet er toch zo ongezond modder, zand, stront en mest? Wat kruipt daar door de grond van boven naar beneden? Wat ligt daar in de zon, uitgedroogd of platgereden? Wat kruipt daar uit de grond, glad en rossig, vochtig, nat? Plat, gerekt en dan weer rond verdwijnend in een ander gat?…
HH. Uitdewaard29 september 2013Lees meer >

verhalen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 614
we zorgen dat uw mond vochtig blijft vertel ons dan over bergen en rivieren het hete, verzengende zand kennen we maar al te goed.…
Fairouz11 oktober 2013Lees meer >

ik zie mijn Wad verdwijnen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 486
je altijd blijven raken, ik zal verhalen over jou schrijven het leed beleven van de windmolens in jouw buik, het vuil bestormen in het binnenste van jouw ziel ach mijn wad, kon jij mij maar dromen me kleuren aan de horizon met mij ontwaken telkens wanneer de vloed me overspoelt kon ik maar jouw water wezen het opgedroogde zand…
elze27 april 2014Lees meer >

Zon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 561
Zachtjes hoor je een zoemende bij, en ik voel het warme zand. Zon, jij maakt de wereld mooi, blijf voor altijd stralen. Anders sluit ik mezelf op in een kooi, en word ik aangevallen met kralen. Zon, wij houden van jou, als jij uit gaat gaan wij allemaal dood. Dan zitten we allemaal in de kou, en dan hebben we geen boot.…

Aanroepinge

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.299
Blomkes, lieve blomkes zoet, die uw hartjes open doet bij de eerste morgengroet, schitter in mijn zangen; Beekske, klappend beekske klaar, dat uw blanke waterbaar over 't zand laat varen, dáár, vaar ook in mijn zangen; Hellemende nachtegaal, gij, gij spreekt de dichtertaal, laat uw bossen, kom eenmaal helmen in mijn zangen;…

Kroniek?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Uit een kroniek van verdriet konden we ons niet laten uitdrijven en uit de zeearmen zwom je weg over de onstuimige jaren van het tij, de zwemkunst hoefde ik je niet te leren nu de handen de uren niet meer strelen maakt dat de dag vleugellam, diep begraven in het zand en extra lang, op de vloedlijn verstoof het inzicht, dat geluk…
Pama29 augustus 2014Lees meer >

Bij de terugzending van een dichtstuk

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.264
. -------------------------------------------------- Sterrensnuitsel - Een lichtgekleurde geleiachtige klomp dril op het zand of in het gras. Men wist niet waar dat spul vandaan kwam. Het idee ontstond dat die geleiachtige klompen van sterren afkomstig waren en uit de lucht vielen.…

Doorzien

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 784
Ik was vanochtend even in het ziekenhuis als je dat ziet en meemaakt, 't is net een fabriek, dan weet je zeker wat je nooit wilt wezen: ziek maar ja, artrose, 'k heb tot mijn tragiek wat gruis dat tussen wervelschijven van m'n nekkolom als zand dat daar niet thuishoort m' immobiliseert knarst, schuurt, obstructie pleegt en pijnlijk irriteert…

TOOROP'S SCHILDERIJ: „De Dorpelwachters der Zee".

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.631
Verwonderd-rond, zacht-vragend kijkt het kind, Het zand-blond kind, met de ogen blauw als zee. En de oudre al wétend Leven; schoon gedwee Van kleine hoop nog, dat hij toch wel vindt Voor 't Eind bevrediging.…

Geen woord

gedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.473
Je zat laat op de avond in je stoel en zei dat het voorbij was en ik vroeg me af waarom ik geen woorden had, maar stuivend zand licht als kruim, duin zonder pad. Ik wist van kindsbeen af dat brood geen weg bezat. Ver weg hoorde ik vleugelslagen. Klap na klap.…

mensenkudde

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
de dichte sluier van 't omfloerst verstand zweeft tussen ons en de realiteit als 'n wolk van stof die zonder onderscheid de wereld overdekt met 'n laagje zand niet buiten, maar van binnen zit een wants die ons verveeld maakt, moe en tweedehands de chocoladekoppen van de krant die honderdduizend keer voor de klandizie gedrukt zijn, overschreeuwen…
Ton Hettema16 februari 2016Lees meer >

Het schijnt dat een ander schip

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.432
En de geopende rotsen, schoon, gewassen, eeuwig, hebben zich in het zand geschikt als een cordon kastelen als een cordon torens.…

