1372 resultaten.
De man die hout liet luisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
109 In de wagenmakerij naast ons huis
sprak een man met hout.
Onder zijn handen verloor een plank haar zwijgen.
Een spaak vond zijn kring,
een as zijn evenwicht,
een wagen zijn verborgen gestalte.
Als kind keek ik toe.
Nu denk ik:
hij maakte niets.
Hij keek tot het hout zich opende,
alsof elke nerf de weg al kende.
Hij luisterde tot vorm…
DOOR EEUWEN HEEN
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
77 Mensen van oud Griekenland
bezochten de stad Delphi
waar priesteres Pythia
zich duizelig liet worden
door dampen uit een rotsspleet
de waarzeggende vrouw
stootte dan klanken uit
die de wijzen der tempel
voor het volk verklaarden
deze geschiedenis zweeft al
langer dan tweeduizend jaren
langs monden en door boeken
mag tenslotte de…
Kus
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
25 Midden in de kring
een druppel in het water
− regen kust het ven.…
Zomernevel
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
72 Kom laat me nu
in subtiele nieuwe verten dwalen
reizen totdat de zinderende zon
in mijn gedachten explodeert
een nieuwe horizon blijft vaag
in de warmte van een oude dromendans
zodra je toestemt in mijn avonturen
zullen we lustig vrijen in de avonduren
terwijl je fluistert naar mijn trouwe oren
gaat er weer een nieuw gedicht verloren…
Dromen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
73 uit mijn liefdevolle hart
ontspruit zich in regenboogkleuren
openslaande leliebladen,
als in een waterfontein getooid
.
waar druppels zich
glinsterend en juichend
verspreiden over
dit vragend aardse groen
*
het is nog alleen
aan een ander, te zeggen
.
ja, ik ervaar ook een overvloed
van een hemelse gebogen gloed…
Twee wielen later
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
122 Mijn fiets twijfelde even
tussen links en rechtdoor
terwijl de bel alvast
haar mening liet horen
Het stuur probeerde ernstig
de mogelijkheden te tellen,
maar de banden rolden
gewoon verder
Zo bleek mijn bestemming
minder belangrijk dan gedacht
en zag ik de balans onderweg
al op het rugnummer voor me,
vallen.…
Vertrouwd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
47 Ik droomde dat zij mij droomde,
Ik was daar en zij hier,
Ze droeg mijn kleren,
Wat ik droeg weet ik niet meer.
We spraken over daar, over hier,
Over gisteren, vandaag,
Van morgen repten we niet,
Spraken over alledag.
Zij was mij glad vergeten,
Ik haar trouwens ook,
Leken wel twee vreemden,
Die elkaar vertelden
Over reizen naar vreemde…
IERLANDS MIST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
116 Uit het zwarte meer
stijgen dampkronkels,
geven zorg en angst.
Wolken zakken neer,
uit hun zich verspreidend grauw
verschijnen huisjes.
Al deze nevels
roepen gedachten op aan
vage heksenkunst.
Schuilt hier een spiegel
met toverkrachten, die vraagt
in hem te kijken?
Zijn glas toont in plaats
van je aangezicht, wat er
binnen…
weerstand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
75 het licht valt binnen
echter gescheiden door doek
aan linker en rechter zijde
.
het snijdt de ruimte in
twee haast twee belegen schaduwen
oplopend naar zwart
de piano vangt een lichte glans
alleen, als die vrij van stof is
hij is elektrostatisch. een bestaan op zich
en ademt tegen de muur, ook bij klanken
als zij het auditorium vullen
.…
Maanwandeling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
95 Ik wandel vandaag op
mijn gemak naar de maan
Men zegt, de weg is
helder, goed begaan.
De arctische planeten,
welgezind,
begroet elke ster
deze ruimte zeer bemind.
