Alle inzendingen over vluchten

3347 resultaten.

Sorteren op:

Zij heeft niet te leen gegeven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
zenden hun slaven om water voor de kale akker zij komen terug met lege kruiken en getekende hoofden dor en hijgend gillen de uitgebluste poppen op de springmatras op kale heuvels happen de wilde bokken naar lucht het einde nabij zijn zij koud is de kracht van een huilende doodskop ver weg van de boom met kale takken vlucht…

onberispelijk iets met wiskunde

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
de slaap was vannacht onberispelijk aanwezig, zelfs de taart hing aan de klok die grijnzend naar me keek, vele dromen brachten de kers terug en werd gelegen in een toef van een zoet roomhartig verlangen de bochten in de weg werden verlegd tot wijde hoepels met een enkele strook die het vluchten bleef behoeden daar de omtrek van de nacht zich…
elze28 maart 2019Lees meer >

Het horrorspel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Het hemels horrorspel doet mij schrikken doet mij bibberen doet mij zwijgen doet mij kijken naar bliksems als spots en stratoskopen in zalen vol volk, binnengestoven lijk druppels, voor de grote vlaag op de vlucht. Onwennig doe ik m’n cel open uit angst voor het vonnis.…

Haar telraam?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
verhaal, het blijft een optelsom wat er gaat gebeuren, Ik ben het eerste raamwerk wat het ziet, waaruit de onbevangen vorm lijkt te zijn verdwenen, het telt de zegeningen waaraan het zich aan wil hechten, herschrijft de bevindingen in een daverend lied, iets anders wil het niet, daarvan valt nog veel te leren, tot zover is het vluchten…
Pama24 maart 2020Lees meer >

Delen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
een bloem in de loop van een geweer een hand op het hoofd van een kind een arm om de schouders van een zwerver een woord tot hen die worden doodgezwegenå water voor de dorstigen bedden voor vermoeiden brood voor hen die hongeren welkom voor hen die vluchtten maar ook begrip voor hen die bang zijn vergeving voor hen die wreed waren liefde…
Juko de Vries18 november 2020Lees meer >

De kust

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Voordat ik weer op de vlucht moet slaan. Keer ik nog een keer terug. Zwijgend over wat ik zie. Berucht zijn mijn gedachten. Aan de kust. Ik weet het niet. Als mensen onbewust naar mij staren. Zin hebben om mij uit te lachen. Maar ze doen het niet. Zo kan ik rustig slapen. Aan de kust. De ketting van het leven.…

Er woedt een oorlog in Europa.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 630
Radeloze moeders op de vlucht. Hartverscheurend en hartverwarmend gaan samen langs de landsgrenzen van de beschaving. Dit hadden wij niet kunnen vrezen. Een nieuwe tsaar geselt Oekraïnes rug. Een rug die niet zal buigen. Nooit. . . In de steek gelaten? Hulpelozen landen aan de zijkant? Nee, liefde is sterker dan haat.…

De laatste anderhalfwereld

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 452
nauwelijks met het oog zichtbaar geven infectiekans tot de dood volgt remedie is nog niet gevonden geen winst bepaald dus behandel- nood niet opgeschaald mensen behandelen elkaar als dieren laten ze verdrinken zij stikken tijdens vervoer liegen en bedreigen stelen hun laatste geld strippen ze als kippen kinderen verkocht op de vlucht…

Kettingsnelsonnet - De beste wensen!

snelsonnet
4.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.364
woord voor zin verdwalen, maar laat het resultaat verlichtend stralen hij schrapt en schaaft en opent elke deur en nu, het einde van het jaar in zicht, denkbeeldigt met zijn pen het woord en dicht hij schuilt heel soms in verzen van beton onneembaar fort voorkomt dat men hem kort en almaar morrend poëzie verstoort; opnieuw weet hij te vluchten…

