25122 resultaten.
TE bij schrijvers, leraars, redenaars
poëzie
4.7 met 77 stemmen
4.953 TE diep
’t Moet een geleerde zijn, geleerde man!
Die, waar gij leert, van u iets leren kan.
TE lang
Goed – maar te lang. Het sticht niet maar vermoeit
Te lang wil zeggen: uit zijn kracht gegroeid.
TE veel
Te veel, te vol , te rijklijk, en te breed.
Wij wisten ’t wel, dat gij zo heel veel weet.…
mooier groot
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.954 Ik wil het anders, mooier groot
Een straks en nu van ‘t komt goed
‘k Wil wat geweest is voor ‘t eerst
en ik - als altijd – onbeheerst,
me lavend aan elk morgenrood…
Carpe diem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
792 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil laten tonen
ik schud de regen van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon…
Besluit
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.898 Bij haar werd droefenis en lijden logen;
Mijn mond moet dus bekennen, wat ik meen:
't Is, dat ik mij, toen me oog en lach bewogen,
Als een, die doet, hetgeen hij doen moet, scheen.
Zij, in wier harten 't haten zich verhief,
Zij zeggen, dat zij haten..., zo ze oprecht zijn;
Zou ik mijn liefde haar dan niet belijden?…
NOODLANDING
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.394 neergestreken met zijn vliegtuig
noodlanding gemaakt op zee
't vliegtuig dreef nog op het water
en ze waren met z'n twee...
beiden zijn niet omgekomen
passagiers hadden ze niet
geen paniek mocht er nu komen
't duister lag nu in't verschiet...
slechts geluid van al dat water
hielden zij elkander vast...…
Het gebroken prinsesje
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
2.541 gekregen
maar nooit het bloeiend lef gehad
een statig knappen, beperkt mijn lijden
’t gebroken groen kleurt me verlegen
mijn vermiljoen knikt hof`lijk bij `t deinen…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
815 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil tonen
de regen schud ik van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon
dat…
En nu 'k mijn mensenleed
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.070 En 't is, als hoorde ik Iets zichzelf vermanen:
'Mijn liefde was ikzelf'. - Zo werd ik vrij.…
Alles heeft een reden
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
3.018 Dat ik alle kleine geheimen
met je deelde net als de grote
tot je mijn ziel raakte
toen was ’t voorbij.
Dat we samen lachten en huilden
emoties deelden,
er niks meer te delen viel
en toen was ’t voorbij.
Dat we er altijd waren
voor elkaar nu niet meer,
nu is ’t voorbij.…
Harmonie
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
651 nog nooit was 't in mijn tuin
zo vol met alles wat mij roept
zo één met wat vandaag
mij leven doet
nog nimmer was de harmonie
in voorjaarstonen beter hoorbaar
door lente zo gespitst
op dat wat leven is
waar mussen kwetteren
om mijn oudbakken brood
en vinkjes snel hun nesten vlechten
de meesjes 't hoogste lied inzetten
zelfs achtergrondgeluiden…
Levensschuit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 Laf
Voordat jij 't je beseft, lig je onderuit
Biotoop van trotse pauwen
Homogeen werk-groeigebied
't Intresseerde hen geen fluit
Met veel panache gestreden
Met kop omhoog. Bravoure. Volle kracht vooruit
Vergeven, maar nooit vergeten
Verankerd. Echt voor eeuwig
Op mijn mooie levensschuit…
Orfeus
poëzie
3.0 met 9 stemmen
2.381 Had Orfeus niet Eurydice gedood
Door zelf te hunkren naar haar levende ogen,
Voor eeuwig had hij haar in ’t licht gevoerd.
Nu stond hij wenend waar zich de afgrond sloot
En had voorgoed zich aan zijn arm onttogen
Wie hij zo vast zich dacht aan ’t hart gesnoerd.…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 nog sporen
zijn evers verscholen in ‘t groen
vaag hoor ik gevloden schimmen
in flardige nevels over dit woud…
Bij een beekje
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.882 Terwijl ik staar in ’t spiegelglad
Van ’t zilvren nat,
schud ik mijn hoofd; wie ben ik?
Ja, hoge Hemel: Hoe, wie, wat?
Wat wil, wat weet, wat ken ik?
