3234 resultaten.
Zomerblonde
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
745 Zonder het geluid van Duitse bommenwerpers,
zonder het geschreeuw van bange burgers,
een verstild zomerplaatje - als ik droom,
ruik ik de geuren van een zoete zomerlinde,
de zomerlinde maakt me zacht en week,
wanneer ik denk aan jou, mijn zomerblonde,
hoe ik verlang naar jou, mijn zomerblonde,
ik moest mijn gevoelens diep verbergen,
ik…
De andere kant van de feestmedaille
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.445 Door overvloed, te veel aan zoete wijn
komt ook hier naar boven het verborgen venijn,
verscholen achter de schil van oppervlakkige schijn.
Geschetter, geschater, te luidruchtig, hypocriet gedoe
wordt het mens-dom dit dan niet moe.…
DE NAJAARSZONNE SPRANKELT
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.556 Toch menigmaal in 't midden
Der koude winternacht
Verneem ik in mijn dromen
Die zoete tortelklacht.
Ik hoor een werfhond bassen,
En 't kraaien van een haan,
En 't is me of ik het raatlen
Der postkar had verstaan.…
Hondseenzaam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
617 Zij toeft te komen en hij blijft bereid
te wachten tot hij hoort haar hoge lied
en speurt hoe zij haar zoete geuren spreidt
en trippelend haar voeten tot hem leidt.
Hij wacht op haar al werd hij heremiet.
Er doemen toendravisioenen maar
hij snakt naar warme ogen, natte neus,
naar lippen lief zelfs als ze pruilen.…
Schilderde heimwee
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
782 gelopen huwelijken
verkeerd begrepen vriendschappen
nooit uitgekomen dromen
mijn lijf een beeltenis
liet mij laag overvliegen
als blanke schavuit
hart op de tong, flapuit
probeerde mij te imponeren
zonder liefde te bekeren
in lethargische leegte en onbeleefdheid
schilderde heimwee, tekende mij
voor het eerst zonder hart op straat
in zoete…
Regina
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.382 Wanneer zij op de dag des Heeren
Soms met hare ouders wandlen gaat,
Dan let geen mens op hare kleren,
Maar allen treft haar zoet gelaat.
Dan volgen aller gretige ogen
Het ranke maagdelijn getrouw,
En murmelt menigeen bewogen:
Dat meisje wilde ik wel tot vrouw!…
Lindebloesemgeur
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
578 Ik drink je geurig aftreksel,
dat teer rood kleurt
en snuif je geur, zoet, wee,
totdat het me bedwelmt,
alsof een deur, een kier,
toont wat ik vroeger dee:
ik fiets langs bomen in Den Haag,
zit op een terras in Sierre,
Sion en Martigny aan Lindelanen,
'k hoor krekels bij een blauw meer,
slent'rend tussen Linden
de zon schijnt op…
Zonsopgang
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.493 De nacht is oud; door de stilte, de lamp die suist,
En de branding, die op de rotsen,
Ver, ver onder 't venster, bruist;
Vóór moeë ogen een hand;
Op gezichts verduisterde veld
Beelden uit jonkheids land; -
En 't vertederde hart ontwelt
Erinnerings dankbaar loon:
‘O leven,
Gij zijt zoet, gij zijt schoon!’…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 Zijn wanhoop heeft die schreeuw gebaard
en schenkt de dood haar zoete naam.
Geslaakt als woeste kreet, wanneer
de schemer winterdag afsluit
Als hij - bij één verlies te veel -
zichzelf verliest, zich overgeeft
aan wat de schemering vergeeft…
Met ’t restje jeugd dat hij nog heeft
heeft niemand hier ooit overleefd.…
Nacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.129 Zijn strelend wiekje omschut de leden
Van haar, wier blijd ontwaakte goed
Weldra de scheemring met hem groet,
In ’t zoet van ’t ogenblik tevreden.