Op een bed van veren

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
Wilde ganzen gakken het afscheid de vlucht van kraaien voor het licht. Het wenden van de zonnebloem haar bloei door lucht en vogels verteerd. Aan de andere kant van een muur alleen de contouren iemand die hier was en verdwenen is. Voetafdrukken in jouw landschap even bang voor vader als voor een andere god.…
J.Bakx7 januari 2024Lees meer >

Zegeningen

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
Zo nu en dan tel ik mijn zegeningen bij tijd en wijle somtijds af en toe cassettes vol juwelen zegelringen misschien breng ik ze naar de kringloop toe Heel zelden draag ik mijn verlovingsringen als ik een vlucht boek met frans avia of bel italia, doet er niet toe dan maakt mijn hart een sprong en hoor haar zingen die ene hit van abba, waterloo…
Xander6 september 2024Lees meer >

De dag die altijd terugkomt

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 376
En terwijl jij vluchtte, klemde je mij vast tussen ja en nee, tussen blijven en verdwijnen. Toen je terugkwam, brak ik weer — als een val uit een vreemde hemel, waar niemand weet waarom je valt.…

Voorjaarsbode

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 313
In je onbevangen, stille vlucht vind ik de tedere moed zacht te ontwaken en licht te ademen.…
CB6 maart 2026Lees meer >

De reiziger

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 544
Soms rust ik in het midden van mijn eigen beweging, waar gedachten als lichte vogels cirkelen, en ik leer hun zachte, wijdse vlucht te vertrouwen zonder te weten welke richting zich zal openen.…
CB24 maart 2026Lees meer >

Bezige bij

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 140
Onder de warmte van een zomerse dag vindt haar vlucht een eigen ritme, alsof het ruisen van gras en wind samenkomen in een taal die alleen het leven kent. Op een laatste bloemkelk rust haar kleine gestalte, een moment waarin de tijd zich opent, alsof alles wat bloeit en groeit zijn eigen stille ritme mag behouden en zachtjes verder leeft.…
CB20 juli 2026Lees meer >

Onder het zachte sterrenlicht

netgedicht
2.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Hier hoef ik niet te vechten, niet te bewijzen of vluchten, alleen zijn is genoeg, gedragen door licht zonder gewicht. Soms verlang ik naar iemand die daar ook kan zijn - niet om het licht te benoemen, maar om erin te rusten.…
CB14 september 2026Lees meer >

petrarca sonnet 126 vertaald in blank verse

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.565
een bedelend oog om een bedauwde vrucht ter voeding van de smart bij het laatste woord gezuiverd lot het hemeldek ge- sloten, een klagende geloken blik dankt de herrijzenis die loochent eigen herberg's schone staat dood hoopt op lege deur ter statiger pas- sage de deur met kracht gedacht geen aarzelende porie in het lichaam postgevat vlucht…

Een inspecteur belt

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 904
Toch sluip ik langs takken op een verlaten pad en zie mezelf zijn vlucht doorwroeten voorbij zijn gezin, voorbij laatste stad. Op een gebroken tweesprong hangt iets onder een tak: inspecteur van politie rookt zijn sigaret, wijst mij het ongewisse met groots gemak en ik volg zijn vonk zonder verzet.…

Uitgewezen

gedicht
4.4 met 94 stemmen aantal keer bekeken 15.941
zag ik een vogel, vrij in de lucht, wist ik het zeker: ik vlucht! zeven jaar hier, veertig jaar daar, zeven jaar vrij, veertig in gevaar. vrijheid werd wachten – eindeloos wachten en wennen werd uitzichtloos. soms weer die vogel, hoog in het blauw, blauw werd steeds grijzer, langzaam aan grauw.…

