3445 resultaten.
Het verloren land
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
467 met elkaar
Over het verloren land
Een land, waar mensen wonen
Die blij zijn met elkaar
Waar altijd iemand voor je zorgt
Dat gebeurt alleen maar daar
In dat land heeft niemand ruzie
Oorlog kennen ze daar niet
Er is geen pijn, geen ziekte
Geen angst en geen verdriet
Dat land is nooit te vol
Je kan er altijd terecht
Men maakt er ruimte…
Seance in handlijnkunde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
616 kleur
muziek en
mensen in
alle soorten
en maten trokken
de aandacht met
diensten en
koopwaar
die zij te bieden
hadden in de mêlee
van wat kermis was
en altijd geweest is
uitbundige
vrolijkheid
met gezang in
een jubelklank
omdat er overal
zoveel moois is
via een geheime
wat morsige entree
kwam ik in een met
stilte beladen ruimte…
HET EINDE IN ZICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 Vagevuur bleek echter niet coulant
alle aardbewoners betaalden hun tol
Toen brak het grauwe gedonder los
bliksemschichten leidden hun hel in
Heel de wereld naderde ‘t total loss
almaar meer bleek ‘t het eind begin
Grauw gele lucht verlamde ‘t land
sinistere stiltes tussen donderflitsen
In het heelal werden wij een eiland
een kil ruimte…
nieuwjaarsmijmering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.759 mijmerend kijk ik door mijn wimpers
naar wiebelend en draaiend de wereld
dan richt ik mijn blik naar binnen
waar rust en stilte mij begeleidt
stap voor stap tot stilstand komen
mezelf de ruimte en adem gevend
zoek ik de vitaliteit in het moment
om bewust te kunnen blijven leven
wat zie jij, als je dat ook zou doen
is het ongemakkelijk en…
Onder de mensen
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
405 ware
naar binnen werd
gedragen in een arena
waar de sfeer met de
tanden bloot was
onbetrouwbare blikken
met een drugsflikkering
echt senang voelde ik
mij zeker niet in publiek
dat niet te temmen was
met een roofdierachtige
berekenbaarheid en een
ongekende aggressie
in hun eigen angsten
en uitspattingen
de meute begon zich
met ruimte…
Tussen alles in
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
541 Ik hoef niets te zijn
om gewoon hier te mogen
in dit blauw te zijn
Soms lijkt het alsof
ik het leven voel vóór het gebeurt,
de sfeer van een kamer, de toon, ruimte tussen
woorden. En toch verlang ik naar eenvoud, stilte zonder vragen.
Ik hoef geen antwoorden,
alleen momenten waarop ik niet hoef te
schuilen voor mezelf.…
In de stilte waar ik besta
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
562 Wat leeg lijkt voor de
buitenwereld, is bedding, een ruimte
waar ik val zonder dat ik breek. Alleen zijn is geen
afstand, geen harnas om me te beschermen, maar een veld waarin ik vrij ben.
Weleens verlang ik naar
iemand die zonder woorden begrijpt, die
weet dat stilte niet altijd doorbroken hoeft te worden.…
Eendagsvlieg
netgedicht
2.4 met 24 stemmen
575 Zonder verleden, zonder
toekomst, alleen dit trillen in de ruimte.
De zachte geur van water en gras vermengt zich met zon.
Een vogel zingt helder, maar ik hoor vooral de stilte waarin zij zich beweegt.
Haar vlucht raakt iets wat
ik niet kan benoemen, iets wat ik herken
zonder het ooit te hebben geweten.…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Dat mijn gevoeligheid geen
breuk is, maar een brug, een stille kracht die ruimte maakt voor het geheel.…
Protocol: vriend of vijand?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 Niet als keurslijf,
maar als bondgenoot,
niet als voorschrift,
maar als uitnodiging
tot ruimte,
tot samen zoeken
en nieuwe grond vinden
waar het licht mag vallen.
Wat zou er groeien
als je samen
een protocol zaait—
een vriend
die uit de tunnel
leidt,
stap voor stap,
uit het donker?…
We are a little crazy
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
251 Psychiater, verpleegkundige,
een crisisteam na jaren
van absentie,
met vragen, respect, ruimte
om mijn verhaal te laten landen.
A little crazy ben ik gebleven.
Mijn wereld wiegt anders
dan de jouwe,
en dat is goed.
