Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Scheldpartij (Borderline)

hartenkreet
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.647
, ik vlucht weer in een slachtofferrol Geef mij handvatten om mij aan vast te houden Ik wil niet meer vastzitten in mijn duister hol Waar zijn die hufters die mij helpen zouden? De woede, de frustratie, ik krijg het maar niet in de hand Kwaad op alles om mij heen, een ieder die mij gebruikt! Ik laat mij gebruiken!…
E.B.22 oktober 2002Lees meer >

AUTOMUTILATIE, SNIJDEN IN MIJN LIJF

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.893
verdriet in elke spier en verkramt mijn levensdagen leiden alsmaar maar in mij de gruwelijke pijn en die vreselijke drang mij te snijden Spanningen en ontreddering in mij en soms overwegen ‘t al op te geven immers krassen, verstopt onder kledij tonen je de littekens van mijn leven Spanningen en diepe smarten thans en op mijn weg in het duister…
Ton Rijkers17 januari 2005Lees meer >

Voorheen getrouwd

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 3.715
een verschrikking van wakker worden naast een lichaam aanwezig door afwezigheid, wiens rug naar ons staart met alle teleurstellingen, ongeluk en pijn, nare herinneringen, omhuld in resten van getrokken haren, huid onder nagels en pijnlijke vermoedens die bevestigt zijn, met een klap En zo leven zij, twee verraders, collaborateurs met duistere…
Branka Korac5 september 2007Lees meer >

Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren

poëzie
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 6.174
van een verdwaalde Vogel horen, zo nu en dan… Het venster is te hoog voor mijn bereiken, zwak is de schemer, die er binnen dringt, maar ‘t is somtijds of buiten iemand zingt dat straks de wrede muren zullen wijken, - zo nu en dan… ‘k Heb nog enkel sombere gedachten, ik heb niets anders dan mijn welkend lijf, toch straalt er in dit duister…

De wolken spieglen

poëzie
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.494
Wij zitten bij de top van 't duin Hoog in de bocht van 't diepe pad; Laag ligt gelijk een bleek ravijn Het strand voor 't duister klimmend vlak Der grote huiver-effen zee. Het is geen avond en geen nacht: Niets straalt dan uw verklaard gezicht.…

Brueghel's carne vale

netgedicht
3.8 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.683
van de burleske nar met helse lier rest een smalend doch verloren dissonant vannachter de verlaten toog - de herberg eerder schouwtoneel van wervelend gewoel en vunzige gezangen gewikkeld in de damp van zo vette spijs en wildgebraad ebt moeizaam leeg - een laatste disganger hult zich gevangen in een ritueel van sleetse waardigheid in zijn duistere…

Blitse bits

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 741
Want 't coloriet als spiegelend ijs of hete kolen in het duister, bevroren ramen in het maanlicht of schaduw van de zon is maagdelijk onbeschreven. Monddood zijn ze nu, gelaserd in hun sporen, en wendt of keert en draait ze her, hun stille pracht en zilverkleur gewaad, gaat nimmer nooit verloren. Niet even.…

Klaasverdwazing

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.335
in die koude heldere nacht van 5 op 6 december van dat jaar nam ik geheel onverwacht een mysterieus gebeuren waar: er klonk ver vanuit het duister een aanzwellend gedruis van gemurmel en gefluister, mijn hemeltje was dat wel pluis?…

Diepzee

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Zonder kans op retour ben ik door een duister wak gegaan. Nu ik daal stijgt snel de druk, hoe diep kan ik gaan? Ik laat me langzaam zakken, mijn longen staan op knappen. Ik heb bescherming nodig, de elementen zijn vijandig. Ik heb geen adem meer maar moet dieper gaan. Er is geen weg terug, ook die wordt nu te lang.…

DE STAD

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.347
Krankzinnig is de stad, toch groots en prachtig, het zwaar bewegen in de volle straten, waar mensen gaan van duister’ angsten drachtig. Zij voelen om zich wringen, wreed, oerkrachtig, het onmeedogend leven, dat verwaten, en donker dreigend, stuwt hen oppermachtig. --------------------------------------- uit: De afgelegde weg (1934)…

HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.510
Al 't vorig' blijft ons nacht, een heilig, godlijk duister. Maar Englen, Serafs knielen neer, Aanbidden starend eeuwig meer! En schittren schoner in den weerglans van uw luister. 0, Kruis!…

Argentina

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.137
Door het duister hoor ik: ‘Hopa! Hopa!’ De kreet waaronder men de ossen aandrijft. Larrios, Dolores en Chiara, Die voor eeuwig bij mij zouden blijven, Kom, ik heb behoefte aan uw lijven, Meer dan aan de Heilige Maagd Maria. De pampero wakkert wolken aan. De peones slapen in de tenten.…

Matthijs

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 492
damocleszwaard dat nooit boog De ijzeren stem van de man met de zeis Vroeg hem hoe hij heette en sprak hem toen aan 'Matthijs,' zei hij, 'k was hier eerder geweest Please, allow me to introduce myself Ik ben niemand minder dan 't copycatbeest Heb sympathie met mij, gij evenknie In u en in mij zit het beest met drie zessen De duistere…
Max16 november 2022Lees meer >

Jouw licht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - Als eens je levenseinde opdaagt, jouw daglicht voor het duister zwicht, misschien dat je je angstig afvraagt: verspreidde ik wel voldoende licht?…
Hans Kottier26 december 2023Lees meer >

inspiratie, verbinding en groei

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
stilte dwaalt ontstaan nieuwe verhalen over handen die dragen en harten die zien die ons samen krachtig maken waar wanhoop is borrelt ook een lied van hoop op een nieuw verschiet dat de wereld vlammend gloeien laat in kleine en grote gebaren voor elkaar elk gebaar, hoe klein het ook lijkt verbouwt een muur tot een brug voor wie licht in duister…

De wasmand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
Al wat we nu te weten komen, is economie en wie luistert tast omtrent jou in het duister. Maar ik niet. Ik weet van het kind dat zetelt op je arm en hoe je zoeken kunt naar woorden. Warm in extase verbazend je beheersing af kunt leggen.…

Antigif

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 129
Hij zweeg, met zijn handen vol van waarheid, vrijheid om te vergeven, een grotere rijkdom dan al het fruit op de savanne tijdens paartijd; duister viel voorzichtig op de pot met gouden lemniscaten, geuren en smaken van elke stad zwerven rond voeten, deze hogere gebouwen kraken tragere zonnestralen in ontnuchterend eerlijke schaduwen.…

AFSCHEID

poëzie
2.2 met 31 stemmen aantal keer bekeken 5.788
Reeds wordt het nacht voor ’t brekend oog; ’t Mag U niet meer aanschouwen. ’t Wordt duister; maar mij dunkt, ik zie omhoog Een nieuwe morgen grauwen… Gij roept! ik kom tot u, en draal niet meer! Geliefden, ’t hoofd naar boven! Voorbij is ’t leed; reeds ziet mijn oog de Heer, Wie ’k eeuwig ginds zal loven.…

Feest van Licht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.831
Licht bekijkt zich vlammend uitgedost voor de grote goudomrande spiegel kritisch keurt hij kleur en contrast zich pijnlijk bewust van wat het kost Lichts goede bekenden van jaren her Duister en Schemering zien aanleiding voor een feest waarvoor gul invitaties zijn verstuurd per post SMS computer Licht draait nog eens rond hoofd fier geheven…

AVOND IN DE STAD

poëzie
3.2 met 37 stemmen aantal keer bekeken 6.502
Nu komen van over de zwarte stad, nu stijgen op uit het wiegelend nat van de kille, duistere grachten, de kille, zwarte gedachten. Ze zweven zwijgend door 't venster heen, op iedere schouder zet zich één, op mijn hoofd, mijn borst en mijn brauwen, ze drukken met klemmend benauwen.…

