5374 resultaten.
Stukjes samen
netgedicht
5.0 met 97 stemmen
431 langzaam
zie ik jouw
schaduw verbleken
alsof het contrast
wordt aangetast
door tijd en
onzekerheid
nog sprankelt
je lach en
lichten je ogen
plaatst je teint
haar vitaliteit vol
leven en spirit
in een jeugdig geheel
in een fraaie
acte de préséance
pluk je weer
even de sterren
die je vroeger
hebt gegeven
van het firmament…
De hemelspleet
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
425 jij had in liefde
ooit hel gebrand
het hete vuur
uit de ondergang
getrokken om
vlagen passie
vlammend los
te krijgen die
zich nog niet
konden bewijzen
zwart donkerde
de schaduw
tot jouw hitte
het opensneed
met de scherpte
van licht dat
meteen toetrad
en warmte het
opgesloten zijn
direct vergat
ik zag hoe
jouw handen
zich…
De ontlading
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 altijd
zo gespannen was
het was haar
huid die bij raken
incidenteel
ontlading gaf
deze zijn boodschap
tot ontspanning
verder bracht
zoals geleiden
ook neuraal kan
nemen emoties
vaak een andere
baan in het
bestrijken van
grotere gebieden
maar op jouw huid
schreef ik mijn
liefde voluit in het
grensgebied tussen
licht en schaduw…
Elphi
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
711 Je bent mijn Epsilon Lambda
en Phi
De schaduw van je nachtelijk parfum
Is ayurveda afrodisiacum
O Elphi, Epsilon Lambda en Phi
Odeur in ons gezamenlijk ontwaken
Een wilde roos besprenkeld met mijn rum
Mijn muze, Epsilon Lambda
en Phi
Elphi Clematis, liefde's lentebode
Je paars gewaad voor zoete merelzang
Ligt klaar…
binnen bereik
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 soms klapwiekt iemand
de ander voorbij
herkent zijn schim
niet als hij in de
spiegel kijkt
niet de schaduw van
zijn eigen wanen
soms zwijgt iemand
als hij spreekt
valt in de leegte
tussen woorden
en hun betekenis
voert het schuim van
wrakhout hem mee
soms staat iemand op
varen boten stroomopwaarts
klemt de hoop zich…
Zomeravond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
584 Zomeravond
Op het stoepje naast m’n voordeur
staat een bankje voor mij alleen
de zon schijnt haar zomeravondkleuren
in oranje –rood en geel
de lijster op haar nest doet haar best
fluitend mijn gedachten te begeleiden
waarmee ik dromend speel
de schaduw van de plataan is wat opzij gegaan
ze zet mij in het verstilde licht
Aronskelk vouwt…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 En als dan danst het licht,
en als dan afgelegd het wachten is,
en als dan tonen hun gezicht
de bloemen, spreken zacht en hun gemis
al evenzeer het goud laat stromen,
en als dan toch de wolken komen,
de schaduw en de duisternis,
en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen
jij huist in zijn
zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen,
en…
Als de nacht schimt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
532 Soms loopt hij met de nacht mee
over verstilde stenen straten
langs rijtjeshuizen
waar het duister onbeschaamd
aan vensters gaapt
een lantaarnpaal buigt
schamel schijnsel
houdt zijn schaduw even vast
vanuit de verte krast een uil
verbaast de stilte
klinkers klagen slepende
alsof ze weten dat haar lach
niet licht te dragen is
slechts…
Die dit leven liet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 ik wist
dat zwart
op het doek
langzaam donker
en voller werd
dat kijken
verdween in
ogen die bijna
niets meer zagen
in vervagen
probeerde
te contrasteren
met het wit van
schaduw maar er
was te weinig licht
heb de penselen
en het mes
weggelegd ben
het leven met
warmte gaan strelen
maar de
warmte die
er was bleek
te weinig…
MOTORGERONK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
582 het
dat geronk van die motor
toen je plaatsnam op dat
bruine zadel en zei dat je gauw
weer terugkwam om te blijven
ik wist dat het niet zo was
dat een belofte werd gemaakt om
meer dan duizendmaal te breken
en dat bleek ook zo te zijn
nooit beter heb ik je gekend
dan in flitsen van komen en gaan
in woorden als lucht zo vluchtig
je schaduw…
Herfstgezicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 ik zag je in
een fladderend
openwaaiende jas
de hoek omgaan
het leek alsof
je schaduw als
een lichte plek
op het trottoir
bleef staan
nog hoorde ik
het tikken van
je hakken in een
geluid dat aan
de muren van
huizen leek te
blijven plakken
jij die frank en vrij
in het jeugdig fris
met lange doel
gerichte passen
straten vulden…
Een jaar lang dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Zullen we een jaar lang dromen
over sneeuw, bloesems, schaduwen in de zomer
en vallende bladeren in de herfst?…
Naastenliefde
netgedicht
5.0 met 135 stemmen
487 hij heeft nooit
over water gelopen
het was zijn schaduw
die uit de rimpeling
van het meer
op de kust was
gekropen die
energie omzette
in een stralende
wave van licht
zijn genezende
handen zijn pas
later met nagels
doorboord bij
zijn kruisiging
zo ook de lanssteek
die bloed verwaterde
en zijn dood schouwde
in het late middaguur…
Moments in Love
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 donker
van de schemer
hij keek en zag toen zijn
weerspiegeling
als ware die niet van
dezelfde man
maar van een ander - er doemde
een glimp
van een triomf na een intieme
roes
tiramisu was het die hem
bezat
omhooggestuwd tot eros'
hoge sferen
eight miles high in geestes
stratosferen
hij zag zijn lichaam nu
half in de schaduw…
In de verte van dat grote verlangen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
552 Laat me niet alleen spelen
met de boze prinses van de zeehondjes
vertel je me
in de verte van dat grote verlangen
en je huppelt naar de zonneschijn
waar andere kinderen met een touw spelen
in de avond kom je terug met nieuwe schaduwen
die om de beurt om een warm bed vragen
voorzichtig in jouw fluistertoon
en de afstand van dat grote geheim…
Alles komt in beweging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 Schaduwen glippen geleidelijk geniepig weg
langzaam verdwijnt de kilte
er komt beweging in de straten
en haar geluid verdringt de stilte.…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.
Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen
en noemt het thuiskomen.
Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
kundigheid.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
425 verrukt door zijn schrijven
en respecteerde deze bemoeienis
hoe meer ik zijn woorden liet beklijven
des te verrukter ik ontsteeg
uit mijn poëtische droefenis
soms heeft men humor nodig van dien aard
immers het rukt je los uit je stereotype denken
meestal gaan mijn schrijfsels met waardering gepaard
maar hier stond iemand op
om de nodige schaduw…
Liefdesnacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
268 In stilte zoekt de adem huid,
waar warmte door de schaduw glijdt.
Een trilling gloeit, het hart ontsluit —
verlangen dat zich zacht bevrijdt.
Geen woord, geen naam, alleen het licht,
dat langzaam langs de grenzen reist.
Een vonk, een golf, een ogenblik —
waar ziel en lichaam samenglijdt.…
We noemen hem Kees XXIII; vers 742
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
351 *742*
Voegen verkleuren in elk vertrek, in alle tijd
die richtingloos verstrijkt als je niet uitkijkt;
minder grijs blijft over, terwijl de afgeprijsde
tegels, in gebroken wit, als de schaduw van
de zilverreiger verder trekt, stuk voor stuk
breken in dit ijle winterlicht.…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof zelfs het donker
mij houden wil
ik draai door de nacht
die geen einde meer kent
maar breek uit de schaduw…
licht en later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 poëzie brandt, een zachte wond,
zij maakt van stilte adem, mond,
zij bindt wat was en wat nog komt
tot één geheim dat in ons klopt
en toch, hoe klein haar hand in mij,
hoe groot de schaduw die ik zij.…
Invictus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
285 Voorbij dit veld van woede en tranen
rijst slechts de schaduw van het onbekende,
en toch zal wat nog komen gaat
mij onverschrokken vinden.
Al is de weg nog zo smal,
al weegt het oordeel nog zo zwaar,
ik ben de meester van mijn lot,
ik ben de kapitein van mijn ziel.…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 als ik drijf in de schaduw van heden
en het mij voelbaar ontbreekt aan gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
248 tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet,niets behoefde
te zijn
alleen schaduwen…
ik hang aan de toppen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
163 en eindelijk vliegen kegels
door de zomerse wolkenlucht
als ik dan toch loslaat
houd ik alle vogels tegen
met mijn uitgestoken handen
waai ik de wind zonder zuchten
langs speels wuifgeboomte
als ik dan toch aanhoud
blijf ik zweven boven het aards
kruipend, sluipend ongedierte
(met wel zes deugden, geloof ik)
en hun zeer zware schaduwen…
Heimwee IX (uit: Ontheemde Gedichten, najaar 2026)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Hier om mij heen bij het glasachtige
ochtendlicht dat het bed leger laat
de kast te groot en overbodig maakt
de schaduw van parfumflesjes bij de
spiegel raakt haar geur die in het diepste
van mijn herinnering leeft als een zee
haar beeld kleeft vast aan het dierbaarste
dat ze mij gaf toen ze speels met mij vree
Ik dacht aan eeuwigheid het…
Ouderdom
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
5 Een levenskunst: het rimpelloze kind
te hoeden in het krimpende gemoed,
waar eenzaamheid de verre sferen bindt
en schaduw de verbeelding schraal begroet.
Totdat de vloed het moede wezen drijft
naar zilte stranden van het eigen gelaat;
en wat er van het spiegelbeeld beklijft
slechts naakte en onthechte weemoed staat.…
Kan de wind gaan liggen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
41 tegenwind ervaren we
in schaduwen van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid
men wordt allengs bewust van komen en gaan
maar zeker, rijkdom van een enkel moment
kan naar een waardevoller gevoel worden geleid
van wat achter het ongeziene ligt;
het is de tijd, die vraagt om inzicht
ook al lijkt zij ook op uittrekbaar elastiek;
onze…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
1.837 zo intens leeg
Mis de glans de warmte
Die elk geluk oversteeg
Kloppend hart in m'n lijf
Gevuld met dikke tranen
Vlinders die er verdrinken
En zich in de hemel wanen
Gedachten blijven komen
Ik voel me zo erg bezeerd
Je beeld zo dichtbij en echt
In mijn ziel geprojecteerd
Mijn dagen zijn lang en stil
Druppels die regen wenen
Een schaduw…