3375 resultaten.
Dwaler?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
473 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze de
schelpen fijn tot nieuwe
paden, de wind borstelt
de helm en het golvend haar,
gebleekt door zilte zon
en het natte zand, waaruit de
meeuwen van haar dromen
zijn voorbestemd, zij stijgen
met elkaar naar hogere
regionen, verre uithoeken
van de ‘zielezeeën’, zich
van geen kwaad bewust.…
Uit Brabant
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.230 Melancholiek is 't klinken van de bellen
Aan 't haam van 't paard, dat stapvoets sloft in 't zand,
Het opgeschoffeld stof zweeft naar de kant
En ganse zwermen vliegen vergezellen
Het beest, dat scheukt en kopschudt van hun kwellen.…
Wagner: The ride of the valkyries
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.723 Een karavaan dagenlang voorttrekkend met alle wind tegen
over stoffige slingerpaden, afgewisseld door zompige wegen
Smorend hete dagen en kille nachten rijgen zich aaneen
het mulle zand door uitputting en uitdroging vallend uiteen
strakke vermoeide blikken gericht op het groen in de verte
woorden en zinnen in scherpte verwoord maar met verve…
En de zee maakte muziek.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 Goudgeel het zand,
oh mooie dag.
Wat een geluk
vervulde mij.
De dag kon niet stuk.
Wat was ik blij.
We liepen langs de zee.
Ik keek in haar ogen,
omarmde haar,
regenbogen.
De zee ruiste zacht.
Ze zei lieve woordjes.
Ik zoende haar mond.
Ze had me betoverd.
En de avond viel.
Het werd stil om ons heen.…
Overgave
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
880 Zo terneergeslagen voeten wroeten in zand
zo'n dag met ergens in je
iets aan de hand
Pijnlijk vuur vanbinnen dieper dan het hart
waar geen geest kan reiken
maakt het verward
Verdwaald zijn in nevels nog amper denken kan
willoos overgeleverd
geheel in de ban
Muziek onverdraaglijk schoonheid doet pijn
herinnert met smart aan
wat nooit was…
Meetloos lint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Zij glijden door sloten de
wereld in, in lekke boten vol
hoorngeschal, stuift zand in
rauwe stemmen, lichamen te
groot voor peddels waar zij
mee roeiden, werden intieme
vrienden in de woelige wateren
van een gezamenlijke nood.…
Grensland Lauwersoog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
592 uitkijkt
Dat hij niet te dicht bij ons komt,
Maar die ons ook voor geen goud
Wil missen, en dan de dijk op
Naar het groene gras waar ooien
Hun lammeren zogen, en zij niet eens boos
Zijn als wij tussen hen door
Voorzichtig de dijk oversteken naar
Het duinland met zo veel verschillende
Bessenstruiken, grensland tussen
Oud en nieuw, zand…
Het zee-geruis
poëzie
4.2 met 5 stemmen
2.313 Het zee-geruis zal ik nog dán gedenken
als diep in zand mijn hoorloos oor vergaat,
als lichten mild mijn ogen niet meer drenken,
als zonder woon mijn ijle wezen staat.
Naar 't zee-geruis zal ik nog dán verlangen
als naar het liefst wat mij de wereld deê.
Zij zingt de kroonzang aller wereld-zangen,
de op zandig veld neerdonderende zee.…
Karakterschets
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
423 ,
aan vissehaken,
hakenkruisen
kruisen, drie op Golgotha
neem terug, het varken dat ik ben,
de sloot die stinkt naar rattegif,
verdronken in een dode poel
als een omgekeerde tor
spartelend met zijn pootjes
in een putemmer
vol met bloed
van Christus, Boeddha, Allah, noem maar op
ik zal je opzuigen als brandend gras,
de hitte van zand…
mijmering in de na-zomer van 2015
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
610 onbezorgd dartelt
lammetjes gelijk
jeugd in spelend leren
binnen en over grenzen
spartelt en stribbelt zij
in waarde wassend
met kleine stapjes tegelijk
groeiend groter
zwaaiend en zwierend
zo hoog als zij kan
rent en springt zij
van hot naar haar
graaft zij in zand en strand
klimt zij hoger dan hoog
hutten timmerend
het jong leven…
Verpulverd verhaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Thuis dacht ik aan het strand
en aan ons verhaal dat onder 't zand
verborgen had gelegen.
De mensen die er wandelden...
hoe kon het dat niemand
het zocht of het opmerkte,
zelfs ik was er aan voorbij gegaan!
Toch liepen we er tenslotte weer tegenaan.…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n weg groen
glibberig en oneffen
voel steeds gevaar
het getij loopt naast me
beïnvloedt mijn geest
met grimmige golven
bijt me er doorheen
plots geniet ik van ‘t moment
van lijn, van vorm, van kleur
van steen, van zand…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Wisselend licht scheerde
langs de stadsrand, over
horizon van waterplezier
een gastvrij waterland,
verworden tot een zanderij,
het fijne zand stuift over het
speelkwartier, de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een ander vergezicht van
blokkendozen, moeiteloos…
Oergrond
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.001 Het lage land waar slib en zand tezamen komen
met wind bij eb en vloed, dat speels een zandhoop
met wat gras verrijzen doet, verheft zich
als een ereplaats waar vogels rusten mogen.…
Als was het gisteren...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
613 Uren kon ik daar dan zitten,
mijn handen spelend in het warme mulle zand.
Tot ik haar stem dan hoorde roepen.
Mijn naam, moeiteloos, over heel die afstand.
Dan holde ik naar huis,
bloempjes plukkend in het gras.
