inloggen

Alle inzendingen over tijd

3049 resultaten.

Sorteren op:

over houdbaarheid

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 18
wij filosoferen dikwijls over het eeuwige leven dit tegen beter weten in omdat we goed beseffen dat het lichaam het niet aan kan…

Dansen van weemoed

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 22
Tijd dacht te winnen, maar ik klokte het snelst Zij droomden verder en hun traagheid behelst Veroorzaakt door gedachtegang na een val Speelde men met benen, functioneel rakend de bal Er werd volop ge-één-tweet, gepasst, voorgezet En zeker gescoord Uit deze tijd zijn wij inmiddels teruggekeerd Naar hier Zeer gelukkig in de liefde, snijden…

Rust

gedicht
3.0 met 34 stemmen aantal keer bekeken 12.031
luister naar de rustige regen het gesuis van de horizontrein en de boten die Gijsbertha heten ------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten', 1958…
Sonja Prins18 september 2022Lees meer…

Op reis...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 34
In mijn laatje vol met geuren, ruikt het naar lavendel. Als ik het laatje opentrek zie ik in gedachten, prachtig paarse velden. Heerlijk geurend in de zomerzon. Iedere morgen maak ik die reis. ’t Is toch bijzonder, die gedachten. Geen auto nodig of een trein. Een paar seconden en ik kan daar zijn. Daar is ook mijn geliefde. Samen lopen…
Antje15 september 2022Lees meer…

Voorrang des slaaps.

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 334
De zuigling kent nog niet De wijn: de grijsaard kent Niet meer 't genot der min. De jongling proeft en kwijnt: De man slechts drinkt en mint. Maar allen kennen ze, Genieten ze de slaap. Ik sliep gewiegd, als kind; Ik sliep, als jongeling: Thans slaap ik als een man: En zal, zo 'k hoop, eenmaal Als grijsaard slapen. En, Welk…

Droogte

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 29
Ze omvat mijn woning. Ze omvat Ze omvat de schelp waar ik uit was gebroken Ze omvat, maar ze weet niet Ze weet niet van mijn vrijheid en hoe die gewonnen was Ze had vast. Ze had vast anders gehandeld Maar moeders zeggen: als hadden komt is hebben te laat Ik was eens. Beloofde iets. Maar stremde in iets dat blind was Ooit zal ik weer, zeggen ze…
Wunengzi10 september 2022Lees meer…

Ontwaken

poëzie
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.394
't Is buiten kalm. Het lomm'rig dorpje ligt Met daken puntig tussen ronde bomen, Vervlietend in de zacht-opalen zomen Der kim, die trilt in neev'lig morgenlicht. Het vogelfluiten brengt een blij bericht Van leven na het stille, doodse dromen, Dat sluipend door de nacht was aangekomen, De scheps'len buigend onder zijn gewicht. Nu rept…

BLOEM op je hoed

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 67
zij wist nog hoe een ijzeren hoefslag langs de klinkers klinkt hoe het water lucht en bomen weerspiegelde zij voelde altijd nog de weemoed van wolken zij wist dat ze deel was van het leven van alle aardse dingen…
J.Bakx2 september 2022Lees meer…

Klinkdicht

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.176
Te denken dat in 't eind mijn staat eens zal verkeren En dat ik eindelijk eens zal gelukkig zijn, Te hopen dat in 't eind een heldre zonneschijn De nacht van mijn verdriet eens uit mijn ziel zal weren. Te zien dat in mijn beurs de duiten wat vermeren, En dat ik dagelijks win dukaten bij 't dozijn; Te hebben kelders vol van Franse en Rinse wijn…

[ Onderweg naar jou ]

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Onderweg naar jou beklim ik de berg van tijd -- die alles verbergt.…
Zywa26 augustus 2022Lees meer…

Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.180
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen, En van de woorden en van de gebaren En van de droevigheden en van al het staren Om dit dat alles was en is vervlogen. Wat meer dan rozen in de storm gebogen En bladerloos geschud boven de eigen blaren, En oude tederheden, die geteisterd waren Met droefenis en die geen troost vermogen.…

achterblijven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 57
in het open luchtruim dansen vogels zich bijeen cirkelend boven het standvastige gebouw van koper en graniet boven de ingang prijkt Mozes in steen gebeiteld samen met de tafelen der Wet in een gesloten ruimte op de bovenste verdieping wachtte de galg niemand keerde terug…
J.Bakx13 augustus 2022Lees meer…

strandwacht (anno lang geleden)

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 98
met vaders pet en de door zijn moeder gebreide zwembroek hield onze held destijds in heel hete zomers een oogje in het zeil schaamte was hem vreemd dat werd pas jaren later uitgevonden…

0 dromend hart

poëzie
3.0 met 41 stemmen aantal keer bekeken 3.710
0 dromend hart, kies u een nieuw vertier in vrouwenwang en purpren eglantier; licht als kwikzilver vlieten onze dagen, de pracht der jeugd zinkt als een bergrivier. ------------------------------ 'Uit de Rubaijat' (1914)…
J.H. Leopold10 augustus 2022Lees meer…

Stijl

gedicht
2.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 9.178
De vaas bleef bewaard sierlijk en versierd, honderden jaren, niet voor de bloemen of het water. De kast niet voor het hout noch voor de inhoud. De schaal niet voor het fruit en het kasteel niet om in te wonen. Evenmin als er van jou iets overblijft in deze woorden. ---------------------------- uit: 'Speelgoed', 2000.…

