Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Katrijn tript

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 529
Het laatste werd hij gezien aan de rand van het Duistere Woud, zijn narrenkostuum kapot en tot de draad versleten, zijn eigen naam vergeten en voor altijd tandeloos wauwelend tegen niemand in het bijzonder... Don't do drugs, kids. :)…

Traandamp

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 851
Elk gebrek wil ik verdragen, behalve de jongen die zijn vlam laat doven, zich verslikt in een duister fortuin. In spinsels van bedrog gevangen. Geef me de mens die de vloer durft kussen, dansend op het blinkend ijs, met de daver in de ader. Laat de mens natte klei zijn of vaardige vingers die de klomp kneden.…
Wimper19 oktober 2002Lees meer >

Annunciatie.

poëzie
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.548
Ik zag u duister in het avondrood verdwijnen in de duisternis der heide en keerde huiswaarts langs het kiezelpad. Ik sprak niet "goede Dood", ik sprak niet "boze", maar 't dennenbosje geurde, en de rozen, en ik had het leven nooit zo lief gehad. ------------------------------------- uit: Laatste verzen (1923).…

Zielzucht

poëzie
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.711
Op U hopend Die 't ons opent, Bleef 't gezicht In dit duister Naar Uw luister Heengericht; Maar - wat zag ik? Wat vermag ik, 't Graf ten buit! Blind geboren Is 't verloren Zo Gij 't oog mij niet ontsluit.…

Ik denk aan u

poëzie
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.960
Ik denk aan U, als door de brand der velden De dorpsklok de ure van de middag luidt, Aan U, wanneer de vespertonen melden, Dat de avond zonk en duister de aarde omsluit.…

Van Gogh

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 666
van houd GRAANVELD MET VOGELS de vogels van de vrijheid vinden voedsel zonder te maaien maar de graanoogst is binnen en de zon gaf kracht en gaat weer onder ZELFPORTRET FOPPE ALS VAN GOGH deze verklede aap ben ik zelf met hoed tegen de zon en bruinverbrand zo zou ik graag zijn ook zonder oor DE STERRENHEMEL in het nachtelijk duister…

Perceptie

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.449
In de winter, toen mijn gezicht reeds de vormen aannam van een masker der Azteken, en er wormen, kort als koren, in mijn oren, zich wiegden, heen, weer, zachtjes heen en weer, trad er uit het duister een naar voren, als uit plooien van een zwarte gladiool. Het was te laat. En, ogen, te jong.…

Mit

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Werd in een ergens duister verleden bespot ook gehoond Voetnoot - geloof in een wonder - werd verworpen, niet geloond. Klop ook totaal, in niemand of niets meer geloofd Netjes niemand meer vertrouwd, werd zo vaak afgekoofd.…

Nu de herfst is gekomen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
die herinneren aan tochten uit onvergetelijke jeugd en mensen geloven zoals de trotse bomen doen groen in blad, niet verkleuren, gedachten openen nieuwe deuren, ze drijven fluisterend voorbij alsof er tijdens het verkleuren en het vallen van bladeren een droeve melodieuze symfonie vol vergane glorie klinkt in het luisterende getrouwe duister…
mobar25 september 2019Lees meer >

De nacht en het verlangen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Al ’t naaste en ’t verste is duister, en geen wederhopen der heerlijkheid van heden enigen morgen vertroost de ziel, verdronken in de zorgen die komen, ongestelpt, tot in het bloed gekropen.…

oud strijder

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.287
al die stilte, al dat duister, al dat geraas, al die expressie ben ik verlaten koud uitgeput leeg hier speelt mijn pen in strofes, zonder regels met gevoel een tekst bijelkaar, woorden arrangerend op volgorde zo chaotisch net als de liefde in mijn hart, ze maken een haag van rozenstruiken... ...rozen voor jou.…
Alternia16 oktober 2007Lees meer >

Het Collectaneum van een Mens --Deel 2: Interbellum -- paragraaf 1

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 667
mie doch icke siene dien hogh gelieke die sonne umhoch te gaone ghie wete dis seker dun wieshiet kumt me du jaore Julius: Vitanova hfdst 3vers 3 gaat heen vermenigvuldigt u in woord en daad komt terug en vereenvoudigt u op weg naar uw bescheiden maat (3) ik schets u hier een portret van een schaduwrijk man mijn duistere…

Orages en Normandie

netgedicht
4.5 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.131
Grauw grijnst de bui ons toe De grommende donder nadert pijlsnel Een uur al is de zon gezonken Het duister wordt blauwflitsend licht Weer een print denk ik gelaten Ontwakend uit mijn schemerdroom halfwakker nu besef ik het onweer De hemel laat fel blauw verlichting toe Spookachtig maanlandschap rondom Hoezo geen leven op de maan Rondom…

Schepping

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.138
Omruist van zangrig bladgefluister, door 't mystisch spel van licht en duister omtinteld met een stalenkrans, komt ge als een nevelschim gegleden, nog vormloos ver ... maar diep aanbeden in uw aanstaande schoonheidsglans. 'k Voel uw bezielende adem waaien van verre. Zie! de bloemen zwaaien u 't kleurig, reuzig geurenvat.…

NAJAAR

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Wij zagen hoe de donkre grond, Uit zwaarte, lichte wondren schiep, Of hij van 't duister opwaarts stond En met zijn bloei den hemel riep. En met zijn bloei den hemel riep.…