’k Gevoel me alleen: geen sluim’ring houdt
Die blikken, die aan ’s hemels bogen
De starren volgen. 't Hart, bedrogen
Door de aarde, zoekt waar ’t zich vertrouwt.…
Pauluskerk, Breukelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 verlaten me
Als ik de kerk verlaat voel ik
me verlicht en verlost en blij
Dankbaar kijk ik graag nog
een keer om naar
de Pauluskerk in Breukelen
waar de schemer een sluier
optrekt rondom dit
multi-cultifunctionele kerkgebouw
Ik voel de stilte van de avond
als voorbode naar de zo
verlangende rust van de nacht
die zoals verwacht
zoet…
Kijk terug om te leren, kijk vooruit om te leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 Alle dagen zwierf ik daar,
plukte bramen zoet en zwart.
Zag het kleine bloempje tormentil,
de gentianen bloeiden prachtig blauw.
Samen met het rozenkransje en de zonnedauw.
Hun namen leerde ik op school,
begerig om ze in mij op te nemen.
Ik wist zo weinig nog in het begin.
Met graagte dronk ik alles in.
Die kennis gaf mijn leven zin.…
Geen spijt
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
800 Gewoon een glimlach toveren op een eenzame snoet
Wat deed me dit deugd ook zoet en erg goed.
Sociale contacten onderhouden, zo mal is dat echt niet
Erg makkelijk, je tact en menswaardigheid hanteren, neen.
Wel rijkelijk lonend; dom ook gefrustreerd verleden begraven
Hoofdstuk achter me gelaten, dus dank aan Macht ook Kracht.…
De verganklijkheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 Het boompje laat zijn blaadjes vallen,
Aan 't Einde van de zoete tijd,
Gedurig enige van allen,
Zo raakt hij ook het laatste kwijt.
Dat doet verhevene gedachten,
(Terwijl haar naaste daalt in 't graf)
Ook deze zelve gang verwachten,
Want Adams blaad'ren vallen af.…
De eerste klant
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.192 Er waren twee zoete gelieven,
Die vonden de wereld te klein.
Toen trouwden ze gauw met elkander
Om baas van hun eigen te zijn.
Ze deden het maar op een koopje,
Het zat er niet meer bij hen aan.
En als ze er nu nog aan denken
Dan hadden ze 't nimmer gedaan.…
Schuldeloos blommeke lief
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.803 Hij gaf u 't lekende zoet
dat aamt om uw geurige lippen,
zaligend al die u naakt:
of was het een ander als Hij?
God, hoe is 't minste van al
't oneindige werk uwer handen,
God, hoe is 't minste van al
toch wonderlijk, voor die U kent!…
'T LAATSTE
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.425 AAN DE ONBEKENDE LEZER
Hoe zoet is 't om te peizen dat,
terwijl ik rust misschien,
een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
u lezen kan, mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
van al de droeve falen van
uw vader de Poëet!…
De Meeste Mensen Deugen *
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 gegrift in mijn geheugen
staat met grote letters geschreven
dat je geen mensen ziet die helemaal deugen
nee zulke exemplaren kom je nauwelijks tegen
Bregman weerlegt in zijn boek
alle feiten die wij al eeuwenlang
aannamen voor al te zoete koek
o wat maken we elkaar toch bang
maar wat is daarvan toch het belang
de kerk heeft ons vele vijanden…
Geluksmomentje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
605 Druppelsgewijs
Drop, druppel, drup
Een vleugje van het zachtste aroma
rozen, meiklok, jasmijn
en afgereden gras
Zoete lenteliefde
verlegen blos ...
Parfum
die daarnet nog in de kamer
hangende was.
Een glimlach verdwaalt
rond mijn mond.
