Alle inzendingen

Ik ben met mijn haat door het leven gegaan Een mantel van purper had zij aan En onder die mantel een kleed van rouw Als het slepend gewaad van een weduwvrouw En een kroon van robijn op haar lokken blond En een bittere lach om haar trotse mond En een levende slang om haar middel heen Als een goudgroene gordel van edelsteen Zij droeg in de rechter…

hoe de zeeën als thuis- komen voelen kunnen over de boeg slaande golven een verwachting van het volste leven de zeilen voor de strijd gehesen, voorbereid op wat het ergst te vrezen valt; kluizen van eilanden geroofd op ijkpuntjacht van eer voor ongepolijste en veelkleurige piraterijen met dubloenen en betovering gevulde galjoenen…

Ze, hij, zij moeten gewoon dit of dat doen, of niet doen, zeg je, mensen moeten gewoon gelukkig kunnen zijn en daarmee is het klaar. Zo ’n gewoon antwoord irriteert me meestal en ik wijs op een groter, ingewikkelder probleem Dan moeten overheden gewoon dit of dat En als ze dat niet? Gewoon ontslaan En als je sterft van verdriet…

soms denk ik de wereld zou mooier zijn als ik het voor het zeggen had Ik zou geen bommen kopen voor dat geld zou ik water kunnen geven aan de mensen die verdorsten ik denk de mensen laten het denken aan iemand anders over aan politici, generaals en denk dat ik slimmer ben, alles anders zou doen en ik, ik denk dat ik het wel allemaal weet…

Zomerse hitte; loom stappen mensen voort naar een vrij tafeltje op het drukke terras van hun gekoesterde stamkroeg. Onder de schaduw van een wijde eik komen tongen spoedig los, aangemoedigd door dranken met pit en verlangde spijs. Kinders genieten, smullen al krijsend vol pret. Die kleine speeltuin ligt er leeg, stil, troosteloos…

Oké, dat is dan genoteerd we laten het maar in het midden maar we mogen toch hopen en bidden dat je 'm niet voor die tijd bent gepeerd O, en mag ik bij dezen nog even een stuk van je kostbare tijd dat je er niet te zeer onder lijdt 'geen zandloper is als het leven' de berg die door 't oog van de naald langzaam leeg loopt heel rustig…

Altijd wil ik de dromer blijven De dromer die ik altijd was Over dromen van vree wil ik schrijven En over de droom die genas Het was een droom van rust Die de mens aansprak en raakte Na ontspannende slaap wakker gekust Door geest van liefde die over mij waakte Het was een droom voor alle mensen Van elke kleur en elk ras Dat elk voor ieder…

het raam staat op een zomernacht vaag zwoel de zwak verlichte straat waar een late bromfiets het geronk van zijn uitlaat om een blok laat gaan een korrelige krijtstreep op het bord van de nacht als verkeerd uitgeveegd niets te raden een paar sterren tekenen geen dunne paden het asfalt nog veel dieper donker verwacht geen kudde rinocerossen…

De schoonheid van haar lach Met parelwitte tanden omkranst Door ’t karmozijnrood van haar lippen, Brengt herinneringen uit tijden van weleer, Toen jij mijn leven kleurde, Mijn bestaan naar D’hoogste toppen voerde, Waar'k gelukkig was. In de donkre kilte ik nu eenzaam verkeer, Pompt m’n koude hart doelloos bloed, Nadat m’n lief…

In het pretpark kussen we een film van liefde en muziek Woorden zijn ongesuikerd puur Een wenkbrauw even opgetrokken zegt alles Een meisje op rolschaatsen tussen de kaartenhuizen en zandkastelen krijgt voorrang van starende chauffeurs die de voetgangers snijden en Romeo van Julia scheiden aan weerszijden van de straat Ze zijn hard op…

zacht zong het geluid de stilte van het universum nog altijd op zoek naar de echo's van zijn bestaan zij zijn zonder afscheid te nemen de wijde wereld ingegaan en met eigen snelheid en zijn de maan in haar momentum gepasseerd niet in haar aantrekkingskracht gevangen en blijven hangen omdat die ene echo net voldoende snelheid…

Het lied van de stilte is zwijgzaam en koel het is er alleen als het luistert tussen regels laveert en naar binnen keert en onhoorbaar for your ears only fluistert…

Ter Apel is geen plaats om te herstellen voor mensen die gevlucht zijn voor de strijd, hun land en zelfs hun kinderen soms kwijt, hoe kun je dan een mens nog erger kwellen? Ons kabinet ontneemt de vluchteling het uitzicht op gezinshereniging.…

Wij fietsten naar Egmond mijn liefje en ik. Al in de schemering, Een bosuil gleed stiller dan messen door zuurstof boven ons, streek neer aan de rand van de wei en schikte het bruin van een boom om zich heen. En steeds als we dachten: is hij er nog? schudde hij nee. En dan zagen we hem. -------------------------------------------…

Lila vlinderstruik als stromende waterval dorstige vlinders De Buddleja staat weer in volle bloei, haar takken buigen zacht onder het gewicht van kleuren die de lucht vullen, terwijl de zon haar bloemen bestraalt en het geluid van fladderende vleugels de tuin vult. Elke bloem lijkt de zomer vast te houden, een toevlucht voor vlinders die…

