4766 resultaten.
Waar eens een huis stond
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
497 schreeuwt de onmacht
om vergiffenis
Kraters gevuld
met bloed van …
Wegwuiven
met een witte vlag
uit het riool opgedoken
Waar eens een huis stond
zwijgen ze in dezelfde taal
verboden
Zonder wapens
de ander aanvaarden
Schoppen, schieten we vol
Vanuit ons comfort
Een thuis, heel
Waar nachtlampjes doven
met een ‘’tot morgen’’
De beelden…
Geen eenheidsmodel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 er waren
zoveel beelden
jouw uitstraling is
als schoonheid zo in
vele vormen gegleden
geen eenheidsmodel
maar nog net de
laatste vingerwijzing
in een kleine maar
pittige aandacht bel
er is al zoveel
authentiek en
karakter dat het
extravagante boven
alles uitgetild wordt
het subtiele nog
te ontdekken gebied
zonder categorie en…
De witte hoofdletters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 eigen
kastelen
in het natte
zand van
het strand
alleen
de witte
hoofdletters
van krullend
schuim waren
het zichtbare
begin van
weer een
nieuwe zin
tussendoor
zong de wind
zoutkristallen
en scheen zon
de flonkeringen
die oplichtten
in elkaars ogen
tot in deze kleine
strand seance
het zeewater
langzaam onze
lieve beelden…
Stilte melodieën
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.037 Laat het met rust
er is geen gedicht
nodig, de beelden komen vanzelf
fluistert jouw eigenwijze stem
in de stilte van jouw
gekoesterde heimwee
op het vorige maand gedolven graf
waar jouw uitdijende schoonheid
slaapt onder smeltende sneeuw
is er een eenzame muziekdoos achtergelaten
om je te vergezellen op jouw reis
naar de eeuwige…
De aarde
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
417 Dit zijn slechts enkle beelden
Van de vele mijn aarde in petto heeft,
Ik al zo lang zo intens geniet
En hoop na mij nog velen zal verblijden.…
Rebelse kunst
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
785 Tags en lijnen van woede en hoop,
elk beeld een stem, geen zachte toon,
het beton trilt onder hun kroon,
wie regels stelt, voelt plots hun loop.
Geen meester maar rebels vrij hart,
de straten leven op ritme en strijd,
wie kijkt en durft, voelt pure tijd,
hun boodschap krast...een kunst apart.…
Nieuwe liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 Wat me in de wereld opvalt
is belangrijk: ontevreden
gezichten op straat
behalve de mannen
die me onderzoekend bekijken
wanneer ik hen iets vraag
Zo zag ik blije mensen en veel
vrouwen met een kinderwagen
mijn gedachten weerspiegelen
toen ik zwanger was, en
zag ik borden Huis Te Koop
toen we gingen trouwen
Buiten zie ik beelden
uit…
Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
poëzie
3.5 met 17 stemmen
2.369 Langs Griekse beelden torst een oude vrijster
Achter mooi groene blouse haar dubb'le toren:
De Zeuskop kan maar matig haar bekoren,
De Mouzageet bewondert ze ook niet bijster;
Tot, plots, ze een roep, zoetlijk als van een lijster,
Van tussen 't groene heuvelpaar doet horen,
De jongen ziend met in zijn voet de doren:
'Zo'n snoes!…
Maar in de kroeg...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.890 Zodat al die vrienden wat triest, naar behoren,
naar huis gaan en kijken naar hun liefste of vrouw
en zo graag geloven dat haar beeld jou kan raken
terwijl ze best weten dat zij niet de helft
zo prachtvol kan zijn als ik jou steeds kan maken
want in mijn café ben jij het bijzonderst
begin ik warempel te houden van jou
terwijl ik mijn glas leeg…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Als ik aan jou denken zal
laat ik je in mijn beelden
wie je altijd zult zijn.
Ik hoef je niet anders voor te stellen
ik hoef je niet groter te maken
dan diegene die je was.…
Dromen tot het zwart werd (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
928 de beelden vervagen, het geluid is alleen nog maar ruis
ik kan hier niet langer naar kijken, wat een ziek bestaan
voor nu heb ik één wens: breng deze mensen snel weer thuis…
Herman Finkers
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
5.131 , is leuk uit
De Kwis gehaald, maar ook wel erg goedkoop
en dat Maria-beelden zijn ingewisseld voor
Boeddha-beelden, die op Paul de Leeuw lijken,
is grappig bedacht, maar van weinig niveau.…
Van filosoferen kun je leren
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
697 Het volk wordt bespeeld
en opgejut
elke dag zijn er weer
van die eenzijdige verscheurende
beelden die worden getoond
zwangere vrouwen
bebloede kindergezichten
en strompelende oudjes
tezamen schreeuwend
half of geheel
onder de puinhopen bedolven
we kunnen er niet meer tegen
en voelen ons machteloos
en steeds meer
machtelozer…
Het kleine kind in haar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Ijlings vluchten haar beelden over de zomerse akkers.
Eenzame rode klaprozen pronken nog net tussen het wiegend goudgele korenveld.
Haar ogen turen naar de verte.
Het oneindige beeld van een blauwe lucht met hoog vliegende, gekscherende zwaluwen
belooft een warme zwoele dag.…
Poëtisch gezien
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
6.791 die van knop nu scheuren
aan de waterkant, in dromen gesust
terwijl ze stil het spiegelzicht keuren
hangen de wilgen twijgend te treuren
zich van hun eigen schoonheid onbewust
in ‘t groene boord van het weidemeer
zit ‘n eendenma zwanger te broeden
op haar kroost dat in d’r verenbed ligt
Als ik door de rijpe velden flaneer
wil’k de beelden…
FILM NOIR
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.076 Het schijnt dat als je moe en indolent
de klok je laatste uren weg ziet vegen,
de ziel het stervend vlees haast is ontstegen,
je leven zich in beelden tot je wendt.