Mortis imago (een beeld van de dood)

poëzie
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.024
Daar steunne* ik, hergestorven, her- geboren, af en aan*, mijn hope en mijn betrouwen op: gij, zonne zult verzinken, en duister als de blommen zijn, die stierven: eeuwig staan zal blijven hij, die bouwen wilt op God, en eeuwig blinken*. -------------------------------------------- blomme: bloem doorborsten: met kracht uit het zaad gebroken…

de mens en ik

netgedicht
4.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 764
Ben ik slechts een samenstel van daden Of beweeg ik me als een machine voort ben ik uit een oerkiem voortgekomen en groei organisch naar een ideële poort of ben ik slechts een samenspel van krachten dat stoeit, met in en tussen, elk mijn hersensoort sta ik hoog verheven of lijd ik onder duistere machten en vat ik stuur of mis de zin van dit…

gedonder in het vooronder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 577
Dit zout grieft mijn ziel en wonden, in deze ijskoude doortocht heb ik rijkdom niet gevonden, maar gestrand in dit afschuwelijk mooie sneeuwblinde land, waar het warme denken van onze harten, al bloedend in onze matrozen en stuurlui is gestold, in een duister zonder einder, waar slechts de angst voor ijsberen het land heerwaarts heeft verbrand…

Lof en dank en gêne

netgedicht
2.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.103
Eigenlijk vraagt dit op het eerste gezicht nogal duistere gedicht om een inleiding. Maar die zou te veel het gemak van de lezer dienen die geen zin heeft in herlezen en hernadenken. In plaats daarvan een uitleiding. Het gebeurde in 1960, aan het einde van het schooljaar, op een klein gymnasium.…

Herfst

gedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 17.687
De nacht, die naderkomt, duister en heerlijk, En even heul brengt voor de levenspijn In de armen van het hier alleen begeerlijk Geluk: bemind en niet gekend te zijn. In stede: Dag. Een gemelijk ontwaken In de slagschaduw der toekomstige plicht, In slaafse haast zich wreevlig op te maken Naar geestloze arbeid, wrokkende verricht. Avond.…

Zomerse Avond

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.145
De stad, het woelen moe, Sluit, angstig voor gevaren Die in 't bedrieglijk duister waren, Haar logge poorten, en elk huis zijn deuren toe. Voort biên de heuse bedden De matte werkliên rust. De halve wereld voelt met lust Zich uit de dichte drom der daagse zorgen redden.…

Het beest in de kelder

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
Er leeft een beest hier in de kelder Iedereen is doodsbenauwd dat hij 's avonds in het duister fluisterend de trap op sluipt Stilletjes langsachter kruipt stiekem op je tenen kauwt Ik ben niet bang heb niets te vrezen omdat het wezen mij vertrouwd De buurvrouw durft niet meer naar binnen wordt van de gedachte koud dat hij kruipend langs…

Pantheon

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Hecate heerseres der duistere nacht, want maanloos, eens, besluiteloos op een kruispunt, roep ik rusteloos op zoek naar een grafveld uw naam, wijs me dan mijn weg. Hades onzichtbare heer in de schaduw, uw rijk schimmig maar gelukzalig, doods maar eeuwig, rijkdom, schone schijn zijn er niet, enkel diepe vrede in uw rijk.…

Spraak

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Wat verwarrend scheen in het begin verschijnt helder aan het slot dit gedicht: wolken regenen, bloemen lachen, alles heeft zin; het stomme spreekt en het duister geeft licht!…

DE MAN EN ZIJN ONDRAAGLIJKE LIJDEN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
moord wordt ervaren met name de moord op het waarom als zelfs niets werd toegelicht, nagelaten, achtergelaten en je uit de brokstukken, de puinzooi 'het' mag opmaken de pijnzooi die dat veroorzaakt wens je echt niemand, geen mens toe want die pijn is zo wrang, zo wreed hieruit te komen is een lange weg een lange, een donkere, een duistere…