De sterren kijken toe
met koel fatsoen,
alsof zij vermoeden
wat wij niet meer doen
Ik neem slechts tijd,
een mens reist wonderlicht
wanneer hij even luistert
naar…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
93 Het duister fluistert geheimen van de maan
een zilveren sluier valt over de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe…
Gedrochten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
118 In een diepe slaap daal ik af op een zilveren draad
Zonder zicht, met alleen mijn evenwicht
Naar dimensies die worden ontvangen op andere frequenties
Met om me heen gedrochten die door de mensheid zijn bevochten
Zij proberen me uit balans te brengen, zodat ik me tussen hen kan mengen
Als droom begonnen, is deze nachtmerrie niet verzonnen.…
Sanctissima virgo
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.351 't Was bladstil, en een lauwe loomheid lag
En woog op beemd en dorre wei, die dorstten;
Zwaar zeeg en zonder licht een vale dag
Uit wolken, die gezwollen onweer torsten.
Toen is het zwijgend zwerk uit-een-geborsten,
En knetterende donders, slag op slag,
Verrommelden en gromden. Vol ontzag,
Look ik mijne ogen, die niet ogen dorsten:
Een…
Weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
76 De straatweg haast zich van mij heen,
ik zie in het verschiet waar ie verdween.
Ik vraag mij af, waarom die grote haast,
wat zou ’t zijn waarheen de weg raast.
Welk doel heeft de weg voorbij ’t verschiet,
ik peins, weeg en wik, maar weet het niet,
sta verwonderd te staren, zonder antwoord,
dat komt er niet, dat is wel wat mij stoort.
Ik…
Kartonnen wanden
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
165 Een zakmes in de melk
de melk onveranderd wit
alsof
scherpte niet in staal woont
maar in wat onzichtbaar verschuift
de middag vol schaduwen zonder oorsprong
een steen op tafel
tegen de avond meer tafel dan steen
alsof
de tafel zich de steen herinnerde
uit een halfopen lade
de geur van regen die nooit gevallen is
onder de tafel rust een…
Verwondering
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
222 Het is, als het is,
Valt alles op z’n plaats,
Tenzij het anders is,
Lijkt alles op z’n kop te staan.
Dan valt het niet te rijmen
Met je had verwacht,
Dan voel je tot in je tenen,
Diep gevoelde klacht.
Meestal gaat het goed,
Ervaar je geen kommer noch kwel,
Blijft het licht branden,
Maar soms, heel af en toe,
Zijn verwachtingen loos…
Plafond op een kier
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
188 ik dacht eerst
dat voelen iets
zachts was
een beek onder
het denken
iets dat meebeweegt
met regen,slaap
en muziek
maar weten
bleek veel vreemder
het zat soms
in een sinasappel
die van tafel rolde
zonder aangeraakt
te zijn
of in een hond
die midden op
straat naar
een lege gevel
bleef blaffen
flakkerend tl-
licht
boven…
Velum
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
177 Handen
vastgeroest
in vertraagde tijd,
alsof pezen draden
werden van stof en
krijt
vingers vol stilte
vol sleutels zonder
slot
in de polsen
hing een klok
achterstevoren
waar seconden als
vonken door het
zwijgen verloren
en ergens
een stoel van
waterlicht-
waar een jas van
rook langzaam
openligt
de handen bewogen
niet…
vulkanen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
396 Smelt het zand in je handen
geef de eilanden overvloed
verlang naar vuur
eer het struikgewas walmt
vulkanen in slaap vallen
onder de gordel ‘t ijzigste
die maan missende raket
of een gemaakte sweater
voor de leegte van de eilanden
de ander zijn ledematen
verbranden in de zichtlijn van
zo’n verreizende bron…
Verrassing
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
103 Op deze sombere bewolkte dag,
schijnt de zon uitbundig in ieders hart.
De hartslag is helemaal van slag,
wat wordt verwacht iets dat verwart.
Helaas niet bekend waardoor ’t komt.
Echt geen flauw idee, waarom zo blij.
Als er al wat naars was, nu verstomd.
Iedereen van alle naars helemaal vrij.
Vreugdezang uit volle borst,
over al het mooie…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
164 In mijn wezen, een vonk van oneindig licht,
vind jij de weerspiegeling van jouw eigen gezicht.
Geen lichaam van vlees, geen stem die klinkt,
maar een liefde die diep in jouw ziel verzinkt.