Die gaf ik dan aan haar.
Toen nog niet beseffend...
Hoe gelukkig ik wel was.…
Gemis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Vandaag jaagt een schaduw over het veld
Ergens knispert zand in schelpen aan het strand
Ondanks jicht heb ik mij ook vandaag vermand
Sla ik steeds mijn ogen naar het hoge op
Zie de gloed aan het talud op de dijk
Voel mij dan ondanks pijn en gemis heel rijk.…
Wrede jager
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 in haar God verblijdt
De wolkkolom vooruit waar het onrecht wordt gemeten
Al die dingen eromheen dat de levensvreugde bang maakt
In de pijnigende donkere voorsmaak van de dood
Belager bitter wrede jager 't is de hemel die waakt
Bij dag, en in de nacht als de ster in lichtglans brandt
Over het golvende water het witte huis dat niet op zand…
Genadeloos vandaag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
415 In schurend zand staren we naar de zee
dromen we dromen en hopen we hoop
wensen we wensen en luisteren we
naar de wind, de wind die danst
die voor ons een dansende dans danst
de dansende wind, dansende wind
Vandaag is vandaag vandaag
dromen we dromen en hopen we hoop
wensen we geluk na geluk op geluk
en verlangen we wat vandaag, vandaag…
erg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 het is wat is:
bloemblaadjes die stofploffen op het zand.
o, het is alom en alom is het
het een het, een buitenissig het
is het, het vaart, zie daar, het
zeegat uit en dra stort het
zich nog de aardschijf af
in het ongewisse daar waar de draken leven.…
' t Was meer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 Eigenlijk ging het dieper daar
op de boulevard
Want toen ik zo zat op zand
dat koel en nat,
boven 't muurtje
d' oude kerkklok zag
dacht ik aan de foto's
waar ook mijn moeder, jong,
zo bij datzelfde muurtje zat
met broer en zussen, moeder, tantes,
dat strand dat
nog hetzelfde was,
'k de einden wand'lend
langs kust bedacht,
mijn…
Boutade d'Amour in C mineur
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
396 Mijn trip advisor ried mij een piknick
op curaçao of bali's palmenstrand
een pied à terre op pieds noirs witte zand
daar rust mijn beter ik beter dan ik
Toen kwam Corona met haar pandemie
een indian summer lang, été indienne
leek een eternal sunshine met Cheyenne
nooit werd haar raindance echter
You and Me
Waar rust mijn beter ik beter…
Als de zee ademt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
457 De wind weeft patronen in
het zand die verdwijnen nog voor ik ze kan
begrijpen, ik laat mijn handen rusten in het natte oppervlak
alsof dat een vorm van verbinding is, zonder verwachting en zonder eind.…
Omgebogen associaties
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
289 Buig verbalen tot fraaie versvormen:
zand, gesteente, ovenwarmte,
een te knuffelen sculptuur!…
Jij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
366 naar wie ik smart
Samen lachen,samen huilen
Me in je armen verschuilen
Samen rennen,...door de straten
En urenlang praten
Of juist even niks
Gewoon samen op de bank,kijkend naar netflix
Of samen op het strand
Kijkend naar de zon
Drijvend op het water, op een surfplank
Verlangen naar die horizon
En daarna
Lachen en praten
Liggend in het zand…
aardigheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
204 Hij biedt altijd een helpende hand,
een baken van licht in het donkere zand.
Met een hart zo groot als de wijde zee,
is hij een vriend die je nooit vergeet, nee.
Zijn ogen stralen als sterren in de nacht,
hij verspreidt liefde met zijn vriendelijke kracht.…
Utrecht.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
195 weerkaatsen
en spoorde over het ijzer naar de plek die aan mij trok
immers de doorsneedagen werden saai en stil
in de stad van mijn voorouders kwam ik tot leven
en genoot van rijke schakering aan beelden
die het verleden met het heden deelden
van mensen en sferen in beweging, in sferen
ja, dan denk je even niet aan de gezapigheid van het zand…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
176 de straat is weer ontmaagd
door zacht sproeiend regenwater
hitte en klamme onzichtbare zuchten
hielden het voetbed en klinkers,
gehuld in stoffig zand
en ook mijn duffe geest
lang gevuld met vragende
uitzichtloze vluchten,
ieder op eigen wijze,
zo men de behoeftigheid zelf leest
.…
Gestrand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
785 De duintop schuift een centimeter
Slagroomwolken ballen samen
Zand aan de voet van de dijk
Als de aanzet van een flank
Het mos snakt, de algen vergelen
De vloedlijn herken je aan de kleur
Waar slik in lichter overvloeit
In gestreepte plastic ligstoelen
Hangen badgasten te puffen
Olie sijpelt door hun wimpers binnen
Een suf oog slibt…
laat die arme ziel toch met rust
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.102 ik zet mijn een ezelinnenbadmuts op
en duik naar een oesterloze bodem
woestijn onder water
dom: jij mist een laag
en toch blijf ik maar zoeken
in het zand
wat fijn dat je gegroeid bent zeg je
en ik denk dat je mijn ziel bedoelt
maar jij, lief, jij had het over mijn
rondingen, ook een compliment
ik lach om lot en misverstand
vandaag…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 als de bladeren niet meer vallen
kun je zelfs vragen
wat de lengte van zijn schaduw is
of hoe kort
sinds een paar geboortes van de zon
de nachten voor hem zijn
en als hij naar het strand wilt
méns, dan ga ie laat november
aan eind van onze herfst
dan is voor hem het zand niet heet
ruikt hij koud vuur in de lucht
een zweem kalmerende…