Een moment omgeven
door vloerse nevel.…
De pracht van de maan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
451 Ik raak haast bedwelmd door haar parfum terwijl mijn
gevoelens zich laten meestromen met het wit licht dat ook mijn
hart heeft bereikt, hoe ze mij ook verleidt met een majestueuze tederheid
zodat ik dronken word van een zoete liefde, verlangen klimt naar ongekende hoogte.…
Golf-slagen/de lente
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
782 sterren,zijn eigen lichaam wil herkennen
golfballen de boog spannen,heelal en oer-al
in een oerkreet-knal
Bloemenpad veelkleurig de lente verwoorden
“Heilige vaders” die de Lage landen bezoeken
“Dank voor de bloemen”
"Paaslelies" die nu al bloeien
Eicellen komen in chocoladeschelpen
boter bij de vis in het snoepen
Kinderen die honig -zoete…
Herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 liefde en ruzie begon
Dan liepen we over strand naar Kijkduin
in de regen met wind tegen
en ‘t ging over die ring
En omdat de één uit Schiedam,
de ander uit ‘t hofje mij bezochten
trakteerde ‘k poffertjes,
hingen onze zeiknatte jassen en tassen
over de leuning in de hoop
dat ze droogden
maar dat deden ze niet
en na het zachte en zoete…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Vrouw, geur van nachtbloem die mijn ziel doordringt,
donkere damp van aarde na zomerregen—
zoet als honing die van eigen lippen vloeit.
Lichaam, o lichaam, dat het mijne omgeeft,
ook al behoort het aan de wereld toe.…
Vloed der zond'
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
461 en haan
Specht en kraan
Duif en pauw
Uil en kouw
Raaf en gier
Vond men hier
Kraai en snip
Vloog in't schip
Voor de vink
Was het link
Zo niet dus
Voor de mus
Draak en slang
Men hier dwang
Hond en kat
Muis en rat
Groot en klein
Vuil en rein
Wat niet moet
Poot noch voet
Wild en tam
Daar toe kwam
Kwaad en goed
Fel en zoet…
Een vlaamse gaai in code grijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
323 *
Goedemorgen ma delief,
mijn zoete zuidlimburgse vlaai
ik hou niet van je, want je weet
ons onderling klein ongerief
is slechts geluk dat ons ontbeert
nomade in my spotless mind eternal sunshine godelief
ik vind je, lorelei, toch lief
voor outsiders niet blond noch dom
alleen ik weet, hoe en waarom
Wil je nog weten wat er speelt? …
adres vergeten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
175 gekreukelde grauwwitte bladzijden uit onze
vroegere correspondentie probeer ik vochtvrij
te bewaren in een doos met andere brieven
het zijn ongecontroleerde emoties verdwaald
op zoek naar pure troost tijdens nachten van
intieme waanzin samengevat in zoete ernst van liefde
eenvoudige opgeschreven kale feiten over de
kleuren van bloemen en…
Lierzang van een vader aan zijn enig zoontje
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.790 De zoete vreugd mag aan uw leeftijd voegen:
Dat vrij uw lust voldoening zoek'!
(Ik zei het wel, dat al die koek
Die Trui hem gaf, hem misselijk zou maken.)
O! dat de vreugd, die thans uw schuldloos hart doet blaken,
Bestendig, duurzaam, wezen kon:
(Daar knipt hij, Janslief! met een schaar in uw japon.)
Zoet rozenknopje!…
Wrange Amaril
poëzie
4.0 met 8 stemmen
4.985 Wat zoete wraak van al uw koeligheden!
----------------------------------------------------
* murwe meuken = zacht maken
* 't ouderdom = ouderdom 't
* elpenbeen = ivoor, i.c. de blanke huid van de borst
* de blinde schutter = Cupido
* borgen = beschermen, ontzien
* kwijnen: kwijnend?…
Lethe
poëzie
3.6 met 10 stemmen
4.965 De zoete macht tot lach of traan
Gaf mij en nam mij 't leven.
Alleen mijn ogen bleven
Kijken, mijn voeten gaan.
Hoe vaak sindsdien waar 'k zat en ging,
Is langs mijn wakende ogen
De lange trein getogen
Van aller lust herinnering.
Wat moet ik aldoor zien wat 'k weet?…
Vertroostinge aan Gerard Vossius
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.111 De dood die spaart noch zoete jeugd,
noch gemelijke ouderdom.
Zij maakt de mond des reedners stom
en ziet geleerdheid aan noch deugd.
Gelukkig is een vast gemoed
dat in geen blijde weelde smilt,
en stuit, gelijk een taaie schild,
de onvermijdbre tegenspoed.…