In beweging

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
jij kwam uit de wolken opnieuw begonnen een lange weg zelf beklommen hem met jouw liefde bedolven de aarde draait en slijt zich rond water drijft land verder van ons zand werd bevrucht en vormde een grond krachtig en prachtig behoorlijk gezond ijsbergen smelten langzaam aan bomen laten hun bladeren gaan dieren stierven langzaam geen mens…

Een misantroop voor enkele weken

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Met zijn kop in het zand. En zijn hart in zijn hand. Vol met barsten en scheuren. Levenloos zonder kleuren. Hij voelt zich zieker dan ziek. Het is te zien aan zijn mimiek. Hij haat zichzelf soms zoveel. Het grijpt hem dan naar de keel. Er loopt een traan over zijn wang. Omdat hij weet dat hij het niet kan.…

Revolutie in Barcelona

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 783
Hij vroeg haar de hand met de magische woorden Zittend op zijn knieën in het zand Bij het ondergaan van de zon Met tranen in de ogen zei ze ja Hij voorzag echter een tragedie Geen Rome & Julia, geen Hamlet Een streven naar onafhankelijkheid Die gedoemd is te worden neergeslagen Ware liefde zal overwinnen De natie weer één maken Maar nooit…
anton_v222 februari 2018Lees meer >

Wat heb je op je lever

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 620
Ik ga deze dag zeg ik hardop gewoon opbergen steek mijn kop niet in het zand maar trek me op aan jouw moed, leven is niet verloren, het is geleefd ongrijpbaar is een weet, er is verschil in thuiskomen.…

Ik zie in mijn verbeelding de konijnen

poëzie
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 799
Ik zie in mijn verbeelding de konijnen Weer sluipen door de helm en door het zand, En duinrozen ontbloeien en weer kwijnen, Terwijl de golven breken op het strand. Gij, mollig diertje, bedeesd is ook uw wezen, Uw vacht wordt zacht door zon en wind gekoosd, Uw bout, gekruid, is wellicht onvolprezen, Gedijen moge steeds uw willig kroost.…

Voorschrift

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.422
Trek de woestijn in, laat de karavaan de groene rijkdom der oasen, u zij de dorre oceaan van zand; goud en topazen bewaart ge niet, die zijn voor uw vriendin, de koningin van Scheba; de stierenvechter laat ge de arena, de volkstribuun het duizendvoudige gehuil van de hyena's die beurtlings ‘kruist hem’ en ‘hosannah’ roepen;…

Eeuwigheidswaarde

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 453
Wellicht zeg je zand erover al was het aarde nu zij gisteren de dijk passeerde en werd begraven. Leven is soms ganzenbord met gekleurde pionnen. De dood is zondermeer de dood die aanklopt, die sneeuw was en is sowieso puur dat witte kleed dat bestaanbare en het nu weer wachten op de lente.…

Mijn vergeten land?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
Wisselend licht scheerde langs de stadsrand, over horizon van waterplezier van een gastvrije waterland, verworden tot een zanderij, het fijne zand stuift over het speelkwartier, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er…
Pama9 november 2019Lees meer >

Weerspiegeling?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 417
in die gedachteloper verloopt het zand in de richting die hand van welke hersen- kant hem plaatst, we kunnen hem blijven draaien, met de ons aangemeten tijd.…
Pama9 december 2019Lees meer >

Omwentelingen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Er verdampten onnodige woorden in elke ademtocht, omarmden de verten in iedere blik die een leegte achterliet, een korrel zand, die door het getij, in menige omwenteling zijn eigen wereld beliep, op een nog onbekende strand, en een afdruk schiep om in te schuilen.…
Pama28 december 2019Lees meer >

Tijdelijk

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk het warme zand heb jij om wille van het tij met rust gelaten, weldra komen er verliefden samen, tot aan je grens die vloedlijn heet wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend op het groots moment van zonnerond op horizon sprekend avondrood, over afscheid en de wederkomst sprakeloos zien…

Het lover van het leven?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
Uit een kroniek van verdriet, we ons konden ons niet laten uitdrijven uit elkaars zeearmen, je zwom weg over de onstuimige jaren van het tij, de zwemkunst hoefde ik je niet te leren nu de handen de uren niet meer strelen maakt dat de dag vleugellam, diep begraven in het zand en extra lang, op de vloedlijn verstoof het inzicht, dat…
Pama20 mei 2020Lees meer >

licht marine blauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
wandelaars over het strand zij vinden aanlopende golven en vrachtvaarders op vaste afstand bij klaarlichte dag werpen vlaggen kleuren aan de mast op het laag bed van golven liggen dun gestrekte draden als schering dwars op de stroom geslagen langzaam wordt het patroon naar de kust gedragen de trap van het duin telt witte treden zand…