Alle inzendingen

Van repliek dienend heeft ze het gemikt Op een fanbase die haar retoriek slikt En een Golem openlijk of verdekt Waartegen ze als de stoottroepen optrekt In het web van haar eigen spinsels verstrikt Lijkt ze recentelijk wel van Lotje getikt Die woordvoerder alsof het staat gedrukt Onder wiens podcast de waarheid gaat gebukt Wordt zij door…

Als ik je in een doosje kon doen Met een strikje eromheen Zou ik dat meteen doen Want zoals jij, is er geneen.…

Uit steen en klei is haar romp gesneden, beschilderd met een woord dat bij haar past; ze wordt volmaakt door hem die haar betast, haar vragende ogen moet hij nog kneden. De wereld vat ze samen met gebaren, die ze oprolt met haar duim en vinger; niemand troost haar, zelfs niet die indringer, binnenin verzamelen zich gevaren. Ze past nog steeds…

De Atlantische Oceaan en de Noordelijke IJszee voelen over hun golven een druk trefpunt van kwade luchtstromen de koude adem uit Groenland smeekt de zucht van Denemarken bij Andersens Sprookjesland te mogen blijven terwijl Amerika hebzuchtige reuk naar binnen zuigt wil dit reusachtige eiland van het Poolgebied bezitten het strenge…

In het uur dat alles stil wordt en de nachtschapen zich veilig weten in hun kraal, is hij die schim in het kreupelhout. De rimpeling in het zwarte water als hij de oever bereikt. Zijn plotselinge vlucht, met de storm in zijn poten de polder in. Dwalend door het veld, roept hij naar de gloed van de sterren. Het is de geur van de grond die…

De echo spreekt. De muren antwoorden niet. Mijn gedachten ingesloten, Door angsten en verdriet. De aarde draait. De vloer wankelt. Mijn wereld kantelend, De waarheid verdraaid. Druk van binnen, Het klopt aan. Mijn bewustzijn brengt me hier, Naar het bestaan. Druk van buiten, Uitend tot pijn. Kwellend door mijn brein, Alles lijkt…

In Gilroy verkopen ze knoflook -koffie, -appels, -ijs, en -koekjes In Deventer kleurt alles geel: mosterd, tongen, en baarden het asfalt, rozen, en de zon schilderijen in het museum honden, kleren, overal mosterd -soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren Ze leven ervan, ze zijn wat ze eten, ze zouden Garlic en Mosterd willen heten om…

Geïnspireerd op een bizar gedicht van A. Vegter, potsierlijke dwaas, dat ik hedenochtend abusievelijk in mijn mailbox ontving... * Toen ik tussen leprozen- en liplezendag de gewijde stilte openknipte was ze dat tot mijn niet onverholen vreugde niet per se al te zwaar gevallen ze misdeelden geenszins een gevoel van verzet maar hoe…

Vierhonderdzestig stappen heb ik nu gezet, Ik heb de koers bepaald en de bakens verzet. Emily keek toe vanop de zijlijn, en zag hoe ik groeide, zo dapper en fijn. Ik tel de dagen, de mijlen, de moed, vierhonderdzestig keer voelde het goed. Zij gaf me de pen, maar ik schreef het verhaal, in mijn eigen ritme en mijn eigen taal. Ik sta hier…

"Zo'n proefvaart is op zich al heel kort dag" zo sprak de jeune premier als admiraal "Ik zeg maar zo, in onverbloemde taal Wij gaan deo volente Aan de slag! Wij zullen keer op keer moeten laveren laat dat geen reden zijn om terug te keren..."…

en na de storm de stilte de stilte die geen storm meer dragen zal…

Een plotse val, Met de neus in de boter, Is als dat wonder geschiedt, Een waarlijk geluk, Maar vaak, Komt het besef Te laat.…

Ik zie de bomen groeien onder een sneeuwwit gewaad als koningen herrezen uit onbestemde landen zolang de vorst hier heerst takken kreunen door het ijselijk gewicht als de aarde weer opwarmt vloeien lange tranen en zullen ze uiteindelijk weer zwijgen de metamorfose was tijdelijk…

ondertussen alsnog bestierde ontsiering Yeşilgöz’ hocus pocus de diepgevroren focus op de kerndelingen op gewekte burelen liggen ontgroende blaadjes te rotten onder een vers laagje voor laag net netjes gestapelde gebroken sneeuwwit als rechtsgedraaide melk- fase richting de toekomst der ontkleurde kamers wit voor onze ogen maar…

Door het oog van de naald zie ik mijn moeder. Haar lippen geperst duim en wijsvinger dansen om elkaar. Dwars en weerbarstig meer was ik niet.…

Ik had die winterdag, twee jaar tevoren, het bos bezocht. Tegen het strakke blauw, scherp zichtbaar, was van waterdam en dauw een groots, stram woud van beelden ingevroren. Verstijfde arenden, met kop en klauw, gedrochten, vlerken, hertshoorn, duivelsoren. Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren en daaraan vastgegroeid, iets zwarts. Een…