Soms verdwijn ik weer,
maar alsnog
groeit er iets zachts
in het luisteren
van mensen die met mij staan.…
Opladen
netgedicht
1.8 met 16 stemmen
616 Zee fluistert zachtjes
horizon nodigt mij uit
adem vol van licht
Even teruggetrokken
uit woorden die te druk, te hard of te
luid bewegen, ademt de ruimte tussen muren rust,
en stilte legt zich als een warm weefsel om mijn overvolle zintuigen.…
Wanneer de dag zich vouwt
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
410 Waar prikkels verzachten
en de tijd traag zijn scherpte verliest,
wordt elk gevoel een vraag die zich niet wil oplossen,
ik merk hoe vertrouwen en zekerheid geduldig plaatsmaken voor ruimte.…
Intieme handelingen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
390 rode bloemenjurk
of nette fluwelen broek op pad
om de prille lente te proeven
in een blauw hemelbed
bij de wortels van een bruine boom
en de individuen nemen ons mee
langs vergeten geheimen
de verloren momenten
in hartstochtelijk verdriet
alsof de aardbewoners even intiem zijn
tussen ons en wat er gebeurt
om ons heen in de ruimte…
Wat blijft in het voorbijgaan
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
491 Als ze oplossen, blijft een
prikkelarme, veilige ruimte achter, een
plek waar gevoeligheid en eenvoud rust vinden. Wolken
herinneren me dat niets vast hoeft te zijn, om toch diep aanwezig te blijven.…
tussentijdse tikjes
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
265 de laatste maten te gehaast
door de gaatjes werden geblazen
de herriemakers als razenden waren
over dat gauw gehaalde resultaat
van de aangewezen geluidsdrager
De daad van het luisteren ingefluisterd
als buitenringen vastgekluisterd zaten
aan - bij wijze van – sprekende huizen
voor de duidelijkheid binnen het kringetje
als er ruimte…
Tussen Zijn en Separatie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
733 Elke beweging
hard en eenzaam
in de ruimte.
Zelfs herinneringen
terughoudend
geworden.
Alsof ook zij
de drempel
niet verdragen.
Geen filosofie
Geen gedachte
Alleen een kamer
waarin het ik
oplost
vóór herkenning.…
De Orpheusspotvogel
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
502 Als ik blijf staan in het zachte
ruisen van de wind, vouwt zijn stem zich
rond de stille ruimte tussen mijn ribben, alsof hij weet
hoe kwetsbaarheid klinkt wanneer ze niet verborgen hoeft te blijven.…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 En in dat stille nablijven van tijd
ontstaat een ruimte waarin ik zonder haast
kan ademen, alsof het verleden zachtjes zijn hand opent
en mij toestaat verder te gaan op een manier die nog even in mij blijft.…
Wanneer het koolwitje komt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
317 Zijn vlucht is geen lijn,
maar een luisteren, een zoeken naar ruimte
tussen prikkels. Ik herken daarin mijn eigen manier van zijn:
voorzichtig, ontvankelijk, steeds afstemmend op wat te veel zou kunnen zijn.…
Verwijlen
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
242 Langs het pad verzamelt
zich de eenvoud van wat geen naam
hoeft te dragen, terwijl een vogelstem de ruimte
opent en ochtend zich nestelt in het hart van wie aandachtig luistert.…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Woordeloze ruimte waar verdriet mag zijn.
In de bocht kleurt het groen
zachter dan daarvoor. Een rustplaats die
alleen om aanwezigheid vraagt. De tijd vertraagt
tot een aandachtige ademhaling. Ik hoef niets te dragen.
Verderop opent het bos zich
naar meer licht. Het rouwpad volgt geen
rechte maar een innerlijke richting.…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 Op een bloem rustend
vleugels dragen het zonlicht
een stil ogenblik
Ze beweegt door het
ochtendlicht als iets dat niets wil bereiken,
en toch opent zich een ruimte waarin mijn aandacht
zich verzamelt, een trage helderheid die ontstaat zonder richting.…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Je nabijheid tekent een landschap van vertrouwen,
waar elke beweging een stille tederheid onthult
en elke blik een nieuwe ruimte opent
waarin liefde zonder haast kan groeien.…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 En toch, in het langzame
ontwaken van een nieuwe dag merk ik hoe
mijn wezen zich behoedzaam herschikt, alsof het begrijpt dat
verlies ook ruimte maakt voor een zachtere toekomst die nog niet is uitgesproken.…
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 Onder dat licht wordt elke
stap lichter alsof kleuren iets aanraken
in ons dat lang heeft gewacht om weer te bewegen
een trage herinnering aan de ruimte die vanbinnen nog bestaat.…
Boom
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
355 In die koepel van bladeren wordt stilte tastbaar,
niet als afwezigheid, maar als een dunne laag
die zich hecht aan huid en adem,
een ruimte die vanzelf tot rust komt.…
Gebroken Zuil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.341 vals koor
Gekluisterd aan een hemelbed met spiegel
Wordt ze getuige van haar kramp
De gebroken lendewervel
De rechtervoet verbrijzeld
Het gipskorset dat haar omknelt
Het bekken te smal voor een vol kind
Verveling drijft als gifdamp over
Ze vindt de doos met olieverf
Penselen in een oud glas
Ze schetst een zelfportret tegen koude ruimte…
Jij bent een vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.103 Op vleugels van wind streek je zachtjes op mij neer
zachtjes wiekend zonder geluid,
zonlicht spelend op de fluwelen huid
Ik stak mijn hand uit naar jou
maar jij vloog weer de ruimte in,
zonder doel zonder zin.
Fladderend voor een dag strijk je overal neer,
een illusie, en ik weet; jij komt nooit weer.…
Het kind in de kast
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.376 ogen stijf toegeknepen
Nee, ze wil niet kijken
naar het griezelig lege zwart
Haar blote voetjes vangen
de kilte van de vloer
Stil is ze, muisstil
Het kind in de kast
Jaren later, angstzweet
dampend op haar lijf
bij het zien van de kast
met de kromme sleutel
Gevangen in zichzelf,
bang voor de lift
gaat ze tree voor tree
duizelend haar ruimte…