Alle inzendingen over schaduwen

5374 resultaten.

Sorteren op:

Stukjes samen

netgedicht
5.0 met 97 stemmen aantal keer bekeken 431
langzaam zie ik jouw schaduw verbleken alsof het contrast wordt aangetast door tijd en onzekerheid nog sprankelt je lach en lichten je ogen plaatst je teint haar vitaliteit vol leven en spirit in een jeugdig geheel in een fraaie acte de préséance pluk je weer even de sterren die je vroeger hebt gegeven van het firmament…
wil melker1 augustus 2021Lees meer >

De hemelspleet

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 425
jij had in liefde ooit hel gebrand het hete vuur uit de ondergang getrokken om vlagen passie vlammend los te krijgen die zich nog niet konden bewijzen zwart donkerde de schaduw tot jouw hitte het opensneed met de scherpte van licht dat meteen toetrad en warmte het opgesloten zijn direct vergat ik zag hoe jouw handen zich…
wil melker10 december 2021Lees meer >

De ontlading

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 462
altijd zo gespannen was het was haar huid die bij raken incidenteel ontlading gaf deze zijn boodschap tot ontspanning verder bracht zoals geleiden ook neuraal kan nemen emoties vaak een andere baan in het bestrijken van grotere gebieden maar op jouw huid schreef ik mijn liefde voluit in het grensgebied tussen licht en schaduw…
wil melker3 februari 2022Lees meer >

Elphi

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 711
Je bent mijn Epsilon Lambda en Phi De schaduw van je nachtelijk parfum Is ayurveda afrodisiacum O Elphi, Epsilon Lambda en Phi Odeur in ons gezamenlijk ontwaken Een wilde roos besprenkeld met mijn rum Mijn muze, Epsilon Lambda en Phi Elphi Clematis, liefde's lentebode Je paars gewaad voor zoete merelzang Ligt klaar…
Duende3 februari 2022Lees meer >

binnen bereik

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
soms klapwiekt iemand de ander voorbij herkent zijn schim niet als hij in de spiegel kijkt niet de schaduw van zijn eigen wanen soms zwijgt iemand als hij spreekt valt in de leegte tussen woorden en hun betekenis voert het schuim van wrakhout hem mee soms staat iemand op varen boten stroomopwaarts klemt de hoop zich…
J.Bakx25 maart 2022Lees meer >

Zomeravond

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
Zomeravond Op het stoepje naast m’n voordeur staat een bankje voor mij alleen de zon schijnt haar zomeravondkleuren in oranje –rood en geel de lijster op haar nest doet haar best fluitend mijn gedachten te begeleiden waarmee ik dromend speel de schaduw van de plataan is wat opzij gegaan ze zet mij in het verstilde licht Aronskelk vouwt…

geen titel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
En als dan danst het licht, en als dan afgelegd het wachten is, en als dan tonen hun gezicht de bloemen, spreken zacht en hun gemis al evenzeer het goud laat stromen, en als dan toch de wolken komen, de schaduw en de duisternis, en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen jij huist in zijn zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen, en…

Als de nacht schimt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 532
Soms loopt hij met de nacht mee over verstilde stenen straten langs rijtjeshuizen waar het duister onbeschaamd aan vensters gaapt een lantaarnpaal buigt schamel schijnsel houdt zijn schaduw even vast vanuit de verte krast een uil verbaast de stilte klinkers klagen slepende alsof ze weten dat haar lach niet licht te dragen is slechts…

Die dit leven liet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
ik wist dat zwart op het doek langzaam donker en voller werd dat kijken verdween in ogen die bijna niets meer zagen in vervagen probeerde te contrasteren met het wit van schaduw maar er was te weinig licht heb de penselen en het mes weggelegd ben het leven met warmte gaan strelen maar de warmte die er was bleek te weinig…

MOTORGERONK

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
het dat geronk van die motor toen je plaatsnam op dat bruine zadel en zei dat je gauw weer terugkwam om te blijven ik wist dat het niet zo was dat een belofte werd gemaakt om meer dan duizendmaal te breken en dat bleek ook zo te zijn nooit beter heb ik je gekend dan in flitsen van komen en gaan in woorden als lucht zo vluchtig je schaduw…

Herfstgezicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
ik zag je in een fladderend openwaaiende jas de hoek omgaan het leek alsof je schaduw als een lichte plek op het trottoir bleef staan nog hoorde ik het tikken van je hakken in een geluid dat aan de muren van huizen leek te blijven plakken jij die frank en vrij in het jeugdig fris met lange doel gerichte passen straten vulden…
wil melker29 oktober 2023Lees meer >

Een jaar lang dromen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Zullen we een jaar lang dromen over sneeuw, bloesems, schaduwen in de zomer en vallende bladeren in de herfst?…

Naastenliefde

netgedicht
5.0 met 135 stemmen aantal keer bekeken 487
hij heeft nooit over water gelopen het was zijn schaduw die uit de rimpeling van het meer op de kust was gekropen die energie omzette in een stralende wave van licht zijn genezende handen zijn pas later met nagels doorboord bij zijn kruisiging zo ook de lanssteek die bloed verwaterde en zijn dood schouwde in het late middaguur…

Moments in Love

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
donker van de schemer hij keek en zag toen zijn weerspiegeling als ware die niet van dezelfde man maar van een ander - er doemde een glimp van een triomf na een intieme roes tiramisu was het die hem bezat omhooggestuwd tot eros' hoge sferen eight miles high in geestes stratosferen hij zag zijn lichaam nu half in de schaduw…
Maxim21 november 2024Lees meer >