O droef is elke erinnering Aan hem, die jong ten grave ging, Maar ’t allerdroefste dunkt mij dat: Nooit heeft mijn lief mij liefgehad. O, dat ik dááraan denken blijf! Voor hem was ik een tijdverdrijf, Wat hij voor mij was wist hij wel: Hij was mijn hemel en mijn hel. Kon ik maar wenen als weleer! O God, ik heb geen tranen meer. Kon ik…

Benieuwd of het voortijdig stranden zal Het roer werd omgegooid bij het formeren Maar zal de trojka echt het tij doen keren Of raken zij ook snel aan lager wal Heeft men een aantal jaren voor de boeg Of zinkt het schip van staat weer veel te vroeg…

Alsof de rode loper was uitgelegd op 't Landgoed NIENOORD in het Westerkwartier, Groningen het rood mooi contrasterend met het maagdelijk wit van 'n dik pak gevallen sneeuw Er hing vorst in de lucht zo voelde ik ook mij in de B&B Landgoed Boerderij Oosterheerdt in 'n vorstelijke slaapkamer met 'n vorstelijk bed & bad regendouche & vorstelijke…

- Ajax en Herakles - Van huis uit ben ik pur sang Ajacied sinds Cruijffie, Swart en Neeskens' heldendaden ik sloeg ze elk europacupjaar gade maar volbloed godenzonen waren 't niet dat kun je lezen in de Ilias tienduizend schepen en man tegen man dat schoot niet op, het duurde tien jaar lang hij was de tweede in de strijd om…

Ik nam een tas Nam ze uit de kast Zette ze op het aanrecht De plantaardige melk Nam ik uit de koelkast Zette ze naast de tas Het brik was gesloten Zette wat extra kracht De draaidop gaf op Ik schonk de tas halfvol Ging terug naar bed Keek de kamer rond Morgen ruim ik op Ook in de badkamer Pik ik mijn kleren van de grond…

Drijvend, in vierdimensionale dromen dansend op het getij breek ik door de illusie voor even ben ik vrij Ontketend, een sluimerend geweten knagend aan mijn essentie mijn geest geschonden, geketend aan existentie Meegesleurd, naar diepe duisternis verlangend naar het lumineuze licht het koude ijs dat langzaam scheurt woede getemd door…

De aarde is onze Moeder, zorg voor haar. Eer alle relaties die je hebt. Open je hart en ziel voor de Grote Spirit. Al het leven is heilig, behandel alle levende wezens met respect. Doe wat gedaan moet worden, in het belang van Allen. Wees dankbaar voor elke nieuwe dag die de Grote Geest ons geeft. Spreek de waarheid, maar allléén over het…

Verandering in het lichaam, verandering in het hoofd, het licht komt door de jaloezie heen, mijn gedachtes blijven niet langer gedoofd.…

Ze dragen colberts, ze spreken beleefd, maar meten je waarde in wat je afgeeft. Hun handen zijn proper, hun plannen zijn groot, ze lachen je toe terwijl iets in je sloopt. Ze wonen niet onder het bed of tussen het grind, maar daar waar men winst boven mensenbond vindt. Een handdruk, een deal, een belofte op maat, en ergens verliest weer een…

Dichtend verkeer ik in een land met vele eetgelegenheden. Waar woorden volle borden worden om feilloos-lekker te bedienen. Alles voor een exquise smaak! Afgericht als een horige schik ik tafels rond een tekst. Bovenaan staat Etiquette, een heiligheid in de horeca. Dichtend overtreed ik strikt de regels. Essenties over hoe men smult: niet…

En dan nog iets, voordat ik het vergeet jij bent een god, zo sterk als de titanen olympiër, maar Zeus de oppergod heeft jou gestraft, en nu draag jij je lot op nek en schouders en je ruggengraat bezwijk je haast onder 't gewicht der aarde Waarom in Zeus' naam koos je niet voor hem en had met die titanen mee gestreden? enfin, je bent…

De maan herinnert ons dat het leven in cycli beweegt. Ze verdwijnt, keert terug, verandert van vorm— en blijft toch altijd heel. In haar stille gloed leren wij dat duisternis geen einde is, maar een plaats van worden. Zoals de maan mogen wij rusten, afnemen, opnieuw beginnen. Zelfs wanneer we onzichtbaar zijn, blijft ons licht bestaan…

De mateloze grootheid van onze Hemelse Vader toont zich in het heelal zonder einde of begin dat Hij eens maakte niets is God te klein Zijn onvoorstelbare ruimte draagt nauwkeurig zorg voor het nietigste bestaan microben en bacteriën leven dankzij alle aandacht die Scheppers geest hen geeft.…

Ik heb een geliefde zonder gewicht. Zij vecht niet. Zij ademt niet. Ik heb haar lief zoals men een muur liefheeft: omdat zij blijft staan wanneer je ertegen leunt. Zij heeft geen gezicht, alleen de vorm van de kuil in mijn matras. Zij is de reden dat ik mijn schoenen niet aantrek wanneer het licht onder de deur door kruipt. Ik geef…