3138 resultaten.
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De polders in de mist
In grauwe mist die als een rouwkleed drukt
op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien,
staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken,
zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn.…
De fijnste draden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
133 Zo weinig zichtbaar, zo gemakkelijk gebroken,
en toch bereikt langs die fijne draden iets van ons de ander.…
Eenzaamheid van weleer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
11 De brief ligt klaar, het zegel is gebroken,
afscheid van de illusie en de dwaze droom.
De laatste bittere waarheid is gesproken:
Mijn hart drijft stuurloos op een kille rivier.…
Als op Aad'laarsvleugels
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
1.557 Zie, ik wandel met jou samen
op die smalle, steile weg,
Mijn beloften zijn ja en amen
en mijn hand is't die ik over jouw leven leg.
Ik wil je leiden stap voor stap
houd mijn hand maar stevig vast,
steeds iets hoger op die trap
maar, mijn kind, geef mij je last.…
Hun eiland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 De namen dragen vaak een belofte in zich
iets met bloemen en regenbogen
en dat er in het leven altijd
spannende wendingen kunnen gebeuren.
Hoop doet veel.
De bewoners ontwaken uit hun hangmat.
De grijptang boven het bed,
die ’s ochtends een eerste houvast moet bieden,
als de schouder mee wil.
De alarmknop op het kastje.…
Divisadero
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
467 maar, denkt hij, Jeroen Zoet
Van Beveren of Ronald Waterreus
Je weet immers nooit wat Benitez doet
En zie waar Blind en Pasveer zijn beland
Een doordeweeks en zondags niemandsland
Ooit was Eredivisie Hollands Gloire
Nu een Latijns en Afro allegaar
Divisadero voetbalpoen en centen
Uit eigen kweek of op de markt gekocht
Een vijver vol beloften…
Jo Hollander
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 kijken vol mededogen, anderen onbewogen
Half gelogen door het hart verkild
In de stad van miljoenen voel ik me ongewild
Herinneringen zijn uitgesmeerd, verteerd
De dag is kil en onthecht en mijn schaduw zet zich vast
Aan lege magen en flarden van dagen
Waar bloed verschijnt op wrang bijtende lippen
Op klippen van trots
Met stug gebogen rug gebroken…
Tomeloze meme
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 O loze belofte!
Tierlantijn het geluk genaamd.
Breek mij de bek niet open;
de farce kan zich niet staande houden.
Scheerwollen dichter! In godsnaam!
Welke onverlaat
heeft ooit het begrip
in onze geschiedenis
achtergelaten.
En ik zink in mijn badkuip,
tot over mijn oren in het zeepsop.
Geluk-kig heb ik er één.…
Zomerwandeling
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.637 Dromenzwaar slentert de weg, van els en vlier
fris omgeurd, heen om de woon en- schielijk stom-
zien we, als het land van belofte oneindig,
't vergezicht blauw ontrold.
Veld en wei, heuvel en dal, en vlakte en woud,
immervoort, vloeien ineen met grootse zwier
golvend tot d'uiterste rand der aarde...…
afscheid van het leven
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
3.511 ging verlaten
Jij kijkt nu op hem neer
En ziet hem eens ooit weer
Tot die dag
Hoop dat het mag
Dat het ons gegund is
Zal ik er voor hem zijn
En hem gelukkig maken
Van boven over waken
Jouw taak zal ik hier voortzetten
En op hem letten
Van hem houden
In voor- en tegenspoed
Ik weet dat jij dat voor hem wou
Dat is bij deze mijn belofte…
Het Spel Dat Niets Eist
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
308 Toen keerde zij zich half af,
liet haar hand langs zijn arm glijden
als een terloopse belofte
die nooit werd uitgesproken.
Hij bleef achter met het besef
dat niet elke jacht om bezit draait —
sommige prooien
laten zich slechts zien
om herinnerd te worden.…
Waar het lichtkind waakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Zij fluisteren in schemering,
van leven dat naast dood ademt,
van beloften die zich openen
en tegelijk verdwijnen.
Herwaarts, derwaarts,
de tijd wiegt zichzelf,
en niemand weet nog
waar het begin lag.
Dan sluit iemand de luiken.
Niet uit angst,
maar om het breekbare te bewaren.
Een lichaam ligt stil.…
nooit meer haar lach
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
3.013 Ik voel mij soms gebroken en verscheurd,
mensen zeggen: je hebt genoeg getreurd.
Maar hoe kunnen ze weten van het verdriet,
het ongeloof dat ik haar nooit meer zie.
Zolang zij in m'n hart zal zijn,
zal vreugde vermengd zijn met pijn.
etend dat ik door moet gaan,
met in mijn ziel altijd een traan.…
Verloren liefde
hartenkreet
3.2 met 21 stemmen
1.417 Heb genoeg pijn geleden
En jij hoort nu bij mijn verleden
Mijn hart is te vaak gebroken geweest
Zovaak, waar ieder mens voor vreest
Heb me tijden lang zo ongelukkig gevoeld
En liefde?…
Troost
hartenkreet
3.2 met 49 stemmen
15.892 Het is mogelijk een wirwar in je denken
Zoekend naar een evenwicht
Zwevend gevoel: tussen zalig en gebroken
Dan zeg je, mensje : ”waarom?”.
