Alle inzendingen

De burgemeester werd gearresteerd Dus zijn in Istanbul nu demonstraties Met als gevolg massale arrestaties Het recht van spreken is gelimiteerd Loop in de pas voor je gevangen wordt De spelregels van Erdoganzenbord…

*** Zo klein Zo fijn Zo zacht Zo vol Van wil En levenskracht Elke dag Met jou Een wonder We willen nooit meer zonder Teddy ***…

Ik ben wie ik ben ik leef in het nu ik ben in m'n ben Ik ben steeds meer in het nu steeds meer in mijn zijn, in mijn mijn met prachtige grondstoffen en edelmetalen ik haal ze niet op ik delf ze niet ik laat ze zijn en in mijn mijn blijven! want dan ben ik en blijf ik wie ik ben een schat in het nu; noemen ze dat niet mindfullness?…

Heden kijk ik uit naar andere tijden nee, niet naar ajax voetbal johan cruijff die tak van sport wil 'k nu het liefste mijden die deel ik liever met mijn liefste meiden de een rust op een tak als troetelduif de ander is naar bed, slaapt als een roos ze had geen zin vandaag, en keek heel boos ik deed of ik iets las van marjan luif die…

Weer een dag geleefd Weer een dag overleefd Tussen sleur en stress en zielenpijn En oorlogen die overal lijken te zijn De zon willen grijpen De regen willen zuipen Het leven willen voelen Zonder de leegte Die alleen gevuld wordt met chocola Ik denk dat ik maar eens op vakantie ga…

paarse hyacint met tonen van jasmijn én roos ~ primavera…

Je brengt mijn schaduwkant naar de oevers van de rivier, waar de hoofdstad uit een spiegel drinkt vol intieme handelingen met een dronken volkszanger op hoop van zegeningen de beide longen in de wind ogen naar de horizon uit stille hoop verzonnen dit is de nacht, hier is mijn dromenland.…

Na tweeëntwintig jaren in dit leven mocht kleine pompelmoesje Esohe op jazzy soundmixgrooves van Ekathe de vleugels uitslaan van haar curly hair haar face fotogeniek als van een ster die tiktokt in het facebookunivers ze schrijft nadat ze Recht heeft gestudeerd en valt omhoog op dichtersfestivals en wordt een kijkbuishit... ze presenteert…

Ik sta hulpeloos in het meer, waar is de gier -- die mij komt redden?…

in verschijningsvorm op tal van plaatsen toch weer anders dan anders ook onder dezelfde omstandigheden nee ik heb geen gouden bloemen om jou te geven wel mijn met een gouden glans gevulde ogen meer dan 21 karaat echte liefde direct warm terugstralend anders wordt liefde koud alleen ingepakt door afstand in de kleur onbereikbaar…

Goed nieuws voor Wiersma en de BBB! We dreigen onze Golfstroom te verliezen, dan gaat het hier vanaf augustus vriezen en krijg je automatisch krimp van vee. Er zijn al onbevestigde geruchten dat Wilders naar Marokko wil gaan vluchten.…

Als ik op een stoel zit bij de radio de benen iets te scherp over elkaar geslagen het hoofd wat scheef, kin in de hand ben ik, nee niet: lijk ik soms ben ik hem, heeft hij ineens bezit genomen, is mijn huid zijn huid, kijken zijn ogen uit mijn kassen dezelfde wereld in. Ik houd me dan doodstil, verbaasd dat niemand hem hier ziet, mijn spel…

Wat zijn ze schoon, de schemerige dagen Die niet meer grijs en nog niet paarlemoer Zijn durven, alsof er een lichtschijn voer Door een groot ademen, dat met zijn vlagen Van ijle blankte langs ons henenstrijkt, En even staat en langzaam witter wordt, En dat een bal en een geschitter wordt En ’t effen grijs doet glinsteren, - en wijkt. De tuinen…

Ik vloog gedragen door de wind Met vleugels jong en licht van slag Van noord naar zuid Door valleien met openstaande bloemen Waar purperroze geuren mij vertelden Dat het altijd lente was Èn dat de nacht slechts donker Om de tijd te misleiden Waar het schuifelen op vloeren Van bewierookte lijven in trance De verleiding omarmden in nachtelijke…

Citta Roma, ruim drie eeuwen her ligt Innocentius XII op sterven amper bekomen van het Weens beleg waar legers Christenen de Turk verjoegen Terwijl politici en kardinalen in 't Vaticaan sub rosa in conclaaf geheime onderhandelingen voeren over de toekomst van de christenheid vindt, als zijn laatste uur geslagen is, de meest belangrijke…

Zo aantrekkelijk zo bekoorlijk zo beminnelijk zo bescheiden zo creatief zo kleurrijk zo lieflijk zo voorbeeldig zo voorkomend zo zachtzinnig zo, zo........zo, zo: maar dan hebben ze het niet over mij!…