Daar ben 'k gekuierd Door 't zomerland, Daar rook ik, luierd, Van alderhand: - Dat oude gehuchie - Zo'n boerennest, Dat lauwe luchie Van melk en mest; Dat blomzoet hegje Vol zacht getier, Dat wierook-wegje Van witte vlier; En 't Hollands weitje, Dat reukaltaar, Dat bloeipartijtje Van allegaar; En nog zo'n bedje Van hei…

dan zal ik echt beloven dat ik het eindelijk doe vandaag kan het gisteren ook wel en daarvoor zeker het lukt dan wel als het zover is maar nu nog niet en straks ook niet want dan slaap ik als het zo verloopt daarna kijk ik wel naar het verstrijken van weer een dag…

Tik tok is pure karaktermoord soms probeer ik mij er aan te laven maar wat is dat killing, pure intimidatie met die gestoorde heilige Koning uit Thailand met z'n tig maxima's de betweterige indringende angstaanjagende meningen van die en gene; de lekkere patatjes in de 9e Straatjes uit Amsterdam en dan de satires, humor, lachen uitgezonderd…

Ik leerde m'n eerste vrouw kennen in de trein naar Saint-Flour, en mijn tweede eega op de bus na een weekend aan de Ruhr, op de tram in Luik ontmoette ik Bo en Jade, en zij werden mijn derde en vierde gade ... Als je de juiste partner zoekt, leve het Openbaar Vervoer !…

Ik groet de hemel mijn voet voelt aarde een schip deint op de golven de jager in het bos opent het vuur. Waterengelen bouwen luchtkastelen van zand en steken die in brand. Wie vuur oogst zal water vinden en wie de aarde bewerkt kijkt naar de lucht. Liefde van golven opstuivend zand brandmerk van water vuurvogel op de vlucht…

Het zijn zilte tranen die naar buiten moeten uit het kleine glazen huis milde dromen die de dronken mousserende buik en ingewanden verlaten, aangeschoten wild altijd op zoek naar gewillige prooi onder de sterrenhemel een gevormde mond half blind en straal bezopen in een grenzeloos fatalisme van de menselijke ziel in verloren…

Ergens tussen tent en tak tussen muggenspray en afwasbak daar gonst het brein, daar kraakt het kind het is waar het grote denken begint. Geen som of saaie schooltaak hier maar Pieters fameuze Raadselkwartier! Waar hersens zweten zonder gym en de winst geen sticker is, maar glorie met een glim. Pieter — de man met de zwembroek van wol, met…

Gehucht Hoeven-Kempen-zondag 13 juli-9.30 uur Een zwaluw alleen zwiert zwak* over de velden. Zal zij overleven? (*zwak= lenig)…

In de schaduw van het leven Gaan d’vreemdste dingen schuil, Wonderlijke zaken van lange her, Mensen nog menselijk waren, Altruïsme nog de normaalste zaak. In deez tijden van populisme, Of zoals Trump het noemde, Popularisme, dat is als muziek In zijn dovemansoren, wijl Hij alleen zijn echo’s ontvangt. Het volk, voorheen plebs geheten…

Jij bent te mooi om aangeraakt te worden door wie dan ook, door mij alleen, hoop ik als ik mag, als ik durf te doen wat ooit iemand mag Ik passeer jouw huis Er is alleen een raam tussen mij en jouw bed waarin ik mij droom wanneer ik niet kan slapen en mijn adem inhoud en de tijd stil staat bedwelmd door jouw lippen voel ik jouw…

Eerst duizend doden sterven voor de sprint Eerst Napels zien en dan ècht door het lint Eeuwige roem als je d'etappe wint En daar de elyzeese velden vindt Voor even nog van voren met je kop Maar morgen wacht je pas room at the top…

Waar zijn ogen hem zien daar zijn benen hem brengen. Het Paard galopperend in de open ruimte. Als kudde onverdeelbaar bij elkaar. Geheim genootschap op de wijde velden. Til me op en neem me mee over de knellende grens van het bestaan. De glanzende dampende paardenlijven. De warme lichamen waarin de dieren paard zijn.…

Ik schrijf om te zijn niet om begrepen te zijn stilte in zinnen Poëzie begint niet bij woorden, maar bij dat vage moment waar iets in mij beweegt zonder dat ik het nog begrijp. Een gevoel dat zijn stem nog zoekt in een vorm en wacht tot ik stil genoeg ben om het te horen. Ik schrijf niet om uit te leggen wat ik bedoel, maar om te bewaren…

“Ja, morgen gaan we met de Tour de France De bergen in, ik weet je bent geen klimmer Maar geef het daar niet op, nooit en te nimmer Ook jij hebt op succes een goede kans Jij wordt zodra je aangekomen bent De snelste daler in het klassement”…

Zij vouwt zich open Haar slaap: een licht labiele lauwte. Haar gewillig gebinte. Eerder dan een geeuw Kondigen haar billen aan Dat zij wakker wordt. En dan haar oogwit: sneeuw In de ogen van mijn leeuwin. ----------------------------------- uit: De groeten (2002)…