Dan, in een helder allerlaatst moment
komen je in een flits gezichten tegen
die als op celluloid vertraagd bewegen.
Een rolprent zonder script, incoherent.…
Gemis
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.056 Voor het slapen gaan
laatste gedachte is net een straathond
zoekend naar de resten van de dag
tot bot ontleedt hij de weg
van voorhoofd naar achterhoofd en terug
snuift achter de ogen overblijfsels van beelden
en voor de nacht onderdak vindt
tussen de kiezen waar ik je naam maal,
je woorden en smaak van je lichaam
als kinderlijke angst in…
Duizend talen
hartenkreet
4.0 met 59 stemmen
2.214 beek
Met druppeltjes zo helder en fijn
Deinend op golfjes van verlangen
Stroomt liefde oprecht en rein
Geluksgevoel gekleurd in rozen
Met een zweem van heerlijkheid
Benevelt alles van mooie dromen
In een regenboog van pastelkrijt
Mijn zinnen steels ontoereikend
Om je letters vol liefde te geven
Mijn hart spreekt in duizend talen
In beelden…
Nagalm
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
4.739 open staan
en koesterde mij even in de waan
dat zelfs de merels om mijn weggaan zwegen
de woning was mij jaren zeer genegen
ze bood mij warmte en bescherming aan
nu heeft zij zich gekwetst van mij ontdaan
het stroomde mij vanuit de kamers tegen
ik sluit het raam voor nieuwe regenvlagen
en neem de laatste foto’s van de wand
vergeelde beelden…
kruisen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
827 streng en somberdonker
zo ben je op blijde foto's
de wereld rondom je lacht
jij blijft somber en stil
oude beelden liegen niet
ze vertellen mij over
de treurende moeder
stil innig verdriet
huilen zonder tranen
leven met pijn gebaard
is geknakt en schamele
letters op een wit kruis
herinneren aan hem
die je onder je hart droeg
nooit…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.086 Het heden heerst en wil beginnen
Tijd vernielt, door niet te blijven
Want al die wijsheid met de jaren
Het zijn slechts teksten zonder beeld
Toch zal de toekomst mij verklaren
Dat tijd vernielt doch wonden heelt…
Beeldenstorm
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.714 Nu de wind het verlangen aanwakkert
en de lage vale zon de randen van jouw beeld
zo betovert, bij elke blik die je met mij deelt,
nu dooft mijn levensvlam. Slechts wakkert
er nog een schemerdans, een waakvlam
voor het wintertasten. Een takje naast de stam.
Als bladeren dansen de jaren van jouw bestaan
onrustig om mijn hoofd.…
Midden in de kamer...
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.178 de deur om binnen te komen,
de deur om weg te gaan,
de deur om je te ontrekken aan dit beeld.…
Stenen speelgoed
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.337 Bladeren spelen uit twijg ontwaakt
schaduwen in niets ziende ogen
lispelen een lied vol mededogen
nu het beeld zich aan hun schaduw raakt
Het groene kleed dat marmer siert
geeft het doods grimas een lentekleur
het koud witte lijf de valse fleur
van bloeiend leven dat welig tiert
Haar handen plukken het mossig bed
krabbend als verdriet…
In memoriam mijzelf.
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.448 klokken galmen luid
mijn ingetogen uitvaart uit
de mensen droef gelaten
schrijden voort in lange rijen
zij volgen zo eerbiedig stil
wat er nog rest van mij
met houten sier omsloten
vier zwarte raven sleuren
aan het koperen beslag
zij trachten even triest
te lijken als zij die volgen
hun gedachten ingesloten
In steen besloten
beelden…
Sterretje (naar Constantijn Huygens)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
986 Ik nestel mij bij dit gebrek
in beelden en zie: er is een oude film
waarin de liefde kwijnt
en alles eindigt in de dood.
…of maak ik jou
onbedoelde sigarettenrook in de bioscoop
uitwaaierend licht in tegenlicht
zo mooi, zo blauw en
zo jouw ogen.…
Het bezoek
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
2.128 In de spiegel zag ik dat ik net
zo grauw was als de morgen
want er hing een nevel van motregen
rondom het huis
snel knoopte ik mijn overhemd dicht
en haalde een kam door mijn haar
maar ze belde al
enfin, het gaf toch niets meer
we waren versteend tot beelden met
de tafel tussen ons in en het dode
oog van de televisie op ons gericht
ik zou…
Ontspring de dans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.099 Voorgekauwde toekomst en idee,
groep en stand en beeld
Anders dan elk ander
is dat wat jij wil zijn?
je gedacht in ge-meander
leiden je weg van elke schijn
Duizend mogelijkheden - dienen zich nu aan
ik weet niet wat gedaan...…
archivaris
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 geen erfdienstbaarheden
het later komt aan hem voorbijgeschreden
in teksten nog geschreven met de hand
wat vroeger was herhaalt zich haast gênant
de nieuwste paden zijn reeds lang betreden
wat is het leven meer dan eb en vloed
hij heeft de golven vaak zien gaan en komen
doch telkens weer de dageraad ontmoet
en ongeschokt ziet hij het beeld…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 haar
Ik zie jouw ogen langzaam verdwalen
opgaand in een teder gebaar
De zon weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol aan
In het moment vereeuwigt als in was
zie ik twee beelden…