Overspel

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.409
Haar vel deint van een lage lach Toch blijft zij liever droog op haar vlot Met zilte vingers Knoopt ze haar bloes aan de mast Tokkelt een toonvast lied Tot de minnaar spartelt op haar dek De zomer draalt op haar laatste benen Een waakvlam prikt de zool De hitte vlucht uit mijn wintertenen Naar een zuiderse schoot Ze gaat een ander ontdooien…
Wimper18 september 2003Lees meer >

nooit gedacht

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.205
helderzacht, door flarden winternevel vervagend in haar lach Een eenzaamheid, groot en geheim, verschuilt zich in de stille ogen, geen mensenkind ooit zo bewogen zij danst zij zweeft zij spreekt in rijm Haar onberoerdheid, als een kind, soms haast niet zichtbaar, toch zo stralend zorgt dat je haar steeds wedervindt Als ze niet vlucht…

vogelvrij

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.839
Trotse vogel, je bent ongebonden vrij sierlijk op je eigen luchtstroom zwevend Vol energie boven de kleurrijke massa zo onbezorgd van dag tot dag levend Luisterend naar je eigen gevoel nam je een bijzondere lange vlucht Zonder grenzen en zonder regels een leven zo hoog daar in de lucht Jij mooi en uniek exemplaar een ongrijpbare…
marco3 november 2002Lees meer >

Een Gelders lied

poëzie
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.172
Mijn arm is 't wild geducht: De reebok helpt geen vlucht, Het zwijn geen scherpe tand, Als, in mijn dreigend roer, Een snelle dood ontbrandt. Ik smaâ de lauwer niet, Die 't koor des Vredes biedt, Maar schat een andre meer! De krans, door 't zwaard verdiend, Is ook een krans der Eer!…

Koortsdanser

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 917
De vos baalt van meegekooid publiek voor hem op de vlucht, als grijnstroeperingen, kansloze legers van dieproze biggen. De twee Roberts die zijn er ook nog met hun eindeloos relaas. Er staat geschreven dat zijn leven niet veel waard zal zijn als de nacht valt en hij waakt als een verlepte paladijn.…

De muggendans

poëzie
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.766
Waar 't voetpad langs de heining vlucht Door beemd en weide heen, Daar zit ik soms in de avondlucht Gans stillekens alleen. De krekels zingen daar in 't gras Hun allerschelste toon, De muggen vinden wis de bas Dier zangren wonderschoon.…

vervloekt rood

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 975
toen je afscheid nam was je op de vlucht waarheid verstopt doel mislukt lopen in de spinselnacht hak geluid weerkaatst echo op asfalt terug val of antwoord laat me vallen ontwaak in mij je maakt me kapot maar toch voelt het goed jou haat maakt mij zelfs blij verlaat spinselstaat ga mee het is laat elf uur elf hoe lang moet het bloed…

vriend

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.721
zet je stem maar wat zachter want ik ben als altijd ruim binnen bereik Ik die graag je broer en je maatje wil wezen Voor jou zet ik mezelf probleemloos te kijk Ik ken jouw vriendin, je zorgen, je angsten jouw liefde voor vroeger, kastelen van lucht Voor 'n knipoog, een hand, lieg ik jouw leugens en weet ik, want neem ik je mee op mijn vlucht…
peter paul31 december 2003Lees meer >

mijn lach en ik

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.306
alhoewel haar verleden steeds dichterbij komt, jij werkte niet echt mee, blijkt dat de ernst er vroeg in zat sindsdien neemt men mijn uiting van vrolijkheid kennelijk moeilijk waar och denk ik thans wat viel er nu te genieten in dat vrome systeem van vroegere tijden was ik niet immer aangewezen op tweedehandsschoenen ik vluchtte…

Naamloos van gezicht

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 896
heb jij het land gezien waarheen we vluchten gisteren en vandaag mijn benen kunnen niets meer dragen omdat ik uitgelopen ben herinneringen hatend vergetend slapend heb jij de weg gezien in het ons beloofde land we zijn verdwaald op wegen die niet leiden.…
wil melker6 oktober 2006Lees meer >

ENKHUIZEN

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 880
Voor de muziektent aan de Paktuinen 1950 De kleine haven ligt vergeten in't onklaar worden van de dag door aan de einder aangemeten zwart wolkendek als rouwbeklag de zwermen meeuwen krijsen dronken hun cirkels tot een vlucht aaneen en muzikantentrommels bonken hun ritme uit de stad hierheen veel mensen zijn te hoop gelopen 't gehoor…