27289 resultaten.
Nachtmerrie
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
522 Het kwade met een oog
loenst over de akker
waar de galgen staan;
waar de wind stormend
raast en het leven
geen reden meer heeft
voor een vruchtbaar bestaan.
De dood zich kan gronden
uit tandeloze monden.
Kraaien de boodschappers zijn
van de zwarte pest.…
De kleurige nimf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 je lijf in een
adembenemende
laatste pose
je vergaarde
hemels applaus
na een indrukwekkende
stilte waarin men
weer landde op aarde…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
624 Op zijn weg in vrije val
dwarrelt daar een ijskristal
samen vormen zij een vlok
toen de wind hen samentrok
Vlokkenspel dat binnentreedt
vormen straks het witte kleed
kinderen met een hoop geschreeuw
spelen buiten in de sneeuw
Aarde ligt in ’t witte bed
om me heen een silhouet
van bomen in serene rust
dieren zijn in slaap gesust
Op…
In de lange avond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 morgen worden meegezogen
waar ondanks ongrijpbaar verlies
en andere aardse tegenslagen
de wijsheid bloeit en mildheid groeit
in dragend en delend mededogen;
.…
De zachte dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 zag het zonlicht
valer worden
wind schraalde in
een al veel te droog
seizoen aarde verloor
haar bloeiend groen
kleuren verdoften
hun glans in
een tekort aan
pigmenten zelfs ziel
kreeg geen kans
om even te gloeien
de smidse van
schepping loeide niet
vlamde amper in
zuurstoftekort voor
het blauwe segment
dat echte hitte…
Kleurig mozaïek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik hoorde
in zacht
geritsel wind
en losse bladeren
in een onooglijk
bergje bosafval
dat mij nooit
opgevallen zou
zijn als haar kleurig
mozaïek niet
omringd was met een
kring paddenstoelen
die alles terugbracht
tot de elven en
kaboutertijd
met meerdere
plekken die iets van
bewoning hadden
duidend op leven
zou de aarde
leven toch…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Een leven zonder dromen
is stil als aarde in de winter,
een tuin die wacht maar niets onthult,
waar geen kleur het hart beroert.
Geen fluistering van hoop in de wind,
geen zachte belofte van morgen,
alleen het lege pad van wat is,
zonder het verlangen naar wat kan zijn.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Een meer bevangt mij
haar rust neemt mijn adem in
reflectie nabij
Langzaam strekt het water zich uit als
een spiegel van eindeloze lucht, waar wolken zweven
in een zucht van wit en grijs. Oevers buigen zich naar hun eigen
spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.…
Zij kust de kust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Onder 'n deken van schelpenzand
sliepen de geliefden hand in hand
De wind kuste hun zilte lippen en
beloofde ze alvast stormen die de
kust schonken aan het holle land
De zon zonk in Alex's oesterogen
Maar de zee viste naar Ietje's oren
Zij verleidde Ietje met kabbelend
geknabbel aan haar voeten, alsof
water en wind nooit eerder logen…
Twee vaderlanden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 uit 't westen waait
Zij reisde bijna vijftig jaren later
door wind en wolken als een blauwe zwaan
naar 't eiland waar haar wieg
ooit had gestaan
omringd door 'n gordel van smaragdgroen water…
Intelligent plan?
snelsonnet
3.9 met 24 stemmen
2.024 Als alles is geschapen volgens plan,
Zoals u denkt, Maria van der Hoeven,
Staat Darwins theorie op losse schroeven
Wat ik natuurlijk niet geloven kan.
Want stel dat al wat is echt is gepland
Hoe kan het dan dat u minister bent?…
VVdeel en heers
snelsonnet
4.8 met 17 stemmen
869 De aarde lijdt; loopt bijna op z’n end
Maar ach wat kan de VVD dat schelen
Vooral de oliewinsten lekker delen
En verder zit men rustig op z’n krent
De aarde staat in brand maar Rutte lacht
Tenslotte gaat het enkel om de macht…
Ik, gewoon ik
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.189 Een wolk
Fijngestampte druppeltjes
Water in zijn dampende zelf
Golvend als de zee
Deinend onder de zon en
Spelend met het morgenlicht
Een berg
Opeengepakte stukjes aarde
De wereld in zijn reusachtige zelf
Standvastig als een sterke wil
Krachtig onder de lucht en
Overvloeiend in het bos
Een vuur
Regenende gouden vonkjes
Stille warmte…
drie sonnetten voor de maangodin - 3 - Ceridwen
netgedicht
3.3 met 130 stemmen
33.919 gevoed door eeuwig brandend zielenvuur
verlos dan mij, uw eeuwig toegewijde
Bevrijd mij uit dit aardse vagevuur
in liefde zal mijn ziel zichzelf bevrijden
maar noem mij Devin in mijn laatste uur…
Zwemmen (Mahler 3)
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.002 Ik drijf:
de Attersee rondom
is glad, blank
en donker
Ik drijf:
mijn oren aan
een doop ten onder
horen het gemompel
van de aarde.