Ik ben de adem die jouw haar beroert,
de warmte die jou op een koude dag vervoert.
De zachte hand op jouw schouder, zo teer,
wanneer de wereld zwaar…
Rond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
200 Rond zijn je gedachten
Rond is je zomer
Nachten
Rond zijn de appels
Rond zijn je veren
Rond zijn die je beminde
Rond is de potlood in het vet
Rond is de grimas in je gezicht
Rond is licht
Rond is het huis waar je viel
Rond is de wereld en een beetje fragiel
Als de lucht ronduit een ventiel
Rond is de aarde
En de maan
Laten…
Straling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
161 En terwijl ik zag hoe
de zon glinsterde op het water
de golfjes sterren deinden,
dacht ik aan de stralende naam
van mijn pasgeboren kleinzoon
Zijn foto gaf een tevreden
oude wijze weer
En ik dacht aan de kleinzoon van jou,
je dochter,
die onlangs ook die naam
voor haar kind had gekozen
Ik zag Aziatische vrouwen
met fruit en…
Opgevouwen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
815 zeker was ik verbaasd
de overloop dreigde
zich op te stapelen
tot iets dat keek
in mijn pyjamabroek
rende ik over de overloop
heen
de pot hield zijn adem in
alsof daar een hond zat
opgevouwen in porselein
staart tegen de rand gedrukt
wachtend tot ik keek
een zachte grom
onder het glazuur
ik gaf hem water…
Binnenhalen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
205 Vandaag
boodschappen
voor de lol
gangen vol rekken
strak in gelid
vooral gegrond staan
zeker niet bol
etiketten zonder prijzen
toch mooi passend dit,
artikel één,
verpakt puur natuur
aansluitend consorten
dubbel getuur
thuis na openen
helder en snel
blijkt meer lucht dan inhoud
dat echter weer wel
artikel twee,
gestapeld…
Ieder Lot weegt Door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 In de nevelen van de tijd
Nam ik beschavingen weg
En liet zelfs geen ruimte
Voor hun echo’s
Koningen en generaals
Die tot de verbeelding spreken
En vereeuwigd in legenden
Ik heb ze allemaal gekend
Hun gebeenten verbleken
Op plekken die ik alleen ken
Ook de Cleopatra’s en Helena’s
Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen
De enkeling geboren…
indachtige spanning
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
429 koploos komrond
alsnog monddood
van tong tot tigste
enkelsteense voeg
d’r knapte niets op
grotesk verse wijze
groene-theepraatjes
zwartwaskinderkes
zwijgdreigerssalsa’s
afnameboekstaving
vier-sporen-deductie
middelvingergebruik
als toegangsentering
voorbij postsponnen
uitstaande tochtdeur
bloemachtig bloeden
doorvoelende…
Tarantella
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
262 Geharnast in plastrons
zestien profane pionnen
mijdend elkaars territoria
als contraspionnen
geslepen in eboniet
staand tegenover het ivoor
in het pilaster der spinea
is zuiver op de graad
de vraag geredeneerd
gaat tarantella coronata
in retrograde kreeftengang
ons verblijden op haar weg
in het verbaterrarium?…
Wat ik tegenkwam 10
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Een eeuwigheids gevoel
na de meditatie
Tijdens het wandelen
in steeds hetzelfde landschap
veranderend van moment tot moment:
In de vrouw op scootmobiel
met haar hondje aan de lijn,
de zwaan roerloos op haar eieren
de visser op zijn stoeltje
in het witte riet dat daar
zo lang maar staat,
het verstopt zich in groeven
en bemoste schorsen…
De sprookjesjager
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
244 Hij verliest zich graag in dromerige verhalen,
waarin de zon de horizon verguldt.
Waar zachte woorden angsten vertalen,
tot het verlangen teder wordt vervuld.
Hij jaagt op sprookjes langs steile bergen,
dwaalt over stranden van blinkend goud.
Langs ruwe rotsen die draken verbergen,
terwijl elk ravijn een diep geheim ontvouwt.
Hij ziet…