Zie hoe hij lacht – die dwaas, die guit,
Die lelijkerd in ’t water:
Mijn help! mij–zelve lach ik uit
Met wonderlijk geschater.…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 O dood, geheime nachtegaal
Die in de donkre hagen zingt
Uw nooit ontraadselbaar verhaal
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt,
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad
Over het dompe dove mos
Voort van de wemellichte stad
Naar ‘t ver en stil en duister bos, —
Ik volg u, dood, zing gij mij voor,
Ik zal niet talmen aan de zoom,
Dat ik de laatste…
Voor een berijmd verhaal
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.607 Smeer ze op Hem en 't Maagdelijn,
Tot ze broer en zuster zijn,
En malkaêr niet willen weerzien.
Scheid ze dan in tranen af,
Giet een helft op 't Heilig graf,
De andere in een kloostercelletje.
Laat ze dampen tot een spook;
Dood daarna de vader ook:
En vouw ze om een ulevelletje!…
Gedachten.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
963 Vele vragen uit een heel ver verleden
het leven wordt dag na dag ingevuld,
vaak vind ik de antwoorden in 't heden
het leven vraagt een leven lang geduld.
Geduld in 't leven, geduld in de liefde
antwoorden geloof me, die komen later,
ook als wij elkaar wel eens griefden
iedereen slaat in 't leven zijn flater.…
Snertvisite
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Op een donderdag was 't
en hij bracht 'r een bliksembezoek.…
De doorn in het vlees
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
645 Drie maal bad Jezus
om ‘t voorbijgaan
van de beker
wanneer in beden
om verlossing
verhoring nog
lijkt te ontbreken
doorstroomt de kracht
van de genade Gods
bij 't drinken
uit de beker.
Geschreven n.a.v. 2 Corinthe 12 : 1 – 10 en Romeinen 8 : 28 – 39.…
ONDER DE SNEEUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.224 De witte vlokken stuiven,
Die 't veld met dons bekleen;
Geen grasje of geen spruitje
Dringt weer door 't dekkleed heen:
Maar 't groeit, hoe diep bedolven,
Toch fris en krachtig voort,
Tot het, o Lente! uw stemme
Weer suizend fluistren hoort.…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Dat glorie zal wonen
daar waar je stappen gaan
in de bomen
en 't oog van de zomer
in 't wakkere hart
niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven…
Na het Poseren, Richard Bergh 1884
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
954 Poseren"
Op jeugdig speelse schildershand
Die voor een blik in dromenland
't Vervolg verbeeldt : "'t Model weer úit de Kleren"…
VOORJAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.174 't Heldere van de zee trekt zich terug.
Het wilde voorjaar spiegelt in mijn ogen.
Ik voel een schok door 't plekje roerloosheid
Dat mij aan hemels stille midden bindt.
Ik zie u aan, gij slaat uw ogen neder.
't Is voorjaar, en een stem zingt in ons beiden
Dat ik zeer sterk ben, en nu zaaien wil.…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 geheimzinnigheid ritselt
in 't schijnsel van 'n halve maan
Het is een gevoel van
verbonden zijn met alles, juist
in 't donkerste alleen zijn
van leven en ervaren
even stilstaan…
Een wonder
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
545 Een zomerdag in ’t Amsterdamse Bos.
Ze gaven zich verliefd aan ‘t minnen over
in de beschutting van het dichte lover
en als matras het geurig zachte mos.…
ZEFIR EN CHLORIS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.089 Zie daar zeeft hij 't lover uit!
Door de struiken afgezegen,
Plengt hij dartlend bloesemregen
In de schoot der Bruid.…
Meidag
poëzie
4.2 met 5 stemmen
3.087 ‘t Is bruiloft, en ‘t is zonneweer:
de zomermeid
de bruidegom verwacht, die haar
was toegezeid.
1/5/1895…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.225 En zie, voor 't einde van de dag
Viel 't roosje neer; maar, als 't daar lag,
Herdacht het stil de honigschat,
Eens in haar geurge schoot bevat,
Die mogelijk in ziekte en pijn
De mens tot laafnis zoude zijn.…
Haantjes en spierballen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
627 In ’t vuur stuurt hij de anderen vooruit
om zelf naar een beveiligd nest te hollen.
Als iemand nu die haantjes eens kon vangen
hen dwingen tot een waardig tweegevecht,
totdat onder ’t gebrul van krijgsgezangen
hun dikkenekkenoorlog is beslecht,
om hen vervolgens beiden te vervangen,
nadat hen ’t recht op weerwraak werd ontzegd.…
Ikaros' thuiskomst
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.550 O eind van de vergeefse vlucht
O eerste zekerheid: terug in 't doel
O slaap zonder een morgen.…