Ik ruis
mij uit het water, luister:
wat dienen zich
hier ongevraagd
de prachtigste geluiden
aan.…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 door de dagen
en sluimert naar de vernieuwde zon
deze winter, zo licht te dragen
lichter dan een luchtballon
Een schoorsteen blaast de hemel grijs
berooft de aarde van haar sneeuw en ijs.…
De dans van de meeuw
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.081 Regendansers draaien wenden
een van water druipend beeld
penetrant verleiden, kom maar,
door en door en alsmaar door.
Dansen dient als metafoor
voor ondergrondse angstenspelen
in des duivels' donkerheid, in
slijm en aarde immer zijns.
Een blik naar and'ren, hebben
zij reeds? Dansen nog steeds
rond en rond, tot snap!…
de pessimist
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
565 en
de aarde die vreemd voor
me, wreed voor me is en
de mens. ik tik nog
een krantje in elkaar
om terug te lezen
wat zakt dit vreemde leven
steekt dit leven toch
raar in elkaar…
de wereld stuitert
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
696 het witte leven sluiert
de roestige gespen in een
tijdelijk blauwdruk, maat
ongeëvenaard
grote stappen geen vooruitgang
in een wens die ik niet
mag hopen ligt de hemel
uitgespreid op straat, maatje
tweeduizend tien
de aarde warmt, het vriespunt
lijkt hoger te liggen
de koorts zet trage stappen
op het weke water
bleke gezichten,…
Hoe vaak?
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.030 Hoe vaak is het al niet gebeurd
in dit aardse bestaan
dat ik mij vastklem aan het ongewisse
terwijl de zekerheid dichterbij is
met welke ogen kijk ik toch?
op welke manier voel ik?…
Wijde mazen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
490 Iedere levende letter
in vis vaak gevangen
in vertroebeld water,
het wijze net met wijde
mazen was te groot,
om daaruit een nieuw
begin te blazen, ketter
tot in de schoot, iedere
gedachte teruggevallen
als afgeschoten pijl
bedoeld om terug te
vallen op de aarde
zwaar als lood om
begrijpend naar luisteren
zonder iets te doen als…
Badjongen van Yiannaki
gedicht
2.9 met 8 stemmen
3.675 Zo nu en dan stampt hij de aarde aan
die onder tegels is gelegd, strijkt vloeiend
alle water pas of trekt het bij de hoeken
strak. Zo blijft de wereld hier intact en vlak.
------------------------------------
uit: 'Een hemd van vlees', 1994.…
Nefast
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
402 In water van heldere, koude thee.…
de duivels slapen
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.999 Nu is het tijd om als een trage vader
te werken in de trouwe aarde van de rust,
de stilte te veredelen tot stil geworden eenvoud
en God te danken voor de goedheid van de goden.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1982.…
God
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 , 't is vuur
't is van eindeloze duur
't is lucht, 't is aarde
't is alles van waarde
mijn leven, mijn lot
in één woord: God…
Even soppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 Komt er wat schoonmaak
bij de mensen
zo wordt hun aarde
wat gelucht.…
DOORDRINGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
413 Als een steile rots
kan de mensenziel zich tonen
wanneer de milde regen
Van Gods Woord erop neer valt
het hemelse water
glijdt langs het harde steen
naar beneden en verdampt snel
verdwijnt ogenschijnlijk
maar
ergens tussen twee blokken
ligt een smalle strook aarde
zuigt vele druppels op
die een eenzaam zaadje treffen
midden op de…
's nachts
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 de maan, slechts als een kleine sikkel,
sluimert in haar glimlach tussen
talloos twinkelend vertier
hier, op deze koude aarde
ligt het water onder vorst
de bomen hebben zich teruggetrokken
in hun schaduw, met schorsen als
een harde korst op eeuwenoude
wonden
maar daaronder kruipt het leven
zevenspikkelig omhoog
gevangen door een wrange…
Terwijl je loopt
gedicht
2.5 met 40 stemmen
2.566 dat ze heeft, een paar
stralen van de zon, perspectief geeft dat
aan een wolk, de lijnen die van sterren
beelden maken of van sommige
bloemen vijfhoeken, daarmee bedoel je
dan jezelf, een mol
ben je op de grens van aarde en lucht.
-----------------------
uit: 'Tirade', 200.…
Verleden dood
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.767 Nachtzwarte aarde.
Er vielen er veel die zomer. Uit schaduwbomen
vielen ze, van manen waar het ijsde. Het kind
een pop van nog geen meter hoog. En zo veel
gele snavels, zo veel stilte viel die middag op het pad.
Zou een vleugel bewegen met balsem van water?
Een kleine dood klopt in het kind, het is gemaakt
om te bewaken. Dit uur.…