Nu pijn, dan weer vreugd
Soms echt euforie
Van een dip tot diep dal
Tot diep in een kloof, e
en gevoel dat er nooit mocht zijn
Dan zeg je mensje :”waarom?”.…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 licht verliest in het waken
en het hoge zoemen terugkeert in `t belagen-
paniekt of de liefde wel juist aan ons kiest
overbelast draait het verstand in grote lussen
rondjes om de jeukende bulten die pas gestoken
geprikkeld stulpen door overmoeide zorgen
tot ze, resoluut in je fluisterend goedemorgen
zacht helend van onzekerheid worden gebroken…
verkracht het is een woord
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.381 Zonder dat je bang hoeft te zijn
Dat iemand je weer een haar krenkt
Je lichaam betast door vreemde handen
Ogen die begeerte uitstralen
Een vies, vet lichaam bovenop je
Dat in je stoot met lange halen
Een warme douche van uren
Gewoon denken dat je vies bent
Al het ‘vuil’ er afspoelen
Van die vieze, enge vent
Mijn hart is voor altijd gebroken…
Roken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
613 Hun harten zijn gebroken.
Wat later zegt men opgelucht:
'Ze zijn gestopt met roken.'…
uiteen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.326 steeds als ik een vogel hoor fluiten
is er de drang om glas te breken
glas uiteenspattend in gebroken kleuren
als de geest in al haar dimensies.…
Veicolo dell anima
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 In de schaduw van gebroken willen
bevindt zich mijn zelf-stenigend huis
waarvan de zwaarte wordt gewogen
in ‘t chemisch rood erboven.
Nieuw inzicht: het lichaam blijkt hinderlaag
noch graf, het zwijn in mij blijkt gulzig,
honger tiert, de schaduw blaft.…
Troost.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.059 Het is mogelijk een wirwar in je denken
Zoekend naar een evenwicht
Zwevend gevoel: tussen zalig en gebroken
Dan zeg je, mensje: "waarom?".
Nu pijn, dan weer vreugd
Soms echt euforie
Van een dip tot diep dal
Tot diep in een kloof,
Een gevoel dat er nooit mocht zijn
Dan zeg je mensje:"waarom?".…
Frankrijk aangekaart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
811 premier
met studentikoos protest en
losgeslagen vakbondsacties
de oude klok slaat drie uur
vier mannen kaarten voort
met twee samen tegen de rest
zwart en rood in een tango
door de hel van winst en verlies
wordt gekoerst tussen Parijs en Roubaix
de dagen van oude helden en ook
verguisde verliezers, hoogmoed voor de val
en af en toe een gebroken…
spiegelbeeld
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.670 Ik kijk in een gebarsten spiegel
in het aangeslagen condens,
vol met jeugd sentimenten
van een oud gebroken mens,
mijn gezicht met diepe groeven
één voor één met een verhaal,
alle jeugdherinneringen,
sommigen met een eigen wens.…
Winter
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
1.687 Ze belooft menig man gouden bergen, en ik wacht hoopvol,
om vervolgens elke avond gebroken in slaap te vallen.
De wijzers schrijnen verder, en de klanken bereiken hun grens,
de tonen voor jou bereiken hun ouverture.
Wanneer ik mijn ogen sluit voor de kou en de waarheid,
zie ik enkel ogen, zomerlucht blauw, en zijn lach.…
- De Baltische zee -
netgedicht
4.9 met 36 stemmen
710 Baltische Zee, ‘binnenzee’ tussen Zweden
Finland, Polen, Duitsland, Denemarken
en de Baltische staten, het ijs is gebroken,
gesmolten, je tosend krachtig gewoel bedaard.
Onder de oude christennaam ben je geboren,
je eigenwijze trots bewaard, zo onverloren.…
Zevenslaper
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.733 Laten we slapen tot de dagen
van december zijn gebroken
en de scherven van een zomer
in een houtvuur zijn vergaan
en tel met mij de maanden mee
door ze in weemoed weg te dromen
en aanhoor de zevenslaper
zachtjes snorren in de maan
Hier wil ik zijn in blauwe sneeuw
om witte schoenen bij te dragen
en te vallen in jouw schaamte
tot de tijding…
Voor Milly Boele en haar nabestaanden
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
925 Gebroken gezichten vertellen nieuws
dat nooit nieuws mag zijn of worden.
Hoe kan een mens in godsnaam kinderen vermoorden?
Was er echt geen andere weg af te leggen
niemand die dat weet, niemand kan het me zeggen.
Mijn vaderhart huilt hoe vaak nog...?
Mijn vaderhart huilt....…
Uit de serie: Herdenking kamp Ravensbruck III ; Pourquoi pas?
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.011 Bij het bombardement de tree naar zolder kraakte,
wij angstig toch nog geen doodskreten slaakten
in het huis zonder gebroken dakpannen.
Hoe kun je puurdiep baden in het lome.
Het was toen, toen gewoon een plaats met ons gezin.…
de doos van Pandora
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
607 Het geheim was gebroken
Ik borg ze weer op
nooit gebruikte ik het,
want herinneringen blijven steeds
mijn hart verstoren.
Daarom doe ik ze weg
en hoop dat ze een thuis mag vinden
en niet een kille zolder
maar als volwaardig bestek.…
het wrede water
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
895 verdronken en diep verzwolgen
in een wijds, wreed web van water,
ik roep, ik huil, ik schreeuw nog, maar
iedere klank valt stil, valt volkomen dood,
en verliest betekenis en kracht,
ik wil steeds weer naar je kijken, mijn kind,
je ligt zo stil, zo stil, zo onbegrijpelijk stil,
ach, mijn lieve, liefste dochter, ademloos,
je blauwe ogen gebroken…