Zo graag zou ik vandaag een lentedicht vol blije vogels voor je willen schrijven maar ach, ik kan toch niet zo lang hier blijven want er is ook op zondag nog een plicht. Maar weet: de zon zal morgen ook wel stralen en schrijf ik dan wel mooie droomverhalen.…

Nog maar drie-en-een-halve eeuw geleden belegerden Osmanen, Transsylvanen Moldaven, Turken van het Krim-kanaat ten tweede maal de keizerhoofdstad Wenen Het waren Polen, Litouwers die streden met Franken Saksen Zwaben Oostenrijk als Christenen van 't Heilig Roomse Rijk de kathedralen werden geen moskeeën Nu, op het zwaardpunt…

In mijn hoofd ben ik een huis een huis vol geheimen in mijn huis wonen woorden die graag willen rijmen In mijn huis spint de poes en waakt mijn hond hier woont de liefde met een lach op haar mond Soms geeft mijn huis een feest ik kruip in een ansere huid mijn huis staat dan op zijn kop morgen ruim ik de scherven op Mijn huis zal niet…

als zand dat door vingers glijdt een schaduw in de ochtendtijd zo is de jacht naar groots en meer een echo in een lege sfeer we bouwen torens hoog en breed vergeten wat er echt toe deed vergaren goud, vergaren macht maar zien niet wie op ons wacht de spiegel fluistert leugenzoet kent niet wat de ziel ontmoet wat blinkt, vergaat, wat schittert…

Er is niets te eten in de keuken van Karel Frank Wachter geboren hier in de stad en vorige winter overleden We boenen het aanrecht gemaakt van zijn grafplaat Er zit nog geen krasje op De kist waarin hij lag hebben we geruild voor spek en bonen De tijden veranderen maar ongelijkheid niet hoeveel marsen we ook lopen naar het Grote…

zacht is je huid in alle subtiele rondingen zij geeft de oneindige cirkel haar zachtheid kwaliteit in de vileine spanning van raking in vloeiend samenkomen zonder het brute botsen van twee werelden zou ik in herbeleven nogmaals zoveel van mezelf geven dat de pijn nu nog schrijnt in de littekens die zichtbaar overblijven…

De schepping Een wonder Of een flop Het ene dier Eet het andere op Planten elke ander Overgroeien Om die ander Uit te roeien De mensheid Doodt de minderheid Zelfs zonder twist De bedenker hiervan Is een echte sadist En hoe naar zijn Beeld ook is Wij zijn geschapen Naar zijn beeltenis…

‘t Gordijntje wordt daarboven Van ’t venster weggeschoven, En door de heldre ruit Blinkt Miekes hoofdje uit. Ze heeft me in ’t oog gekregen, En lacht en knikt me tegen… Zo slaat dan op den duur Toch eens het liefdesuur! Maar neen! Mij geldt haar blikje, Haar lachje noch haar knikje! Ginds kuiert hare nicht… Ach! doe ’t gordijntje…

'Jij mag alles in mij kwijt' zei de ruimte tot de Tijd. 'En? Wat moet ik dan beginnen?' 'Waarom kom je niet eerst binnen?' En zo zeurt het stel al jaren zonder dat het komt tot paren. Moraal: Als de tijd het al niet kan, lieve lezertjes, wie dan? ---------------------------------------------------- uit: 'Hollands Maandblad…

Door grootheidswaan en onderschattingsfouten Lijkt Trump z’n vredesplan een grote flop Zijn missie loopt nog meer vertraging op Dan die van NASA ’s Boeing-astronauten En met zijn opgeblazen eigenwaarde Daalt hij natuurlijk nooit terug op aarde…

je ging met de zon en een stralend gezicht - je kwam nooit meer weerom ik nip aan jouw kom nu en ik schrijf met je pen nu ik je fluister ik … niet slapen ik … niet eten en al- le licht is duister het park wacht op het ochtendlicht en jou…

Ik droomde vannacht, dat ik een schort was. Ik had het reuze druk. Mevrouw had mij dan voor. ‘k beschermde haar japonnetje. Dat heb ik graag gedaan. ‘k Zat overal met mijn neus vooraan. Ook als ze zwanger was, droeg ze mij als schort. Ik kwam dan in verdrukking. Maar als het kind geboren was, begon een tijd vol van verrukking. Ik kreeg…

Verstikkende walm van kleurrijke voetzoekers beneemt mij de adem en slaat op de keel onttrekt het esthetisch gevoel aan mijn brein van harmonietinten in diversiteit Het maakt mij dood- en doodziek. Allicht! het belemmert het zicht van mijn ogen Hoe zonderling toch dat een spierwit konijn het scheppingsverhaal opgetogen van zijn zwarte…

Bezielde hersenen nemen de hand van de kunstenaar in zijn eenzame universum en tekenen een eenvoudig huis je bent in een andere wereld woeste rivieren kronkelen rond jouw verstilde adem dood onder de gestorvenen ligt het vlees van jouw leven te rotten in het kille graf De kunstenaar is in dit geval een man kaal zoals de kale boom…