Bij de rozen

poëzie
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.901
‘Zij zijn voor sterven en vergaan geboren,’ zo dacht ik vluchtig toen ik bij de rozen was. Maar schrok, en hoorde dreunen in mijn oren: wat is u zelve, ijdel mens, beschoren, zo kort als gij hier wandelt bij de rozen op het gras?…

Leven van de wind

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 91
Mijn moeder zei altijd: “Van de wind kun je niet leven. Laat me eens je handen zien. Hier, kijk maar even. In elke hand staat een letter en als je ze leest, staat daar: Mens werk. Het staat daar geschreven.” Ik keek en begreep, dat ik moest werken om te leven. Nu ben ik oud, in mijn handen staan ze nog geschreven. Oude handen, wat meer…

Leven

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 78
Het leven is niet alleen dat wat ik vanuit mijn venster zie. Het leven is veel meer. Ik weet het want ik heb het gehad. Het besef dat met het klimmen der jaren, de ruimte om je heen, steeds enger wordt. Dat is een stil ervaren. Mijn kinderen staan nu in het volle leven. Met hun eigen verwachtingen hun eigen idealen, zoals ze dat zelf…

oude mensen gaan niet dood

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 51
de tijd valt hier samen met het ego door de mand Dean Martin stuurt nog steeds Red Roses for a Blue Lady hoe lang ben ik nou hier een half jaartje ongeveer, Henk de buurvrouw van Henk fluistert dat ze zijn mes en vork aan de goed kant gelegd heeft ik snap niet hoe ik hier gekomen ben herhaalt Henk, het was volgens mij een ongeluk…

tekenen van de tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 53
de dagen geketend aan stilgevallen uren getekende wijzers naar geërodeerde stomgeslagen tijd…
J.Bakx29 juni 2022Lees meer…

HERINNERING

poëzie
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.515
Ik zie dat bleek gelaat, als met een krans Omspannen door het strenggeplooid korset - Die zachtblauwe ogen weer, als in gebed, Neerblikkend naar de vlugge naaldendans. En aan haar voeten, in de zonneglans, Zie 'k, hoe een blonde knaap zich spelend zet: Dan - aandachtsvol - soldaatjes kleurt hij, met Helrode mantels en een…

Kloppen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 29
Het verleden klopt niet meer Geluk brengt geen poëzie Richting de tuin En waterornament Onoverwinnelijk ben je niet Nooit meer Geweest Als een eenzame straatnaam Het klopt niet meer Ook niet die schreeuwende Overdreven aanwezig Hij is nu een vreemdeling Gek Als je terug kijken Mag En staar maar niet te lang Het is goed zo…

er zij licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 45
op de zolder van het kasteel honderd stukjes glas in lood eeuwenoud kwetsbaar en dun één vergissing en je hebt al een barst kijk naar de zachte kleuren het getemperde licht dat door de ramen valt dit raakt aan iets hogers de liefde voor oude dingen de koestering…

dagen lichten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 53
licht en lucht raken elkaar over de daken van de wereld het gezicht van de slapeloze zwerft omhoog alsof hij wacht op iemand of iets hij zinkt in zijn bed terug en licht de dagen…

Een lichtschijn

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.277
En droevig zit ik, in mijn eenzaamheid, in hooploos nietsdoen. Al mijn uren dood ik in ijdel snakken naar het eindlijk einde des lange, droeve dags, naar 't eindlijk einde des lange, droeve Winters, zelfs naar 't einde des lange, veel te lange levens, dat, zwaarder dan lood, zwaar als de smarten zelf, weegt op mijn hoofd.... En onbeweeglijk…

tijden

gedicht
2.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 12.200
Als men terugkomt is men een ander denkt men terwijl men het huis sluit het licht ingepakt de zomer verzegelt het tuinhek prijst om zijn ijzer deze slak op de drempel zal er nog zijn de ijskast zal blaffen de hitte blaten de hond zal zuchten en zijn sterven hervatten als men terugkomt denkt men ------------------------------------- uit:…

Maandag

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 97
Het is weer maandag, een nieuwe week begint. De was moet gedaan, de vuilnis opgeruimd. Hè, bah, wie dit verzint! Ik doe maar mee. Al voor de koffie, maak ik dat klaar. Dan kan ik rustig zitten, gezellig bij elkaar. Een volle bak vanmorgen. iedereen is paraat. Even uit de sleur, eventjes wat anders, even buiten de deur. Het gaat…

De pijn van toen

netgedicht
4.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 48
ik zag je hand op het behang ogen die wegdroomden vingers die de tijd nog voelden in de pijn van toen die even krampten toen je weer de stemmen hoorde van het twistgesprek op de overloop waarvan je in de toon alle hoop verloor nooit is het meer goed gekomen de lat was veel te hoog gelegd wat restte bleek het laatste op de…

Schemering

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 93
Kleine witte wolkjes drijven langs de hemelboog. De ondergaande zon kleurt ze hier en daar wat roze tegen het zachte blauw. Het wordt avond. De zon zakt achter de huizen aan de overkant. Nog even, en de schemer verdeelt zich over bos en veld De merel zingt nog zijn jubelend lied. zwart tekent hij zich af in het schaarser wordend licht…

Panta rei voorbij

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 173
De uren vliegen voorbij De dagen slijten Maanden monden uit Jaren gaan voorbij Ook al lijken zij eeuwen Onszelf vaak voorbij gehold Tot stilstand gekomen In een rollercoaster Van het hiernamaals Het heden voorbij Het verleden in zicht De toekomst afgerond De tijd tikt genadeloos Een hoekje af Het hoekje om It’s only rock ’n roll…
Meer laden...