In de verte van dat grote verlangen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 552
Laat me niet alleen spelen met de boze prinses van de zeehondjes vertel je me in de verte van dat grote verlangen en je huppelt naar de zonneschijn waar andere kinderen met een touw spelen in de avond kom je terug met nieuwe schaduwen die om de beurt om een warm bed vragen voorzichtig in jouw fluistertoon en de afstand van dat grote geheim…
mobar27 januari 2025Lees meer >

Alles komt in beweging

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Schaduwen glippen geleidelijk geniepig weg langzaam verdwijnt de kilte er komt beweging in de straten en haar geluid verdringt de stilte.…

Tussen nu en nooit

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
In het gras liggen de schaduwen te wachten, een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen. Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen en noemt het thuiskomen. Wij zijn de echo van wat we hopen te worden, tussen nu en nooit, waar het licht altijd even blijft hangen voor het verdwijnt.…
Dabda23 april 2025Lees meer >

kundigheid.

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 425
verrukt door zijn schrijven en respecteerde deze bemoeienis hoe meer ik zijn woorden liet beklijven des te verrukter ik ontsteeg uit mijn poëtische droefenis soms heeft men humor nodig van dien aard immers het rukt je los uit je stereotype denken meestal gaan mijn schrijfsels met waardering gepaard maar hier stond iemand op om de nodige schaduw…

Liefdesnacht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 268
In stilte zoekt de adem huid, waar warmte door de schaduw glijdt. Een trilling gloeit, het hart ontsluit — verlangen dat zich zacht bevrijdt. Geen woord, geen naam, alleen het licht, dat langzaam langs de grenzen reist. Een vonk, een golf, een ogenblik — waar ziel en lichaam samenglijdt.…

We noemen hem Kees XXIII; vers 742

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 351
*742* Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt; minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde tegels, in gebroken wit, als de schaduw van de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk breken in dit ijle winterlicht.…

Gesloten wereld

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 315
die zoekt naar een knopje van licht- een flits, een begin het dooft in mijn zicht ik tast in het duister mijn vinger wordt klein verliest zich in muren die nergens meer zijn een knop die ooit licht was blijft zwijgend en stil alsof zelfs het donker mij houden wil ik draai door de nacht die geen einde meer kent maar breek uit de schaduw…

licht en later

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 274
poëzie brandt, een zachte wond, zij maakt van stilte adem, mond, zij bindt wat was en wat nog komt tot één geheim dat in ons klopt en toch, hoe klein haar hand in mij, hoe groot de schaduw die ik zij.…
piewan8 april 2026Lees meer >

Invictus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 285
Voorbij dit veld van woede en tranen rijst slechts de schaduw van het onbekende, en toch zal wat nog komen gaat mij onverschrokken vinden. Al is de weg nog zo smal, al weegt het oordeel nog zo zwaar, ik ben de meester van mijn lot, ik ben de kapitein van mijn ziel.…

herrijzen

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 252
als ik drijf in de schaduw van heden en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief vormt het ademen kwetsbare sneden roept de rust en komt de nacht als een dief niet dat ik door klappen ben geraakt of vast de wakken tel voor morgen, door deze of gene wordt gelaakt neen, de ziel lijkt mythisch verborgen later bouw ik voort op oude stenen zij…

Velum

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 248
tijd, alsof pezen draden werden van stof en krijt vingers vol stilte vol sleutels zonder slot in de polsen hing een klok achterstevoren waar seconden als vonken door het zwijgen verloren en ergens een stoel van waterlicht- waar een jas van rook langzaam openligt de handen bewogen niet,niets behoefde te zijn alleen schaduwen…

ik hang aan de toppen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 163
en eindelijk vliegen kegels door de zomerse wolkenlucht als ik dan toch loslaat houd ik alle vogels tegen met mijn uitgestoken handen waai ik de wind zonder zuchten langs speels wuifgeboomte als ik dan toch aanhoud blijf ik zweven boven het aards kruipend, sluipend ongedierte (met wel zes deugden, geloof ik) en hun zeer zware schaduwen…
Junior24 juni 2026Lees meer >

Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 328
Hier om mij heen bij het glasachtige ochtendlicht dat het bed leger laat de kast te groot en overbodig maakt de schaduw van parfumflesjes bij de spiegel raakt haar geur die in het diepste van mijn herinnering leeft als een zee haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree Ik dacht aan eeuwigheid het…

Ouderdom

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5
Een levenskunst: het rimpelloze kind te hoeden in het krimpende gemoed, waar eenzaamheid de verre sferen bindt en schaduw de verbeelding schraal begroet. Totdat de vloed het moede wezen drijft naar zilte stranden van het eigen gelaat; en wat er van het spiegelbeeld beklijft slechts naakte en onthechte weemoed staat.…

Kan de wind gaan liggen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 41
tegenwind ervaren we in schaduwen van ons bestaan ze duiden op onze kwetsbaarheid men wordt allengs bewust van komen en gaan maar zeker, rijkdom van een enkel moment kan naar een waardevoller gevoel worden geleid van wat achter het ongeziene ligt; het is de tijd, die vraagt om inzicht ook al lijkt zij ook op uittrekbaar elastiek; onze…

Verdwenen

hartenkreet
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.837
zo intens leeg Mis de glans de warmte Die elk geluk oversteeg Kloppend hart in m'n lijf Gevuld met dikke tranen Vlinders die er verdrinken En zich in de hemel wanen Gedachten blijven komen Ik voel me zo erg bezeerd Je beeld zo dichtbij en echt In mijn ziel geprojecteerd Mijn dagen zijn lang en stil Druppels die regen wenen Een schaduw…
car3 februari 2005Lees meer >