De boswachter

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Hij gaat langs de kronklende wegel in 't bos, 't geweer op de schouder, in luchtige dos, na verre ronde, na bange wacht op eenzame paden, in duistere nacht.…

Insomnia's strijder

netgedicht
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 528
strijder naar het spel van ‘t beest in ‘t heiligdom van elke dag overspeelt hij het lot, voor fortuin die hij vreest is zijn zielemaat te groot geweest IV Als redder van haar grote verwachtingen van onzichtbaar gezicht tot gezicht een verhaal zonder einde roman zonder begin steeds onzeker over gemaakte keuzes hoort de strijder in duistere…
Xander17 juni 2025Lees meer >

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
Dan stijgt een kraai op, zwart als inkt uit oude boeken, zijn vleugelslag een trommelroep die ‘t duister doet verjagen. Maar zie, het licht sluipt nader, niet als held’re stralenregen, doch als een dief met gouden vingers, tastend langs de rand.…
piewan5 maart 2026Lees meer >

Brieven aan N. 9 t/m 16

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 7.428
Door de beregende ramen van de caravan zag ik je buiten lopen: drie beelden donkere toverlantaarnplaatjes van zuster Ursula in een getekende werkelijkheid welke vlinders zocht je in het duister te ontlopen?…

HOE ANDERS IS HET INDISCH LICHT

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.503
een geur van kruiden de lucht was droog en warm een om je heen geslagen arm die je welkom in het zuiden heet, en recht in je gezicht zegt: je staat nu in de tropen en in het helder Indisch licht geen zomeravondluchten de nachten vielen gauw ik verfriste me met lauw water, tjitjaks vluchtten, verdwenen als een schicht op Java in het duister…

Samenval

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.009
Toen suisde het duister en gonsde het water... Opeens loop ik weer in de stromende regen. 't Was even donker en nog niet later, En toch, hoelang had ik onder gelegen? Alles is eender; alleen een zwak licht Brandde als een bleek gelaat tussen 't groen. Dicht ik het Leven of leeft het Gedicht?…

zondag in september

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.020
De vleermuizen worden schaars Ze spelen nog wat in het dove duister Je raadt hun gepiep… Hun zwenkende vlucht Nipt zwichten ze voor de hindernis. Niemand heeft in de gaten Hoe ze een winterbed vinden Achter een vermolmde luik Op de vuurtoren lazen wij vreemde tekens Kreten van verf. Kladwerk. Buiten het bereik van ons verstand.…
Wimper4 september 2003Lees meer >

Boswandeling

hartenkreet
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.182
schoen Mijn wandelstok, gesneden uit een gevallen tak Lekker in de hand, zo zonder knoest en bast Plotseling door de schemerbomen een luid gekrak Een wonder, een ree of hert die zich verkast voor mijn ogen ontspring een bruine schicht de donkerte van zijn natuurlijke omheining Bijna niet te zien zo in het tanende licht toch wel enorm zo’n duistere…

Een mooie droom,

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Veel vreugd en geluk De seconden die tikken De tijd gaat voorbij De zomer die komt Het is al weer bijna mei Een echte kick krijg ik Van een roos met blond haar Voorbijgaan zie ik haar Een droom die wordt waar Ze is mooi en kortgerokt En ik voel voor haar lust In m’n gedachte heb ik haar Al duizend maal gekust Dan komt er het duister…

Woordmagiër

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 887
Het duister in mij is nu licht, de klanken in mij zijn tot woord geworden. Het ongerijmde is gevat in een gedicht, maar het gerijmde is tot pijn verworden.…

de dag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.043
en onderaan de stammen valt af en toe een straaltje licht en brengt de charme in gezicht van paddestoel en zwammen een vogel zingt haar schoonste klank als ware het een woord van dank voor al het schoons geschapen en al wat leeft op onze aard des nachts weer krachten heeft gespaard ontwaakt nu uit het slapen waar tot voor kort nog duister…

‘n Donderdag met raadselachtige honger.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
Wind striemt als lasso, als los koord van een giek rustiek licht te vroeg duisterend met menig hogere piek. ’t Weer plukt kruiend kruinen eensgezind frisser gezwind aanzwellend herfstig met deze allesoverheersende wind. II Nee vandaag antwoord 't getij niet echt gedwee, ‘t zwiept golvend klotsend zeewater wier mijlenver mee.…

Het dal

poëzie
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Zie 't wijde dal, in zachte sluimering verzonken, omsluierd van het dikkend duister, - eindloos ver, geruisloos, lichtloos, als van d'avondwijn nog dronken. Ginds pinkt, verdooft, pinkt weer één pinkelende ster.…

HET KRUIS VAN JEZUS CHRISTUS.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.325
Al 't vorig' blijft ons nacht, een heilig, godlijk duister. Maar Englen, Serafs knielen neer, Aanbidden starend eeuwig meer! En schittren schoner in den weerglans van uw luister. 0, Kruis!…

NAAR HET EINDDOEL

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
luchtwezens zowel vreedzaam als hevig twistend stemming beheerst door wazige vragen menselijke zoekersogen dwalen over dit woud heen treffen tenslotte de einder wijd en tijdloos glanzend rondom een paarsblauwe berg deze oogt vaag is echter onwrikbaar boven de afgeplatte top schijnt een oranje zon het warme hemellichaam koelt af bij opkomend duister…
Han Messie20 augustus 2015Lees meer >